ในเวลาเดียวกันอีกด้านหนึ่งในห้องทดลองวิทยาศาสตร์ขนาดใหญ่ ที่ดูเหมือนห้องทรมานมากกว่า ห้องทดลอง…
“ ฮิ ฮิ ฮี่ ชิ ชี ชี่ ” โดราจัง ในชุดจอมเวทย์ฝ่ายมืด ค่อยๆเดินเยื้อย่างเข้ามาด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ดูเฉลียวฉลาด
“ ปล่อยข้านะ ไอ้บ้า ” อายูมิ ที่ถูกเวทย์เชือกโลหิตมัดมือ มัดเท้าพยายามดิ้นรนขัดขืน ซึ่งเธอนั้นได้พ่ายแพ้ให้กับโดราจังในกระบวนที่ 138 ซึ่งเหตุการณ์นั้นแทบจะเป็ไปไม่ได้
“ ฮิ ฮิ ฮี่ ชิ ชี ชี่ เดี๋ยวก็รุ้เองว่าข้าจะทำอะไรกับเ้า ” โดราจังกล่าวด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดดูจอมอนิเตอร์ ซึ่งเป็ภาพเหตุการณ์ฝากฝั่งของซึจิมิที่กำลังดำเนินอยู่
และแล้วภาพเหตุการณ์ก็ค่อยๆฉายขึ้นมาซึ่งไม่ทันใจ โดราจังเป็อย่างมาก จึงดึงลูกแก้วเวทย์มนต์ออกมา แล้วใช้อิทธิฤทธิ์ ที่ใครต่อใคร เรียกกันว่า เวทย์มนต์ ฉายออกมาดู…
ไกคุ ะโเข้าโจมตี ซึจิมิ อย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ต่อยไม่โดน ซึจิมิเพียงเอี้ยวตัวหลบนิดหน่อยก็หลบพ้นแล้ว
ไกคุ สบถเบาๆ มันไม่ค่อยชอบเนื้อผู้ชายสักเท่าไหร่ จึงหันไปสนใจ มีซา ที่ร้องโอฮาโอ้ เพิ่มกำลังใจให้ซึจิมิ เนื่องจากมันอยากจะกินเนื้อ หญิงสาวแสนสวยอย่างมีซา เป็อาหารกลางวัน จนท้องร้องแล้ว ร้องอีก
โครก คราก…. เสียงท้องร้องของ ไกคุ ร้องอย่างดัง ถึงแม้ว่าตาของมันทั้งสองข้างจะบอดไปแล้ว เนื่อจากถูก อาวุธไฟของ คาเอเดะ แทงเข้าที่ตา แต่หูยังดีอยู่ มันเดินจ้ำอ้าวเข้าหามีซาอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความอยากกิน
มีซา ดีด โอฮาโอ้ เปลี่ยนเพลงเป็ดีบัฟ สร้างความงุนงงแก่คู่ต่อสู้ ทำให้ติดสตันไป 10 วินาที ซึ่งเพียงพอให้ชาล็อตหลบหนีได้
ไกคุไม่ค่อยฉลาดนัก แต่แรงเยอะมาก มันต่อยอย่างมั่วซั่วไปมา จนผนังถ้ำถล่มลงมา ทับมันตาย เป็ตอนที่ คาเอเดะ ใช้มีดไฟเข้าปะทะกับ อัศวินกระต่ายเสือดาวอย่างดุเดือด และโรฮาน ที่มุ่งหน้ามาทางนี้พร้อมกับ มิซาเอะ
มิซาเอะ มองเห็นหน้าพี่ชายเพียงแวบเดียวก่อนที่ถ้ำที่ถูกขุดเป็รูของกระต่ายเสือดาวจะถล่มลงมาทับไกคุ
" พี่ซึจิมิ ค้าาาาาาาาาาาาาาาาาา" มิซาเอะวิ่งไปหาซึจิมิทันที แต่ไม่ทัน
ซึจิมิ ะโไปจับตัว มีซา ก่อนที่ถ้ำจะถล่ม ตอนนี้ เมื่อควันที่ฟุ้งกระจายสิ้นสุดลง ซึจิมิ ก็อุ้มมีซา อยู่ด้วยท่าอุ้มเ้าหญิงในตำนาน
" ปะ......ปล่อยฉันได้แล้วมั้ง ซึจิมิคุง" มีซากล่าว อย่างเอียงอาย เพราะชุดของเธอขาดวิ่น จากสะเก็ดก้อนหินที่ถล่มลงมา จนเห็นชุดชั้นในสีฟ้าอ่อนได้อย่างชัดเจน
ซึจิมิ ค่อยๆวางมีซาลง เขาพยายามหันหน้าไปทางอื่นเพื่อไม่ให้ สติของตนไปสนใจเรือนร่างของมีซา ที่สุดแสนยั่วยวนนี้ ยิ่งมองใกล้ๆยิ่งสวยเข้าไปอีก
"อะ.......โอ๊ยเจ็บ " มีซามองดูที่ขาซ้ายของตนเอง ที่มันกำลังข้อเท้าแพลงอยู่ ด้วยอาการาเ็นี้ ทำให้ มีซาเดินไม่ถนัด
" เป็อะไรไปรึ มีซา " ซึจิมิถามอย่างสุภาพบุรุษ ที่พร้อมให้การช่วยเหลือสาวงาม
"ขาชั้นแพลงนะ ทำไงดี " มีซา ทุบเท้าของตัวเองอย่างปวดใจ เธอไม่คิดว่าขาของเธอจะมาเป็ปัญหาตอนนี้
ซึจิมิ ถอดเสื้อนอกของเขาเอามาคลุมร่างของมีซาไว้ และอุ้มเธอขึ้นขี่หลังตนเอง อย่างเต็มใจ
" ขะ.....ขอโทษด้วยนะ ซึจิมิคุง " มีซา พูดอย่างอายๆ เพราะเธอไม่เคยขี่หลังผู้ชายมาก่อน โดยเฉพาะ หนุ่มหล่ออย่างซึจิมิ ที่มีน้ำเสียงชวนฝัน
ซึจิมิ แบกมีซาแล้วเดินหน้าต่อไป เขามุ่งไปข้างหน้าเรื่อยๆ จนมาถึงห้องๆ หนึ่ง ที่มีเืไหลนองพื้น เมื่อมีซา ชะโงกหัวขึ้นไปมอง เธอถึงกับเอามือป้องปากอุทานออกมา ศพ ศพผู้หญิงมากมายถูกผูกไว้บนขื่อ ในห้องนี้ราวกับเนื้อหมูก็ไม่ปาน เธอชี้ให้ซึจิมิ มองดูด้วย ซึจิมิ กวาดตามองดูศพสาวๆที่ถูกกินอย่างทิ้งขว้างในห้องเชือดนี้ เพื่อว่าจะยังมีใครรอดชีวิตอยู่ แต่ไม่พบผุ้รอดชีวิต
ริเอะ ช่วยแสกน หาคนรอดชีวิตที........ซึจิมิ สั่ง ริเอะ AI อัจฉริยะ ในใจ ซึ่งริเอะก็แสกนหาทันที แต่ไม่พบผู้รอดชีวิต
เมื่อซึจิมิ มองไปที่กลางห้อง ก็พบไข่ใบใหญ่ใบหนึ่ง วางไว้ที่กลางห้อง
" กระต่ายเสือดาวออกลูกเป็ไข่ เหรอ มีซา " ซึจิมิ ถามอย่างสงสัย มีซาที่ขี่หลังซึจิมิอยู่รีบค้านทันที
" กระต่ายเสือดาวต้องออกลูกเป็ตัวสิ ไม่ใช่ไข่ นี่มันไข่อะไรกัน what ??? " มีซากล่าวอย่างสีหน้าไม่ค่อยดีนัก เธอเองก็ไม่รุ้ว่าไข่ใบนี้เป็ไข่ของตัวอะไร
มันเริ่มจะเป็ตลกร้ายไปทุกทีแล้ว...........ซึจิมิคิด
ถ้าสิ่งที่มีซาพุดมาเป็ความจริง ไข่ใบนี้ต้องไม่ใช่ไข่ของกระต่ายเสือดาวแน่ๆ เพราะมันออกลูกเป็ตัว
แล้วมันเป็ไข่ของตัวอะไรกัน ???
......................................... มันเป็ไข่ของัปฐีคะ คุณซึจิมิ......................................ริเอะกล่าว อย่างผุ้รอบรุ้เมื่อเธอแสกนพบไข่ใบนี้
ไข่ของัปฐี???
..............................ปกติัปฐี จะออกลูกเป็ไข่ค่ะ คุณซึจิมิ..............................ริเอะกล่าว อย่างเซอร์ไพร์ เธอไม่คิดว่าจะเจอไข่ของตัวหายากเช่นนี้อยู่เลย แถมัปฐียังเป็ัเวทย์ที่สามารถแปลงร่างเป็คนได้
" แบบนี้ต้องเก็บไว้ก่อนแล้ว " ซึจิมิ ใช้แหวนมิติ กำลังจะเก็บไข่ของัปฐีอยู่ แต่อยู่ๆมันก็เปล่งแสงออกมา เปลือกไข่ค่อยๆแตกออก จนเห็น เด็กหญิงสาวน้อยอายุประมาณ 16-17 อยู่ในไข่ เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ แล้วเห็น ซึจิมิ กับมีซา
" ปะป๊า มะม๊า " เธอค่อยๆเดินมาหาพวกซึจิมิ ในชุดวันเกิด ซึ่งซึจิมิ ก็รีบเอาเสื้อผ้าที่เปิดได้ในกาชาออกมาให้เธอใส่ทันที
" ปะป๊า มะม๊า หนูอยากกินหนม " สาวน้อยกล่าวอย่างไร้เดียงสา ถึงเธอจะหน้าตาเหมือน เด็ก อายุ 16 -17ปีแล้ว แต่ส่วนสูงของเธอก็ประมาณ 149 เิเเท่านั้น
ซึจิมิ ก็เอานมวัวออกมาจาก แหวนมิติในทันที มันเป็นมที่เปิดได้ในกาชาเมื่อวันก่อน
" แบบนี้เราต้องตั้งชื่อให้เด็กคนนี้แล้วนะ ซึจิมิคุง" มีซากล่าว ถึงแม้ตอนนี้เธอจะขี่หลังซึจิมิ อยู่ก็ตาม
ริเอะ คิดชื่อที่ดีที่สุดสำหรับเด็กผู้หญิงทีซิ.........ซึจิมิสั่งการในใจ
.......................................... เอาเป็เฟียร่า ดีไหมค่ะ คุณซึจิมิ ........................ริเอะAI อัจฉริยะกล่าว
" อืม ต่อไป เธอชื่อ เฟียร่านะ " เด็กสาวยังคงดื่มนมต่อไป เธอสวาปามราวกับัก็ไม่ปาน *-*ก็เป็ัจริงๆนี่นา
" เฟีย......ร่า" เด็กหญิงออกเสียง
" ใช่แล้วจ๊ะ เฟียร่าจัง " มีซากล่าว เธอรุ้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้มาก ทั้งๆที่พึ่งพบกันเป็ครั้งแรก
" เอาเธอมาเก็บไว้ในแหวนมิติไหม มีซา " ซึจิมิ ถามอย่างตั้งใจ ซึ่งมีซามองว่ามันเป็ความโหดร้ายที่ต้องให้เด็กน้อยเช่นนี้ อยู่ในแหวนมิติ แคบๆ ถึงมันจะกว้างมากก็ตาม แต่มีซาก็ยังมองว่าแคบอยู่ดี
"ซึจิมิคุง วางฉันลงทีซิ " มีซา กล่าวพร้อมกับเดินขากระเพลกไปอุ้ม เฟียร่าจังขึ้นมา ตอนนี้ดูราวกับว่า เฟียร่าจะง่วงนอนเสียแล้ว เธอหาว ก่อนจะกลับร่างเป็ั
" ว๊ายยยยย " มีซาใที่อยู่ๆ เฟียร่าอยู่ๆก็กลายเป็ั
" ฉันว่าต้องสั่งทำเสื้อเวทย์มนต์ ให้เฟียร่าแล้วล่ะ ฮะ ฮะ " ซึจิมิ หัวเราะ อย่างเป็กันเองกับ มีซา เขาเอาแหวนมิติ ขึ้นมาและเก็บเฟียร่าเข้าไปในแหวนมิติ หวังว่าเธอจะไม่ตื่นขึ้นมา ก่อนฉันจะกลับบ้านนะ
" ฉันจะเลี้ยง เฟียร่าเอง " มีซากล่าว เพราะรุ้ว่า ซึจิมิ ไม่มีเงินที่จะเลี้ยงัทั้งตัวแบบนี้ได้ เธอจึงแลกแหวนมิติ กับซึจิมิ
" อย่าเปิดแหวนมิติ พร่ำเพรื่อ ละ ซึจิมิคุง " มีซากล่าวเตือนซึจิมิ
และแล้ว หลังจากแลกแหวนมิติกันเสร็จ ซึจิมิ ก็อุ้มมีซาขึ้นหลังอีกครั้ง และเดินออกจากห้องนั้นไป
เคร้ง เคร้ง
ทั้งสองได้ยินเสียงต่อสู้ดังมาจากอีกฝาก ซึจิมิรีบวิ่งไปทันที เขาพบศพทหารมากมายล้มตายกองอยู่แถวนั้นเป็ูเา และเสียงกรีดร้องของผุ้หญิงที่กำลังโดนกินทั้งเป็อยู่
กระต่ายเสือดาว อาชูร่า มันเป็กระต่ายเสือดาว ระดับบอส ที่กำลังกินสาวๆด้วยความเอร็ดอร่อยอยู่ เมื่อเห็นพวกซึจิมิ มา มันก็เอามีดปาดคอผู้หญิงคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิต และเธอกรีดร้องอยู่จนถึงแก่ความตาย
เ้าบ้านี่.........ซึจิมิคิด
แต่มันก็พุ่งมาหาพวกซึจิมิ ด้วยความรวดเร็ว มันฟันเส้นผมของซึจิมิ หลุดไปหลายเส้น เพราะซึจิมิ มีปฏิกิริยาหลบหลีกอย่างรวดเร็วนั้นเอง
" ข้ามีชื่อว่า อาคิ ชิชิ " กระต่ายเสือดาว อาชูร่าประกาศชื่อของตัวเองด้วยเสียงอันดัง
" ข้ามีชื่อว่า ซาโต้ ซึจิมิ และจะเป็คนที่ล้มแกด้วย " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับะโหลบดาบของมันอย่างฉิวเฉียด
" เก่งนี่ ชิชิ ขนาดแบกผุ้หญิงคนนั้นอยู่ด้วย ท่าทางรสชาติจะอร่อย " อาคิ กล่าวพร้อมกับเลียปากเมื่อมองหน้ามีซา จนทำให้เธอหวาดเสียวเลยทีเดียว
อาคิะโเข้าโจมตี ซึจิมิ อีกครั้ง
แต่ทว่า.....
เคร้ง…
ดาบของ อาคิ ปะทะกับ โล่ โฮลี่ชิลล์เข้าอย่างจัง เธอคือ ฟาลเนเซ่ อัศวินสาว เผ่าเทพ นี่เอง เมื่อซึจิมิตกอยู่ในอันตราย ฟาลเนเซ่ จึงออกมาจาก หินอัญเชิญที่ซึจิมิ เหน็บไว้ที่เอว
" นี่ เ้า..... " ซึจิมิ ไม่รุ้จะกล่าวอะไร
" ไม่เป็ไร บอสตัวนี้ข้ารับมือเอง " ฟาลเนเซ่ กล่าวอย่างมั่นใจ
เธอผุ้เป็หัวหน้าหน่วยของกองทัพปีก์ที่ 8 จะไม่ยอมให้ เ้านายของเธอเป็อะไรไปแน่ๆ
ในขณะเดียวกัน …
“ หนอยยยยยยย เ้าซึจิมิ มันมีผู้หญิงกี่คนมาพัวพันกันแน่” โดราจัง ทุบโต๊ะทีเดียวแหลกะเิ แล้วปาลูกแก้วทิ้ง พร้อมกับเตะจอมอนิเตอร์ะเิ ก่อนจะระงับโทสะได้
“ เธอน่า จะไปสงบสติอารมณ์ก่อนนะ ” อายูมิกล่าวด้วยความหวังดี
“ แกน่ะ หุบปากไป เดี๋ยวก็เอาขี้เถ้ายัดปากหรอก ” โดราจังฏำลังโมโหร้ายแล้วทุบกล่องที่อยู่ข้างๆด้วยมือซ้ายแหลกะเิ จนอายูมิใกลัว
“ เธอ เป็แฟนของซึจิมิ ในมิตินี้จริงเหรอ ” อายูมิ พยายามพูดดีๆกับโดราจัง
“ ก็ใช่น่ะสิ ถ้าชั้นไม่ช่วยซึจิมิ จากเธอน่ะ มันตายไปแล้ว ” โดราจังกล่าว แล้วโยนหน้าจอมอนิเตอร์พังๆใส่หน้า อายูมิ พร้องกับะโเข้าไปต่อยท้องอายูมิ เสียงดัง ผลั่ก!!! และ ผลั่ก ผลั่ก ผลั่ก
อายูมิ ทำหน้าเ็ป ตอนนี้ใบหน้าสวยๆของเธอ ถึงกับบิดเบี้ยว และร้องโอดโอย
“ สารภาพมา พวกแก มีกันกี่คน แล้วมาที่นี่ เพื่อจะทำอะไร ซึจิมิ ” โดราจังกล่าว แล้วเสกไม้เท้ากระญาสิทธิ์ ขึ้นมาเขกกระโหลก อายูมิ
“ ข้า ไม่มีทางบอกเ้าหรอก ” อายูมิ แม้จะเ็ป แต่ก็ตอบไปอย่างกล้าหาญ
“ ไม่เคยมีใคร กวนประสาทชั้นได้ขนาดนี้ ” โดราจัง กล่าว อย่างโมโห และตบหน้าอายูมิ ดัง เพี๊ยะ!!!
“ ถึงเธอจะฆ่าชั้น ชั้นก็ไม่มีวันบอกเธอหรอก โดราจัง” อายูมิ กล่าวอย่างกับผู้ร้ายปากแข็ง
“ งั้น อายูมิ เธอเตรียมบอกลาหน้าสวยๆ ของเธอได้เลย ”
“ทำไม วันนี้ยังแกล้งชั้นไม่พออีกเหรอ อยากให้ชั้นคุกเข่าอ้อนวอนอย่างงั้นเหรอ”
“ เอาล่ะ เราค่อยมาพูดกันใหม่พรุ่งนี้ 9โมง ” โดราจังทำหน้าแปลกๆ ก่อนจะยกหน้าสวยๆ ของอายูมิขึ้นมาตบอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า
“ ครั้งหน้าถ้ายังปากแข็งอีก เตรียมบอกลาหน้าสวยๆที่แกใช้หลอกซึจิมิ ได้เลย ”
************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
8K
