บทที่ 14 ชื่อเสียงกระฉ่อน! จะฆ่าไก่ทำไมต้องใช้มีดฆ่าวัว?
ถงฮั่วไม่รู้ว่าคนที่เธอฝากความหวังไว้กำลังจะมาที่ชนบทเร็ว ๆ นี้
ตอนนี้เธออยู่ที่เขตพักอาศัยเยาวชนนักเรียน และได้เห็นถงชุนจิ้งที่ใจนลูกตาแทบถลนออกมา
เมื่อวานซืนถงชุนจิ้งโทรไปที่สหภาพแรงงานของโรงงานทอผ้า ข่งมี่เสวี่ยได้เล่าเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในครอบครัวให้เขาฟัง
แต่ตอนนั้นถงชุนจิ้งคิดแค่ว่าถงฮั่วคงกลัวถูกลงโทษจึงซ่อนตัวอยู่
เขาไม่คิดว่าเธอจะไม่ใช่แค่เห็นแก่ตัวและโลภมาก แต่ยังบ้าบิ่นและทำตามใจตัวเองด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงผลที่จะตามมา เธอถึงกับหนีมาซ่อนตัวที่ชนบท
"ถงฮั่ว!"
ถงฮั่วมองปฏิกิริยาโกรธเคืองของเขา ก็รู้ว่าเขาต้องโทรไปถามข่าวจากข่งมี่เสวี่ยอีกแล้ว และคงรู้เื่ที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงด้วย
เธอไม่อยากเสแสร้งอีกต่อไป จึงมองเขาอย่างเ็า "ถงเหล่าเอ้อร์!"
ถงชุนจิ้งหัวเราะด้วยความโมโห "เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?"
"ถงเหล่าเอ้อร์"
เมื่อก่อนถงฮั่วเคยเรียกเขาว่าพี่รอง แต่ตอนนี้ในสายตาเธอ เขาสมควรได้รับแค่คำเรียกว่าถงเหล่าเอ้อร์เท่านั้น
ถงชุนจิ้งทั้งโกรธทั้งผิดหวัง เขายังสงสัยว่าเื่นี้อาจมีเื่เข้าใจผิดบางอย่าง ถงฮั่วเป็เด็กที่ว่านอนสอนง่ายมาั้แ่เด็ก ทำไมถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้
ส่วนพวกเยาวชนนักเรียนคนอื่นเพิ่งรู้ว่าเยาวชนนักเรียนคนใหม่ที่มาเป็น้องสาวแท้ ๆ ของถงชุนจิ้ง
สวีม่านแสดงท่าทีกระตือรือร้นขึ้น "เป็น้องสาวนี่เอง! ถ้าอย่างนั้นก็เป็คนในครอบครัวสินะ ฉันจะพาเธอไปดูที่พักเอง"
ถงชุนจิ้งนึกถึงข่งมี่เสวี่ยที่ยังป่วยไม่สบายแต่ก็พยายามตามหาถงฮั่วอยู่หลายวัน ความกรุ่นโกรธพลันพลุ่งพล่านขึ้นมาถึงขีดสุด "ฉันไม่ใช่คนในครอบครัวของเธอ ฉันไม่มีน้องสาวที่เห็นแก่ตัวและอกตัญญูแบบเธอ!"
ถงฮั่วรับคำต่อ "ทุกคนช่วยเป็พยานให้พวกเราด้วย ฉันก็ไม่มีพี่ชายที่ลืมคุณธรรมเพราะผู้หญิงแบบเขาเหมือนกัน!"
"ดีเลย ฉันกับเขาก็มองหน้ากันไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ตัดความสัมพันธ์กันไปเลยเถอะ ฉันไม่ใช่น้องสาวของเขา! และเขาก็ไม่ใช่พี่ชายของฉันด้วย!"
ถงชุนจิ้งโกรธจนแทบจะล้ม "ถงฮั่ว! เธอกำลังพูดเหลวไหลอะไรอยู่? ลองพูดแบบนี้อีกครั้งสิ!"
ถงฮั่วมองเขาอย่างเ็า "ฉันจะตัดความสัมพันธ์กับคุณ ฉันไม่้าพี่ชายที่เนรคุณแบบคุณ"
ถงชุนจิ้งโกรธจนอยากจะลงมือกับถงฮั่ว แต่เธอกลับล้วงมีดออกมาจากตัวอย่างว่องไว มันเป็มีดทำครัวของตระกูลถง "กล้าแตะต้องฉันก็ลองดู"
ถงชุนจิ้งงหัวเราะออกมา เขายื่นคอออกไปพลางพูดกับเธอว่า "เธอสับเลย! สับที่คอฉัน! ถ้าไม่สับ เธอก็ไม่ใช่คน..."
เขายังพูดไม่ทันจบ ถงฮั่วก็ฟันมีดผักเข้าใส่ทันที!
เยาวชนนักเรียนหวังเฉิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มือไวตาไว รีบกระชากตัวถงชุนจิ้งออกมา
ศีรษะของถงชุนจิ้งเกือบจะถูกถงฮั่วสับเข้าแล้ว
ทุกคนถอยหลังพร้อมกันหนึ่งก้าว!
บ้าเอ้ย!
น้องสาวคนนี้ของถงชุนจิ้งจริงจังขนาดนี้เลยหรือ?
ถงชุนจิ้งหน้าซีดเผือด เขาไม่คิดว่าถงฮั่วจะกล้าลงมือจริง ๆ
ถงฮั่วเพิ่งมาถึงเขตพักอาศัยเยาวชนก็สร้างชื่อเสียงทันที กลายเป็คนดังของหน่วยหงหนิวไปแล้ว
แน่นอนว่า ไม่ใช่ชื่อเสียงในทางที่ดี
มาถึงก็จ่อมีดใส่พี่ชายแท้ ๆ ของตัวเอง นี่อกตัญญูหรือว่าบ้าไปแล้วกันแน่?
ถ้าเป็คนบ้าจริง ๆ หน่วยหงเหอของพวกเขาก็เท่ากับมีคนบ้าอยู่คนหนึ่ง แบบนี้ทุกคนก็จะเป็อันตรายสิ
หัวหน้าหน่วยเฉิงไม่คิดว่าถงฮั่วจะมาสร้างปัญหาั้แ่วันแรก ตอนนี้ที่เขตพักอาศัยเยาวชนไม่มีใครกล้าอยู่ห้องเดียวกับเธอ ทำให้เธอไม่มีที่จะอยู่แล้ว
หัวหน้าหน่วยเฉิงได้แต่พาเธอกลับไปที่บ้านของเขาก่อน
ภรรยาของหัวหน้าหน่วยเฉิงเมื่อเห็นคนที่ลือกันว่าเสียสติก็หลบไปทันที
"สหายถง เธอกับพี่ชายมีเื่อะไรกันแน่?" หัวหน้าหน่วยเฉิงถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ถ้าถงฮั่วเป็บ้าจริง ๆ เขาคงจำเป็ต้องส่งเธอกลับไป
ถงฮั่วเล่าเื่ที่เธอถูกคู่หมั้นและเพื่อนสนิทที่เป็เหมือนพี่สาวหักหลังในงานแต่งงานให้เขาฟัง รวมถึงท่าทีของพ่อแม่เธอด้วย
หัวหน้าหน่วยเฉิงไม่คิดว่าจะมีเื่แบบนี้ ถึงขนาดลืมสูบกล้องยาสูบไปเลย
"แต่เื่นี้มันเกี่ยวอะไรกับพี่ชายของเธอล่ะ?"
ถงฮั่วยิ้มขมขื่น เล่าเื่ราวทั้งหมดออกมาตามความจริง "เพราะคนที่เขาชอบคือเพื่อนของคู่หมั้นฉัน เขาชอบเธอมากถึงขนาดที่ว่าหลังจากถูกปฏิเสธก็ถึงกับลาออกจากงาน แล้วมาเป็เยาวชนนักเรียนที่ชนบท คำพูดของน้องสาวอย่างฉันเขาไม่เคยสนใจ เขาเชื่อแต่คำพูดของผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น"
หัวหน้าหน่วยเฉิงไม่เห็นด้วยและกล่าวว่า "แต่เธอก็ไม่ควรใช้มีดไปฟันเขา ถ้าเกิดเื่ร้ายแรงขึ้นมาจริง ๆ เธอก็ต้องรับผิดชอบนะ"
"แถมตอนนี้ที่เขตพักอาศัยเยาวชนก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าอยู่กับเธอ ต่อไปเธอจะทำยังไงล่ะ?"
ถงฮั่วก้มหน้า มือทั้งสองบิดไปมา ดูน่าสงสารมาก
ป้าเฉิงที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกรู้สึกประทับใจหญิงสาวผู้กล้ารักกล้าชังคนนี้ "บ้านเรายังมีห้องว่างอยู่นี่ ให้เธอพักสิ!"
หัวหน้าหน่วยเฉิงไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเื่ของเยาวชนนักเรียนจึงกำลังคิดหาข้ออ้างเพื่อปฏิเสธ
ทว่าถงฮั่วก็หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเงียบ ๆ วางลงบนโต๊ะ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าหัวหน้าหน่วยเฉิง
หัวหน้าหน่วยเฉิงเป็คนที่ไม่มีความชอบอะไรเป็พิเศษ นอกจากการสูบบุหรี่และดื่มสุรา
ถงต้าไหลก็ชอบของสองอย่างนี้เหมือนกัน การที่เอาของของถงต้าไหลมาเป็ของกำนัล ถงฮั่วไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด
"นี่เธอหมายความว่ายังไง? ฉันจำเป็ต้องใช้บุหรี่ซองนี้ของเธอหรือ?" หัวหน้าหน่วยเฉิงสีหน้าบึ้งตึง แต่ในใจกลับคิดว่า ฮือ ๆ ความจริงแล้วก็จำเป็ต้องใช้บุหรี่ของเธอจริง ๆ นั่นแหละ...
บุหรี่ยังหาซื้อยากกว่าเหล้าเสียอีก และเขาก็ไม่อยากจ่ายเงินหลายเท่าเพื่อซื้อบุหรี่มาสูบ
ถงฮั่วพูดอ้อนว่า "ลุงเฉิง ที่บ้านฉันไม่มีใครรักไม่มีใครเอ็นดู พอเห็นคุณก็เหมือนเจอลุงแท้ ๆ คุณป้าก็เหมือนกัน เธอดูน่ารักและใจดีมาก เหมือนป้าแท้ ๆ ฉันเลยค่ะ! คุณไม่ได้ต้องใช้บุหรี่หรอก แต่นี่คือน้ำใจจากหลานสาวที่อยากกตัญญูต่อคุณ มันคือความกตัญญูของฉัน"
หัวหน้าหน่วยเฉิงมีชีวิตมาตั้งนานยังไม่เคยเจอหญิงสาวที่ใจกล้าขนาดนี้มาก่อน ชั่วพริบตาเดียวเขาก็เปลี่ยนจากหัวหน้าหน่วยเฉิงกลายเป็ลุงเฉิงแล้ว และจากลุงเฉิงกลายเป็ลุงแท้ ๆ ของเธอไปอีก
ป้าเฉิงที่เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็ป้าสะใภ้หัวเราะร่าออกมา "คุณเป็ลุงเธอไปแล้วยังจะไม่ตอบตกลงอีกหรือ?"
หัวหน้าหน่วยเฉิงยังคงลังเลอยู่ แต่ป้าเฉิงเห็นแล้วทนไม่ไหวจึงตกลงรับปากเสียเอง
"มา ๆ ! เด็กน้อย! ฉันจะพาเธอไปดูห้องกัน"
หัวหน้าหน่วยเฉิงอ้าปากค้าง "..."
เขายังไม่ได้ตอบตกลงด้วยซ้ำ...
ถงฮั่วดวงตาวาววับ เธอคงประจบผิดคนเสียแล้ว
หัวหน้าหน่วยเฉิงเห็นถงฮั่วเดินจากไปจึงรีบหยิบบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมาดม
ดีจริง! บุหรี่นี่ดีจริง ๆ!
"ห้องนี้แต่ก่อนเป็ห้องของผู้าุโในบ้านฉัน" ป้าเฉิงเปิดห้องพลางพูด "ในห้องมีทั้งเตียงเตาและตู้พร้อมใช้งานอยู่แล้ว"
ภายในห้องมีแสงสว่าง พื้นที่ไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็ใหญ่กว่าห้องที่เธอดัดแปลงจากห้องเก็บของที่บ้านตระกูลถง
สิ่งสำคัญคือเธอมีความลับ การมีพื้นที่ส่วนตัวแบบนี้ทำให้เธอพอใจมากแล้ว
เพราะเื่ของถงชุนจิ้งทำให้พวกเยาวชนที่เขตพักอาศัยต่างรังเกียจถงฮั่ว
การที่คนคนหนึ่งจะใช้มีดทำร้ายพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเอง การพูดว่าเธอเป็คนชั่วร้ายก็ไม่ถือว่าเกินไป
พวกเยาวชนนักเรียนหญิงไม่ยอมอยู่ร่วมกับถงฮั่วก็เป็การกดดันทางอ้อมให้เธอต้องไปขอโทษถงชุนจิ้ง
แต่พวกเขาไม่คิดว่าถงฮั่วออกไปครั้งเดียวก็จะย้ายไปอยู่บ้านของหัวหน้าหน่วยเฉิงเลย
บ้านของหัวหน้าหน่วยเฉิงมีห้องว่างอยู่หนึ่งห้อง พวกคนหนุ่มสาวที่มาทำงานในชนบทต่างก็รู้กันดี ไม่รู้ว่ามีกี่คนแล้วที่หมายตาห้องนั้นแต่หัวหน้าหน่วยเฉิงก็ไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้าพักเลย
แต่ตอนนี้ถงฮั่วที่เพิ่งมาใหม่กลับได้ย้ายเข้าไปอยู่!
หวังเฉิงพูดว่า "น้องสาวคนนี้ของนายก็เก่งใช้ได้นะ พอมาถึงก็รีบประจบเอาใจหัวหน้าหน่อยเฉิงเลย!"
สวีม่านชอบถงชุนจิ้ง และถงชุนจิ้งก็เกือบถูกถงฮั่วฆ่า แม้ถงฮั่วจะเป็น้องสาวแท้ ๆ ของถงชุนจิ้ง แต่เธอก็ยังรู้สึกรังเกียจอีกฝ่าย "ทำไมหัวหน้าหน่วยถึงยอมให้คนจิตใจโหดร้ายแบบเธอย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกันล่ะ?"
1K
