หลังจากที่เกิดเหตุการณ์นั้นฉันก็เหม่อลอยหยุดคิดถึงคำพูดที่พูดด้วยถ้อยคำเ็าของไอ่ตาบ้าคนนั้นไม่ได้"ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องคิดถึงคำพูดของไอ่ตาบ้าคนนั้นด้วยเนี่ย!!!!!"ฉันสบถกับตัวเองอยู่สักพักก่อนที่ครูจะเรียกให้ฉันแนะนำตัวเอง"สวัสดีค่ะฉันชื่อเอ็ม เอ็มโพเรียมชื่อเล่นชื่อเอ็มค่ะ"ฉันแนะนะตัวเองเสร็จครูก็ให้พวกเราจับฉลาก็เพื่อเลือกดูโอฉันได้ดูโอคือเค้กเราเป็เพื่อนสนิทกันตอนเด็กๆฉันเลยเข้าไปทักทายเค้ก
เอ็ม:สวัสดีเค้กเธอจำฉันได้มั้ย
เค้ก:ได้สิฉันไม่คิดเลยนะว่าจะได้เจอเธออีก
เอ็ม:นั้นสิไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก
ฉันกับเค้าคุยกันอยู่สักพักจนหมดหมดคาบเรียนฉันเลยชวนเค้กไปซื้อของด้วยกันขณะที่ฉันกับเค้กกำลังจะเดินไปก็มีเสียงประชาสัมพันธ์ดังขึ้น"ตอนนี้เวลา 16:00น.ขอให้นักศึกษามารวมตัวกันที่บริเวณลานโดมของคณะด้วยนะคะเพื่อที่เราจะได้ทำกิจกรรมรับน้องด้วยกัน"ฉันเลยพูดขึ้นมา"เหี้ย!!!!"ฉันเผลอพูดคำหยาบออกมาด้วยความใเค้ก...."เป็ไรรึป่าวจ้ะเอ็ม"เค้กพูดขึ้นมาด้วยความเป็ห่วงฉันจึงรีบดึงสติกลับมา....."ไม่เป็ไรจ้ะ"หลังจากที่พูดเสร็จฉันและเค้กก็เดินไปที่ลานโดมของคณะเพื่อไปทำกิจกรรมรับน้อง