หลังจากเครียหอคอยแห่งปัญญาเสร็จสิ้นคลาวได้เริ่มมุ่งไปยังหอคอยแห่งพละกำลัง
ในก่อนหน้านี้คลาวได้ข้อมูลมาว่าหอคอยของเฮคเตอร์นั้นจะเป็นการต่อสู้ทั้งหมด 20ชั้น นักเวทย์ส่วนใหญ่จะเข้าไปท้าทายหอคอยของ เฮคเตอร์เป็นส่วนใหญ่เพราะอย่างแรกอาจพูดได้ว่าหอคอยของเฮคเตอร์นั้นไม่มีความสลับซับซ้อน เช่นของคาริน่า แถมมอนเตอร์ทุกตัวยังมีของดรอปอีกด้วยทำให้นักเวทย์ส่วนใหญ่มาเสี่ยงโชคกันบ่อย แต่สำหรับคนที่ผ่านนั้นแทบไม่มีในหมู่ผู้เสี่ยงโชค ผู้เสี่ยงโชคส่วนใหญ่จะไม่เอาชีวิตไปทิ้งๆขว้างๆ ทำให้นักเวทย์พวกนั้นผ่านจนคิดว่าได้ราคาของตามที่ต้องการกันแล้วก็จะขอยอมแพ้แล้วออกจากหอคอยด้วยรอยยิ้ม แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะยิ้มกลับไป บางคนแขนขาด ขาขาดกลับไปก็มีเยอะ อย่าลืมว่าคนในโลกใหม่เมื่อเสียชีวิตแล้วก็จะหายไปตลอดกาล
หอคอยของเฮคเตอร์เป็นแบบสุ่ม แตกต่างจากของคาริน่าที่เป็นแบบเลือก แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาของคลาวเท่าไหร่นัก ในตอนแรกคลาวคิดไว้ว่าจะเข้าหอคอยของเฮคเตอร์เป็นที่แรกหลังจากลงมาจากชั้นลอยฟ้า แต่น่าเสียดายที่ลูคัสได้กลายเป็นศิษย์ของเฮคเตอร์ทำให้คลาวที่ไม่อยากเสียเวลารอจนกว่าลูคัสจะกลับอาณาจักร จึงทำให้คลาวตัดสินใจเข้าหอคอยของคาริน่าเป็นอย่างแรก
หลังจากที่คลาวมาถึงด้านหน้าเป็นหอคอยสีแดงเลือด ดูรุนแรงทั่วทั้งหอคอยดูเหมือนโรงสังหารขนาดเล็ก แค่จ้องมองจากด้านนอกผ่านเข้าประตูคลาวรู้สึกถึงจิตสังหารจำนวนมาก ที่กำลังรอต้อนรับเขาอยู่เมื่อคลาวเดินเข้าไปยังห้องโถงด้านในนั้นมีผู้คนอยู่เป็นจำนวนมาก ราวๆกว่า 30คน ห้องโถงของหอคอยแห่งนี้เป็นศูนย์รวมของจอมเวทย์ที่ผ่านสงครามมามากมายส่วนใหญ่เป็นทหารของเฮคเตอร์กันทั้งนั้น แต่ละคนใบหน้ามีร่องรอยการสู้รบ บางคนถึงกับไม่มีลูกตา ที่กำลังกินเหล้ากันอยู่ภายในห้องโถง เสียงด้านในดังสนั่นราวกับเป็นแค่กลุ่มนักรบรับจ้าง ถ้าใครบอกว่าพวกนี้เป็นจอมเวทย์ชั้นสูง คลาวก็คงไม่เชื่อจริงๆ
หลังจากที่พวกทหารสังเกตุเห็นคลาวพวกนั้นนิ่งไปพักนึงก่อนจะเริ่มพูดขึ้นว่า
"หืม?..หน้านายดูแปลกๆนะ"จอมเวทย์คนนึงพูดขึ้น
"เจ้าหมอนี้ใช้สกิลปลอมแปลงอยู่.."เสียงจากด้านหลังดังขึ้นมาก่อนจะมีคนพูดขึ้นอีกว่า
"อ้อ! เจ้านี่ไงที่เห็นในใบประกาศจับจากศิษย์คนใหม่หัวหน้า"เสียงอีกเสียงดังขึ้น
ใบหน้าของคลาวชาขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงที่คนพวกนี้พูดคุยกัน
"อ้อเจ้าหนูคนนั้นเองเหรอ ฮ่า ฮ่า! เจ้าหนูนี่เคยมาหอคอยของชั้นแล้วก็ผ่านมันไปได้อย่างสบายพร้อมกับผู้หญิงอีกคนด้วย ยังแค้นไม่หายเลยชั้นคิดว่าหอคอยของชั้นจะเป็นแหล่งดูดเงินของพวกนักเวทย์มือใหม่ซะอีก"เสียงอีกเสียงนึงพูดขึ้น
'ดูเหมือนว่าคนๆนี้จะไม่รู้จักแม้แต่อาเทอร์เรีย?'
"เจ้ามาทำอะไรละเจ้าหนู? ดูเหมือนที่นี่จะเป็นที่แรกเลยนะที่เจ้าไม่ควรเข้ามา"จอมเวทย์คนนึงเดินเข้ามาหา
คลาวพร้อมกับถามรายละเอียด
"ลืมไป.. ชั้นเกรย์เป็นทหารของเมืองนี้"เกรย์ยื่นมือมาเพื่อจับมือกับคลาว เกรย์เป็นผู้ชายรูปร่่งบึกบึนแต่น้ำเสียงเป็นมิตรมากกว่าคนอื่นๆ
"ผมคลาวยินดีที่ได้พบพวกท่าน ที่ผมมาในวันนี้ก็แค่มาเข้าบททดสอบของหอคอยแห่งนี้"คลาวตอบขึ้น
"อ้อ.. ลืมไปเลยลูกพี่บอกมาว่าน่าจะมีเด็กคนนึงมาที่นี่แล้วให้พวกเราดูแลเขาหน่อย ตอนมากับตอนออก"เสียงอีกเสียงนึงดังขึ้น
"เฮ้ เยลโล่นายไม่บอกซะพรุ่งนี้เลยละ!"เสียงเกรย์ตะโกนขึ้นเมื่อเกรย์ตะโกนคนภายในร้านจากที่เสียงดังๆ ก็เงียบกันหมด เหมือนกับทุกคนค่อนข้างเคารพตัวเกรย์เป็นอย่างมาก
"ขอโทษครับพี่.."เยลโล่ตอบอย่างเคารพเยลโล่เป็นชายที่มีตาข้างเดียว อีกข้างใส่ที่ปิดตาไปเหมือนกับพวกโจรสลัดยังไงยังงั้น
"ไม่เป็นไร.."เกรย์ตอบกลับเสร็จก็หันมาหาคลาวพร้อมกับพูดขึ้น
"ไหนๆ ลูกพี่ก็เป็นคนฝากมา ตามมาสิ!"เกรย์พูดขึ้นให้คลาวตามไป
"ทางด้านนั้นจะเป็นผู้จัดการของหัวหน้า ไปติดต่อเขาและก็รีบทำธุระให้เสร็จชั้นไม่รู้หรอกนะว่าจะยื้อเวลาให้เจ้าได้นานแค่ไหน"เกรย์พูดให้คลาวเดินไป
"ขอบคุณท่านมาก"คลาวตอบพร้อมกับเคารพเกรย์เล็กน้อย
หลังจากที่คลาวเดินออกมาความคิดของคลาวตีกันยุ่งเหยิงไปหมด ในตอนนี้คลาวไม่รู้ว่าควรทำอะไรได้แต่ทำตามสัญชาตญาณของตัวเองเท่านั้น
'เราจะเชื่อใจพวกเขาได้ไหม? ไม่แน่ว่าเมื่อเราผ่านบททดสอบเสร็จลูคัสจะพาคนมาล้อมเราตอนกำลังจะออกไปนะ!? แต่ว่าคนที่พวกนั้นพูดว่าลูกพี่บอกว่าให้ช่วยเรา? ลูกพี่คนนั้นน่าจะเป็นบราว เราเชื่อใจบราวได้ไหม?'
คลาวคิดในใจ
ก่อนจะตัดสินใจเชื่อบราวหรือไม่ คลาวเรียงลำดับความคิดตั้งแต่เจอบราวครั้งแรกโดยมุ่งไปที่ตัวบราวมีความต้องการอะไรหรือไม่ แต่คิดเท่าไหร่ก็ไม่ออกเหมือนกับว่าบราวทำทุกอย่างตามประสงค์ของดีออน แต่ดีออนก็ไม่มีเจตนาร้ายกับคลาว ทำให้คลาวตัดสินใจได้
'เราต้องเครียให้ไวที่สุด! ก่อนที่จะมีเรื่องร้ายตามมา'ในตอนนี้คลาวคิดแค่ว่ารีบๆผ่านหอคอยให้หมดแล้วค่อยกลับไปหากาสคาล
.....