ตอนที่18 พรเทพเปลวเพลิง
“พรแห่งเทพเปลวเพลิงจะถูกส่งเข้าไปในร่างกายในอีก60%”
“ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ”จูเหลียนหัวเราะหลังจากผ่านไปไม่นานแขนทั้งสองของมันกำลังจะขาดออกจากความร้อนแรงทุกคนไม่สามารถที่จะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นได้และคิดว่าจูเหลียนกำลังจะกลายเป็บ้า
“วิ้ง ตูม”เวทจากหลายทั่วทุกทิศโจมตีเข้าใส่เทพแห่งเปลวเพลิงเพราะว่าโรเมอร์เองก็คิดว่าจูเหลียนกำลังแย่แต่มันก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยเพราะว่าพลังเทพแห่งเปลวเพลิงเหนือกว่าพวกมันมาก
“คุณได้รับ พรแห่งเทพเปลวเพลิงเพิ่มค่า ความเร็ว พลังโจมตี ป้องกัน 300 แต้ม เพิ่มค่าจิตใจ 200 %”
“คุณได้รับฉายาทายาทเทพแห่งธาตุทั้งสี่ เพิ่มพลังของการใช้พลังจกาธาตุทั้งสี่ขึ้นอย่างทวีคูณ”
“คุณได้รับสกิล เปลวเพลิงสามารถใช้ปราณในการใช้ไฟได้ดั่งใจ”
“คุณได้รับสกิล ไฟแห่งเทพ สามารถอัญเชิญเทพแห่งเปลวเพลิงมาช่วยเหลือได้อย่างน้อยขึ้นอยู่กับระดับจิตใจอย่างอย่างต่ำ1000 % สำหรับการอัญเชิญ1ครั้ง”
“ไม่ต้อง”จูเหลียนพูดก่อนที่มันจะเปลี่ยนท่าทางไปมันได้รับสิ่งที่สุดยอดมาแล้วมันถูกปล่อยออกจากแขนทั้งสองข้างของเทพเปลวเพลิงแล้วแขนทั้งสองข้างมีลอยไหม้ขนาดใหญ่จนเห็นถึงกระดูก
“เจ็บเว้ย”จูเหลียนโวยวายทุกคนต่างวิ่งเข้ามาดูมันแขนทั้งสองเกือบจะขยับไม่ได้ด้วยซ้ำเทพเปลวเพลิงได้จับไปที่แขนทั้งสองข้างของจูเหลียนอีกครั้งและปลดปล่อยพลังเข้าไปแขนทั้งสองจึงฟื้นฟูกลับมาเป็แบบเดิมแต่กับมีสัญลักษณ์ปรากฏที่หลังของมัน
“ในตอนนี้จึงคือทายาทของเทพแห่งธาตุทั้งสี่เ้าจะได้รับพลังที่แท้จริงจากเทพแห่งธาตุทั้งสี่”เทพเปลวเพลิงเริ่มอธิบายจูเหลียนสับสนมากมันไม่ได้ทำอะไรเลยทำไมมันถึงได้เป็ไอ้ทายาทอะไรนี้ด้วย
“เ้าคงยังสับสนที่ข้ายอมรับเ้าเพราะเ้ามีความกล้าหาญและสามารถที่จะผ่านความเ็ปอย่างมหาศาลนี้ไปได้ข้าจึงได้มอบพรแห่งเทพเปลวเพลิงให้เ้าเพื่อเพิ่มความสามารถให้แม้เ้าจะไม่มีพลังแห่งเวทมนต์เลยก็ตามแต่ในด้านของพลังปราณเ้าเหนือยิ่งกว่าผู้ใดเลย”เทพแห่งเปลวเพลิงอธิบายทุกอย่างเมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนของจูเหลียน
“เข้าใจละคือจะต้องตามหาเทพอีกสามตนเพื่อรับการทดสอบและได้รับการยอมรับเพื่อให้ได้รับพรจากเทพแห่งธาตุทั้งสี่”จูเหลียนถามเทพเปลวเพลิงพยักหน้าตอบและสลายหายไปทันที
“ได้เวลาออกเดินทางต่อแล้ว”จูเหลียนเริ่มออกคำสั่งทุกคนพยักหน้าตอบและเตรียมตัวออกเดินทางแต่พริบตาผู้คนจำนวนมากก็เข้ามาขวางทางมันเอาไว้มันขมวดคิ้วและจ้องมองไปที่พวกมัน
“พวกข้านำทางเองขอรับ”ทหารทั้งหมดต่างพยายามที่จะพูดด้วยน้ำเสียงอันเข็มแข็งจูเหลียนพยักหน้าตอบแต่สุดท้ายพวกมันก็ต้องอยู่รับการฉลองจากงานเลี้ยงทุกคนต่างเข้ามาคุยกับมันจำนวนมาก
“บ้าจริงไม่คิดว่าจะเมาแบบนี้”จูเหลียนกลับมาถึงห้องด้วยสภาพที่เมามากโดยที่โรเมอร์กับกลาราที่มีขนาดตัวพอๆกันพยุงกลับมาที่บ้านพักทั้งสองพาจูเหลียนเข้ามานอนที่ห้อง
“นายท่านให้ข้าได้ช่วยเหลือท่าน”ทั้งสองออกไปจากห้องแต่ซาธาเรียก็เดินเข้ามาภายในห้องจูเหลียนกำลังจะหลับก็ลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่งเธอเดินเข้ามานั่งอยู่เหนือร่างกายของจูเหลียนมันดูภาพซ้ำๆนะ
“ไม่เอาหรอกผมไม่ได้เป็โลลิชอบกินเด็กหรอกนะ”จูเหลียนพึมพำก่อนที่จะหลับไปแน่นอนว่าซาธาเรียไม่เข้าใจคำพูดของมันสักนิดแต่รู้ว่าจูเหลียนยังไม่ได้้าเื่อย่างว่าเธอจึงได้เช็ดตัวให้กับจูเหลียนก่อนที่จะจากออกไปจูเหลียนได้ตื่นขึ้นในตอนนี้เช้า
“บ้าอะไรวะ”จูเหลียนคิดเพราะว่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ภาพของหญิงสาวเปลือยกายนอนอยู่ด้านข้างของมันและคนนั้นคือกลานินที่มีคำสาบเอาไว้ฆ่าคนที่นอนกับเธอจูเหลียนตรวจสอบค่าสถานะทันที
“LV 45 จูเหลียน อารูคัสอายุ16
(ติดสถานะคำสาปจุดจบ จะมีผลในอีก1ปีเต็ม)“แก้ไขได้เมื่อจูบที่หน้าผากของลูกสายเืแท้ของตนเองเท่านั้น”
ฉายา ผู้ปลดปล่อยพลังแห่งเซียน ผู้นำทางจิติญญาเทพซัพพอร์ตเตอร์แห่งาทายาทเทพแห่งธาตุทั้งสี่
(คำอวยพรจากเทพแห่งโชคลาภ คำอวยพรจากเทพแห่งโชคชะตาคำอวยพรแห่งเทพเปลวเพลิง)
สถานะ องศ์ชายลำดับที่3 อาชีพ ซัพพอร์ตเตอร์
พลังโจมตี 450(200) พลังป้อง 420(300)
พลังเวท 0 ความเร็ว 460(300)
โชค 590 จิตใจ (850%)
แต้มคงเหลือ 0
สกิลติดตัว จดจำสมบูรณ์ รับรู้ถึงโชคร้าย เป่าหู ชักจูง บังคับควบคุมจิตใจผู้คน คำกล่าวของผู้ยิ่งใหญ่ บัญชา์ เสริมพลังเป็กลุ่มเสริมพลังอย่างบ้าคลั่ง ไฟแห่งเทพ เปลวไฟ
หมวดปรุงยา หมวดสร้างอาวุธ หมวดผู้ใช้ปราณ หมวดเซียนหมวดนักเล่นแร่แปรธาตุ หมวดผู้ตรวจสอบสภาพอากาศและภูมิประเทศ”
“อะไรวะ หายนะเว้ยแบบนี้มันหายนะ”จูเหลียนพูดและล้มตัวลงไปนอนมันในตอนนี้ไม่คิดว่าจะเกิดเื่บ้าๆแบบนี้ขึ้นดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นกลานินคงจะเมาและแอบเข้ามานอนกับมันเมื่อคืนแต่สิ่งที่ทำให้จูเหลียนโมโหในตอนนี้คือการที่มันไม่ตื่นเมื่อคืนนี้
“อย่างน้อยถ้าจะตายควรที่จะตื่นในตอนนั้นไอ้บ้าเอ้ยซวยสุดๆเลยเว้ย”จูเหลียนบ่นมันหงุดหงิดมากมันลุกขึ้นจากเตียงมันสวมใส่เสื้อผ้าที่กระจายไปทั่วห้องก่อนที่จะเดินเข้ามาที่โต๊ะทานข้าวที่กำลังเตรียมข้าวของ
“ไอ้บ้ากลาราน้องสาวแกมาข่มขืนผมจนตอนนี้ผมมีคำสาปติดตัวแล้ว”จูเหลียนพูดด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปเมื่อทุกคนได้ยินก็หันจ้องมองมาที่จูเหลียนและหันไปที่กลาราทุกคนเต็มไปด้วยความโกรธ
“ไม่ตายตอนนี้หรอกแต่อีหนึ่งปีวิธีแก้จะต้องไปจูบที่หน้าผากของลูกชายที่เกิดจากสายเืแท้ๆ”จูเหลียนเริ่มอธิบายระหว่างที่นั่งลงไปที่เก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะยาวทุกคนต่างจ้องมองมาที่มันที่มีสีหน้าที่ไม่ทุกข์ร้อนเลย
“ว่าแต่การมีลูกนี้คงยากนักเพราะเวลาในตอนนี้มันคงหาคนมาทำลูกได้ยากนอกจากกลานินส่วนในด้านของซาธานินก็เด็กไป”จูเหลียนเริ่มคิดในหัวซาธานินอายุแค่สิบสองเท่านั้นกลานินจูเหลียนไม่รู้ว่าเธอจะท้องหรือเปล่าอีกด้วย
“การเดินทางครั้งนี้จะต้องยากขึ้นแน่ๆ”การทานอาหารจบลงกลานินไม่อาจที่จะต้องมองหน้าของจูเหลียนได้เลยเพราะว่ากลาราได้เราเื่ราวทั้งหมดให้กับเธอได้ฟังแล้วจูเหลียนและกลุ่มได้มุ่งหน้าไปที่กำแพงสุดท้ายของหุบเขาเอ็นไอร์
“เหรียญตราสัญลักษณ์ราชันย์นี้ดีกว่าเหรียญเปลี่ยนแปลงเยอะเลยนะ”ทหารทั้งหมดที่เดินนำทางของจูเหลียนมามันก็ได้มอบเหรียญตราราชันย์ระดับต่ำให้ใช้ทั้งหมดสามสิบคน พวกมันทั้งหมดต่างยินดีและดีใจอย่างมาก
“โฮกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นเหล่าั์น้ำแข็งพุ่งเข้าโจมตีสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับงูเกล็ดสีขาวขนาดใหญ่ั์มันพุ่งทะลุกำแพงออกมาอีกฝั่งโดยที่มีเหลือั์น้ำแข็งต่างจับติดมันเอาไว้ก่อนและพุ่งเข้าชนกับพื้นหิมะอย่างรุนแรงการต่อสู้นั้นเริ่มรุนรงขึ้นอยู่ห่างออกไปจากพื้นที่ที่จูเหลียนและกลุ่มอยู่ราวสองกิโลเมตร
“โฮกกก”งูั์เกล็ดขาวพุ่งหมุนตัวขึ้นไปบนท้องฟ้าและหมุนตัวดิ่งลงมาที่พื้นสร้างะเิขนาดใหญ่ขึ้นจูเหลียนจ้องมองตรวจสอบและใช้สกิลแสกนจากหนึ่งในสกิลจากหมวดตรวจสอบภูมิประเทศด้วยเวลาเพียงพริบตามันรู้ทันทีเหตุผลของการต่อสู้ครั้งนี้
“ช่วยงูนั้น”จูเหลียนออกคำสั่งทุกคนต่างสับสนแต่จักรพรรดิทุกคนต่างทำตามสิ่งที่จูเหลียนได้สั่งโดยไม่ลังเลพวกมันเข้าโจมตีเหล่าั์น้ำแข็งด้วยความแข็งแกร่งและอาวุธใหม่ที่จูเหลียนได้สร้างให้กับพวกมันทำให้มันง่ายดายมากที่จะจัดการทุกอย่าง
เวลาผ่านไปได้ไม่นานซากเหล่าั์น้ำแข็งก็เต็มไปทั่วหิมะเืสีแดงกระจายไปทั่วทุกทิศจูเหลียนเก็บร่างกายของพวกมันเอาไว้ด้วยเผื่อที่จะต้องใช้ในอนาคต มันเดินเข้ามาหางูเกล็ดขาวที่ได้รับาเ็
“โปรดช่วยเหลือลูกของข้า”งูเกล็ดขาววิงวอนขอรับจูเหลียนแน่นอนว่าจูเหลียนสั่งให้กลานินไปเอาลูกงูที่อยู่ในพื้นที่ที่มันแสกนตรวจสอบดูก่อนหน้านี้มาแล้วลูกงูเกล็ดขาวมีทั้งสามห้าตัวห้าสีนั้นเพราะแม้งูนั้นได้มีลูกกับาาอสรพิษการ้านั้นเองสรุปในตอนนี้จูเหลียนมีลูกของาาอสรพิษการ้าอยู่ในมือของมันตั้งห้าตัว
“เธอตายแล้ว”จูเหลียนลูบไปที่หัวของงูเกล็ดขาวในตอนนี้เธอได้ตายไปแล้วและร่างกายก็เปลี่ยนไปเป็หญิงสาวที่มีดวงตาและเส้นผมสีขาวก่อนที่จะสลายหายไปทิ้งเอาไว้เพียงแค่ผ้าคลุมและแหวนมิติ
“ผ้าคุลมหิมะขาวโปร่งใส ช่วยให้สามารถเปลี่ยนร่างกายให้เป็โปร่งใส่กลืนไปกับพื้นที่บริเวณนั้นๆได้อย่างง่ายดาย”
จูเหลียนตรวจสอบแหวนมิติดูมีสุมนไพรและสิ่งต่างๆมากมายมันเต็มไปด้วยความยินดีมีของชั้นยอดมากมายในตอนนี้จูเหลียนได้พบเจอบางอย่างมีคือตุ้มหูที่สามารถช่วยให้คุยกับสิ่งมีชีวิตนอกจากมนุษย์ได้และยังมีความสามารถในการเรียนรู้ภาษาต่างๆได้ผ่านการจ้องมองเท่านั้นเหมือนกับเครื่องช่วยเรียน
“เจ๋ง”จูเหลียนนำมันออกมาสวมใส่ทันทีและแหวนนั้นยังมีพื้นที่ถึงแปดช่องเก็บของเลยมันมุ่งหน้าออกไปต่อทันทีโดยที่จูเหลียนได้รับเลี้ยงลูกงูทั้งห้ามันเลือกได้ตั้งชื่อให้ตามสีเหมือนกับคนไทยทั่วไปนั้นแหละดำ แดง เขียว ขาว และเหลือง
“เ้าพวกนี้มันโตเร็วจริงๆ”จูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ของกำแพงสุดท้ายและเดินทางต่อไปยังป่าพันเมล็ดคืนชีพต่อทันทีเวลาผ่านไปเพียงแค่ห้าวันตลอดการเดินทางงูตัวเล็กห้าตัวตอนนี้มีขนาดพอๆกับคนแล้วมันได้รับมันเข้ามาเป็สัตว์เลี้ยงเหมือนกับเ้าหลงแล้วมันเองก็พึ่งรู้ว่ายิ่งเลเวลมากเท่าไหลยิ่งรับสัตว์เลี้ยงได้มากขึ้นเท่านั้น
จากเลเวล0-9รับสัตว์เลี้ยงได้สองตัวและ10-40ก็รับเพิ่มได้อีกสี่ตัวในตอนนี้มันจึงได้รับสัตว์เลี้ยงได้ถึงหกตัวมันเต็มไปด้วยความยินดีที่รับได้ทั้งหมดเพราะค่าสถานะของงูทั้งห้าได้เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณเพียงแค่ห้าวันเท่านั้น
เวลาเดินไปอีกราวสองเดือนจูเหลียนคิดว่าตอนนี้มันเลยกำเนิดเวลาในการเดินทางไปแล้วแต่มันก็ไม่ต้องคิดมากนักเพราะเช่นใดการเดินทางก็ไม่เกี่ยวกับการค้าขายอยู่แล้วมันมาถึงยังพื้นที่ด้านหน้าของป่าพันเมล็ดคืนชีพแล้ว
จูเหลียนมีเวลาไม่ถึงสี่วันเพื่อผ่านที่นี้และมุ่งหน้าไปให้ถึงอาณาจักรไอเซนไฮทั้งที่ควรจะเป็หนึ่งเดือนจูเหลียนคิดว่ามันยากอย่างมากเลยที่จะทำแต่ในเมื่อมันมีงูั์ห้าตัวเลื่อยไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อให้มันขี่อยู่แบบนี้
จูเหลียนจ้องมองไปที่ภายในป่าจากระยะความสูงราวห้าเมตรจากพื้นที่ด้านล่างแต่พริบตาก็ปรากฏเถาวันพุ่งออกมาจากป่ามันร่างกายของจูเหลียนเอาวันเพียงแค่คนเดียวและดึงมันเข้าไปภายในป่าทันที
“เวรเอ้ย”จูเหลียนใมากทุกคนเองก็ไม่ต่างกันและพุ่งตามมันเข้ามาภายในป่าแต่ก่อนที่จะเข้าไปรูปร่างของป่าก็เริ่มเปลี่ยนไปจนพวกมันเริ่มหลงเพราะป่ามันกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างต่อเนื่องและหยุดลงในเวลาอันสั้น
“นายท่านหายไปแล้ว”โรเมอร์ขยายอาณาเขตเวทออกไปแต่มันไม่สามารถที่จะหาตัวของจูเหลียนได้เจอในตอนนี้ทุกคนต่างแตกตื่นมากแต่กลานินกับดมกลิ่นไปมาจนสังเกตเห็นจมูกขยับเธอให้แดงเดินทางไปตามทางของป่าทันทีทุกคนเองก็รีบตามเธอไปด้วยเพราะคิดว่าเธอสามารถที่จะััได้ถึงบางอย่างได้
“ยินดีตอนรับสู่ป่าของข้า”พวกมันมุ่งหน้ามาถึงยังส่วนกลางของป่าเหมือนกับว่าสามารถที่จะผ่านป่าไปได้อย่างง่ายดายกลานินสามารถที่จะดมกลิ่นของจูเหลียนที่ผ่านจุดต่างๆที่ไม่มีกับดักจนมาถึงยังกลางป่าชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่พร้อมกับร่างกายของจูเหลียนที่ถูกผนึกเอาไว้ผ่านในหยกที่กลางต้นไม้ใหญ่
“นายท่าน”ทุกคนต่างะโโฮร้องเมื่อเห็นจูเหลียนที่ถูกผนึกเอาไว้ภายในหยกนั้นทุกคนเตรียมที่จะเข้าโจมตีชายชราทันทีแต่พวกมันก็ถูกรากไม้จากพื้นมัดเอาไว้ทำให้พวกมันไม่สามารถที่จะขยับร่างกายได้เลยแม้แต่น้อย
“พวกเ้าอาจจะโง่เกินไปสิ่งที่ข้าจะกล่าวก็คือไม่มีใครสามารถที่จะปลดปล่อยมันได้นอกจากข้าและหญิงสาวที่กำลังตั้งครรภ์เท่านั้นจึงจะสามารถปลดปล่อยมันได้”ชายชราเริ่มพูดทุกอย่างด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม
“จะทดสอบสิ่งใด”โรเมอร์คำรามสีหน้าของมันโกรธอย่างมากชายชราจึงได้โบกมือปลดปล่อยพวกมันออกจากพันธนาการทุกคนหลังจากนั้นมันก็เริ่มอธิบายกฎการทดสอบมันคือการวิ่งไล่จับดีๆนี้แหละพวกมันจะต้องจับสิ่งที่เรียกว่าหมาจิ้งจอกกระจกเงา
“ท่านพี่”กลานินเดินเข้ามาที่หยกที่ผนึกร่างกายของจูเหลียนและััไปพริบตานั้นหยกก็เริ่มแตกออกอย่างช้าๆทุกคนต่างใและพริบตาร่างกายของจูเหลียนก็ตกลงมาเธอรีบวิ่งเข้ามาอุ้มร่างกายของจูเหลียนขึ้น
“เ้าตั้งครรภ์หรือ”ชายชราจ้องมองมาที่จูเหลียนและเริ่มพูดด้วยสีหน้าเ็าในเสี้ยววินาทีทุกคนก็พุ่งเข้ามาเพื่อปกป้องจูเหลียนในทันทีงูั์ทั้งห้าเองก็หมุนวนรอบตัวของจูเหลียนและกลานินเพื่อปกป้องทั้งสอง
“การทดสอบจะยังมีต่อไปต่อให้มันหลุดออกมาแล้วไม่เช่นนั้นพวกเ้าทั้งหมดตายแน่”ชายชราเริ่มพูดอีกครั้งจิตสังหารนั้นเริ่มทำให้ทุกคนหวาดกลัวแต่จูเหลียนก็ตื่นขึ้นซะก่อนมันลุกขึ้นจากพื้นอย่างช้าๆเพราะจิตสังหาร และสิ่งที่มันพบก็คือเทพแห่งป่าที่มีเลเวลที่มันไม่สามารถประเมินได้เลยแม้แต่น้อย