ตอนที่ 2 ไม่อร่อยสุดๆ เลย
หลังจากผ่านความลำบากยากเข็ญ ถังเหอก็ขยับตัวมาถึงข้างตู้เสื้อผ้าเสียที
จากเตียงนอนถึงตู้เสื้อผ้าห่างกันเพียงสามเมตรสั้นๆ แต่การฝืนเดินไปกลับใช้เวลาสิบนาที แสดงให้เห็นว่าร่างกายของเ้าของร่างนี้อ่อนแอถึงระดับไหน
อิงจากตำแหน่งในความทรงจำ ถังเหอพบอาหารที่เ้าของร่างวางไว้ แค่มองของเหลวสีเขียวอ่อนในหลอดใสที่มือตน เขาก็เงียบกริบไป
ถังเหอรู้ว่าอาหารในโลกนี้ขาดแคลน ผู้คนต่างใช้สารอาหารเหลวประทังปากท้อง คนจนกรอบอย่างเ้าของร่างจะกินอาหารธรรมชาติใดๆ ก็ยิ่งเป็ไปไม่ได้
แต่เมื่อครู่เขาเลือกที่จะลืมเื่นี้ไป หวังเพียงจะรีบๆ กินอะไรหน่อย ต่อให้อาหารจะรสชาติเหลือรับ เขาก็ไม่เลือกมากแล้ว
แต่ความเป็จริงนั้นเลวร้ายยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้อย่างเห็นได้ชัด เพราะกระทั่งอาหารธรรมชาติรสชาติสุดแย่ ก็ยังไม่มีให้กินเลยด้วยซ้ำ
ถังเหอจ้องมองสารอาหารเหลวด้วยความเคืองแค้นลึกล้ำ จนเมื่อท้องของเขาปวดบิดขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงดื่มสารอาหารเหลวเข้าไปหมดหลอดในอึกเดียวอย่างไร้ทางเลือก
ไม่อร่อยสุดๆ เลย…จริงๆ นะ…
เดิมทีเขาคิดว่าอาหารที่ทำพลาดเป็ของที่กระเดือกลำบากที่สุดในโลกแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนืออาหารมีอาหาร มีแต่อาหารที่รสชาติอุบาทว์กว่ากัน ไม่มีอะไรอุบาทว์ที่สุด
สารอาหารเหลวนี่มีรสชาติเปรี้ยวนิดๆ เหมือนอาหารบูด ท้าทายต่อมรับรสของมนุษย์โดยแท้
แต่ก็เป็ที่ชัดเจนมากว่าผลของสารอาหารเหลวนั้นไม่เลว อย่างน้อยที่สุดคือหลังจากกินไปหนึ่งหลอด ความปวดบิดที่ท้องก็บรรเทาลงไปมาก ทั้งร่างไม่รู้สึกอ่อนระโหยเท่าก่อนหน้าแล้ว ทำให้ถังเหอมีพลังงานมาคิดว่าจะทำอะไรต่อไป
เขาเป็พ่อครัวภัตตาทิพย์คนหนึ่งในพิภพิเสิน บรรลุเต๋าด้วยอาหาร นอกจากฝึกฝนทำอาหารแล้ว เื่อื่นๆ เขาก็ไม่ได้เชี่ยวชาญนัก เมื่อมายังโลกใหม่ สิ่งที่เขาทำได้ก็มีเพียงรื้อฟื้นอาชีพเก่ามาใช้
ทว่าวัตถุดิบอาหารธรรมชาติในโลกนี้ขาดแคลนและราคาแพงเกินไป หากเขาคิดจะบำเพ็ญใหม่อีกครั้งก็ต้องเตรียมวัตถุดิบจำนวนมาก เงินสวัสดิการที่รัฐบาลจัดหาให้นั่นก็เพียงพอแค่ให้เขาซื้อสารอาหารเหลวมาประทังชีวิตได้หนึ่งเดือนเท่านั้น ไม่สามารถเก็บเงินซื้อวัตถุดิบอาหารธรรมชาติได้เลย
ดังนั้น สิ่งแรกที่เขาต้องทำในขณะนี้ก็คือ…หาเงิน!
ทว่าถังเหอผู้ไม่เคยต้องกังวลเื่เงินตราก็ไม่รู้เลยว่าจะต้องหาเงินอย่างไรถึงจะพอซื้อวัตถุดิบอาหารธรรมชาติได้ ช่าง…น่ากลุ้มใจจริงๆ
ถังเหอซึ่งเพิ่งกลับมาจากประตูปรโลกคิดแล้วคิดอีกจนเหนื่อยหลับไป ส่วนแผนการใหญ่ในการหาเงินนั้น ก็ทำได้เพียงรอจนร่างกายของเขาฟื้นตัวแล้วค่อยคิดกันต่อไป
ในพริบตา ถังเหอก็อยู่ในโลกใบใหม่อันไม่คุ้นเคยแห่งนี้มาครึ่งเดือนแล้ว
หลังจากพักผ่อนครึ่งเดือน ร่างกายอันอ่อนแอก็ถือได้ว่าฟื้นตัวแล้วนิดหน่อย ไม่แย่ขนาดที่ต้องดิ้นรนอยู่ครึ่งค่อนวันเพียงแค่จะลุกจากเตียง
แต่เ้าของร่างขาดวินัยในการกินอาหาร และขาดสารอาหารมาเป็เวลานาน แถมตอนอยู่ที่บ้านตระกูลถังก็ถูกปฏิบัติด้วยไม่ดีบ่อยครั้ง สุขภาพของเขาย่ำแย่อย่างรุนแรง ต้องใช้เวลานานหากคิดจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์
กระนั้นถังเหอก็ไม่ได้รีบร้อนในจุดนี้ เขาเป็พ่อครัวภัตตาทิพย์ คุ้นเคยกับตำรับอาหารยาอย่างยิ่ง ในอนาคตจะต้องฟื้นตัวกลับมาได้แน่
นอกจากนั้น ในครึ่งเดือนนี้ ถังเหอก็ไม่ได้อยู่เฉยเสียทีเดียวเช่นกัน เขาถือโอกาสเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกนี้ เพื่อที่ในอนาคตจะได้ปรับตัวได้ดียิ่งขึ้น
ยิ่งกว่านั้น ถังเหอยังได้พบหนทางหาเงินชั้นเลิศทางหนึ่งแล้ว…ก็คือการเป็สตรีมเมอร์ช่องอาหาร
ที่จริงแล้ว เื่นี้ถูกถังเหอค้นพบโดยบังเอิญขณะเรียนรู้เกี่ยวกับโลกใบนี้บนสตาร์เน็ต
การไลฟ์สตรีมเป็งานอันอัศจรรย์ยิ่ง กำหนดเนื้อหาได้เอง ไม่ต้องออกจากบ้านก็หาเงินได้ เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันของถังเหอสุดๆ
นอกจากนั้น เขายังพบว่าผู้ที่ถ่ายทอดสดการทำอาหารนั้นมีน้อยมาก แต่สตรีมเมอร์ช่องอาหารแต่ละคนล้วนเป็ที่นิยมล้นหลาม เห็นได้ชัดว่าผู้คนบนโลกนี้สนใจเื่อาหารอร่อยๆ กันมาก
นี่เป็งานที่รังสรรค์มาเพื่อเขาแท้ๆ เลย!
4K
