เย่ชิงหยูกับเหมยกุ่ยพลันเดินมาถึงในบริเวณ หอคอยสีดำ ผู้ฝึกพลังพลุ่นพล่านมีหลายแสนคน ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ก็มีมากมายนัก เพราะว่าหอคอยนี้ใช้ขัดเกลารากฐานได้ดีเลยทีเดียว
เย่ชิงหยูเงยหน้าขึ้นมองเห็นหอคอยขนาดมหึมาที่สูงเสียดฟ้า ประตูทางเข้าราวกับอยู่ในยุคโบราณส่งกลิ่นอายอันเก่าแก่ออกมา เหนือประตูมีชื่อสลักอยู่ด้วย มีตัวอักษรสลักไว้อยู่มากมาย
อันดับ 1 ตี้เทียน ชั้นที่ 35
อันดับ 2 เซีี่ยชิงเว่ย ชั้นที่ 33
อันดับที่ 3 หูชิงเวย ชั้นที่ 32
ฝูงชนบางคนที่เพิ่งเคยมาครั้งแรกก็พลันพูดคุยกันอย่างเสียงดัง ผู้ที่เคยมาแล้วก็อธิบายออกมาอย่างโอ้อวดกันยกใหญ่
"นี่ๆอันดับที่หนึ่งตอนนี้น่ะ อายุเขามากกว่า 1000ปีแล้ว ในอดีตผู้คนเล่ากันว่าเขาพลันเป็นอัจฉริยะระดับสูงสุดเลยละ แค่1000กว่าปีก็มีพลังเหนือขั้นขุนพลนภาแล้ว ตอนนี้ เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสที่ยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์เราด้วย"
"จริงหรอ น่าเหนือเชื่อนัก ชั้นที่ 35เลยนะ สูงสุดในประวัติศาสต์ตั้งแต่เราได้หอคอยมาเลย"
"ใช่ ขนาดอดีตอัจฉริยะอันดับ1ในสำนักศักดิ์สิทธิ์ไปถึงได้แค่ชั้น 26เท่านั่น เอ่อชื่อว่าอะไรนะ จ้าวเฟิงใช่ไหม"
"ใช่แล้ว น่าเสียดายนักที่ตายไปตั้งแต่ยังอายุน้อย" ผู้คนพูดคุยกันพลันถอนหายใจ
ขนาดนั่นศิษย์บางคนของสำนักก็พลันสังเกตเห็น ชายที่หล่อเหลาเดินเคียงคู่มากับสสาวสวยสุดเย้ายวน พวกเขาเห็นดังนั่นก็ตะลึงรีบวิ่งไปข้างหน้าพวกเขา ทำความเคราพ
"คำนับศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่หญิง"
ฝูงชนรอบหน้าหอคอยได้แต่ตะลึง พวกเขาก็ได้ข่าว เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ถือกำเนิดสัตว์ประหลาดขึ้น เขาจัดการจ้าวเฟิงได้ง่ายดายราวกับปลอกกล้วย แถมที่สำคัญขั้นพลังน้อยกว่าถึงหนึ่งช่วงใหญ่ พวกเขาได้พลางตั้งสติพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง ตัวจริงของเย่ชิงหยูสมบูรณ์แบบกว่าที่คนเขาร่ำลือกันมากยิ่งนัก
เย่ชิงหยูยิ้มพยักหน้ารับ เขาหันไปเอ่ยกับเหมยกุ่ย บอกว่าเดียวเขาจะเข้าไปหอคอยซักหน่อย ขนาดนั่นเขาก็เดินไพร่หลัง สีหน้ายิ้มแย้ม เดินไปทางประตูทางเข้าอย่างรวดเร็ว
ศิษย์คนอื่นๆก็พลันตื่นเต้น รีบกระจายข่าวให้พวกเพื่อนๆอย่างรวดเร็ว
"เร็วเข้า ศิษย์พี่เย่จะไต่หอคอยทมิฬแล้ว รีบมาเร็ว"
"อะไรนะ จริงงั้นหรอ ข้าจะรีบไป" ฝูงศิษย์พลันตื่นตระหนก รีบออกจากสำนักพุ่งตัวมากันอย่างรวดเร็ว
ฝูงชนก็ตกตะลึงเช่นกัน สัตว์ประหลาดกำลังจะไต่หอคอยพวกเขารีบกระจายข่าวออกไปอย่างรวดเร็ว ในเสี้ยวพริบตา คนหลายล้านก็มารวมตัวกันอยู่หน้าหอคอยขนาดใหญ่
เย่ชิงหยูเห็นก็หัวเราะเบาๆ เขาส่ายหัวเดินเข้าไปในหอคอยชั้นแรกทันที
เหมยกุ่ยก้ยืนอยู่มองดูเย่ชิงหยู ฝูงชนรอบๆพลันตื่นตะลึงชั่งเป็นสาวงามที่พาหื่นกระหายยิ่งนัก บางคนจะเข้ามาลวนลามเลยก็มี แต่ถูกพักพวกห้ามเอาไว้ เพราะว่า ผู้หญิงคนนี้มากับเย่ชิงหยู ทำเนียบยอดยุทธอันดับ1 คนที่คิดหื่นกระหายพลันตื่นตระหนก เหงื่อพวกเขาผุดๆ พลางเอามือปาดเหงื่อบนใบหน้า แถมบ่นออกมาว่า เกือบไปแล้ว
พวกเขารวมถึงตัวเย่ชิงหยูเองไม่รู้เลยว่าที่เหมยกุ่ยอยู่แค่อันดับสามของทำเนียบยอดยุทธเพราะว่าไม่ต้องการเปิดเผยพลัง ถ้าเธอเอาจริงขึ้นมา ก็ตบขั้นขุนพลนภาขั้นสูงสุดตายได้อย่างง่ายดายนัก ถ้าเย่ชิงหยูใช้เนตรอีกาจักรพรรดิทองคำส่องเธอดูละก็ จะต้องอุทานออกมาอย่างตกใจแน่นอน
ในหอคอย เย่ชิงหยูเดินเข้ามาชั้นที่ 1แล้ว ข้างในเป็นที่โล่งกว้างๆ กำแพงหอคอยสีดำสนิท มีแสงไฟลึกลับใจกลางพื้นดิน ช่วยส่องแสงให้ห้องโถงสว่างตลอดเวลา เย่ชิงหยูไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เขามองซ้ายมองขวาเห็นหลายพันคนกำลัง นั่งสมาธิต้านทานแรงโน้มถ่วงอยู่
เย่ชิงหยูส่ายหัว เขารู้สึกว่ามีแรงโน้มถ่วงแต่ร่างกายเขาไม่หนักเลยสักนิด เขาไม่รอช้า หาทางขึ้นชั้นที่ ๒ ต่อทันที เมื่อมาถึงเขาก็รู้สึกเหมือนเดิม ผู้คนชั้นนี้เริ่มน้อยลง เขาไม่รอช้าเริ่มไต่หอคอยอย่างรวดเร็ว
ชั้น 4 ชั้น 5 ชั้น6 ชั้น 7 เขาพลันไต่หอคอยอย่างรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ
เย่ชิงหยูตอนนี้มาถึงชั้นที่ 10แล้ว ที่นี้แรงโน้มถ่วงหนึ่งร้อยเท่า เป็นคนอื่นคงถูกแรงกดดันฟุบไปแล้ว ตามชั้นต่างๆเขาเห็นคนหลายคนหมดสติ ขนาดนั่นตัวของพวกเขาก็ส่องแสง ถูกหอคอยพาออกไป ถือว่าปลอดภัยเลยทีเดียว
นอกหอคอย รายชื่อของเย่ชิงหยูพลันปรากฏ ฝูงชนตกตะลึงกันยกใหญ่ แค่ไม่นานก็ไปถึงชั้นที่ 10แล้ว ไม่รูู้สึกร่างกายหนักเลยรึไง
เหมยกุ่ยหรี่ตาลง ริมฝีปากที่เย้ายวนยกยิ้มขึ้น ในใจเธอไม่รู้คิดอะไรอยู่ เธอราวกับว่าจะตัดสินใจบางอย่าง ถ้าเกิดเย่ชิงหยูทำอย่างที่เธอคิดไว้ เธอจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาทั้งหมดเลย
เมื่อเย่ชิงหยูมาถึงก็ได้ยินเสียงลึกลับดังขึ้นในหัว เสียงของมันสดใสซึ่งแตกต่างจากระบบ
"ยินดีด้วยค่ะ คุณได้มาถึงชั้นที่10 แล้ว จะไปต่อหรือว่าให้ส่งตัวออกไป คุณจะได้รับรางวัลตอนที่ออกไปเท่านั่น"
เย่ชิงหยูยิ้ม อย่างเขานะหรอจะพอแค่นี้ ชั้นที่10 ตอนนี้เขาแถบจะไม่รู้สึกอะไรเลย ใช้แค่ร่างกายเฉยๆก็ยังสบาย
"สบายๆ ข้าจะไปต่อ" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้น
"เข้าใจแล้วค่ะ" ขนาดนั่นเสียงในหัวก็เงียบหายไป อยู่ๆระบบก็เอ่ยขึ้น
"เสียงเมื่อกี้คือ จิตวิญญาณของหอคอยแน่นอน แสดงว่าหอคอยนี้ต้องเป็นศัสตราวุธระดับเทพจักรวาลเป็นแน่ เพราะว่า อุปกรณ์ที่ถือกำเนิดจิตวิญญาณได้จะมีแค่ขั้นเทพจักรวาลขึ้นไป ถ้าเธอไม่ให้ใครเคลื่อนย้ายจากที่เดิมละก็ ใครก็ไม่มีสิทธิ์จะยกเธอขึ้น แต่ในเรื่องเล่าทำไมเธอถึงให้พวกผู้อาวุโสเผ่าพันธุ์มนุษย์ยกมากันนะ แปลก" ระบบยังสงสัยเล็กน้อย
"อะไรนะ ศัสตราวุธระดับเทพจักรวาล" เย่ชิงหยูอุทานขึ้น เขาพลันตกตะลึง
"หอคอยนี้อะนะ ไม่น่าเชื่อ" เย่ชิงหยูมองซ้ายมองขวา เขายืนอยู่นิ่งๆสงบจิตใจลงเล็กน้อย ดวงตาเขาจริงจังขึ้น ไม่รอช้าเดินหาทางขึ้นชั้นต่อไปทันที