รักนี้ไม่ทันตั้งตัว

        เธองัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้า หมอนข้างทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม

        แต่.. ห้องเธอไม่มีหมอนข้างนี่ เธอรีบตั้งสติปรับสายตาให้เข้ากับสภาพแวดล้อมแล้วมองดีๆ

        พบว่าเธอกำลังนอนก่ายไปที่แผ่นหลังกว้างของผู้ชาย

        อ่า.. เธอนอนกับอินแจเมื่อคืน

        สิ่งที่เธอจะทำเป็๲อย่างแรกหลังตื่นนอนคือ จับโทรศัพท์

        เธอเปิดโทรศัพท์ก็พบว่ามียอดฟอลมากมายเข้ามาที่แอคเคาท์ของเธอ

        แล้วยังมีเพื่อนสาวที่ทักมา

        Bam : เมิงงงง มีแต่คนทักมาถามกูว่ามึงเป็๞ไรกับณาย

        เธออ่านแล้วกำลังจะเริ่มพิมพ์ตอบก็เห็นอินแจหันหน้ามองมาที่เธอตาปรือก่อนเขาจะซุกหน้าเข้ามาที่หน้าอกของเธอ เธอก็รับเขาเข้ามาตามใจ กอดหัวเขาเอาไว้พร้อมกับพิมพ์ตอบกลับเพื่อนสาว

        Carrot : มึงก็บอกเขาไปสิว่ากูพึ่งรู้จัก

        Bam : เออๆ เดี๋ยวกูช่วยแก้ข่าวละกัน เห็นว่ามีคนเข้าใจผิดไปกันใหญ่ละว่ามึงแฟนมัน

        Carrot : ฝากด้วยมึง

        Bam : น้องอินแจมึงอ่ะ หล่อว่ะ โคตรต่างกับที่มึงให้ดูเลย

        Carrot : ก็รูปนั้นตอนเด็กไง

        เธอเปิดกล้องถ่ายเขาที่ซุกหลับอยู่ที่หน้าอกเธอส่งให้เพื่อนสาว

        Bam : กรี๊ดๆๆๆๆ น้องแบบใด

        Carrot : ก็น้องกู เลี้ยงมาแบบนี้ เลยติดสกินชิพกันนิดนึง

        Bam : ไม่นิดอ่ะกูว่า แต่ดีแล้วเป็๞แค่น้องอ่ะ

        เธอกดอีโมจิขำไปกับข้อความแต่ก็สงสัยเล็กน้อยกับประโยคสุดท้าย จากนั้นก็สลับแอปไปตอบแชทแม่ของอินแจแล้วบอกว่าน้องอยู่กับเธอแล้ว ไม่ต้องห่วง

        เธอเหลือบมองเวลาในมือถือแล้วยังเห็นว่ายังเช้าอยู่ก่อนจะนอนไปอีกครั้งพร้อมคนตัวใหญ่ในอ้อมอก

        หลังจากนั้นคนทั้งคู่ก็นอนห้องเดียวกันจนวันเกิดของอินแจก็มาถึง

        เธอยืนหันหลังอยู่ในโซนครัวกำลังปอกแอปเปิ้ลเพื่อกินก่อนอาหารเช้า

        คนตัวใหญ่เดินมาข้างหลังเข้ามากอด

        “อือ.. วันนี้จะฉลองที่ไหนหรอ?” เธอถามเ๹ื่๪๫ฉลองวันเกิดของเขา

        “ไม่รู้ครับ อยากอยู่กับพี่ทั้งวันเลย” เขาใช้ปลายจมูกของเขาเขี่ยอยู่ที่คอยาวระหง ทำเธอขำออกมาเพราะความจั๊กจี้

        “ไม่ได้สิ เดี๋ยวพ่อแม่นายก็มารับออกไปข้างนอกแล้ว” เธอยื่นแอปเปิ้ลชิ้นนึงจ่อไปที่ปากเขา เขาคาบไปเหมือนกับรออยู่แล้ว

        “ถึงยังไงได้ยินมาว่านายจะนอนที่นี่ต่อยาวๆเลยหนิ”

        “ใช่ครับ มหาลัยเปิดผมขออยู่ที่นี่กับพี่ได้มั้ย” เธอได้ยินก็๻๷ใ๯

        “นายเรียนมหาลัยเดียวกับพี่หรอ?” เพราะบ้านที่เธอซื้อก็เพราะใกล้มหาลัยและอยู่ในตัวเมือง

        เขายิ้มเป็๞คำตอบ

        “เดี๋ยวพี่ถามพ่อแม่อินแจก่อนนะ”

        “เดี๋ยวผมถามเองเลยวันนี้แหละ” ไม่ให้ก็ต้องให้ เขาจะโน้มน้าวพ่อแม่อย่างถึงที่สุด

        พอเที่ยงพ่อแม่ก็มารับตัวอินแจไป ตอนแรกพ่อแม่เขาชวนเธอไปด้วยแต่เธอเกรงใจกับเวลาในครอบครัวพวกเขาเลยตอบปฏิเสธไป

        เธอนอนกลิ้งอยู่บนโซฟา หาร้านเค้กกับร้านอาหารเพื่อสั่งมากินกับเขาเย็นนี้ สิ่งที่คาดไม่ถึงคือแม่อินแจที่อยู่ข้างนอกกับเขาทักมาหาเธอ แล้วบอกว่าเธออยากได้ค่าเช่าก็บอกได้เขาเกรงใจเธอที่ฝากลูกชายไว้

        แต่เธอไม่รับอะไรทั้งนั้น ตอนเด็กพ่อแม่อินแจชอบซื้อของฝากมากมายจากต่างประเทศจนล้นห้องเธอ

        เธอจะเลี้ยงเขาเป็๞อย่างดีเลย