[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

การพัฒนาไปในระดับ 3 นั้นจะต้องใช้คะแนนนักล่าถึง 100 แต้ม รามกำลังคิดอยู่ว่าเขาจะทำอย่างไรให้ตนเองนั้นมีคะแนนนักล่าจำนวนมากเพื่อพัฒนาตนเอง หนทางที่รวดเร็วที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ คือการสังหารมนุษย์ด้วยกันเอง ซึ่งจะทำให้รามนั้นได้รับคะแนนนักล่าครึ่งหนึ่งของผู้ที่ถูกสังหาร แต่รามนั้นก็กลับคิดลังเลขึ้นมาจากที่ภูติน้อยอิลล์ได้เคยเกริ่นเอาไว้ พวกเขาจะถูกส่งมายังดินแดนแห่งการทดสอบทั้ง 13 แห่งก่อนเข้าสู่ดินแดนแห่งความหวาดผวาแท้จริงในวันที่ 13นั้นหมายถึงพวกเขาในแต่ละกลุ่มจะต้องผ่านบททดสอบทั้ง 13 บททดสองที่จะเกิดขึ้นวันละ 1 ครั้ง ผ่านมา 2 วันแล้วบททดสอบทั้งสองทวีความอันตรายมากขึ้นถึงเท่าตัว กระนั้นก็ยังอยู่ในจุดที่เขาสามารถจะรับมือมันได้ ตอนนี้รามมั่นใจเป็นอย่างมากว่าเขานั้นจะจัดการกับพวกโนมนักรบทั้งหมดได้ด้วยตัวคนเดียว แต่เขาก็จำเป็นที่จะต้องอาศัยความพร้อมของร่างกายและสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้รอบกายด้วยพรสวรรค์เด่นของเขาคือการปรับตัวให้เข้าได้กับสถานการณ์ รามไม่สนใจว่าเขาจะชนะอย่างใสสะอาดหรือชนะมาด้วยกลวิธีโกง ชนะคือชัย แพ้คือความอัปยศ กฏของการต่อสู้ไม่ได้มีอะไรมากมายเลย'หากเราจัดการฆ่าพวกมันไปในตอนนี้ เรากลับกังวลว่าบททดสอบของพวกมันจะหายไปด้วยพร้อมกับจำนวนคนที่สิ้นสุดลงเลยหรือเปล่า ถ้าหากเป็นแบบนั้นเราควรจะปล่อยให้พวกมันใช้ชีวิตสะสมคะแนนนักล่าไปอีกคนละ 1-2 วัน นั้นน่าจะทำให้พวกมันเข้าใกล้จุดที่จะปลดล็อคระบบระดับได้ ซึ่งเวลานั้นก็คงเพียงพอจะทำให้เราเหนือกว่า ด้วยการพัฒนาไประดับ 3-4 หรือเลือดซื้ออุปกรณ์ระดับหนึ่งมาได้แล้วชิ้นหนึ่ง พวกมันยังไงก็คงจะไม่สามารถสู้เราได้แน่ๆ' ขณะที่กำลังมุ่งเดินทางไปทางทิศเหนือตามคำบอกกล่าว รามก็อาศัยจังหวะนี้ในการคิดวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆ การฆ่าคนสำหรับรามมันเป็นเรื่องปรกติ ถ้าหากไม่ต้องการให้ตนเองรู้สึกผิด เขาก็แค่ต้องทำโดยอย่าให้เหลือหลักฐานเอาไว้ได้เท่านั้นหลักการง่ายๆของโลกใต้ดิน...เดินทางไปยังทิศเหนือห่างจากที่นั้น 1 กิโลเมตรจะได้พบกับป่าขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นจุดสุดท้ายที่พวกเธอนั้นพบเห็นชายหนุ่มที่ถือ 'ความเสียใจของราชา' สิ่งของที่สามารถใช้ชุบชีวิตคนขึ้นมาให้ฟื้นตื่นจากความตายได้ การถือเอาไว้มันแน่นอนว่าเป็นภัยมากกว่าเพิ่มความปลอดภัย ในเมื่อโลกแห่งนี้นั้นไร้กฏเกณฑ์ พวกเขาสามารถฆ่าใครก็ได้เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งของที่พวกเขานั้นต้องการการที่จะถือสิ่งของที่ล้ำค่าขนาดนั้นได้อย่างเปิดเผย คนคนนั้นจำเป็นจะต้องเป็นที่น่าเกรงขามสำหรับคนทุกคน หรืออาจจะเป็นคนที่แข็งแกร่งมากเพียงพอที่จะทำให้คนอื่นรู้สึกไม่อยากจะเข้าใกล้เพื่อหาเรื่องเข้าตัว การที่ภูติน้อยอิลล์มอบมันให้กับชายหนุ่มที่น่าจะเป็นเพียงนักศึกษา มันก็หมายความได้เป็นอย่างเดียว คือภูติน้อยอิลล์ต้องการที่จะมองดูสิ่งที่น่าสนใจก็เท่านั้น ความสนุกของมันจะเริ่มต้นก็หลังจากมีการตามล่าเกิดขึ้นหลังจากเดินทางมาได้เกือบครึ่งชั่วโมงอย่างไม่หยุดพัก รามก็ได้เดินทางมาจนพบกับป่าขนาดใหญ่ตามคำบอกเล่าของหญิงสาวคนนั้น'ตอนนี้เราเหลือคะแนนนักล่าแค่ 51 แต้มเท่านั้น... ซื้อยาเพิ่มพลังวิญญาณมาติดตัวเอาไว้ดีกว่า' ในตอนที่กำลังต่อสู้ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายดายที่จะเปิดระบบตลาดมืดขึ้นมาเพื่อซื้อยาเพิ่มพลังวิญญาณ ซึ่งเป็นทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของรามในเวลาเดียวกันการใช้พลังพรสวรรค์จะทำให้รามนั้นประยุกต์ความสามารถในการต่อสู้ได้หลายรูปแบบมากยิ่งขึ้น เสริมมิติให้เขาทั้งการรุกและรับ แต่การใช้พลังพรสวรรค์ของเขามันก็มีเวลาที่จำกัดเป็นอย่างมาก ดังนั้นแล้วถ้าหากเขาปล่อยให้พลังพรสวรรค์หมดลงโดยไม่มีอะไรมาเป็นตัวรับประกันว่าจะสามารถเพิ่มขึ้นได้ในนาทีสองนาที มันก็เท่ากับว่าเราได้ตัดแขนของตัวเองทิ้งไปแล้วข้างหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่โง่เขลามากที่ได้ยินมาก็มีคนอยู่จำนวนมากเช่นเดียวกันที่ตามล่า 'ความเสียใจของราชา' ดังนั้นภายในป่าแห่งนี้ก็คงจะมีคนอยู่ไม่ใช่น้อยพวกมันเป็นทั้งอันตรายและเป็นทั้งแหล่งข่าวชั้นยอด รามที่มาเพียงลำพังไม่สามารถที่จะประมาทได้ในสถานการณ์แบบนี้ เขาไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ดังนั้นเขาจำเป็นต้องอาศัยการที่ตนเองมาเพียงลำพังเคลื่อนไหวได้สะดวกเป็นข้อได้เปรียบ หากเห็นคนอยู่แยกกับคนอื่นรามก็จะจัดการสังหารมันอย่างรวดเร็ว หลงเหลือเอาไว้เพียงคนสุดท้ายกลุ่มเพื่อเป็นแหล่งข้อมูลเท่านั้น''อ๊ะ!'' ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปในป่ารามก็พึ่งนึกขึ้นได้ถึง 'แหวนฆาตกรโลหิต' เขาได้หยิบมันออกมามองดู แต่เพียงแค่ตั้งใจจะสำรวจมันจริงๆจังๆ หน้าต่างข้อมูลเกี่ยวกับมันก็ได้ปรากฏขึ้นมาอธิบายขึ้งข้อมูลต่างๆ[แหวนฆาตกรโลหิต : อุปกรณ์ระดับ 3]เพิ่มความแข็งแรง 9 หน่วย , ลบความคล่องตัว 4 หน่วย , เพิ่มสัญชาตญาณ 5 หน่วยเมื่อจัดการสังหารมนุษย์ด้วยกันจะได้รับ 1 แต้ม หากเก็บครบ 6 แต้มจะได้รับค่าสถานะแบบสุ่ม 1 หน่วยเมื่อได้ลองมาตรวจสอบข้อมูลดูจริงๆแล้ว รามก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากเกี่ยวกับความสามารถที่มันจะมอบให้หากเขานั้นสวมใส่เข้าไป ค่าความแข็งแรง 9 หน่วยและสัญญชาตญาณ 5 หน่วย โดยแลกมากับแค่ความคล่องตัว 3 หน่วย มันเป็นสิ่งที่คุ้มยิ่งกว่าคุ้มซะอีก ตอนนี้รามเองก็มีแต้มค่าสถานะเหลืออยู่อีกถึง 4 จากการพัฒนาขึ้นมาระดับ 2ยิ่งผลพิเศษที่หากเขาฆ่าคนไป 6 คนรามจะได้รับค่าสถานะแบบสุ่มมา 1 แต้ม มันเป็นความสามารถที่ไม่แน่นอนสำหรับการพัฒนาตัวของราม แต่ของระดับนี้รามได้รับมามันจะเพิ่มความได้เปรียบให้กับเขาอีกมากมายมหาศาล! เมื่อรามได้ตัดสินใจแล้วเขาก็ได้เพิ่มค่าความคล่องตัวของตนเองไปทั้ง 4 แต้ม และจัดการสวมใส่แหวนฆาตกรโลหิต การเปลี่ยนแปลงหลังจากการสวมใส่ทำให้รามรู้สึกขนลุกชันขึ้นมาเล็กน้อย จู่ๆทั่วทั้งร่างของรามก็เกิดไอเย็นขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด แต่ร่างกายของเขาก็พัฒนามากยิ่งขึ้นไปอีกความแข็งแรง : 20(+9) หน่วยความคล่องตัว : 19(-4) หน่วยสัญชาตญาณ : 17(+5) หน่วย''ด้วยความสามารถในระดับนี้... น่าสนุกดี'' รามหัวเราะขึ้นมาเบาๆ ตอนนี้เขารู้สึกเป็นเหมือนราชสีห์ท่ามกล่างเหล่าสัตว์กินพืชทั้งหลาย รามกระโดดพุ่งเข้าไปในป่าแห่งนั้น ไต่ตามต้นไม้ขึ้นไปอยู่ในจุดที่สูงเพื่อให้คนอื่นๆสังเกตุเห็นเขาได้ยากมากยิ่งขึ้น ด้วยสภาพร่างกายของรามในตอนนี้เขาเป็นเหมือนกับยอดมนุษย์คนหนึ่ง การกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปอีกต้นหนึ่งไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลย...''แฮ่กๆๆๆๆ......'' เสียงหอบหายใจเหนื่อยอ่อนดังขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มที่กำลังวิ่งหลบหลีกสิ่งกีดขวางธรรมชาติ ท่าทีลุกลี้ลุกลนไม่เป็นตัวของตัวเอง ศีรษะหันมองไปรอบกายและหันหลังเป็นช่วงๆ รามกับกำลังกังวลว่าจะมีใครติดตามเขามาอยู่แต่แม้จะไม่ต้องหันหลังกลับไปเขาก็คงจะสัมผัสได้ถึงการไล่ติดตาม จากแรงสั่นสะเทือนบนพื้นดินที่เกิดขึ้นจากการกระแทกเท้าลงพื้นของคนหลายๆคน เมื่อลองหันหลังมองห่างออกไป 30 เมตร ก็เห็นได้ถึงผู้คนหลายกลุ่มที่กำลังจับมือกันเพื่อตามล่าสิ่งของมีค่าชิ้นหนึ่งที่อาจจะตามหาไม่ได้อีกแล้วหลังจากนี้ ทิ้งความเป็นศัตรูจับมือเป็นพันธมิตรชั่วคราม แต่หลังจากได้รับสิ่งที่ต้องการสถานภาพก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วราวพายุสายตาของเขากำลังกวาดมองไปรอบกายเพื่อมองหาสิ่งที่จะช่วยให้มีชีวิตรอด แต่ไม่นานเท่าไหร่นัก ชายหนุ่มก็เห็นได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่อาจจะช่วยให้มันหลบหนีรอดได้ ''ถ้ำ!'' ถ้ำอันมืดมิดหากมองดูจากภายนอก เป็นสถานที่ชั้นยอดสำหรับการหลบซ่อนชายหนุ่มทำการวิ่งซิกแซกไปมาสลับกับเหล่าต้นไม้เพื่อก่อกวนประสาทการมองเห็นของคนที่ไล่ตามมา เขาวิ่งเลยถ้ำไปเล็กน้อย ก่อนที่จะหลบหลังต้นไม้ครู่หนึ่ง วิ่งหลบซ่อนผ่านพุ่มหญ้าเล็กน้อยกลับมาเข้าถ้ำอันสุดแสนมืดมิดนี้ ใจพยายามถึงข่มให้สงบลง ลมหายใจของเขารุนแรงและหนักจนเกินไป เกรงว่าหากปล่อยไปนานกว่านี้จะมีคนจับได้ ตอนนี้รอบกายของเขาไม่ใช่คนปรกติสักคนเดียว พวกมันทั้งหลายคือคนที่มีพลังพิเศษทั้งสิ้น!''มันวิ่งไปทางนั้น!''''ฉันไม่ได้ยินเสียงมันแล้ว! รีบแยกย้ายกันออกตามหาเร็ว''เสียงของผู้คนจำนวนหนึ่งตะโกนร้องขึ้นสั่งการ การหายตัวไปของชายหนุ่มทำให้ทุกคนนั้นร้อนรนเป็นอย่างมาก แต่ผ่านไปไม่นานเสียงของทุกอย่างก็ค่อยๆเงียบลงไปชายหนุ่มใช้เวลาทำใจอยู่ไม่ใช่น้อย เขาได้เดินออกไปจากถ้ำที่ใช้ซ่อนตัว เพราะรู้ว่ายังไงก็ต้องมีคนเดินกลับมาตรวจตรา หากแต่เมื่อลองชะโงกหน้าออกไปมองดู บริเวณโดยรอบนั้นกลับไม่เหลือใครไว้เลยสักคนเดียว''พวกมันไปกันหมดแล้ว...'' ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกแต่จู่ๆเขากลับรู้สึกขนลุกไปทั่วร่าง ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนมีสายลมเบาๆพุ่งเข้ามาปะทะกับใบหูข้างขวา ไม่นานนักก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา''ยก เว้น ฉัน...''ไม่ทันได้ส่งเสียงกรีดร้องใดๆ ร่างของชายหนุ่มถูกกระชากเข้าสู่ถ้ำอันสุดแสนมืดมิด หลงเหลือเอาไว้เพียงแค่ความสงบของธรรมชาติเท่านั้น...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 20

นิยายแนะนำ

[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 20

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้