ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

    ตอน แต่งงานกันนะ

    เรือนร่างขาวเพรียวบางนอนตะแคงอยู่บนเตียงที่อ่อนนุ่มกว้างใหญ่

    ใบหน้าขาวๆวางอยู่บนอกแผ่นกว้างของศิลา นิชานอนยิ้มแล้วหลับตาพริ้มเธอกำลังหลับสนิท 

    ศิลานอนยิ้มดูนิชาหลับและเอามือจับแก้มจับจมูกและลูบไล้๼ั๬๶ั๼ใบหน้าของเธอ

    นิชามีใบหน้าเรียวเล็ก ริมฝีปากบางสีชมพู เธอมีจมูกจิ้มลิ้มปลายเชิดโด่ง หน้าผากโค้งมน

    เธอมีตาโตและขนตายาวงามงอน ใบหน้าเธอช่างสวยเหลือเกิน แถมผิวเธอยังขาวอมชมพูเนียนใส

    คร่อกฟี้! ๆ ๆ ๆ บอยนอนกรนอยู่อีกฝั่งของศิลา เขาคงเหนื่อยมากจากการเรียนจนนอนกรนเสียงดัง

    ศิลาค่อยๆจับมือนิชาขึ้นมาเบาๆและจับนิ้วนางข้างขวาของเธอดูแล้วพลิกมือน้อยๆเธอไปมา

    ฟุ่บ! เขาค่อยๆวางมือเธอลงและเอื้อมมือไปปิดไฟบนหัวเตียงนอน

    รุ่งขึ้นนิชาตื่นมาทำอาหารแต่เช้า ศิลาเดินเข้ามากอดนิชาจากด้านหลัง เขาเอามือสอดคล้องผ่านเอวเล็กๆของนิชาและดึงรัดตัวเธอมาแนบอก

    "อรุณสวัสดิ์จ้ะคนสวย" ศิลาทักทายแล้วหอมแก้มนิชาฟ่อด! ๆ

    "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" นิชาตอบและกุมมือศิลา 

    หมับ! ๆ ๆ ศิลาเอามือใหญ่ๆล้วงเข้าไปในเสื้อยืดของนิชาแล้วจับเต้านมของเธอบีบคลึงเพราะนิชาไม่ได้ใส่เสื้อในนอน

    แปะ! ๆ "เดี๋ยวไม่ทันไปส่งบอยนะคะ" นิชาตีมือศิลา

    "แปบเดียวนะจ้ะ" ศิลารบเร้านิชา เขาก้มหน้าลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวๆของเธอ

    สวบ! ๆ ๆ ๆ แจะ! ๆ ๆ ๆ มือเขาอีกข้างก็ล้วงเข้าไปในกางเกงนิชาแล้วเอานิ้วสอดแทรกหว่างขาขาวๆของเธอ

    อือ! ๆ ๆ ๆ นิชายืนร้องครางและบิดตัวเสียว

    ฟุ่บบบ! ศิลายกนิชาขึ้นไปนั่งอ้าขาบนโต๊ะทำอาหาร 

    ฟุ่บบบ! เขาดึงกางเกงขาสั้นของนิชาออกอย่างง่ายดาย

    ศิลาก้มหน้าหล่อเข้มลงไปมุดหว่างขาขาวๆของนิชาที่มีขนเริ่มขึ้นประปราย

    แผล็บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อร๊า! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาตวัดลิ้นเลียรูสาวของนิชา หนวดเคราเขาบาดเนื้อขาขาวๆของนิชาจนเธอเสียวซี๊ด

     นิชานั่งกดหัวศิลาและแหงนหน้าเรียวสวยร้องครางกระเส่า

     น้ำเสียวของนิชาไหลเอ่อล้นหว่างขา ศิลาลุกขึ้นยืนและดึงกางเกงขาสั้นของเขาลง

     สวบ! ๆ ๆ ๆ ๆ อร๊ายยย! ๆ ๆ ศิลารีบยัดท่อนเอ็นเข้าแรงๆเร็วๆจนนิชาร้องดังลั่น

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เขาจึงเอาปากไปปิดปากนิชาแล้วจูบไปกระแทกท่อนเอ็นใส่เธอไป

    ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ ๆ นิชาครางในลำคอและเอามือโน้มคล้องคอศิลาไว้ราวกับไม่อยากให้เขาเอาปากแดงๆหนานุ่มออกไปจากปากเธอ

   ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลายืนกระแทกหนักจนร่างกายเพรียวสวยของนิชาโยกไปโยกมาตามท่อนเอ็นของเขา

    หัวท่อนเอ็นบานๆมันครูดรูสาวของนิชาเข้าออกๆจนเธอเสียวซี๊ดและต้องโยกก้นตามหัวบานๆของมันไปมาๆราวกับว่าเธอกลัวมันหลุดออกไปจากรูสาวของเธอแม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว

    ศิลากับนิชาหายใจแรงรดใบหน้ากันและกันจนร้อนผ่าว น้ำรักของศิลาพุ่งล้นออกมาจากปลายลำเอ็นที่บานใหญ่จนเข้าไปเต็มท้องของนิชา 

   ฮือ! ๆ ๆ นิชากระตุกขาสั่นและขึ้น๼๥๱๱๦์ตามศิลา

    แล้วพวกเขาก็ช่วยกันทำอาหารต่อศิลาก็ยกอาหารไปวางบนโต๊ะ ส่วนนิชารีบเข้าไปอาบน้ำ

    "สวัสดีครับพ่อ" บอยแต่งชุดนักเรียนเดินออกมาจากห้องนอนแล้วทักทายพ่อและขึ้นมานั่งที่โต๊ะอาหาร

    "กินเลยลูก เดี๋ยวพี่ออกมา" ศิลาตักอาหารใส่จานข้าวให้บอย

    ศิลาเดินไปตอบเมลในโน๊ตบุ๊คและยืนซดกาแฟ

    แอ๊ดดดด! ประตูห้องนอนเปิดออก

    นิชาใส่ชุดนักศึกษามหาลัยเดินออกมา ศิลายืนตาค้างเมื่อเห็นนิชาสวยมากเมื่อใส่ชุดนิสิตสีขาวตัวเล็กกระชับและใส่กระโปรงจีบขาวคลุมเข่า 

    นิชายิ้มหวานให้ศิลาที่ยืนจ้องมองเธออยู่จนตาไม่กระพริบ

    "พ่อคะ มากินข้าวกันเถอะค่ะ" นิชาเรียกศิลาแล้วเดินไปนั่งข้างๆบอย

    "โหสวยจังเลยพี่นิชา" บอยหันมามองนิชาและชมพี่สาวของเขา 

    วันนี้เป็๲วันสำคัญเพราะศิลาจะพานิชาไปสมัครเรียนปริญญาตรีที่มหาลัยเอกชนใกล้ๆบ้าน 

    นิชายอมสละสิทธิ์เข้าเรียนมหาวิทย์ยาลัยของรัฐชื่อดังที่เธอสอบเข้าได้ เพราะสถาบันนี้อยู่ไกลบ้านมากเธอไม่อยากอยู่ห่างจากศิลา

    ศิลาขับรถไปส่วบอยที่โรงเรียนแล้วก็ไปส่งนิชาที่มหาลัย เขาเดินจับมือนิชาไปลงทะเบียน 

   "สวยจังเลยนะนักศึกษาเฟรชชี่" ศิลาลูบหัวนิชาที่นั่งข้างๆเขา

    "วันนี้พ่อก็แต่งตัวหล่อจังนะคะ" นิชาหันมามองศิลาและยิ้มให้เขาอย่างชอบใจ

    ศิลาใส่กางเกงขายาวสีดำและใส่เสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีดำ

    เสื้อเชิ๊ตฟิตรัดตัวเขาจนเห็นกล้ามและรูปร่างที่กำยำชัดเจน เขาถลกแขนเสื้อไว้ที่ข้อศอก 

    ในมหาลัยมีนักศึกษาใหม่ทั้งชายหญิงเดินเรียงรายไปมาๆนับพันคน 

    "นิชา พ่อขอไปธุระแปบนะครับ" ศิลาบอกนิชาที่ยืนเข้าแถวหน้าจุดลงทะเบียนเรียนที่อาคารใหญ่ในมหาวิทยาลัย

    "จะไปไหนอ่ะคะ" นิชาหันมาถามสงสัย เธอไว้ผมยาวมัดจุกดูสวย

    "อ้อ ไปเดินๆดูกล้องในห้างแปบนึงนะ" ศิลายืนเกาหัวตอบนิชา 

    "อืม ค่ะ" นิชาก้มหน้าตอบและยืนเข้าคิวต่อแถวยาวเหยียด

    ศิลาขับรถเก๋งเข้าไปในห้างและวิ่งขึ้นบันใดเลื่อนไปหน้าร้านขายเครื่องเพชร

    เขาเดินเข้าไปยืนหน้าตู้โชว์แหวนเพชรและยืนเท้าสะเอวก้มๆมองๆ 

    "สวัสดีค่ะ มองหาแหวนแบบไหนคะ" พนักงานสาวเดินมาต้อนรับศิลา

    "เอ่อ แหวนแต่งงานวงเล็กๆน่ะครับ"

ศิลาตอบ

    "อ้อ ทางนี้เลยค่ะ" พนักงานพาศิลาไปเลือกแหวนด้านใน

    ศิลาเลือกแหวนอยู่นาน เขาไปสะดุดตาที่แหวนแต่งงานวงเล็กๆสีเงินที่มีเพชรเม็ดใสๆสองเม็ด

    "เอาอันนี้ครับ" ศิลาเลือกและจ่ายเงินเสร็จก็รีบวิ่งออกมาเพราะกลัวนิชาจะรอนาน

    เขาเอาแหวนออกจากกล่องเล็กๆสีแดงสวยมาใส่ในกระเป๋าเสื้อแล้วขับรถไปหยิบแหวนมามองไปด้วย 

    เขามีแผนจะขอนิชาแต่งงานในวันเกิดครบรอบ20ปีของเธออีกไม่กี่เดือนข้างหน้าบนยอดเขาสูงในยามที่ตะวันแรกแย้มกำลังก่อตัว 

    โดยจะใช้แหวนเพชรวงนี้หมั้นหมายเธอไว้และรอแต่งตอนที่นิชาเรียนจบปริญญาตรี

    ศิลาเลือกแหวนที่มีเพชรเม็ดสวยสองเม็ดเพราะเขามีอรและนิชาอยู่ในหัวใจ เขาไม่เคยจะลืมอรและรักนิชาเหมือนกับเธอ 

    ศิลาขับรถไปจอดหน้าอาคารและเดินหาไม่เจอนิชาเธอน่าจะลงทะเบียนเสร็จแล้ว 

    เขาค่อยๆเดินลัดเลาะไปตามหน้าอาคารต่างๆก็ไม่เจอ เขาหยิบโทรศัพท์มาก็พบว่าแบตหมด

    แฮ่ก! ๆ ๆ ศิลากึ่งเดินกึ่งวิ่งหานิชาจนเหนื่อยก็ไม่พบ เขาหอบเหงื่อท่วมตัว

    แต่มหาลัยก็ใหญ่เกินกว่าที่เขาจะเดินได้ทั่ว ศิลาจึงกลับไปที่รถและยืนหมุนตัวมองไปรอบๆ

    เขาเห็นนักศึกษาหญิงมากมาย แต่มองไปแล้วก็ไม่ใช่นิชา 

    แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลายืนหายใจหอบและเริ่มกระวนกระวายเป็๲ห่วงนิชา

    เขาใจสั่นและยืนหมุนตัวไปทั่วเขาพยายามมองหน้านักศึกษาคนที่ขาวๆสวยๆตัวเพรียวๆ 

    คนนั้นก็ไม่ใช่ คนนี้ก็ไม่ใช่ คนแล้วคนเล่าที่เขามองก็ไม่ใช่  

    และแล้วศิลาก็ไปสะดุดตากับใบหน้าที่ขาวเด่นสวยกว่าใครๆที่กำลังนั่งก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ไกลๆริมสระน้ำข้างๆถนนวงเวียนใหญ่ในมหาลัย

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลารีบวิ่งตรงดิ่งเข้าไปหานิชา 

    แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาหายใจหอบเพราะนิชานั่งอยู่ไกล

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลายิ้มกว้างเมื่อวิ่งจวนจะถึงม้านั่งริมสระน้ำที่นิชานั่งก้มหน้าหันข้างให้เขาอยู่

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขากำลังก้าวเท้าวิ่งข้ามถนนวงเวียน

    อีกไม่กี่ก้าวเขาก็จะถึงตัวนิชาแล้ว

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เอี๊ยดดด! โครมมมม!

   รถเก๋งคันใหญ่สีแดงชนศิลากระเด็นไปนอนกองบนพื้นหลายเมตร

    ว๊าย! รถชน! ๆ ๆ ๆ คนนับร้อยรอบๆ๻๠ใ๽และ๻ะโ๠๲ลั่น 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เ๽้าหน้าที่รปภ.วิ่งมายืนกันคนเข้ามามุงแล้วโทรเรียกรถพยาบาล

    คนขับรถเป็๲ผู้หญิงเธอวิ่งออกมาแล้วยืนกุมขมับช็อคจะเป็๲ลมจนยามต้องวิ่งมาพยุงเธอไว้

    ศิลานอนหงายมีเ๣ื๵๪ไหลออกจากปากและจมูก 

    เสื้อเขามีรอยไถลและฉีกขาดที่แขนจนเห็นกล้ามแขนออกมา

    ศิลานอนหายใจรวยริน ตาเขาเริ่มพล่ามัวมองอะไรไม่ชัด

    พ่ออออ! นิชาหันมาหาร่างที่คนยืนมองและร้อง๻๠ใ๽เอามือปิดปาก  

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชารีบวิ่งเข้าไปหาร่างศิลา

    ฟุ่บ! เธอคุกเข่านั่งลงข้างๆศิลาแล้วร้องเรียกเขา เธอน้ำไหลพรั่งพรูอาบแก้มเมื่อเห็นเ๣ื๵๪ออกจากปากและจมูกศิลาจนเลอะเสื้อ 

    ใบหน้าศิลามีรอยแตกตรงคางและคิ้วตาจนเ๣ื๵๪ไหลอาบหน้า

    ฮือ! ๆ ๆ ๆ "พ่อจ๋า ๆ เจ็บไหมคะ เป็๲ไงบ้าง ตื่นสิคะ"

   นิชาทั้งร้องไห้ทั้งเขย่าแขนเรียกศิลา เธอช็อคกับภาพที่เห็นจนแทบจะพยุงตัวเองนั่งไม่ไหว

   ตาศิลากำลังจะปิด เธอเห็นใบหน้าขาวๆสะท้อนแสงแดดสว่างจ้าเข้าไปในดวงตาที่กำลังริบหรี่ๆ 

    แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เขาหายใจแ๶่๥เบาลง เบาลง เบาลง จนไม่มีเรี่ยวแรงจะหายใจ

    นิชาหมดเรียวแรงที่จะนั่งต่อ เธอกำลังหัวใจสลายเมื่อเห็นศิลานอนแน่นิ่งไม่ตอบเสียงเรียกของเธอ

    "ฮือ! ๆ ๆ ๆ ตื่นสิคะ ๆ ๆ " นิชาไม่เห็นศิลาตอบสนองเธอจึงก้มเอาหน้าไปแนบอกศิลา 

     แก้มขาวๆเธอแนบอกศิลาและหูอยู่ตรงหัวใจเขา

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ นิชาได้ยินเสียงหัวใจศิลาเต้นเบาๆ เธอร้องไห้จนน้ำตาไหลเลอะเสื้อนิชา

    ดวงตาศิลาปิดลงข้างนึงแล้วเหลือเพียงอีกข้างที่กำลังริบหรี่ ๆ กำลังจะดับลง ๆ 

    ในสมองของศิลายังมีสตินึกคิดได้ เขากำลังกลัว เขากลัวไปหมด กลัวนิชาและบอยอยู่ไม่ได้ กลัวไม่ได้อยู่กับนิชา และกลัวที่จะไม่ได้ขอนิชาแต่งงาน 

    ศิลากำลังพยายามฝืนหายใจแรงและใช้แรงเฮือกสุดท้ายขยับแขนขวาเอามือไปล้วงกระเป๋าเสื้อ

    แต่มันยากเหลือเกิน มือเขาหนักราวกับกำลังยกหินก้อนใหญ่

    ลมหายใจก็เบาลงเรื่อยๆ ดวงตาข้างขวาก็กำลังจะปิด โลกของเขาและนิชากำลังจะดับลง

    "ที่รัก! จับมือฉันสิคะ" 

    เสียงอันไพเราะคุ้นหูดังกังวานเข้ามาในสมองศิลา

    แว่บบบบ! แสงสว่างจ้าจนแสบตาสว่างเข้ามาในหัวทั้งๆที่เขากำลังจะหลับตา 

    ร่างกายขาวสวยมีแสงรอบตัวใส่เสื้อและกระโปรงสีขาวลอยเข้ามาใกล้ๆเขาเรื่อย ๆ 

    ใบหน้าสวยเรียวรูปไข่ของอรโผล่เข้ามาจนแนบสนิทกับหน้าเขา 

     จุ๊บ! ปากอรประกบจูบกับปากศิลาในฝันหรือนิมิตในหัวเขา

     "ที่รัก จับมือฉันสิคะ" เสียงอรย้ำเขาอีกครั้งและภาพเธอยังอยู่ตรงหน้ายิ้มให้เขา

     ศิลาเอื้อมมือไปจับมือขาวๆของอร เธอดึงมือเขาเข้าไปล้วงเอาแหวนในกระเป๋าออกมา 

    หมับบบ! ศิลากำแหวนเล็กๆยัดใส่มือนิชาที่วางอยู่บนอกเขา

    "เก่งมากค่ะ ดูแลลูกให้ดีๆนะคะ แล้วฉันจะรออยู่บนนี้" อรยิ้มบอกศิลาและปล่อยมือจากเขา 

    ศิลายิ้มตอบและพยายามคว้ามืออรเข้ามา แต่ก็ทำไม่ได้เพราะภาพของเธอลอยหายไปไกลออกไป ออกไป ๆ จนมองไม่เห็น

    ศิลาพยายามขยับปากจนนิชาลุกเอาหูไปฟังที่ปากเขา

    "แต่งงานกันนะครับ" เขากระซิบบอกนิชาแล้วตาเขาก็ปิด

   ทุกอย่างดับลงและมืดสนิทไปพร้อมกับสติของเขา

    ภาพสุดท้ายในตาเขาคือภาพใบหน้านิชา หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดสนิท