หลังจากที่ไผ่อาศัยอยู่กับน้องสองคนได้ไม่นานเขาจะต้องออกไปหางานทำเพื่อเลี้ยงดูน้องๆ เพราะว่าไผ่ไม่สามารถอาศัยเงินเก็บของพ่อกับแม่และเงินที่ทางเ้าหน้าที่ให้มาไปได้ตลอดโดยไม่ทำอะไรเพราะสักวันเงินพวกนี้ก็ต้องหมดลง
ทำให้หลังจากวันนั้นเป็ต้นมาไผ่ก็ได้ทำงานในร้านค้าแห่งหนึ่งเพื่อเลี้ยงดูน้องๆของเขามาโดยตลอดจนกระทั่งห้าปีต่อมาเขาพาน้องทั้งสองไปเดินเที่ยวเล่น
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อไผ่บอกให้น้องทั้งสองคนนั่งรอแล้วเขาก็ออกไปซื้อน้ำให้น้องๆกิน เมื่อขณะที่ไผ่กำลังเดินกลับมาก็เห็นเพียงลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่บริเวณที่น้องทั้งสองคนของเขานั่งอยู่ ไผ่พยายามวิ่งเข้าไปแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะไฟมันลุกไหม้ไปหมดจนทุกสิ่งโดยรอบกลายเป็เถ้าถ่านรวมทั้งน้องทั้งสองคนของเขาด้วย
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นไผ่ไม่รู้เลยว่าเป็ฝีมือของใครจนกระทักไผ่ใช้เวลาและความพยายามอยู่นานในการสืบหาความจริง ทำให้ในที่สุดไผ่ก็ได้รู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้เป็ฝีมือของนายน้อยตระกูลใหญ่ที่้าโชว์ทักษะที่ตนเองมีให้กับเพื่อนและผู้หญิงที่ตนชอบได้เห็น
เมื่อรู้เช่นนั้นไผ่ได้พยายามร้องเรียนทุกวิถีทางแต่เื่ทุกอย่างกลับเงียบหายไปและไม่มีอะไรคืบหน้า เพราะอีกฝ่ายเป็ตระกูลที่แข็งแกร่งและมีอำนาจมาก ทำให้ไม่มีใครอยากจะยุ่งเกี่ยวและให้การช่วยเหลือไผ่ที่เป็เพียงเด็กกำพร้าจนๆคนหนึ่ง เหตุการณ์ที่เกิดนี้ทำให้ไผ่รู้ว่าคนที่ไม่มีภูมิหลังและอำนาจจะไม่มีใครสนใจและช่วยเหลือ
หลังจากที่ไผ่ทำความเข้าใจเื่ราวทั้งหมดและยอมรับความจริงได้ ไผ่จึงรู้ว่าสิ่งเดียวที่เขาจะทำได้มีเพียงแค่ล้างแค้นด้วยตนเองเท่านั้น แต่การจะล้างแค้นคนพวกนั้นได้ตัวเขาจะต้องแข็งแกร่งหรือมีอำนาจมากพอ
จากนั้นไผ่ก็ตั้งใจทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะซื้อหินปลุกพลังแต่เพราะเขายังเด็กทำให้งานที่ทำได้มีน้อยอีกทั้งเงินที่ได้รับจึงไม่มากมายอะไร อีกทั้งหินปลุกพลังนั้นมีราคาแพงแม้จะเป็แบบคุณภาพต่ำก็ตาม
ไผ่ไม่สามารถอดทนรอได้อีกต่อไปด้วยความใจร้อนไผ่จึงกัดฟันซื้อหินปลุกพลังคุณภาพต่ำมาใช้ เพราะมันเป็เพียงหินปลุกพลังคุณภาพต่ำนี้เองทำให้ไผ่ได้รับทักษะธรรมดามาอย่างทักษะการเพิ่มความเร็ว
แม้ว่าไผ่จะได้รับทักษะที่ไม่ดีมาแต่ไผ่ก็ใช้การฝึกฝนตนเองอย่างหนักแทนเพื่อให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะได้ล้างแค้นแต่สุดท้ายไผ่ก็ถูกศัตรูฆ่าตายก่อนที่จะได้ล้างแค้น
.
.
ไผ่เดินผ่านถนนที่สกปรกและส่งกลิ่นเหม็นชวนให้อาเจียนออกมา บนถนนที่ไผ่เดินผ่านมีขอทานมากมายกำลังนั่งขอเศษเงินคนที่ผ่านไปมาด้วยแววตาอ้อนวอน ไผ่เห็นดังนั้นจึงรีบเดินผ่านไปโดยพยายามไม่สนใจทุกสิ่งรอบตัวที่เกิดขึ้น แต่ในใจไผ่ได้คิดวางแผนที่จะพาน้องทั้งสองคนของเขาออกจากสถานที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุด
ใช้เวลาเดินเกือบยี่สิบนาทีกว่าไผ่จะเดินมาถึงสถานที่ทำงานของตนซึ่งเป็ร้านรับซื้อขายซากสิ่งมีชีวิตประหลาด ร้านที่ไผ่ทำงานอยู่นี้ไม่ใหญ่มากนักแถมยังมีเ้าของร้านหน้าเือีก
เมื่อหนึ่งปีก่อนไผ่ถูกเ้าของร้านแห่งนี้รับเอาไว้ไม่ใช้เพราะสงสารแต่เพราะเห็นว่าไผ่ยังเด็กและไม่มีทางเลือกจึงรับไผ่เอาไว้ใช้งาน ไผ่ทำงานอย่างหนักและไม่เคยได้หยุดในบางครั้งก็ถูกเอาเปรียบโดยเ้าของหน้าเืโดยการหาข้ออ้างเพื่อหักเงินเล็กๆน้อยๆของไผ่ไป
แต่ไผ่ก็ต้องกัดฟันทนเนื่องจากตนยังเด็กและไม่มีทางเลือกเพราะไผ่ไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับเข้าทำงานเลย รายได้ของไผ่แต่ละเดือนสามารถจ่ายได้แค่ค่าเช่าและค่าอาหารธรรมดาอย่างข้าวต้มและขนมปังเท่านั้นมันไม่เพียงพอที่จะซื้อของกินดีๆให้น้องเลยด้วยซ้ำ
ไผ่มองเข้าไปในร้านก็เห็นเ้าของร้านกำลังยืนนับเงินด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีหลังจากที่เขาสามารถขายของในร้านให้กับลูกค้าได้ ไผ่ไม่คิดอะไก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน
“อ้าวไอ้หนูทำไมวันนี้ถึงมาทำงานเช้าขนาดนี้ได้”เ้าของร้านเอยถามขึ้นเมื่อเห็นไผ่เดินเข้ามาในร้าน
“พอดีว่าวันนี้ผมตื่นเช้าไปหน่อยและไม่มีอะไรทำที่บ้าน เลยมาที่ร้านเผื่อเถ้าแก่มีอะไรให้ผมช่วยครับ”ไผ่เอยตอบพร้อมกับแกล้งทำเป็ยิ้มอย่างเขินอาย ไผ่รู้ว่าเ้าเถ้าแก่หน้าเืคนนี้ชอบให้คนประจบเพราะเมื่อได้ยินคำพูดประจบสอพลอมันจะทำให้ชายตรงหน้าอารมณ์ดี
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีมากข้าชอบคนขยันแบบนี้ เอาล่ะในเมื่อเ้ามาแล้ววันนี้ข้ามีงานไม่เยอะหรอก”เถ้าแก่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้ยินคำพูดของไผ่
ในวันนี้งานที่ไผ่ทำทั้งวันก็ไม่มีอะไรมากเพียงแค่ยกของจัดของเล็กๆน้อยๆเท่านั้นเมื่อถึงเวลาเที่ยงไผ่ก็รีบวิ่งกลับไปทำกับข้าวให้กับน้องทั้งสองคนก่อนจะรีบกลับมาทำงานใหม่
ถึง่เวลาเลิกงานไผ่เดินออกจากร้านก่อนจะมองไปยังสถานที่ห่างไกลที่มีอาคารสูงสวยงามมากมายตั้งเรียบรายกันอยู่ด้วยแววตาเรียบเฉยก่อนจะหันหลังเดินกลับบ้านของตนอย่างรวดเร็ว
เมืองใหญ่ที่ไผ่อยู่แห่งนี้เมื่อก่อนเคยเป็จังหวัดเล็กๆติดทะเลอยู่ในภาคตะวันออกของประเทศไทย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่จังหวัดอีกต่อไปแต่มันคือเมืองขนาดใหญ่ที่มีชื่อว่าเมืองทะเลคราม เมืองทะเลครามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาเหมือนกับเมืองใหญ่อื่นๆในประเทศ
ไม่เพียงแค่ในประเทศไทยเท่านั้นแต่ทุกประเทศทั่วโลกเองก็ไม่มีจังหวัดหรือรัฐอีกต่อไป เพราะพวกเขาต่างก็สร้างเมืองขนาดใหญ่ที่มีความแข็งแกร่งขึ้นมาเช่นกัน
ถ้าถามว่าทำไมทุกประเทศทั่วโลกถึงต้องสร้างเมืองขึ้นมาเหมือนกันหมดก็คงต้องย้อนกลับไปเมื่อเก้าพันปีก่อนหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ครั้งนั้นขึ้น.
3K
