Stalker Mode ทำอย่างไรให้ได้รัก (อ่านฟรี)

        “น้ำส้มคั้น1 แก้วค่ะ” สุ้มเสียงจริงจังมั่นใจจากยี่โถเรียกให้บาร์เทนเดอร์หนุ่มเอเชียคนเดิมเงยหน้าขวับขึ้นมา เขาส่งยิ้มบางๆอย่างสุภาพพร้อมพยักหน้าตอบรับออร์เดอร์

        ครั้งนี้เธอไม่เมาแน่นอน! ยี่โถคิดพลางกวาดสายตามองไปรอบๆร้านทำทีเป็นชื่นชมบรรยากาศ หวังว่าเอวาจะไม่ย้ายไปเที่ยวร้านอื่นนะยี่โถภาวนายังไม่ทันจบ สายตาของเธอได้หยุดอยู่ตรงมุมฉาวเดิมของเมื่อวานริมฝีปากบางแสยะยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อได้พบเจอกับเป้าหมาย

        หญิงสาวหน้าคล้ายเอวาคนนั้นมาในลุคเปรี้ยวจี๊ดชุดวับๆ แวมๆ โชว์รอยสักเซ็กซี่เหมือนเดิมเธอกำลังนั่งบนตักชายหนุ่ม ช้อนสายตายั่วยวนโปรยเสน่ห์ให้เขา แต่เอ๊ะ! วันนี้ผู้ชายกลับเป็นอีกคนเขาเป็นหนุ่มหล่ออายุน่าจะไล่เลี่ยกัน ไม่ใช่หนุ่มใหญ่เหมือนเมื่อวาน โอ้โห! ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย!

        ยี่โถถือแก้วน้ำส้มเดินไปหาที่นั่งมุมลับตาคนพลางชำเลืองมองไปยังชายหญิงคู่นั้นเป็นระยะๆ

        “ผมจะนั่งโต๊ะนี้!”เสียงของผู้ชายคนหนึ่งตะเบ็งขึ้นข้างหูจนยี่โถต้องสะดุ้งสุดตัวเธอหันไปตามเสียงนั้นพบว่าเป็นชายผิวขาวคนหนึ่งกำลังจ้องเขม็งมายังเธออย่างหาเรื่องหนวดเคราของเขาดูรกรุงรังเช่นเดียวกับผมที่ปล่อยยาวประบ่าดูยุ่งเหยิงไร้ซึ่งการดูแล

        “แต่ฉันนั่งก่อน!” ยี่โถเถียงกลับไปตามอารมณ์

        “นี่มันที่ประจำของผม!” เสียงของเขาดูจะไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆดวงตาแข็งกร้าวคู่นั้นลุกโชนไปด้วยเปลวไฟโทสะพาให้คนถูกมองรู้สึกขนลุกชูชันขึ้นมาแปลกๆ

        “ชิ!” ยี่โถสะบัดเสียงใส่ก่อนจะลุกขึ้นยืนเดินไปนั่งอีกโต๊ะ เห็นแก่ว่า วันนี้เธอมาเพื่อทำภารกิจหรอกนะ

        ยี่โถกลับมาสังเกตการณ์สองคนนั้นต่อไม่น่าเชื่อว่า แค่เธอหันไปทะเลาะกับตานั่นเพียงชั่วแวบเดียว กลับมาดูอีกทีชายหญิงคู่นั้นถึงขั้นเลื้อยแนบสนิทเข้าหากันชนิดที่ว่า ถ้าสิงกันได้คงทำไปนานแล้วนี่พวกเขาไม่เขินคนอื่นบ้างเหรอ? แต่ลูกค้าที่อยู่แถวนั้นก็ไม่ได้ดูตื่นตกใจอะไรเหมือนเธอคงเป็นเรื่องธรรมดาของวัฒนธรรมฝรั่งล่ะมั้ง

        เมื่อลูบไล้กันอยู่สักพักดูเหมือนว่าพวกเขาคงอยากสานต่อให้เสร็จจึงควงแขนกันลุกเดินออกจากร้านไปยี่โถรีบลุกขึ้นเดินสะกดรอยตามอยู่ห่างๆ เมื่อสองคนนั้นหยุดยืนรอรถแท็กซี่อยู่หญิงสาวค่อยๆ ย่องขยับเข้าไปใกล้พลางใช้เสื้อฮู้ดปิดบังเอาไว้พยายามจับใจความเสียงสนทนากันของพวกเขา

        “ไม่ไหวแล้ว‘เอวา’ ผมหิวคุณเหลือเกิน” ชายหนุ่มเรียกชื่อสาวคนนั้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเต็มที่ยี่โถถึงกับกลั้นหายใจเฮือกเมื่อได้ยินเต็มๆ สองหู

        “อืม...ใจเย็นสิคะเอวาไม่หายไปไหนหรอกค่ะ” น้ำเสียงยั่วเย้าจากหญิงสาว ช่วยตอกย้ำให้ยี่โถอีกรอบ

        “แต่คุณอยู่ถึงแค่เที่ยงคืนไม่ใช่เหรอไม่เอาน่า! ครั้งนี้ผมขอถึงเช้าได้ไหม?”ชายคนนั้นส่งเสียงกระเง้ากระงอดพลางซุกซบอยู่บนอกสาวไม่ยอมห่าง

        “พรุ่งนี้เราทั้งสองต้องไปทำงานต่อนะคะไม่เป็นไรน่า เวลาเหลืออีกตั้งสองชั่วโมง ฉันจัดคุณหนักแน่! อย่าสลบไปเสียก่อนล่ะ”คำพูดกระเช้าเย้าแหย่จากเอวาพาให้หนุ่มหล่อคนนั้นถึงกับครางกระหึ่มในลำคอโชคดีที่รถแท็กซี่มาถึงก่อน ไม่เช่นนั้นยี่โถอาจจะได้เห็นหนังสดริมถนนก็เป็นได้

*****

        ไม่กี่วันถัดมานี่เป็นช่วงเวลาที่พนักงานคนอื่นๆ กลับบ้านกันไปหมดแล้วมีเพียงที่ยี่โถยังคงนั่งนิ่งตรงม้านั่งหน้าร้านดวงตากลมโตจับจ้องไปยังรถสปอร์ตสีดำคันคุ้นเคยไม่วางตาเธอนั่งเหม่อมองมันพลางครุ่นคิดถึงเรื่องหนึ่งมาได้ชั่วโมงกว่าแล้วหญิงสาวถอนหายใจยาวออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูสองทุ่มแล้วหรือนี่

        สักพักถัดมาเธอจึงตัดสินใจลุกขึ้นยืนยืดอกสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกกำลังใจให้ตัวเอง เอาวะ! บอกก็บอก! สู้ตายยี่โถ! ลุย!

        ก๊อก! ก๊อก! หลังจากที่เธอเคาะประตูไม่นานเสียงอินเตอร์คอมหน้าห้องก็ดังขึ้น

        “ใครครับ?”เสียงทุ้มลึกจากชายหนุ่มพาให้หัวใจเธอเต้นรัวเร็วยิ่งกว่าเดิมจนหญิงสาวต้องยกมือขึ้นมากุมเอาไว้ ตั้งสติยี่โถ! ตั้งสติ!

        “ยะ...ยี่โถเองค่ะ”เธอกรอกเสียงที่ดูจะสั่นเล็กน้อยลงไป เขาจะเปิดให้ไหมเนี่ย!

        “...เข้ามา”เธอได้ยินเสียงถอนหายใจของเขาด้วย ไม่เป็นไร! เราต้องทำได้! หญิงสาวเรียกพลังก่อนเปิดประตูเข้าไป

        “สวัสดีตอนเย็นค่ะเฟลิกซ์”หญิงสาวหยุดยืนอยู่หน้าประตู เธอพยายามยืดตัวตรงเรียกความมั่นใจตัวเองเอาไว้

        “มีอะไร?”ใบหน้าคมคายนั้นยังคงจดจ่ออยู่กับเอกสารตรงหน้าสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเย็นยะเยือกรอบตัวเขา

        “ฉันมาคุยเรื่อง...เอวา”ยี่โถสูดหายใจเข้าลึกๆ อีกรอบก่อนแจ้งจุดประสงค์ของตนเองออกไป แล้วก็ได้ผลเฟลิกซ์หยุดชะงักปากกาในมือ ก่อนจะแหงนเงยหน้าขึ้นมาจ้องสบตาเธอดวงตาสีฟ้าคู่นั้นดูเยือกเย็นอย่างกับทะเลน้ำแข็งอันหนาวเหน็บก็ไม่ปานยี่โถจ้องสบตาคู่นั้นนิ่งเช่นกัน ความไม่มั่นใจเมื่อครู่ของหญิงสาวถูกแทนที่ด้วยสายตาอันแน่วแน่

        “ฉันคิดว่า...คุณเลิกยุ่งกับเอวาเถอะค่ะ!” เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย

        “ทำไม?”เฟลิกซ์เอ่ยเสียงเย็น ดวงตาคู่นั้นของเขาแข็งกร้าวยิ่งกว่าเดิมมือแกร่งทั้งสองกำหมัดแน่นจนเห็นเส้นแขนเรียงตัวชัดเจน

        “เธอไม่จริงใจกับคุณเปลี่ยนผู้ชายไม่ซ้ำหน้า คุณกำลังโดนเอวาหลอก!” ยี่โถเน้นเสียงหนักแน่นทีละประโยคนั่นเป็นเหตุให้สีหน้าของชายหนุ่มดูถมึงทึงยิ่งกว่าเดิมอกหนาแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเห็นได้ชัด

        “ไหนล่ะหลักฐาน”เขากดเสียงต่ำถามกลับ หญิงสาวที่ได้ยินดังนั้นจึงชะงักงันไปเล็กน้อยเธอได้แต่ยืนอ้ำอึ้ง ใบหน้าของยี่โถเริ่มถอดสี

        “ไม่มีหลักฐาน?แล้วจะให้ฉันเชื่อได้อย่างไรล่ะ”เฟลิกซ์แสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ

        “วันหลังฉันจะเอาหลักฐานมาให้ดูค่ะ!” ยี่โถยืดอกให้คำมั่นทว่าความเงียบคือคำตอบจากเขา ชายหนุ่มยังคงพลิกหน้าเอกสารอ่านต่อ

        ครั้งนี้เธอสะเพร่าเองแต่ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะ!

        ไม่กี่วันผ่านไปช่วงประมาณสองทุ่มครั้งนี้ยี่โถเดินเชิดหน้ามาตั้งแต่อยู่หน้าร้านเพราะวันนี้เธอพกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยมอย่างไรล่ะ

        ก๊อก! ก๊อก! “ยี่โถเองค่ะ”เธอส่งยิ้มผ่านอินเตอร์คอมก่อนกรอกเสียงลงไป

        “...เข้ามา”เสียงถอนหายใจจากเขาเช่นเดิม น้ำเสียงทุ้มดูเบื่อหน่ายเต็มทน

        “วันนี้ฉันเอาหลักฐานมาให้ดูตามสัญญา”หลังจากเปิดประตูเข้าไป เธอรีบเข้าประเด็นทันทีพร้อมกับเดินตรงดิ่งไปยังโต๊ะทำงานของชายหนุ่ม พลางยื่นโทรศัพท์มือถือของตนเองให้

        เขามองหน้าเธอนิ่งเล็กน้อยก่อนจะวางปากกาลงแล้วหยิบโทรศัพท์จากหญิงสาวขึ้นมาดูเฟลิกซ์มองดูรูปภาพเหล่านั้นอยู่เพียงครู่เดียวก่อนจะโยนโทรศัพท์ของเธอลงบนโต๊ะจนมันไถลเกือบตกพื้นสีหน้าของเขาดูไม่สบอารมณ์เต็มทน

        “ภาพมัวขนาดนี้คิดว่าผมจะเชื่อหรือไง” เสียงขุ่นจากเขาพาให้รอยยิ้มของยี่โถเจื่อนลงทันทีคิ้วเรียวขมวดมุ่น หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกรอบ ถ้าจะเอาชัดกว่านี้เธอคงต้องเดินไปขอถ่ายรูปซึ่งๆ หน้าแล้วล่ะ

        “แต่ฉันยืนยันว่านี่คือเอวา กับผู้ชายคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ของ...”

        ปึง! ข้าวของบนโต๊ะสั่นสะเทือนไปกับแรงทุบจากมือแกร่ง

        “หุบปาก! เธอเคยลั่นออกมาเองไม่ใช่เหรอว่าจะขัดขวางฉันกับเอวา”เสียงตะคอกจากเฟลิกซ์อัดแน่นไปด้วยไฟโทสะดวงตาแข็งกร้าวเขม่นมองมายังหญิงสาวไม่วางตา มือหนายกขึ้นมาชี้หน้าเธออย่างคาดโทษยี่โถตาเบิกกว้างกับภาพคนตรงหน้า หัวใจของเธอพลันหล่นวูบลงมายังตาตุ่มทำไมเขาถึง...

        “หึ! คงอยากได้ฉันจนตัวสั่นถึงขนาดเล่นวิธีสกปรก แต่เธอควรจำใส่กะโหลกเอาไว้ว่าฉันไม่มีวันหลงผิดมารักคนอย่างเธอ!”ถ้อยคำอันแสบสันนี้ได้สร้างบาดแผลลึกจนยี่โถไม่อาจกักกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้หญิงสาวจ้องเขม็งไปยังคนตรงหน้าผ่านม่านน้ำตาริมฝีปากสั่นระริกจนเธอต้องขบเม้มเข้าหากัน สองมือเล็กกำหมัดแน่นจนสั่นเทา เธอรู้สึกเจ็บจุกในอกจนพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่

        ปฏิกิริยาจากหญิงสาวคงพาให้สติของเฟลิกซ์กลับมาแล้วบ้างชายหนุ่มหลับตาลงช้าๆ เขาพยายามผ่อนคลายจังหวะการหายใจให้กลับมาปกติ

        “สักวัน! คุณจะได้กลืนน้ำลายตัวเอง!”หญิงสาวประกาศกร้าวพร้อมกับสายตาอันเด็ดเดี่ยวก่อนจะเดินกระแทกกระทั้นออกจากห้องนั้นไป