วิญญาณกระซิบรัก

ตอนที่ 3  ห้องใหม่

ตอนที่ 3  ห้องใหม่ 

ตึ๊ง!!

ตึ๊ง!!

ตึ๊ง!!

เสียงแอฟลิเคชั่นไลน์กลุ่ม ดังรัวๆ

กลุ่มหมูปิ้ง : ส่งข้อความ 

แพทที่เพิ่งออกมาห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูเช็ดผม เค้าเพิ่งกลับถึงบ้านได้ซักพัก กินข้าวแล้วรีบอาบน้ำวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันกับทำงานกลุ่มใน๰่๥๹บ่าย กะว่าอาบน้ำเสร็จเขาจะนอนพักซักหน่อยตอนเดินมาขึ้นรถประจำทาง เค้าดันโดนฝนนิดหน่อย รู้สึกเหมือนจะเป็๲หวัดแต่เสียงไลน์กลุ่มก็ดังรัวๆ

เคโร๊ะตัวน้อยๆ:  แพท นอนยังวะ

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :  อย่าถามว่านอนยัง ถามว่ามันถึงบ้านหรือยังเถอะเค 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ  :                  นี่ 3 ทุ่มแล้วถ้าไม่ถึงนี่มันคงแวะนอนบ้านใครซักคนแล้วแน่ๆ 555

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :   มึงก็นะรู้อยุ่ว่าบ้านน้าไอ้แพทมันไกล

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :                   เออ กูแซวมันเล่น  แพทททท แพทโว้ยยยย

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :  แพทททททททท

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :  แพททททททททท

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :  ไอ้แพทททททททท

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :  มึงจะแหกปากทำไมวะหนวกหู  เผื่อมึงไม่รู้โทรศัพท์มันมีตุ่มปิดเสียงนะเว้ย 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :  สึส

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:   เห้ยยยย มีไรกันอ่ะ

เคโร๊ะตัวน้อยๆ  :       เรียกไอ้แพทใครจุดธูปเรียกมันมาทีดิ๊

แพทคนคูล  :            มาแล้วๆอาบน้ำเพิ่งเสร็จอ่ะ

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :        นึกว่าตกส้วมไปแล้วเรียกตั้งนาน

แพทคนคูล :              มีไรป่าว 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :        ก็จะถามเ๹ื่๪๫หอนั้นแหละทางบ้านมึง เค้ายอมให้ย้ายออกมาหรอ

แพทคนคูล :            กูคุยกับพี่เป้ยแล้วพี่กูเข้าใจ 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :       หมายถึงน้ามึงอ่ะ 

แพทคนคูล :           ไว้ได้หอก่อนกูค่อยอธิบายอีกที 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :        อืมมม งั้นพรุ่งนี้เดี่ยวกุพาไปดูหอข้างหลัง ม. เห็นพี่ที่ร้านข้าวมันไก่บอกว่าน่าจะมีห้องว่าง 

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:      อย่าบอกนะว่า หอ... ปริศนา

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :         ใช่ ทำไมอ่ะ

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :  เออหอปริศนา มันทำไมอ่ะ 

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:    หออ่ะไม่ทำไมหรอกแต่ถนนหลังหอน่ะสิ 

แพทคนคูล :           ทำไมอ่ะฟาง ถนนมันลำบากหรอ

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:     ไม่หรอกมันสบายเกิน

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :   อะไรของแกวะทางสบายเกินแล้วมันมีปัญหายังไง

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:     ก็  ก็  ก็   แกจำไม่ได้หรือโม่ ว่าถนนเส้นหลังหออ่ะ มันหลอนนะเว้ย 

แพทคนคูล :             หลอนยังไงอ่ะฟาง

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:    ก็  ถนนเส้นนั้นน่ะ ที่พี่ แดน รถคว่ำเสียชีวิตไง  แก คิดดูนะ กลางคืนมันจะหลอนขนาดไหน

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :        เพ้อเจ้อรถพี่เค้าไม่ได้คว่ำหน้าหอ ซักหน่อย ห่างไปตั้งหมื่นลี้

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:   แต่มันก็ถนนเส้นเดียวกันป่าววะ 

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง : บ้าล่ะ ถนนเส้นนึง ยาวได้หลายพัน กม. แค่เป็๲เส้นเดียวกัน แกนี่มั่วจริง

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :           เออห่างกันเกือบ 10 กิโล มันจะหลอนได้ไง พี่เค้ามาไม่ถึงหรอก   แล้วแกกลัวทำไมอ่ะฟาง ไหนบอกอยากเจอพี่เค้า เสียดายความหล่อไง

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:    ว่าไป นั่นผีนะมึง ชั้นก็ไม่มั่นใจว่าพี่เค้าจะออกมาให้เห็นแบบหล่อๆรึเปล่า 

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :         เพ้อเจ้อผีในโลกนี้มีที่ไหนกัน  

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:     ทำเป็๲พูดดี สาธุ ขอให้แกเจอนะไอ้กบเขียว

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :          5555 เออ ถ้ามานะเด๋วจับใส่ขวดโชว์ซะเลย

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:       ขี้คร้านจะสิ่งหนีหัวกับตัวไปคนละทาง

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :           ไอ้ฟางข้าวเน่าเอ้ยยย 

ฟางสวยสุดในกลุ่ม:      ชิส์ ชั้นสวยสุด ชั้นมั่นใจ 

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง  :  5555555

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :        เออ เ๱ื่๵๹หอน่ะพรุ่งนี้มาดูก่อนแล้วกันเห็นว่ามันใกล้ๆ ม. ะได้ไม่ลำบากเดินทางด้วย

นีโม่เว้ย ​ไม่ใช่ปลาทอง :   ไปดูก่อนเผื่อชอบ ถ้าไม่ชอบเดี่ยวให้ เพื่อนเราช่วยดูๆที่หอเค้าอีกทาง

แพทคนคูล :                      ฮื่อออ ขอบใจนะเพื่อน ลำบากพวกมึงเลย มากอดทีดิ๊

เคโร๊ะตัวน้อยๆ :                  เอ้ยๆๆๆ กูกอดไม่ปล่อยนะเว้ย

แพทคนคูล :                     เพื่อนเลว เออๆ เจอกันพรุ่งนี้

 **

"ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ตอนนี้ห้องไม่ว่างแล้ว

เมื่อเช้ามีคนมาดูแล้วจ่ายมัดจำไว้แล้วล่ะ

หนูลองดูข้างแถวหน้า ม. รึยัง น่าจะมีนะ"

" ใกล้ๆ ม.ด้านหน้าก็มีแต่คอนโด ราคาคงหูฉี่เลยครับ" 

"มาหากลางเทอมก็แบบนี้แหละจ้าส่วนมากได้แล้วก็ไม่มีใครย้ายออกหรอก"

"ไม่เป็๞ไรคับป้าขอบคุณนะคับ"

แพททำหน้าเสียดายที่จริงทำเลตรงนี้อยู่ใกล้มหาลัยมาก เวลาว่างๆหรือเสาร์อาทิตย์ หรือเวลาเบื่อๆเขาก็สามารถไปช่วยพี่ เมย์  ที่ร้านกาแฟตรงหน้ามหาลัยได้ 

พี่เมย์ เป็๲รุ่นพี่สายรหัสของแพทซึ่งมีร้านกาแฟเล็กๆของพี่ชายอยู่หน้า มหาลัยในยามที่ไม่มีเรียนพี่เมย์ก็มักจะมาอยู่ที่ร้านกาแฟนี้แหละ ร้านนี้แพทกับเพื่อนๆ เคยไปนั่งเม้ามอยกันบ่อยๆในยามบ่ายที่ไม่มีเรียน บางวันถ้าลูกค้าเยอะ แพทก็ช่วยเสริฟช่วยรับออเดอร์ช่วยล้างแก้ว โดยไม่เกี่ยง แพทจึงยกให้พี่เมย์ เป็๲พี่ที่สนิทอีกคน 

"เห้อออออค่อยหาใหม่พรุ่งนี้ต่อก็แล้วกันเนอะ

คงจะมีซักที่ที่จะมีบุญพาวาสนาส่งให้ได้หอแหละ เนอะ"  แพทพูดยักคิ้วใส่เพื่อนขำๆ

"แกหาหอรึหาเนื้อคู่วะ นั่น 5555 เออขอให้บุญพาวาสนาส่งแล้วกันสาธุ!!!!!"

ตึ๊ง 

ตึ๊ง

เสียงแอปสีเขียวแจ้งเตือนแพทล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋า 

พี่เมย์ นี่เอง 

พี่เมย์  :  แพท เรียนอยุ่รึเปล่า 

แพท :   ไม่คับ พี่เมย์ มีอะไรรึเปล่าครับ

พี่เมย์ :  อยู่ไหนน่ะ 

แพท :  หน้าตึกเรียนคับ กำลังคิดอยู่ว่าจะไปไหนดี 55555

พี่เมย์ :  เออวันก่อน ที่ว่าหาหอพักน่ะ ได้รึยัง 

แพท :  ยังคับพี่เมย์

พี่เมย์ :  เออ มาที่ร้านพี่ซิ พอดีลุง สรรค์แกหาคนช่วยดูแลห้องน่ะ เผื่อแพท ทำได้ 

แพท :  ดูแลห้อง  ยังไงหรอคับ 

พี่เมย์ : มาคุยรายละเอียดที่ร้านพี่ซิ 

แพท :  โอเคคับ เดี๋ยวเจอกันฮะ

"เฮ้!!!!คุยกับใครวะแพท "

"พี่เมย์น่ะแกชวนกุไปร้านกาแฟ อาจจะมีข่าวเ๹ื่๪๫หอก็ได้นะ

กูเคยคุยกับแกเ๱ื่๵๹หาที่พักนี่แหละ" 

"กูขอตัวนะเพื่อน วันนี้ลุงกูมาจากต่างจังหวัดอ่ะกูต้องไปรอแก" 

"ไม่เป็๲ไรพวกมึงกลับเถอะ ช่วยกูมาครึ่งวันแล้ว เดี่ยวกูไปหาพี่เมย์ เอง"

"ชั้นว่างนะแพทให้ชั้นไปเป็๞เพื่อนมั๊ย"    ฟางอาสา

"ไม่เป็๲ไรจ้าฟาง" 

" เค แกก็กลับบ้านเถอะ เดี่ยวเราคุยกับพี่เมย์เสร็จเราก็เลยกลับบ้านเลย"

"โอเคงั้นส่งข่าวด้วยนะเว้ย"

"เอออออ บายเพื่อนเจอกัน"

<== ร้านพี่เมย์ ==>

​

"แพท!!!! มานี่ๆ" 

  เมย์เดินออกมาจากหลังร้านกาแฟดึงแขนแพทให้มาคุย ตรงมุมกาแฟ

"ตกลงยังไม่ได้ที่พักซิเนี่ย"เมย์ มองหน้าหลานรหัสคนโปรด 

"ยังเลยคับ"

แม้สีหน้าจะหงอยๆ แต่แววตาก็ดูสดใสตลอดเวลาแก้มกลมๆน่าหยิกนั่นอีก แดงระเรื่อ

คงเพราะเดินตากแดดมานั่นแหละ   เมย์ อมยิ้มด้วยความเอ็นดู 

"แพทรู้จักลุงสรรค์ป่ะ"   เมย์เริ่มเปิดบทคุยเ๱ื่๵๹ที่เรียกแพทมาหาที่ร้านทันที

"สามีป้าศรีที่ขายน้ำใน ม ป่ะพี่" 

"ใช่ๆ นั่นแหละ"

"ลุงสรรค์แกเป็๞คนดูแลคอนโดให้คุณอดุลย์น่ะ"

"ก็นั่นแหละเค้าไปเมืองนอกกันทั้งครอบครัว เลยวานให้ลุงสรรค์แกดูแล"

"วันนี้แกมาซื้อกาแฟแล้วบอกกับพี่เต ว่าต้องกลับบ้านต่างจังหวัดเร่งด่วน

ลูกแกเกิดอุบัติเหตุน่ะไม่มีคนดูแลแกเลยต้องกลับ"

"แกจะหาคนที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลแทนแกซักพักน่ะ"

*************************

บรึ๋นนนน บรึ๋นนนนเสียงเครื่องยนต์กระหึ่ม

รถเก๋งคันหรู ทั้ง 2 ที่ขับตีคู่กันมา 

ต่างเร่งความเร็ว เพื่อนเอาชนะอีกคัน

แดน ดนัย เหลือบมองรถเก๋งคันข้างๆ ที่พยายามเร่งความเร็วเพื่อแซงรถเขาขึ้นมา

คนขับอีกคันหันมามองก่อนยื่นมือออกมานอกรถ หันหัวแม่มือชี้ลง พร้อมกับยิ้มเยาะๆ 

แดน ดนัย กำพวงมาลัยแน่น เหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีก

เขายิ้มมุมปากเหลือบมองคู่แข่งข้างๆ ที่ตอนนี้ปล่อยให้เขาแซงโดยไม่เหยียบคันเร่งตามมา

แดนเห็นรถคันนั้นหักหลบ เขาขมวดคิ้วพร้อมๆกับข้างหน้า ที่ห่างไปไม่กี่สิบเมตร เป็๲รถสิบล้อที่ขับสวนมา 

"แดน ระวัง !!!!!! "

"เฮ้ยยยยยย !!!!"

แดน เหยียบเบรคหักพวงมาลัยจนสุดแต่รถก็ยังพุ่งทะยายไปข้างหน้า 

เอี๊ยดดดดดดด !!!!!

โครมมมมมมมม !!!! 

รถหรูกลิ้งไป 3 ตลบ ลงข้างทาง จอดสนิทอยู่กับต้นไม้ใหญ่ริมถนน... 

ฮั๊กกกก แค่กๆๆๆ ....

"____________________"

​