เทียนหลางถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะเดินจากห้อง การที่เขาจะรักษาพ่อของหลินเสวี่ยนั้นเขา้าสิ่งของบางอย่างดังนั้นเขาจึง้าให้พ่อบ้านเหลาจัดหาให้
เมื่อหลินเสวี่ยและพ่อบ้านเหลาเห็นเทียนหลางเปิดประตูห้องออกมาพวกเขาก็มองเทียนหลางด้วยสีหน้าคาดหวัง เทียนหลางยิ้มเหยเกออกมาก่อนจะพูดขึ้น
''การจะรักษาพ่อของเธอนั้นไม่ใช่เื่ยาก แต่ผม้าของบางอย่าง''
''ได้สิฉันจะให้พ่อบ้านเหลาจัดการให้''
เทียนหลางเขียนรายการสิ่งของที่้าให้กับพ่อบ้านเหลานั่นคือ เข็มเงิน 9เล่ม และเข็มทอง 9เล่ม กับสมุนไพรบางชนิด น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มีเืหรือแกนสัตว์อสูร ไม่งั้นการรักษาคงง่ายกว่านี้
ไม่นานนักเทียนหลางก็ได้ทุกอย่างจากพ่อบ้านเหลา เทียนหลางกลับเข้ามาในห้องและห้ามให้พ่อบ้านเหลากับหลินเสวี่ยเข้ามารบกวน เพราะกลัวว่าพวกเขาจะรับไม่ได้ที่พวกเขาเห็นกระบวนการรักษาของเทียนหลาง
เนื่องด้วยไม่มีวัสดุและอุปกรณ์ไม่เพียงพอต่อการรักษาทำให้เทียนหลางต้องใช้วิธีอื่นที่ต่างจากปกติ
เทียนหลางสกัดจุดทั้ง 108 ทั่วร่างของพ่อหลินเสวี่ยจากนั้นก็ทำเข็มทอง 9เล่มออกมาจากนั้นก็ฝังเข็มเงินทั้ง 9เล่นบนตัวของพ่อหลินเสวี่ยที่แขนสอง ขาสอง หน้าอกอีกสามและตรงจุดตันเถียนอีกหนึ่ง และเข็มสุดท้ายที่หน้าผาก
''ถ้าหลินเสวี่ยเธอมาเห็นวิธีรักษาของข้า เธอคงต้องรีบเข้ามาบีบคอข้าเป็แน่''
หลังจากนั้นเทียนหลางก็วาดมือเป็อักษรทองคำบางอย่างก่อนจะส่งมันเข้าสู่ร่างกายของชายตรงหน้า ทันทีที่ตัวอักษรทองคำหายเข้าไปในตัวของเขา เขาก็ได้สำลักกองเืสีดำออกมาทันที
เทียนหลางเดินเข้าไปใกล้ ๆ พร้อมกับเอ่ยออกมาเบา ๆ
''ต้องขอโทษด้วยที่ข้าต้องฆ่าเ้า''
เทียนหลางดึงเข็มทองทั้ง 9 ออกจากร่างไร้ิญญาของชายวัยกลางคนก่อนจะปักเข็มเงินทั้ง 9 เข้าสู่จุดเดิมอีกครั้งจากนั้นเทียนหลางก็ร่างมนต์บางอย่างลงไปก่อนจะอัดพลังปราณเข้าใส่เข็มเงินทั้ง 9 เล่มและกระตุ้นชีพจรภายในของร่างกายให้ตื่มขึ้นอีกครั้ง
ร่างกายของชายวัยกลางคนกระตุกอย่างฉับพลันก่อนที่หัวใจของเขาจะกลับมาเต้นอีกครั้ง
เทคนิคทั้งสองนี้ถูกเรียกว่า 18เข็มกฏ์ซึ่งถูกแบ่งเป็ 9เข็มปลิดชีพ และ 9เข็มปลุกชีพมันเป็ทักษะการแพทย์ที่เรียกได้ว่าท้าทายกฏของ์อย่างแท้จริงเพราะมันคือการบังคับการแตกดับของชีวิต และบังคับตื่นของชีวิตขึ้นมาอีกครั้งเพื่อให้ทุกส่วนของร่างกายที่แตกดับไปแล้วกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งอย่างสมบูรณ์ เป็ทักษะที่เหล่าแพทย์นับล้านพยายามค้นหามันมานานกว่าหมื่นปีเพราะมันเป็ทักษะที่สามารถกำหนดเป็ตายของคนคนหนึ่งได้ทำให้เหล่าแพทย์อยากศึกษาและค้นหาความลับของมัน
แต่เื่จริงช่างน่าขบขันที่แต่เดิมวิชาทั้งสองนั้นมีพื้นฐานมาจากเทคนิคกระบี่ที่อาจารย์ของเทียนหลางเป็คนคิดค้นขึ้นนั่นคือ 18กระบี่บัญชา์ซึ่งมันถูกแบ่งเป็สองส่วนก็คือ 9กระบี่์ และ9กระบี่อเวจี ต่อมาอาจารย์ของเทียนหลางได้สอนมันให้กับศิษย์พี่ของเขา แต่ด้วยการที่ศิษย์พี่ของเทียนหลางสนใจเื่การแพทย์มากกว่าการต่อสู้เขาจึงไม่ได้เดินบนเส้นทางเดียวกับเทียนหลาง
แต่เนื่องด้วยพร์ของเขาทำให้เขาดัดแปลง 18กระบี่บัญชา์ของอาจารย์มาเป็ 18เข็มกฏ์และมอบมันให้เทียนหลางก่อนที่จะหายตัวไป ซึ่งผ่านมานานกว่าหมื่นปีเทียนหลางก็ยังคงหาตัวเขาไม่พบ มีเพียงแต่เสียงล่ำลือของหมอเทวะที่เดินทางผ่านทั้งสามพันโลกและช่วยผู้คนด้วยเข็มเงิน 9เล่ม และเข็มทอง 9เล่มเท่านั้น
หลังจากที่เทียนหลางตรวจดูชายวัยกลางคนตรงหน้าแล้วก็พบว่าร่างกายของเขากลับมาเป็ปกติเรียบร้อยแล้วและพิษของผงสลายใจก็หายไปแล้วเช่นกันโดยถูกเผาด้วยเพลิง์ของเขาและส่วนที่เหลือก็ออกมาจากเืที่เขาสำรอกออกมาก่อนหน้านี้
หลังจากเสร็จสิ้นจากการรักษา เทียนหลางก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ พร้อมกับถอนเข็มเงินออกจากร่างกายของชายตรงหน้าแต่ในขณะที่เขากำลังถอนเข็มเงินออกนั้นประตูของห้องก็ได้ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับชายชราที่พุ่งเข้ามา
''ไอ้หนู แกกำลังทำอะไรลูกชายฉัน !''
ชายชราพุ่งเข้าใส่เทียนหลางอย่างรวดเร็ว ทำให้เทียนหลางะโถอยหลังออกมาแต่ก็ช้าไปเล็กน้อยทำให้เขาถูกหมัดของชายชราซัดเข้าใส่ร่างกายจนกระเด็นออกจากหน้าต่างชั้นสามไปยังลานด้านล่าง
แม้เทียนหลางจะไม่รู้สึกเ็ปอะไรแต่เขาก็ไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่จู่ ๆ ชายแก่ตรงหน้าก็ตรงเข้ามาทำร้ายเขาโดยที่ไม่ได้ถามไถ่อะไรเลยสักคำ
เทียนหลางมองชายชราที่โดดตามลงมาจากชั้นสามก่อนจะถามออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นเหยียบ
''คุณคงต้องอธิบายเื่ที่จู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามาทำร้ายผมแล้วหล่ะ''
เมื่อได้ยินคำพูดของเทียนหลางชายชราก็ส่งเสียงไม่พอใจออกมาจากลำคอพร้อมกับพูดขึ้น
''ฉันไม่มีอะไรจะอธิบายกับคนที่กำลังทำร้ายลูกชายของฉันหรอกนะ''
เทียนหลางที่ได้ยินก็ถึงกับมีเครื่องหมายคำถามปรากฏขึ้นมาเต็มหัวไปหมด ทำร้าย ? ทำร้ายอะไร ? ข้าพึ่งช่วยลูกชายแกนะโว๊ย !! หลานแกไม่ได้บอกอะไรเลยรึไง
เทียนหลางกรีดร้องอยู่ในใจก่อนจะพูดขึ้น
''ในเมื่อคุณไม่อธิบาย ฉะนั้นก็ขอโทษมาซะ''
''ขอโทษ ? ทำไมฉันต้องขอโทษเธอด้วย ?''
''ทำร้ายคนที่ช่วยชีวิตลูกชายตัวเองแบบนี้ มันไม่สมควรที่จะขอโทษรึไงกัน ?''
''ถ้าเป็อย่างงั้นผมก็คงต้องฆ่าลูกชายคุณอีกรอบ''
เมื่อพูดจบเทียนหลางก็หายไปจากสายตาของชายชราและขึ้นไปยังห้องของลูกชายเขาอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหยิบเข็มเงินของเขาออกมาเพื่อที่จะแทงไปยังหัวใจของชายตรงหน้า
ชายชราวิ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับะโขอร้องเทียนหลาง
''ได้โปรดหยุด !!''
เทียนหลางถือเข็มเงินห่างจากหัวใจของชายตรงหน้าเพียงไม่กี่นิ้ว เทียนหลางหันกลับไปมองชายชราก่อนจะพูดขึ้น
''ดูเหมือนคุณจะติดค้างคำพูดบางอย่างกับผมอยู่''
ชายชรากัดฟันก่อนจะพูดขึ้น
''ขอบคุณที่ช่วยชีวิตลูกชายฉัน''
เมื่อได้ยินคำพูดที่้าเทียนหลางก็ลดมือลง
''ก็แค่เนี้ย''
เมื่อพูดจบเทียนหลางก็เดินผ่านชายชราไป เธอพบกับหลินเสวี่ยและพ่อบ้านเหลาที่ยินอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อเธอเห็นเทียนหลางเดินออกมาจากห้อง เธอก็รีบวิ่งเข้าไปหาเขาด้วยความเป็ห่วง
''นายเป็อะไรรึเปล่า คุณปู่ได้ทำร้ายนายไหม ?''
เทียนหลางก็ยิ้มพร้อมกับพูดขึ้น
''ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ตาแก่นั่นทำอะไรฉันไม่ได้หรอก''
ปู่ของหลินเสวี่ยออกมาได้ยินคำพูดของเทียนหลางทันที เขาก็ะโใส่เทียนหลางทันที
''ระวังคำพูดตัวเองหน่อยนะ เ้าหนู !''
เทียนหลางเมินคำพูดของเขาอย่างสิ้นเชิงก่อนจะยื่นขวดยาทิพย์ให้กับหลินเสวี่ยพร้อมกับอธิบาย
''อย่าพึ่งให้เขาทานมันตอนนี้ ตอนนี้ร่างกายของเขาอ่อนแอและกำลังฟื้นตัวให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้ก่อน ไม่งั้นร่างกายของเขาจะรับมันไม่ไหว เข้าใจนะ''
หลินเสวี่ยพยักหน้าพร้อมกับกอดเทียนหลางและเอ่ยขอบคุณกับเขา ก่อนจะผละออกจากกันด้วยใบหน้าที่แดงก่ำหลังจากคุยกับหลินเสวี่ยเสร็จแล้วเทียนหลางก็หันมาหาปู่ของเธอก่อนจะพูดขึ้น
''ผมต้องคุณกับคุณเื่ลูกชายคุณหน่อย''
เมื่อเขาเห็นสีหน้าจริงจังของเทียนหลาง เขาก็พยักหน้าก่อนจะพูดขึ้น
''ตามฉันมา''
เขาพาเทียนหลางมาที่ห้องอ่านหนังสือ จากนั้นเขาก็นั่งลงพร้อมกับเอ่ยถามเทียนหลาง
''เธอมีอะไร้าจะคุยกับฉัน''
''ผมสงสัยว่าคุณมาจากโลกวรยุทธใช่ไหม ?''
เมื่อได้ยินคำถามของเทียนหลางเขาก็พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเทียนหลางก็พูดขึ้น
''ลูกชายของคุณไม่ได้ป่วยหรอกนะ แต่เขาโดนวางยาพิษและพิษนั่นก็ร้ายแรงสะด้วยสำหรับคนธรรมดา''
เมื่อได้ยินคำพูดของเทียนหลางชายชราก็แสดงท่าทีใออกมาทันทีพร้อมกับรีบถามเทียนหลางถึงชนิดของพิษนั้น เทียนหลางก็ตอบแต่โดยดีว่ามันคือ ผงสลายใจ เมื่อได้ยินคำว่า ผงสลายใจ ชายชราก็กลับมีใบหน้าครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะถอนหายใจออกมา
''ฉันต้องขอบคุณเธอจริง ๆ ที่ช่วยชีวิตลูกชายของฉันเอาไว้''
เทียนหลางตอบกลับไปแบบปัด ๆ
''ไม่เป็ไรหรอกครับ ที่ผมช่วยก็เพราะเป็คำขอของหลินเสวี่ยอีกอย่างก็เพื่อตอบแทนเธอด้วย''
''ตอบแทน ? เื่อะไร ?''
''เื่นั้นคุณต้องไปถามกับเธอเองแล้วหล่ะ เช่นนั้นผมขอตัวก่อน''
เทียนหลางเดินออกมาจากห้องอ่านหนังสือและเตรียมที่จะกลับบ้านในขณะที่เขากำลังจะเปิดประตูรถนั้นหลินเสวี่ยก็ได้เดินมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณเขาอีกครั้ง เทียนหลางยิ้มพร้อมกับพูดขึ้น
''ไม่เป็ไรหรอกเื่แค่นี้เล็กน้อย''
หลินเสวี่ยที่ได้ยินคำพูดของเทียนหลางก็ทำหน้ามุ่ยพร้อมกับพูดขึ้น
''เล็กน้อยที่ไหนกัน ฉันรู้ว่าจากปู่ว่ายาของนายมีราคาตั้งหนึ่งพันล้านเหรียญ นายให้ของมีค่ากับฉันขนาดนี้ ฉันไม่รู้จะตอบจะแทนยังไง''
เทียนหลางคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น
''เอาเป็ว่ามื้อเย็นฝีมือเธอสักมื้อก็แล้วกัน''
หลินเสวี่ยที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาก่อนจะพยักหน้า
''เข้าใจแล้ว''
''งั้นฉันไปก่อนนะ''
''กลับดี ๆ หล่ะ''
เมื่อร่ำลากันเล็กน้อยเสร็จเทียนหลางก็ขับรถออกจากบ้านก่อนจะขบคิดเื่ถึงผงสลายใจที่ปรากฏขึ้นในวันนี้
''ดูเหมือนจะกลายเป็เื่ยุ่งยากไปซะแล้วสิ บางทีฉันคงต้องรีบบ่มเพาะตัวเองบ้างแล้ว''
1K
