ตอนที่ยี่สิบสี่ ผิดแผน 2
Accountability
ความรับผิดชอบในตำแหน่งหน้าที่
คือสิ่งที่ผมกลัวและผู้นำสูงลิ่วของคณะปฏิวัติหลายคนกลัว
ว่าหากผู้นำสูงลิ่วของคณะปฏิวัติสูงลิ่วยึดอำนาจได้
พวกเขาก็จะทำเื่ราวต่างๆได้มากมายไม่ถูกจำกัดด้วยตำแหน่งหน้าที่ของรัฐบาลพลเรือนหรือรัฐบาลปรกติ
พอตอนหลังพวกเขากลายเป็รัฐบาลพลเรือนที่ต้องมาจากการเลือตกั้งพวกเขาถึงได้รู้ตัวว่าอำนาจของพวกเขาน้อยลง
นี่คือความเป็มาเป็ไปของพวก
ผู้พิทักษ์ราชอาณาจักร
Protector of the realm
ที่ทางอิงกั๋วอ้างว่าตนเองคือผู้อารักขาราชันย์และทำเื่ราวต่างๆได้มากมายโดยไม่โดน
รัฐสภา
Parliament
หน่วยงานต่างๆผูกมัดอำนาจของพวกผู้เผด็จการเอ๊ยผู้พิทักษ์อาณาจักรเ่าั้เอาไว้
ในอิงกั๋วทางสภาถึงกับยื่นข้อเสนอให้ผู้พิทักษ์อาณาจักรขึ้นครองตำแหน่งราชันย์เสียเองแต่เขากลับปฏิเสธอย่างถ่อมตนก็เพราะการเป็ผู้พิทักษ์อาณาจักรที่อยู่นอกเนหือขอบเขตของโครงสร้างอำนาจนั้นสบายใจกว่ามากไม่ต้องรับผิดชอบใดใด
บางครั้งทั้งประชาชนหรือเ้าหน้าที่ที่ทุจริตหรือผู้มีบารมีที่อยู่เหนือระบบราชการราวกับเล่นตลก
ที่แกล้งเอาศีรษะมุดทรายทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ว่ามีใครออกคำสั่งนอกเหนืออำนาจหน้าที่อย่างไรบ้าง
การที่ผมเอาตนเองอยู่นอกเหนือตำแหน่งโดยเฉพาะเจาะจงนี้ก็คือการที่ผมจะไม่ต้องรับผิดชอบจากการใช้อำนาจของตนเอง
แต่ท่าทางกาเวี่ยงกุนซือที่ปรึกษาแห่งยุคจะเป็คนที่ออกแนว
Authoritarian
อำนาจนิยม
พวกที่เคารพตำแหน่งหน้าที่ชอบเข้าตามตรอกออกตามประตูนั่นเอง
“ขอเพียงนายน้อยตั๋งฮวงครองตำแหน่งอย่างถูกต้องในนครลั่วหยางพวกเราก็จักขยายอำนาจได้อย่างชอบธรรมไม่มีคำครหา”
กาเซี่ยงประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมสมกับเป็ผู้ที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดที่ติดนิสัยชอบทำอะไรตรงไปตรงมาตามหลักเกณฑ์
ผมคงเป็คนที่ชื่นชมยอดกุนซือแห่งยุคผู้นี้อยู่หากว่าที่สิ่งเขาแนะนำคือแผนการที่ชาญฉลาดสร้างการปกครองให้เป็มาตรฐานสร้างให้ผมอยู่ในตำแหน่งของราชสำนักฮั่นก็จะมั่นคงอยู่ได้ในระยะยาว
แต่นั่นในทั้งหลายทั้งปวงตั้งอยู่บนรากฐานที่ผิดพลาดว่า
กาเซี่ยงยังเชื่อมั่นว่าราชวงศ์ฮั่นยังอยู่รอดต่อไป
หรือเื่น้อยนิดแต่มหาศาลว่า
กองทัพตั๋งโต๊ะสามารถยึดครองลั่วหยางได้ต่อไป
เมื่อแผนการที่ชาญฉลาดตั้งอยู่บนรากฐานที่ผิดพลาดมันก็ทำให้ผมโมโหขึ้นมา
“ขออภัยนายน้อยท่านมีอันใดมิพอใจหรือ?ราชองครักษ์สวนท้อคุมตำแหน่งสองหมื่นคนในนครหลวง น่าจะเป็ตำแหน่งที่สูงที่สุดแล้วหาก้าสูงกว่านี้ข้าว่าเราจะพบเจอกับการต่อต้านจากขุนนางเชื้อพระวงศ์ได้”
กาเซี่ยงสมกับเป็ยอดกุนซือแห่งยุค
สามารถสังเกตความเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าเล็กน้อยของผมที่แสดงความไม่พอใจออกมาได้
ตูไม่ได้ไม่พอใจตำแหน่ง แต่ตูช้าไม่อยากได้ตำแหน่งในนครหลวงเลยต่างหาก