[ดำเนินการเสร็จสิ้น]
[ก่อร่างตันเถียน‘ขจรลักษณ์หมื่นทิศ’ สำเร็จ]
[พร์ระดับ ‘ปฐีขั้นกลาง’ ]
[สามารถพัฒนายกระดับพร์ได้]
ข้อมูลต่างๆประเดประดังเข้ามาในห้วงจิตของเซี่ยจิ่งหลินดั่งผีเสื้อนับพันฉวัดเฉวียนโบยบิน
เขารู้สึกสับสนและปวดศีรษะมึนตื้อที่บริเวณขมับซ้ายขวาเป็อย่างมาก
“ระบบ เ้าสามารถบอกสิ่งต่างๆด้วยวิธีที่ง่ายๆกว่านี้สักหน่อยได้หรือไม่?”
[แสดงข้อมูลผ่านโฮโลแกรมดำเนินการเลยหรือไม่?]
ยังไม่ทันที่ระบบจะได้อธิบายบางอย่างต่อเซี่ยจิ่งหลิงพลันอาเจียนออกมาอย่างอดไม่อยู่
เด็กชายไม่อาจฝืนทนต่อผลข้างเคียงของการก่อร่างตันเถียนใหม่จริงความจริงมันก็ไม่ใช่เื่ที่แปลกอะไร เพราะนี่คือการเปลี่ยนแปลงระดับเซลล์ยกระดับชีวิต ปรับปรุงพันธุกรรม!
อวัยวะตันห้าหกกลวงของเขาถูกยกระดับไปสู่ขั้นใหม่ของวิวัฒนาการถอดรยางค์เปลี่ยนกระดูก!
“ขะ...ข้าขอโทษด้วยระบบข้าเวียนหัวยิ่งนัก ว่าแต่เมื่อครู่ท่านบอกว่าอะไรนะ โหโร โฮโร อะไรนะ?”
เด็กชายถามย้ำอีกครั้ง
[แสดงข้อมูลผ่านโฮโลแกรม ดำเนินการเลยหรือไม่?]
“โหโลวแกรม? ช่างเถอะ ทำตามเ้าว่าละกัน”
[โฮสต์สามารถแปลงข้อมูลเสียงเป็ภาพได้โดยการเพ่งสมาธิผ่านห้วงจิต]
“หมายความว่าแค่คิด ข้าก็สามารถเห็นทุกอย่างเป็ภาพได้เลยสินะ?” เซี่ยจิ่งหลินลองเพ่งสมาธิผ่านความคิด
พรึ่บ! แว็บ!
หน้าจอแสดงผลปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเด็กชาย
เขาเห็นตัวหนังสือลอยอยู่ตรงหน้าบ่งบอกถึงชื่อ ระดับการฝึกปราณและรายละเอียดต่างๆของตน
{ ชื่อ : เซี่ยจิ่งหลิ่น
อายุ : เจ็ดปีสามเดือนสิบห้าวัน
ระดับการฝึกปราณ : รากฐานบ่มเพาะขั้นกระดูกระดับต้น
พร์ : ระดับปฐีขั้นกลาง
วิชายุทธ : ไม่มี
โรคประจำตัว : ตันเถียนตีบตันโดยกำเนิด(พาหะแฝง)}
ช่างอัศจรรย์นัก!
“การบ่มเพาะของข้ากลับไปสู่ขั้นแรกเริ่มเลยรึ”
“แม้ระบบจะบอกว่า ได้จำกัดการแพร่เชื้อของพาหะดังกล่าวแต่โรคของข้าก็ยังมีอยู่..”
“หมายความว่ายังไม่หายขาดกระมัง?” เด็กชายสำรวจข้อความด้านหน้าที่บ่งบอกข้อมูลของตนเอง
เซี่ยจิ่งหลินรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับความมหัศจรรย์ของระบบยิ่งนักแม้ภายนอกเขาจะแสดงออกต่อผู้อื่นแบบเคร่งขรึมเ็าตลอด แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็เพียงเด็กอายุเจ็ดขวบเท่านั้น
คงไม่มีเด็กคนไหนปฏิเสธความอัศจรรย์ตรงหน้านี้ได้หรอก!
“นี่มัน..”
เมื่อเด็กชายเพ่งสมาธิไปที่ท้องน้อยของตนเขาััได้ถึงกระแสอุ่นร้อนบางเบา กำลังส่งคลื่นพลังบางอย่างแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ไอปราณธรรมชาติแน่นขนัดภายในห้องถูกเด็กชายดูดกลืนดั่งหลุมไร้ก้น!
จุดชีพจรลมปราณทั่วร่างเปิดออกกระแสปราณธรรมชาติหลั่งไหลกำลังรวมตัวหมุนวนไปยังจุดตันเถียน!
“ตันเถียนข้าเริ่มดูดซับลมปราณได้แล้ว!”
ไม่แปลกเลยที่เซี่ยจิ่งหลินจะตกตะลึงนั่นเพราะตอนนี้ตนกำลังอยู่ในขั้น ‘ก่อร่างรากฐาน’ ซึ่งเป็ขั้นที่พบเจอในวันเบิกตันเถียนหยั่งรากฐานหรือก็คือวันที่ทำการทดสอบพร์ในวัยห้าขวบนั่นเอง!
ในอดีตเขาได้เห็นเด็กคนอื่นแสดงพร์อันน่าตื่นตะลึงโดยการดูดซับลมปราณธรรมชาติผ่านลูกแก้วทดสอบ
ยิ่งจำนวนลูกแก้วส่องสว่างมากเท่าใดหมายถึงพร์ยิ่งสูงมากเท่านั้น!
“หากตอนนี้ข้ามีลูกแก้วทดสอบพร์..คงสามารถทำให้มันส่องสว่างได้หลายสิบลูกกระมัง!?”
“นี่สินะพร์ระดับปฐีขั้นกลาง!”
เซี่ยจิ่งหลินอดตื่นเต้นกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับตนเองไม่ได้
“ระบบ ข้ายินดีเชื่อฟังเ้าทุกอย่างเลย”
“ต่อไปให้ข้าทำอันใดต่อขอรับ!”เด็กชายอดถามด้วยน้ำเสียงเจือแววเคารพนอบน้อมต่อผู้าุโมิได้
[อันดับแรกให้โฮสต์เรียนรู้คำศัพท์วัยรุ่นสมัยใหม่]
[เปลี่ยนการใช้ถ้อยคำบางส่วนให้รื่นหู]
หื้ม?
“ศัพท์วัยรุ่นคืออันใดหรือขอรับ?”
[อะไร มิใช่ อันใด..]
[ล่ะมั้ง มิใช่ กระมัง..]
เซี่ยจิ่งหลิน “…”
“เอ็งนั่นแหละต้องเลิกใช้ ’มิใช่’ก่อนโว้ย!”
[โฮสต์มีพัฒนาการ โว้ยศัพท์วัยรุ่นยุคห้าศูนย์บรรจุลงคลัง]
ห๊า!? เด็กชายงุนงงยิ่งกว่าเดิม
……
วันแล้ววันเล่าผันผ่านดั่งการกระพริบตา
หลังจากที่จิ่งหลินก่อร่างตันเถียนสำเร็จเขาได้รับภารกิจแรก
[ภารกิจเสริมสร้างรากฐานบ่มเพาะจากขั้นกระดูกไปยังขั้นหลอมกลั่นไขกระดูกภายในเวลาสองปี]
[รางวัลภารกิจ : คัมภีร์รวบรวมลมปราณาฉบับสมบูรณ์]
”รากฐานบ่มเพาะการฝึกกายขั้นกระดูกหล่อหลอมควบรวมมวลกระดูกดั่งหลอมสำริดขึ้นรูปกระบี่แห่ง์และปฐี”
เนื่องจากเด็กชายได้รับการสร้างตันเถียน ‘ขจรลักษณ์หมื่นทิศ’ เปิดจุดชีพจรลมปราณและกรุยทางเส้นลมปราณทั่วร่างจากระบบแล้วนั้น
ทำให้เขาสำเร็จขั้นกระดูก บรรลุความสำเร็จ ‘มวลกระดูกแห่ง์’ อันหาได้ยากั้แ่หนึ่งปีก่อนแล้ว
ด้วยคุมสมบัติอันเย้ยฟ้าของตันเถียนนี้ที่ช่วยให้เด็กชายมีความสามารถในการแปรเปลี่ยนพลังปราณธรรมชาติให้บริสุทธิยิ่งขึ้นทั้งยังกักเก็บปราณธรรมชาติได้มากมายมหาศาล ยิ่งกว่าเด็กในวัยเดียวกันถึงสองเท่า
กรปรกับมวลกระดูกแห่ง์ที่เพิ่มความหนาแน่นและความแข็งแกร่งของมวลกระดูกอย่างที่สุด
หากบรรลุระดับการฝึกปราณที่สูงขึ้นความแข็งแกร่งทางกายของเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย
และบัดนี้เขาอายุได้แปดปีแล้ว..
8K
