เสียงฟ้าร้อง ฝนกระหน่ำลงมาไม่ขาดสายเ้าของรถเบนซ์สีบรอนด์ลงมาจากรถท่าทางโซเซ เสื้อผ้าโทรมไปด้วยน้ำร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาภายในบ้าน แสงไฟสลัวส่องสว่างบางเบาเขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าไปยังบันได แล้วจับราวยึดร่างตนเองค่อยๆ เดินในหัวคิดเื่ของหญิงสาวคนหนึ่งในหัววนไปวนมาไม่หยุดหย่อนหัวใจเหมือนถูกกรีดด้วยคมมีด ทำไมมันต้องเป็แบบนี้
ก๊อก ก็อก!
เขาเคาะประตูห้องเป้าหมายทันทีที่ถึง แล้วยืนรอไม่นานนักเ้าของห้องมาเปิดออก สาวน้อยวัยแรกรุ่นใบหน้าหวานใส ผิวแก้มแดงระเรื่อริมฝีปากอมชมพู รูปร่างอรชรจ้องมองคนหน้าห้องสีหน้าตื่นตระหนก
“พี่ชิน!” เธอร้องเสียงหลง มองสภาพเขาแล้วใ“มีอะไรคะมาเคาะประตูอิงเอาป่านนี้”
เธออดแปลกใจไม่ได้ เพราะปกติเขาเขม่นทำท่าทางเหมือนเกลียดเธอหนักหนาแต่วันนี้ วันที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ไปงานเลี้ยง เขากลับมายืนตรงหน้ามันหมายความว่ายังไงกัน
ชินภาคหัวเราะในลำคอ แล้วจ้องมองสาวสวยตรงหน้าแววตาปวดร้าวทำไมเธอต้องกลายเป็น้องสาวของเขาด้วย ทั้งเจ็บ ทั้งแค้น แม่จากไปไม่ถึงสามเดือนพ่อกลับเอาผู้หญิงใหม่เข้ามาบ้านแล้วลูกติดดันกลายเป็ผู้หญิงที่เขาหลงรักเสียด้วย
“ทำไมต้องเป็เธอด้วย!”
คนฟังชะงัก สีหน้าสับสน
“อะไรนะคะ!” อิงนิสาย้อนถาม แววตาไหววูบ
“ทำไมเธอต้องกลายมาเป็น้องสาวของฉันด้วย ทำไม!”เขาะโลั่น
“พี่ชินพูดอะไรคะ! ถ้าพี่เมาก็ไปนอนเถอะค่ะเดี๋ยวอิงไปส่ง” เธอเอื้อมมือหมายปิดห้องตนเองเพื่อไปส่งเขาที่ห้องแต่อีกฝ่ายกลับผลักดัน
ปัง!
ประตูปิดลงด้วยมือหนา เขายืนเผชิญหน้ากับหญิงสาวอย่างมั่นคงอาการเมาเมื่อครู่ค่อยๆ คลาย อิงนิสาหน้าซีดเผือด สถานการณ์แบบนี้มันไม่ดีแล้ว
“เงินเหรออิงนิสา ที่ทำให้เธอกับแม่ กล้ามายืนอยู่ต่อหน้าฉันแบบนี้!”ชินภาคถามเสียงเย็น แววตาเยือกเย็น
คนถูกถามส่ายหน้า ไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง รู้ตัวอีกทีแม่ก็มาบอกว่าจะย้ายมาอยู่ที่นี่กับแฟนใหม่เธอไม่คิดว่าเขาจะเป็มหาเศรษฐีรวยระดับประเทศที่สำคัญคือบิดาของผู้ชายอย่างพี่ชิน เดือนมหาวิทยาลัยสุดเนื้อหอมแบบนี้
“เปล่าเลยนะคะ อิงไม่ได้คิดแบบนั้นเลย พี่ชินออกไปเถอะค่ะวันหลังเราค่อยมาคุยกันใหม่นะคะ” หญิงสาวพยายามเกลี่ยกล่อม
“แม่ฉันเพิ่งตายไปสามเดือน เข้าใจไหม!” เขาตวาดลั่นขึ้นมา คนฟังสะดุ้ง“ทำไมพวกเธอถึงได้หน้าด้านกล้าเข้ามาในบ้านหลังนี้ ทำไมกัน ไม่มีจิตสำนึกหรือไง!”
“อิงไม่รู้จริงๆ ค่ะพี่ชิน อิงไม่รู้” น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ ทำไมเขาถึงต้องมาต่อว่าเธอด้วยทำไมถึงไม่ถามคุณชัชวาลบิดาของเขาเองเล่า
ชายหนุ่มก้าวเข้าใกล้จับต้นแขนแล้วบีบจนคนโดนกระทำเบ้หน้าด้วยความเ็ปพยายามเบี่ยงกายหนี
“อิงเจ็บ ปล่อยนะคะพี่ชิน!”
“เธอไม่ควรก้าวเข้ามาเลยอิงนิสา ไม่ควรเลย!”
ร่างบางถูกผลักดัน คนตัวเล็กเริ่มขวัญเสียพยายามขัดขืนด้วยความหวาดกลัว
“พี่ชินปล่อยอิง!” คนโดนกระทำร้องลั่นเริ่มดิ้นรนหนักขึ้น เพราะตอนนี้ทุกอย่างมันกำลังน่ากลัวมากทุกที
ชินภาคไม่เอ่ยปากอะไรอีก นอกจากทำความ้าของตนเองร่างบางถูกเปลี่ยนเป็โอบรัดแล้วพามายังเตียงกว้าง อิงนิสาขืนตัวเองน้ำตาเริ่มคลอ
“ไม่นะพี่ชิน! พี่กำลังคิดจะทำอะไร! แบบนี้ไม่ถูกต้องแล้วนะคะมันไม่ใช่!” เธอร้องบอก ใช้เท้ายันตัวเองแต่กลับไม่เป็ผล
ตุบ!
อิงนิสาล้มลงบนเตียงโดยมีร่างสูงใหญ่ทาบทับมือสองข้างถูกกดลงบนฟูกหนา หยดน้ำเกาะพราวบนผมหนาหยุดลงมาบนใบหน้าสวยหวาน อิงนิสาน้ำตานองหน้าร่างกายสั่นเทา
“อย่าทำกับอิงแบบนี้เลยพี่ชิน อิงกลัวแล้ว...” คนใต้ร่างร้องอ้อนวอน
“ในวันนั้น ฉันก็เคยขอร้องเธอแบบนี้ แต่เธอกลับไม่สนใจไยดีมันถึงเวลาที่เธอต้องทุกข์ทรมานบ้างแล้ว!”
“ไม่นะ กรี๊ด!”
เสียงกรีดร้องไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายหยุดทำตามอำเภอใจเธอพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด ทำทุกอย่างแล้ว เ็ปเหลือเกินทำไมต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ น้ำตามันไม่หยุดไหล ร่างกายเจ็บร้าวไปหมดเมื่อถูกรุนรานอย่างไม่เต็มใจ ชายหนุ่มขบกรามแน่น เขาคบหาผู้หญิงมามากมายแต่ไม่เคยมีใครทำให้ตนเองทรมานได้ถึงเพียงนี้ อิงนิสาสวยไปหมดสวยจนเขาแทบไม่อยากละจากร่างงามนี้ไปเลย
คนตัวเล็กกัดริมฝีปากจนห้อเืกล้ำกลืนน้ำตาและความเ็ปเอาไว้ในอก เขาจะไม่มีวันทำร้ายเธอแบบนี้ได้อีกสักวันคนที่เ็ปต้องเป็เขา
784
![[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673430100_78053029.webp)
