เมื่อหลิวหยางรับปากตงซิงอีแล้ว เขาจึงเตรียมทุกอย่างที่เขาเรียนรู้มาจากบิดาั้แ่เด็กนำมาสอนนาง ทั้งยังสอนการทำบัญชีแก่นางด้วย แม้นางจะยังไม่ได้เริ่มกิจการ แต่มันเป็สิ่งพื้นฐานที่คนค้าขายต้องรู้ ทั้งสอนนางเื่การตรวจบัญชี การจับผิดลูกน้องที่ทำบัญชียักยอกต่างๆ รวมทั้งกลโกงของพ่อค้าเ้าเล่ห์คนอื่น เขาตั้งใจสอนนางมาก ด้วยกลัวนางจะไม่ช่วยรักษาเขาและครอบครัวหากเมื่อใดเขาเดือดร้อนเจ็บป่วยขึ้นมาจริงๆ เขาหวังพึ่งนางจึงต้องตอบแทนนางอย่างจริงใจ
เขาพานางไปเดินดูรอบๆ เมือง แนะนำนางเื่การเลือกทำเล เื่การดูคู่แข่งร้านค้าอื่นๆ หากอยากค้าขายสิ่งนี้ไม่ควรไปอยู่ตรงนี้เพราะเหตุใด นางตั้งใจเรียนรู้จากเขามาก ทั้งนางยังความจำดี เขาสอนนางเพียงรอบเดียวนางก็จดจำได้หมดแล้ว ทั้งยังเข้าใจทุกอย่างที่เขาสอนโดยง่าย นางช่างงดงามและเก่งไปหมดจริงๆ ในครานี้เขาคิดว่าเขาไม่อาจเอื้อม ไขว่คว้านางมาเป็เพียงสตรีในเรือนของเขาเท่านั้น นางสมควรเป็เทพเซียนให้เขากราบไหว้บูชาด้วยซ้ำ ทั้งงดงาม ทั้งเก่งกาจไปทุกอย่างเช่นนี้ ช่างประเสริฐนัก! มิน่า นางจึงสืบทอดทุกอย่างจากท่านเทพโอสถมาได้ทั้งหมดด้วยวัยเพียง 18 ปี!
“เ้าจะเก่งกาจไปทุกเื่ไม่ได้นะแม่นางตงซิงอี เหลือสิ่งอื่นให้ผู้อื่นได้เก่งกาจกว่าเ้าบ้างได้หรือไม่”
หลิวหยางแกล้งตัดพ้อนางอย่างน้อยใจในโชคชะตาของตน เขาเคยมั่นใจว่าเขาเก่งกาจเื่ค้าขายมากกว่าใคร ทั้งยังทำเงินได้มากมายให้แก่บิดามารดาได้ภูมิใจแล้ว เมื่อเจอตงซิงอีที่มองทุกอย่างเข้าใจโดยง่ายเช่นนี้เขาช่างท้อใจนัก
“เ้าอย่าคิดมากไปเลย ขนาดพี่ชายฝาแฝดข้ายังต้องยอมแพ้ให้ข้าทุกคนเลย”
“ห๊า!! เ้ามีพี่ชายฝาแฝดอีกรึ? แล้วเหตุใดบอกว่าทุกคน! ฝาแฝดคือมีแค่เ้ากับอีกคนเพียงแค่นั้นไม่ใช่รึ? แล้วพี่ชายทุกคนคืออะไร? ข้าไม่เข้าใจ”
หลิวหยางใที่นางมีพี่ชายฝาแฝด หนำซ้ำยังบอกว่าพี่ชายทุกคน นางมีฝาแฝดหลายคนอย่างนั้นรึ
“เ้านี่ช่างตลกนัก ข้ามีพี่ชายฝาแฝด 2 คน รวมข้าด้วยก็คือแฝด 3 มารดาข้าคลอดบุตรทีละ 3 คน มา 2 รุ่นแล้ว น้องๆ ข้าก็เป็แฝด 3 เช่นกัน ท่านแม่ข้าเก่งใช่หรือไม่”
หลิวหยางได้ยินเช่นนั้นก็เหม่อลอยตาค้างมองไปบนท้องฟ้าอยู่ครู่ใหญ่ ครอบครัวนางช่างเก่งกาจนัก แม้แต่มารดานางยังเป็เทพประทานบุตร เขาโชคดีนักที่ได้รู้จักและเป็สหายกับนาง
“ข้านึกไม่ถึงเลยว่าเ้าจะเป็บุตรของเทพเซียน ช่างดีนัก มารดาเ้าไม่ต่างกับเทพประทานบุตรเลยนะ มีลูกได้ทีละ 3 คน ช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก!”
“เ้านี่เหลือเชื่อเลย มารดาข้าแค่แข็งแกร่งก็หญิงสาวธรรมดาทั่วไป นางจึงอุ้มท้องบุตรได้ทีละมากๆ เท่านั้น เ้าอย่าได้คิดเพ้อเจ้อไปไกลเช่นนั้น”
“ทั่วหล้านี้จะมีใครคลอดบุตรทีละ 3 คนได้ถึง 2 ครากัน สตรีบางคนคลอดบุตรเพียงคนเดียวยังตกตายไปก็มี มารดาเ้าเก่งกว่าหญิงธรรมดาทั่วไปมากนัก นางไม่ต่างกับเทพเซียนจริงๆ นะ ข้าดีใจยิ่งนักที่ได้รู้จักกับครอบครัวเทพเซียน”
ตงซิงอีได้แต่ถอนหายใจกับความคิดของเขา แต่ครอบครัวนางก็แตกต่างจากคนทั่วไปมากจริงๆ มารดานางมีเืวิเศษ สามารถแก้พิษร้ายแรงได้ทุกอย่างอีกด้วย ทั้งยังชุบชีวิตคนใกล้ตายให้รอดได้อย่างน่าอัศจรรย์ แต่เื่นี้เป็ความลับในครอบครัวนางเท่านั้น นางจึงไม่อาจพูดออกไปได้
“ช่างเถอะ เ้าอย่าพูดมากไปล่ะ ข้าไม่ชอบความวุ่นวาย หากมีใครมากราบไหว้ข้าว่าเป็บุตรีเทพเซียน”
“ได้ๆ ข้าจะปิดปากให้สนิท ไม่แพร่งพราย รู้เพียงแค่เราสองคนดีหรือไม่สหายคนงาม”
ตงซิงอีพยักหน้าพอใจ เขาเป็คนพูดคำไหนคำนั้น นางลองพิสูจน์มาแล้ว ก่อนจะยอมรับเขาเป็สหาย จึงไว้ใจเขาได้หากเขารับปากแล้ว
หลายวันมานี้ตงซิงอีไปหาหลิวหยางแทบทุกวันเพื่อเรียนรู้เื่เกี่ยวกับการค้าขาย จนลืมไปหาอาจารย์ของตน นางไม่รู้ตัวเลยว่าอาจารย์ของนางหายไปจากโรงเตี๊ยมหลายวันแล้ว ด้วยกำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ นางจะหมกมุ่นจนไม่ใส่ใจเื่อื่น หากมีสิ่งใดมาดึงความสนใจของนาง
ท่านเทพโอสถหรืออาจารย์ชิงอี้ของนางในตอนนี้ถูกคนลอบวางยาพิษและจับตัวไปขังไว้ในกระท่อมร้างแห่งหนึ่ง ทั้งยังถูกทรมานจนไร้เรี่ยวแรงจะรักษาตน และถูกจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้ด้วยโซ่เหล็กขนาดใหญ่ จึงไม่อาจหนีออกมาได้แม้จะมีวรยุทธล้ำเลิศเพียงใด คนผู้นั้นหมายปองตงซิงอี ้าให้ท่านเทพโอสถร่วมมือเพื่อจับตัวนางมาเป็สตรีในเรือนหลังของเขา คนผู้นั้นคือสหายเก่าของท่านเทพโอสถ จึงทำให้เขาพลาดพลั้งเพราะไว้ใจคนผิดจนต้องเป็เช่นนี้
สหายเก่าท่านเทพโอสถคือราชครูซูเจิ้ง เป็ชายชราที่ยังหมกมุ่นในกาม เขาพึงใจสตรีแรกแย้มงดงาม หากพบเจอเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อได้ตัวหญิงงามเ่าั้มาทันที เพื่อสนองความ้าของตน
ในคราแรกราชครูผู้นี้พบเจอตงซิงอีเดินเล่นในตลาด ขณะเขานั่งบนรถม้าเดินทางมาถึงเมืองแห่งนี้ในวันแรก เขาเห็นนางผ่านม่านหน้าต่างเดินอยู่ข้างกายสหายเก่าของเขาชิงอี้ที่เป็เทพโอสถในปัจจุบัน เหตุใดเขามาอยู่ที่เมืองนี้พร้อมสตรีที่งดงามเช่นนั้นกัน มันทำให้เขาแปลกใจมาก เขาเพียงเดินทางผ่านมาพร้อมบุตรสาวหลังจากไปชมการประลองของจอมยุทธอันดับ 1 มา เขาพลาดจากการได้ตัวจอมยุทธอันดับ 1 มาเป็ที่มือเป็เท้าให้เขาแล้ว ครานี้เขาต้องได้หญิงงามล่มเมืองผู้นี้ติดมือกลับไปให้จงได้
ตงซิงอีไม่รู้ตัวเลยว่านางถูกจับตามองมาหลายวันแล้ว จากคนของราชครูซูเจิ้ง ด้วยมัวแต่สนใจเรียนรู้เื่การค้าขายจากหลิวหยาง
ท่านอาจารย์ของนางเพียงไปตามนัดที่ท่านราชครูส่งคนมาเชิญเขาไปพูดคุยในคราแรกเท่านั้น ด้วยเคยเป็สหายกันสมัยที่ท่านเทพโอสถเคยเป็หมอหลวงสมัยยังหนุ่ม แต่ด้วยเบื่อหน่ายการแก่งแย่งในราชสำนักจึงได้ปลีกวิเวกไปอยู่ในหุบเขาลี้ลับแห่งนั้นมานานหลายปี เขาไม่คิดออกมายังโลกภายนอก จนเมื่อตงซิงอีชวนเขาออกมาท่องเที่ยว
เมื่อท่านเทพโอสถและท่านราชครูเจอกันแล้วตกลงเื่ตงซิงอีไม่ได้จึงทำให้ถูกลอบทำร้ายจนเป็เช่นนี้ ด้วยท่านราชครูกลัวท่านเทพโอสถผู้นี้จะทำให้ตงซิงอีรู้ตัวและหนีไปก่อน