ตอน เ้าแม่เชอรีน
ฮือ! ๆ ๆ ๆ เชอรีนนอนร้องไห้อยู่บนท่อนแขนของปินโตกระซิกๆ
ขวับ! เธอสะดุ้งตื่นกลางดึกและลุกนั่งเอาหลังมือปาดน้ำตา
" เอ้า! เป็อะไรที่รักของพี่" ปินโตได้ยินเสียงร้องไห้ก็ลุกนั่งและถามเชอรีน
เพี๊ยะ! เชอรีนฟาดหน้ามือใส่แก้มของปินโตจนหน้าสะบัด
โอ๊ย! อะไรเนี่ยเชอรีน! ปินโตร้องโอยและหันกลับมาดุเชอรีน
ฮือ! ๆ ๆ ๆ "พี่เอาคนอื่นทำไม เอาคนอื่นทำไมฮือ! ๆ ๆ ๆ " เชอรีนร้องไห้กระซิกๆจนชุดนอนเปียกน้ำตา
"เอาที่ไหน เอาเมื่อไหร่ พี่ไม่ได้เอาใคร" ปินโตเถียงขาดใจ
"ฮือ! ๆ ๆ ๆ เมื่อกี้หนูเห็นเต็มตาพี่เอาสาวสองคนบนเตียง" เชอรีนก้มร้องกระซิกอย่างเ็ป
"ห๊ะ เห็นในฝันเนี่ยนะ โอ๋ ๆ ๆ 555" ปินโตรู้ก็รีบกอดโอ๋เชอรีน
ฮือ! ๆ ๆ ๆ เชอรีนเอาคางวางไว้บนบ่าของปินโตร้องไห้แต่ไม่กอดเขา
"เอ้อ หนูฝันเห็นกี่คนนะ" ปินโตขยับหน้ามาจ้องตาถามเชอรีน
"ไอ้พี่บ้า หนูเจ็บจะตายแล้วภาพยังติดตาอยู่เลย" เชอรีนด่า
ผลั่ก! เธอผลักอกปินโตจนเขาเซถอย
เพี๊ยะ! โอ๊ยย! คราวนี้หลังมือเชอรีนฟาดอีกแก้มของปินโตจนเข้าหน้าสะบัด
หมับบบ! ปินโตรีบกอดรวบแขนเชอรีนไม่ให้เธอดิ้น
"โอ๋! ๆ ๆ พรุ่งนี้หวยออกไง บอกพี่นะคนดีหนูเห็นกี่คนในฝัน" ปินโตกอดเชอรีนเขย่าเบาๆและเอาหน้าคลอเคลียแก้มเธอ
"สองคน พี่เอาผู้หญิงทีละสองคน" เชอรีนบอกทั้งน้ำตา
"แล้วพี่อยู่บนหรืออยู่ล่างจ๊ะ" ปินโตถามต่อ
ง่ำ! ๆ ๆ โอ๊ยยยย! เชอรีนกัดหูปินโตจนเขาร้องเสียงหลง
"โอ๊ย! เชอรีนปล่อยพี่ พี่จะเก็งหวย เราจะได้รวยๆไง" ปินโตบอกและกอดเชอรีนไว้แน่น
"พี่สัญญาก่อนว่าจะเอาแต่หนูคนเดียว ไม่เอาผู้หญิงคนอื่น" เชอรีนปล่อยหูและบอก
"สัญญา ๆ พี่สัญญา" ปินโตบอก
"พี่อยู่ข้างบน สาวสองคนอยู่ข้างล่าง" เชอรีนบอกด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น
"โอ๋! ๆ ๆ คนเก่งของพี่ ไม่ร้องแล้วนะ ๆ " ปินโตเอามือใหญ่เช็ดน้ำตาออกจากแก้มเชอรีน
หมับ! ๆ ๆ เขาเอาเสื้อเช็ดน้ำมูกใสๆให้เธอและดึงหน้าสวยๆมากอดไว้แนบอก
"ไม่คิดมากเนาะ แค่ความฝันนี่นา ฝันร้ายได้ดี ๆ " ปินโตปลอบเชอรีนแล้วเอาเธอลงมานอนกอด
เขากล่อมเธอจนหลับไปคาอกและข่มตานอนตามไปในที่สุด
รุ่งเช้าปินโตโทรไปซื้อหวยได้ดินหลายเ้า เขากว้างขวางและรู้จักคนเยอะเลยมีแหล่งขายหวยใต้ดินที่เชื่อถือได้ว่าไม่โกง
"เจ๊ ๆ เอาสองหนึ่งนะ สองตัวบนพันคูณพัน" ปินโตโทรสั่งและโทรไปอีกหลายเ้า
ทั้งๆที่เงินเก็บอยู่ที่เชอรีนหมดแต่ปินโตก็เสี่ยงวัดดวงเอา
"เอาวะ ถ้าไม่ถูกค่อยขอตังเชอรีนมาจ่าย หิ! ๆ ๆ " ปินโตบ่นและโทรไปซื้อหวยเ้าอื่นอีก
"เอ๊ะ แม่ส่งหวยรึยัง" พ่อปินโตคุยกับแม่ที่โต๊ะกินข้าว
ปินโตยิ้มร่าและเดินตัวปลิวมาเช็ดรถ เขาถือคติว่าไม่บอกหวยใครเพราะกลัวว่าเลขจะเคลื่อน
"มาแล้ว ฮิ! ๆ ๆ " เชอรีนแต่งชุดนักศึกษาเดินออกมากอดปินโต
หมับ! ๆ ๆ ปินโตเอามือลูบหน้าท้องของเชอรีนที่เริ่มย้วยเพราะ่นี้เธอก้นขนมเยอะ
"ลูกจะรวยแล้วนะครับ หิ! ๆ ๆ " ปินโตก้มลงมาจูบท้องเชอรีนต่อ
"ว๊าย! ปากเหรอเนี่ย หนูท้องก็เรียนไม่จบ ไม่ได้แต่งงานเข้าใจป่ะ" เชอรีนดุ
บรืนนน! ๆ ๆ ๆ ปินโตขับรถไปส่งเชอรีนที่มหาลัยแล้วก็บึ่งมาขายของที่ตลาดทันที
ตอนเย็นเขากลับมารับเชอรีนแล้วก็แวะขายของที่ตลาดต่อเลย
"พี่ ๆ พี่ซื้อเลขอะไรไปนะ" เชอรีนสะกิดแขนปินโตที่กำลังชั่งหมูใส่ถุงส่งให้ลูกค้า
"สองหนึ่งไง มันออกอะไรรึ" ปินโตตอบแบบไม่หันมาเพราะลูกค้ากำลังมุงรอซื้อหมู
"นี่พี่ซื้อไปเท่าไหร่เนี่ย" เชอรีนตาโตขณะก้มมองเลขในมือถือและถามเสียงดัง
"เอ่อ ก็สี่เ้า แปดพันไง" ปินโตตอบและทอนเงินให้ลูกค้า
โก่ก! ๆ ๆ ๆ ลูกน้องอีกสองคนกำลังสับหมูแบ่งเป็กองๆอย่างขะมักเขม้น
"นี่พี่ซื้อหวยใต้ดินไปแปดพันเลยเรอะ" เชอรีนตวาดลั่นจนปินโตกับลูกน้องต่างด้าวสะดุ้ง
"อื้อ ถูกป่ะ" ปินโตตื่นเต้นสุดขีดแต่เก็บอาการเพราะคนเยอะ เขาทั้งตื่นเต้นทั้งเสียวสันหลังเมื่อเชอรีนยืนหน้าบึ้งอยู่
"มันออกหกสอง ไอ้พี่บ้า พี่จ่ายเองเลยนะ" เชอรีนตะคอกด่า
"ห๊ะ ให้ตายสิ" ปินโตตาค้างมือสั่นจนทำเงินเหรียญรวงลงพื้น
เขาหน้าชาๆหัวร้อนวูบวาบหูอื้อๆเมื่อรู้ว่าโดนหวยแดก
โอ๊ยยย! ลูกน้องต่างด้าวสองคนเอามือปิดหน้าเมื่อรู้ว่าเชอรีนกำลังจะทำอะไร
หมับบบ! โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ เชอรีนยืนเขย่งเท้าเอามือบิดริ้วหูปินโต เขาร้องโหยหวนจนลูกค้าแตกตื่นเดินหนีออกจากร้าน
"เดี๋ยวๆ ๆ เอามือถือมาสิ" ปินโตปล่อยให้เชอรีนบิดหูและแย่งมือถือของเธอมากดดูเลขที่ออก
"เห้ย เยสแม้ง กรูรวยแล้ว 55555" ปินโตหัวเราะลั่นเมื่อเห็นเลขสองตัวบนออกสองหนึ่ง
"ถูกอะไรมันออกหกสอง" เชอรีนตะคอกและชี้มาที่เลขสองตัวล่างเพราะว่าเธอเล่นหวยไม่เป็
"ไม่ใช่ ๆ สองตัวบนมันต้องดูที่เลขสองตัวท้ายของรางวัลที่หนึ่ง นี่ไง สองหนึ่ง" ปินโตชูมือถือและอธิบาย
อร๊ายยยย! เชอรีนะโกอดคอปินโต เธอเอาขาหนีบเอวปินโตและกรี๊ดลั่น
"เยส เข้ ลูกพี่กับพี่สาวพวกผมถูกหวยยยย" ลูกน้องต่างด้าวร้องลั่นประกาศก้องไปทั่วทั้งตลาด
"มาทางนี้ครับ หมูฟรี ๆ มาเลยมาเอาเลยคนละโล ๆ " ปินโตะโเรียกแจกหมูสด
ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ลูกค้าและเพื่อนพ่อค้าแม่ค้าวิ่งมายืนเรียงแถวต่อคิวรับแจกหมูอย่างตื่นเต้นดีใจ
"สุดยอดเลยเ้าพ่อปินโต" เพื่อนพ่อค้าะโแซว
"นี่ ๆ คนให้เลขครับ เ้าแม่เชอรีน ๆ " ปินโตอุ้มเชอรีนชูแล้วหมุนตัวเธอเป็วงกลม
"เก็บแผงเลยไอ้หนู วันนี้พี่เลี้ยงหมูกระทะเอง" ปินโตสั่งลูกน้องเมื่อแจกหมูจนหมดแผง
"ตกลงพี่ได้เท่าไหร่กันจ๊ะ" เชอรีนพูดเพราะขึ้นทันตา
"ก็เกือบๆสามแสน เอ่อ ๆ ใช่ๆ สามเเสนๆ" ปินโตคำนวณในใจและตอบเชอรีน
อร๊ายยย! เชอรีนะโกอดปินโตอีกรอบ คราวนี้เธอกอดแน่นจนปินโตหายใจไม่ออกหน้าแดง
"ฮัลโหลพ่อ วันนี้พาแม่แวะร้านหมูกระทะหน้าหมูบ้านเลยนะ เดี๋ยวเ้าแม่เลี้ยงเอง" ปินโตโทรสั่งพ่อ
"เดี๋ยว! ๆ ๆ เ้าแม่อะไรของเองวะ" พ่อถามกลับแต่ปินโตวางสายไปแล้ว
ทั้งคู่พาลูกน้องสองคนมานั่งกินหมูกระทะบุฟเฟ่ต์อย่างเอร็ดอร่อย
"ลูกพี่ใจดีสุดๆ พี่สาวก็สวยสุดๆ ใช่ ๆ " ลูกน้องก้มกินไปชมไปแทบน้ำตาไหลเมื่อได้กินหมูย่างอร่อยๆและกุ้งเผาตัวโต
"เอา ๆ ๆ ตามสบายๆ แล้วอย่าฟ้องพี่สาวเยอะล่ะ555" ปินโตแดกดันลูกน้องและหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
สักพักพ่อกับแม่ก็เดินมานั่งร่วมโต๊ะแบบงงๆ
"นี่งานอะไรวะไอ้ปิน" พ่อลงมานั่งข้างขวาแม่ลงมานั่งข้างซ้ายปินโต ส่วนเชอรีนนั่งตรงข้ามเขา
"ก็เ้าแม่เชอรีนฝันว่าผมเอาสาวทีละสองคนไง สองหนึ่งเต็มๆ ผมเก็งเองเลยนะเนี่ย" ปินโตหันซ้ายหันขวาบอกพ่อกับแม่
"สามแสน ๆ 555 แต่งเลยมั๊ยจ๊ะเชอรีนของพี่" ปินโตยกเบียร์ซดและลุกเต้นพลางขอเชอรีนเเต่งงาน
หมับบบ! ๆ พ่อกับแม่ลุกดึงหูซ้ายหูขวาปินโตไว้
"ทำไมไม่บอกพ่อวะไอ้บ้า , ทำไมไม่บอกแม่" พ่อกับแม่ตะคอกด่าปินโตและบิดริ้วหูเขาจนแดงเถื่อก
โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ ปินโตร้องเสียงหลงด้วยความเ็ป
555555 เชอรีนกับลูกน้องต่างด้าวหัวเราะลั่นสนั่นร้าน