ตอนที่ 6 จากแขกรับเชิญกลายเป็เ้าสาว
ภายในงานทุกคนกำลังใกับเื่ที่เกิดขึ้น งานยังไม่ได้ทันเริ่มก็ล่มเสียแล้ว
"ขุนเอาไงดีลูก...แขกใกล้จะมาแล้วนะ"
"จัดงานให้ใหญ่โตอายขายขี้หน้าชะมัด!!" เป็เสียงของคุณพ่อท่านอารมณ์เสียมาได้สักพักแล้วท่านเป็ผู้ใหญ่มีหน้ามีตาทางสังคม เกิดเื่แบบนี้ขึ้นจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!
"ใจเย็นๆก่อนนะคะคุณงานแต่งยังไงก็ต้องยกเลิก แต่จะพูดบอกแขกที่มายังไงดีนี่สิ" เป็เสียงคุณแม่
"เดี๋ยวผมจะขึ้นเวทีไปบอกกับทุกคนเองครับ"งานของเขา เขาก็ต้องจัดการเอง
"แกก็พูดง่ายนี่...แล้วหน้าฉันล่ะจะเอาไปไว้ที่ไหน" แขกชั้นผู้ใหญ่ คุณหญิง คุณนาย ระดับสูงทั้งนั้น
"แล้วคุณพ่อจะให้ผมทำยังไง!"เื่ทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ความผิดของเขาเลยสักนิด
ในขณะที่ขุนเขากำลังพูดคุยกับคุณพ่อของเขาด้วยอารมณ์ทางด้านเฟื่องฟ้าเธอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอมาช่วยงานพี่ขุนหลายวันแล้วในฐานะเพื่อนของเพลงพิณ อีกอย่าง่นี้เธอว่าง เ้ากุมารอ้วนก็มาเที่ยวด้วย
"แม่...หนูอยากได้พ่อคนนี้"อยู่ๆเ้าเด็กอ้วนก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
"อย่าพูดเล่นน่า...เขากำลังซีเรียสกันเงียบ!ๆ" ฉันหันไปดุไอ้กุมารอ้วนเบาๆ
"นะแม่นะ...หนูชอบพ่อคนนี้จริงๆนะวันนั้นแม่บอกว่าถ้าหนูชอบพ่อคนไหนให้บอกแม่ไง"เ้าอ้วนทวง...มันใช่เวลามั้ยเนี่ย...
"แต่เขาไม่ได้ชอบฉัน"ฉันพูดกับเ้าอ้วน ไอ้เพลงมองมาด้วยสายตาแปลกๆ
"ขอแค่แม่ชอบก็จบ"ในขณะที่ฉันกำลังคุยอยู่กับคิรินนั้น ไอ้เพลงก็ยืนอยู่ด้วยมันไม่แปลกใจและไม่กลัวที่เห็นฉันคุยคนเดียวเพราะมันชินแล้ว...
"คิริน!!หุบปาก!!"
"คุยกับใครน่ะลูกหมูอ้วนของแกเหรอ"
"อือ..."
"คุยอะไรกัน"จะบอกดีมั้ยเนี่ย...
"มันบอกว่ามันอยากได้พี่ขุนเป็พ่อ แกอย่าไปสนใจเด็กเลย เพ้อเจ้อ!"
"แต่ฉันกลับเห็นด้วยว่ะว่าแต่แกมีใจให้พี่ชายฉันบ้างมั้ยล่ะ"
"มีนิดๆแต่..." ซึ่งตอนนี้พี่ขุนกำลังโดนคุณพ่อของเขาต่อว่าอย่างหนัก
"ถ้าฉันขอร้องล่ะคุณพ่อฉันหัวเสียไม่ยอมหยุดเลยนั่น แกดูสิ แขกก็ใกล้จะมาแล้วด้วย"
"แต่พี่ขุนเขาไม่ได้ชอบฉันแบบนั้นแกก็รู้"เขาเห็นฉันเป็เพียงน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น
"อยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันไปเองนั่นแหละขอแค่แกมีใจแค่นิดเดียวก็เพียงพอแล้ว" มันพูดอะไรของมัน...
"จะดีเหรอวะ"ในใจของฉันนั้นเคยแอบปลื้มพี่ขุนอยู่หลายครั้ง
"ฉันไม่บังคับแกหรอกแต่ฉันจะให้แกตัดสินใจหนึ่งนาที เริ่ม!" หนึ่งนาที!
"นะแม่นะ...โอกาสทองมาถึงขนาดนี้แล้วต้องรีบคว้าเอาไว้" พอกันทั้งผีทั้งคน...เอายังไงดีหวังว่าฉันคงจะไม่หน้าแตกหรอกนะ
"เออๆก็ได้...ถ้าพี่ขุนยอมนะ"
"ดีไป!"ไอ้เพลงรีบคว้าข้อมือของฉันแล้วพาเดินไปหาผู้ใหญ่และพี่ขุนที่กำลังยืนถกเถียงกันอยู่ด้วยอารมณ์ตึงเครียด
"คุณพ่อคุณแม่ พี่ขุนคะ..." เสียงไอ้เพลงดังขึ้นค่อนข้างดัง จนทุกคนต้องหันมามอง
"พูดดิ..."ไอ้เพลงมันคะยั้นคะยอให้ฉันเป็คนพูด...งื้อ เขินนะเว้ย! พูดก็พูดวะเพราะทุกคนกำลังรอฟังอยู่
"ถ้าพี่ขุนไม่รังเกียจขอฟ้าเป็เ้าสาวของพี่ได้มั้ยคะ" เสียงที่กำลังอื้ออึงอยู่เมื่อสักครู่ตอนนี้เงียบกริบทุกคนมองหน้าฉันนิ่งๆ พี่ขุนก็ด้วย...ตายแล้ว ฉันพูดอะไรออกไปวะเนี่ย
"หนูฟ้าแน่ใจนะ"เป็เสียงคุณแม่ของพี่ขุน
"คือฟ้า..."ดูหน้าพี่ขุนสิ เขากำลังใ!
"แน่ใจค่ะ"เป็เสียงไอ้เพลงมันตอบแทนฉันค่ะ
"แม่ถามหนูฟ้า..."มาถึงขนาดนี้แล้วนี่...เ้าเด็กอ้วนก็สะกิดยิกๆอยู่ข้างๆเนี่ย
"ค่ะ"ฉันตอบตกลง
"น้องฟ้าแน่ใจนะ"พูดได้สักทีนะ ฉันเกร็งแทบแย่ คนอื่นฉันไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่คนที่ฉันแคร์มากที่สุดคือเ้าบ่าว เขาจะอยากได้ฉันเป็เ้าสาวหรือเปล่าล่ะ
"ถ้าพี่ขุนไม่รังเกียจฟ้าแน่ใจค่ะ"
"พี่ไม่รังเกียจแต่การตัดสินใจของน้องวันนี้ น้องจะไม่เสียใจทีหลังใช่มั้ย"
"ไม่ค่ะฟ้าไม่เสียใจ" ฉันเต็มใจ...อีกอย่างฉันรู้จักพี่ขุนมานานเขาเป็ผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง ส่วนอนาคตจะเป็ยังไงนั้นไม่มีใครรู้ได้หรอก
"ถ้าอย่างนั้น...พี่ยินดีให้ฟ้ามาเป็เ้าสาวของพี่ั้แ่วันนี้และตลอดไป"คำพูดของพี่ขุนทำเอาน้ำตาฉันแทบไหล...เ้าอ้วนที่ยืนอยู่ข้างๆยิ้มหน้าบานมีความสุขเชียว
"เดี๋ยวก่อน...หนูฟ้าควรจะปรึกษาคุณพ่อกับคุณแม่ของหนูก่อนดีกว่ามั้ยลูก"เป็เสียงของคุณพ่อพี่ขุน ท่านเป็ผู้ใหญ่ ฉันลืมคิดเื่นี้ไปสนิทเลย
"ไม่มีเวลาแล้วขุนกับเพลงพาหนูฟ้าไปแต่งตัวก่อน ส่วนเื่พูดกับคุณพ่อคุณแม่ของหนูให้เป็หน้าที่ของแม่กับพ่อเอง"
"จะดีเหรอคุณ..."คุณพ่อแย้ง
"ไปลูกรีบไปเื่นี้พ่อกับแม่จัดการเอง นั่นไงพ่อกับแม่ของหนูเดินมาโน้นแล้ว..."
"ไปเพื่อนรัก..."จากนั้นฉันก็ถูกยัยเพลงพามาที่ห้องแต่งตัวทันที เวลาค่อนข้างเหลือน้อยแล้วจริงๆส่วนพี่ขุนเขาก็เดินตามมาส่งฉันที่ห้องแต่งตัวสักครู่เขาก็ขอตัวออกไปคุยกับผู้ใหญ่...ฉันอยากรู้จังเลยว่าเขาคุยอะไรกันบ้างแล้วคุณพ่อกับคุณแม่ของฉันท่านจะยอมหรือเปล่า...
"คิริน..."ทำงานให้แม่หน่อยลูก...
"อยู่นี่ครับ"เรียกปุ๊บมาปั๊บ ทันใจดีจริงๆ
"ไปสืบมาว่าผู้ใหญ่เขาคุยอะไรกัน"
"ครับแม่..."คิรินรับปากเสร็จก็เดินหายออกไปทางประตู ส่วนฉันก็นั่งให้ช่างแต่งหน้าทำผมให้
"ไอ้ฟ้า...ชุดเ้าสาวน่าจะหลวมนิดหน่อยใส่ๆไปเถอะเนอะ" ฉันมีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ...
"หุ่นไม่ได้แตกต่างกันมากเดี๋ยวพี่จัดการให้ค่ะ รับรองต้องออกมาสวยที่สุดแน่"เป็เสียงพี่ช่างเสริมสวยที่กำลังแต่งหน้าทำผมให้ฉันค่ะ
"ขอบคุณแทนเ้าสาวค่ะ"ฉันนั่งเป็หุ่นให้ช่างแต่งตัวให้ ส่วนไอ้เพลงมันก็อยู่กับฉันตลอดไม่ได้ไปไหนถ้าไม่มีมันฉันคงต้องอึดอัดมากแน่ๆ
ทางด้านผู้ใหญ่
"คุณอานนท์คุณมินตราคะ คือดิฉันมีเื่จะขอคุยด้วยหน่อยค่ะ"
"เื่อะไรเหรอครับ"
"เื่ลูกชายของฉันกับลูกสาวของคุณค่ะ"
"เกิดเื่อะไรขึ้นกับยัยฟ้าเหรอคะ"
"คุยตรงนี้ไม่สะดวกเข้าไปคุยกันในห้องดีกว่าค่ะ" ผู้ใหญ่ทั้งสี่ท่านเดินตามกันเข้าไปคุยเื่สำคัญกันในห้อง
"คือเื่มันเป็อย่างนี้ค่ะ..."ผู้ใหญ่ฝ่ายเ้าบ่าวเริ่มคุยเื่สำคัญโดยมีเ้าอ้วนนั่งฟังเก็บรายละเอียดไปเล่าให้แม่ฟัง
"แล้วยัยฟ้าว่ายังไงคะ"
"หนูฟ้าตกลงช่วยแก้หน้าให้พวกเราผมในฐานะพ่อของเ้าขุน จะรักและดูแลหนูฟ้าให้เหมือนลูกสาวแท้ๆอีกอย่างหนูฟ้ากับยัยเพลงก็เป็เพื่อนรักกันมานานผมคิดว่าหนูฟ้าอยู่กับพวกเราต้องมีความสุขมากแน่นอน"
"แล้วลูกชายของพวกคุณล่ะรักลูกสาวของผมหรือเปล่า"
"ตาขุนไม่ใช่ผู้ชายไม่ดีฉันเชื่อว่าลูกชายฉันต้องรักและดูแลหนูฟ้าให้เป็อย่างดีแน่นอนค่ะ"
"เอาล่ะในเมื่อเป็การตัดสินใจของยัยฟ้าเอง พวกเราก็จะยอมรับในการตัดสินใจของลูกสาว"ทางด้านคุณอานนท์ คุณพ่อของเฟื่องฟ้า ยอมให้ลูกสาวแต่งงานได้พวกท่านไม่ได้มีปัญหาอะไร
"ส่วนเื่สินสอดพวกคุณเรียกมาได้เลยครับ"
"เื่สินสอดแล้วแต่พวกคุณ ผมไม่เรียกแต่ขออย่าให้น่าเกลียดก็พอ"
"ขอบคุณมากครับ"
"แต่ก่อนจะแต่งผมมีความจริงบางอย่าง อยากจะบอกพวกคุณถ้ารับไม่ได้...งานแต่งวันนี้ก็คงต้องยกเลิกไป"
"เื่อะไรเหรอครับ"
"ลูกสาวผมแกมีััที่หก"
"ถ้าเป็เื่นี้ยัยเพลงเคยเล่าให้ฟังมาบ้างแล้ว ไม่เป็ไรเลยค่ะ พวกเรารับได้"
"ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้ครับผมไม่ได้้าอะไร นอกจากความสุขของลูกสาว" เมื่อตกลงกันได้ขุนเขาก็เดินเข้ามาพอดี
"อ้าว...นั่นไงตาขุนมาพอดีเลย"
"สวัสดีครับผมตามหาคุณพ่อคุณแม่และคุณอาตั้งนาน ไม่คิดว่าจะมาคุยกันอยู่ในห้องนี้"
"ขุนจะรักลูกสาวของอาได้จริงๆเหรอ"
"น้องฟ้าเป็เด็กน่ารักนิสัยดี ผมเชื่อว่าผมคงรักเธอได้ไม่ยากครับ คุณอาไม่ต้องเป็กังวลเื่นี้เลยครับผมสัญญาว่าจะดูแลน้องฟ้าเป็อย่างดี ในฐานะสามีของเธอครับ"คำสัญญานี้ถ้าแม่ได้ยินคงดีใจ...เ้าอ้วนคิดในใจ
"ดี...พูดจาหนักแน่นใช้ได้ถ้าอย่างนั้นก็เรียกพ่อเถอะลูก"
"ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่มากครับตอนนี้น้องฟ้าอยู่ในห้องแต่งตัวจะไปหาน้องมั้ยครับ"
"ไปหาลูกหน่อยก็ดีนะคุณ"
"ไปสิ"
"เชิญทางนี้เลยครับ"ขุนเขาเดินนำไป โดยมีผู้ใหญ่ทั้งสี่ท่านและเ้าอ้วนเดินตามมา