บทที่ 30 ถึงตาเ้าแล้ว 2
ั์ตาของเฉินหยางหรี่ลงเล็กน้อยในขณะเดียวกันแสงสีดำก็ถูกดึงดูดให้มาควบแน่นในมือขวาของเขาอย่างรวดเร็วเขาตั้งใจจะใช้กำลังทั้งหมดด้วยความปรารถนาจะทุบตีเย่อู๋เชวียให้กลายเป็คนพิการในฝ่ามือเดียว!
“ฝ่ามือคลื่นทลายน้ำ!”
หมอกสีดำถูกเปลี่ยนให้เป็ฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กระแทกเข้าหาเย่อู๋เชวียด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า!
“หลังจากนี้เ้าจะไม่มีโอกาสลุกจากเตียงอีกแล้ว!”
ดวงตาของเฉินหยางเต็มไปด้วยความเกลียดชังแม้ว่าเขาจะพยายามทำตัวให้ดูคล้ายวิญญูชนมากที่สุดแต่ในความเป็จริงเขาเป็เพียงเด็กน้อยที่มีจิตใจคับแคบเท่านั้น!
“โฮก!”
“หมัดพยัคฆ์ทลายปฐี”
พยัคฆ์สีทองล้อมรอบหมัดขวาของเย่อู๋เชวียก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าด้วยการควบคุมจากจิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ร่างของพยัคฆ์สีทองขยายใหญ่ขึ้นกว่าห้าวามันส่งเสียงคำรามและกระโจนเข้าใส่ฝ่ามือสีดำสนิทข้างนั้น!
“ปัง!”
“ฮ่าๆๆ!”
เฉินหยางแสยะยิ้มอยู่ในใจเมื่อเห็นฝ่ามือของเขาปะทะกับศีรษะพยัคฆ์ตัวใหญ่โดยตรงด้วยพลังการโจมตีระดับนี้เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเย่อู๋เชวียจะต้องลงไปกองอยู่ที่พื้นอย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม จู่ๆคลื่นพลังสีทองก็ฉีกฝ่ามือสีดำของเขาออกเป็ชิ้นๆในขณะเดียวกันร่างของพยัคฆ์ตัวใหญ่ยังคงเปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่งและพุ่งเข้าหาเฉินหยางด้วยพลังที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย!
“เป็ไปได้อย่างไร?”
เฉินหยางกรีดร้องสุดเสียงเขาไม่เข้าใจว่าผู้บ่มเพาะอาณาจักรวีรชนสามารถทำลายทักษะที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดได้อย่างไร?
แต่เฉินหยางได้รับการขนานนามว่าเป็อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดั้แ่เริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางการบ่มเพาะแน่นอนว่าต่อให้ใแค่ไหนปฏิกิริยาตอบสนองของเขายังคงรวดเร็วอย่างยิ่งในขณะนั้นเขาพลิกฝ่ามือขวาและกระแทกออกไปโดยไม่ลังเล!
“ปัง!”
พยัคฆ์สีทองฉีกม่านพลังสีดำออกจากกันอย่างง่ายดายก่อนจะพุ่งเข้าหาฝ่ามือของเฉินหยางอย่างรวดเร็ว!
“ปัง!”
ความเ็ปที่รุนแรงไหลไปตามแขนขวาของเฉินหยางจนกระดูกทุกชิ้นแทบจะแตกละเอียดร่างของเขาถูกผลักไปทางด้านหลังหลายก้าวและแววตาของชายหนุ่มก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เข้าใจ!
เย่อู๋เชวียก้าวไปข้างหน้าอีกครั้งเส้นผมสีดำของเขาโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งในขณะที่ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็เ็าอย่างถึงที่สุด
“มาดูกันว่าเ้าจะรับได้อีกกี่หมัด?”
“เป็ไปไม่ได้! ข้าไม่เชื่อ!ผู้บ่มเพาะอาณาจักรวีรชนจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไรัดำทำลายคลื่นฉีกมันให้ข้า!”
ใบหน้าของเฉินหยางซีดขาวในขณะที่โลหิตภายในร่างของเขาเริ่มตีกันอย่างวุ่นวายอย่างไรก็ตามเขายังคงรวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อเรียกภาพธรรมของัดำให้ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าจากนั้นลำแสงสีดำสนิทก็พุ่งเข้าหาเย่อู๋เชวียอย่างรวดเร็ว!
“มาได้ดี!”
“โฮก!”
พยัคฆ์สีทองส่งเสียงคำรามและพุ่งเข้าหาัสีดำอย่างโหดร้าย!
“ตายไปซะ ฮ่าๆๆ!”
เสียงหัวเราะของเฉินหยางดังขึ้นอีกครั้งดวงตาชั่วร้ายของเขาจับจ้องไปยังัดำอย่างมีความสุขนี่คือทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา และเฉินหยางค่อนข้างมั่นใจว่าเย่อู๋เชวียจะต้องได้รับความเ็ปอย่างแน่นอน!
“ต่อให้ฆ่าเ้าไม่ได้ข้าก็ต้องฉีกแขนของเ้าออกมา!”
“ปัง!”
เมื่อัและพยัคฆ์ปะทะกันกลางอากาศรอยยิ้มที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของเฉินหยางก็จางลงทันที!
พยัคฆ์สีทองส่งเสียงคำรามดังกึกก้องมันฉีกร่างัดำออกจากกันราวกับก้อนเต้าหู้ก่อนที่กำปั้นสีทองอันแข็งแกร่งจะพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเฉินหยางอย่างรุนแรง!
“อึก!”
เฉินหยางปลิวกระเด็นไปตามแรงหมัดร่างของเขากลิ้งไปกับพื้นเกือบสิบรอบ ใบหน้าอันหล่อเหลาซีดขาวไร้สีเืในตอนที่ตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน เฉินหยางก็กระอักเืออกมาคำใหญ่
“ปัง ปัง!”
ในเวลาเดียวกันได้มีะเิดังมาจากสนามรบอีกสองแห่งซือหม่าอ๋าวมองคู่ต่อสู้ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าเหยียดหยามและนิ้วมืออันเรียวยาวของหลินอิงหลัวก็จ่ออยู่ที่ลำคอของคู่ต่อสู้เช่นกัน
เมื่อเฉินหยางมองเห็นสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิงใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความสยดสยองทันที
จนกระทั่งตอนนี้ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่ากลุ่มผู้เข้าแข่งขันทั้งสามไม่ใช่ลูกพลับอ่อนนุ่มอย่างที่แสดงออกมาภายนอกแต่เป็แผ่นเหล็กอันแข็งแกร่งต่างหาก!
เย่อู๋เชวียเดินไปข้างหน้าและหิ้วคอของเฉินหยางขึ้นมาจากพื้นใบหน้าของเขาฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
“ตอนนี้ถึงตาเ้าแล้วส่งมอบตราประทับร้อยเมืองมา”
.........
![[นิยายแปลเกาหลี] ขอที ผมคนนี้อยากหนีจากบทพระรอง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687765288_24758356.webp)
5K
