หลังจากที่ได้สติกลับมาสกาเล็ต คอนเนลลี่และโซฟี เรนเนอร์ต่างก็หวาดกลัว
ด้วยความที่ผู้ปลดเปลื้องถูกฆ่าตายชาวบ้านหลายคนจึงหลุดออกจากการควบคุม พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะั้แ่โดนพลังจิตเข้าไปร่างกายก็เคลื่อนไหวด้วยตัวเอง คล้ายจิตสำนึกถูกคนในเงามืดควบคุม ดังนั้นหลายคนจึงหาที่ซ่อนตัว หลบอยู่ในบ้านไม่กล้าออกไปไหน สภาพของพวกเขาแย่มาก จากที่มู่เฉินสังเกตเห็นน่าจะต้องใช้นักจิตบำบัดเพื่อปลอบโยนจิตใจคนเ่าั้
“ขอบคุณนะถ้าหากไม่ได้คุณฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงต่อไปดี” อีฮยอนที่อยู่ในชุดพยาบาลสีชมพูกล่าว ชุดนี้เขาได้มันมาจากการตกปลา เสื้อ้าแหวกอก กระโปรงสั้นๆ มีถุงน่องยาวและรองเท้าบูท เรียกได้ว่าค่อนข้างน่ารักและเซ็กซี่ เมื่ออยู่บนตัวของอีฮยอนก็ยิ่งน่าชมดู
“ไม่เป็ไร” มู่เฉินโบกมือบอกว่าเป็เื่เล็กๆ เพราะถ้าหากผู้ปลดเปลื้องฉลาดกว่านี้ก็คงไม่ปรากฏตัวด้วยตัวเอง แสร้งให้คนอื่นแสดงแทนยังได้ แต่เพราะเขามั่นใจในความสามารถของพลังจิตถึงได้ตาย หากเป็คนที่เ้าเล่ห์กว่านี้ล่ะก็มู่เฉินคงจะจัดการได้ยาก
ลองคิดดูหากมู่เฉินต้องฆ่าคนทั้งหมู่บ้านที่โดนพลังจิตเล่นงาน นั่นคงเป็ภาพที่แย่มาก และผู้ใช้พลังจิตก็อาจจะมองอยู่ในเงามืดสุดท้ายก็หนีไป จะหาตัวก็ลำบาก ดังนั้นถึงได้บอกว่าผู้ปลดเปลื้องคนนี้โง่เกินไป หากใช่พลังดีๆ แทบจะอยู่ยงคงกระพันก็ว่าได้
.......
“มาสเตอร์ ไม่เป็อะไรนะครับ” ฟอลคอนบินเข้ามาถาม เพราะร่างกายของหุ่นอีกสองตัวใหญ่เกินไปจึงไม่สามารถเข้ามาในบ้านได้ นอกจากจะทำลายประตูหรือกำแพง
“ไม่เป็ไร คู่ต่อสู้โง่เกินไปและความสามารถก็ไม่ดี เอาล่ะช่วยผมสแกนพื้นที่โดยรอบของหมู่บ้านตงสวี่ หาตู้เซฟและอัญมณีมีค่า” มู่เฉินไม่มีสายตาที่มองทะลุ แต่ถ้าหากเป็ฟอลคอนมันสามารถตรวจจับความร้อนหรือทองคำได้ ดังนั้นจึงค่อนข้างมีประโยชน์ต่อการค้นหา
“ฉันรู้ว่าบ้านหลังไหนมีของมีค่า ตามฉันมาสิ” อีฮยอนไม่รู้ว่าเขาจะเอาเงินไปทำไม แต่เพราะเธอถือว่าเป็ผู้มีพระคุณจึงแค่อยากช่วย
“งั้นก็นำทาง” มู่เฉินกล่าว ก่อนจะหันไปบอกทั้งสองคน “พวกคุณกลับขึ้นไปบนรถ อยู่ที่นั่นจะปลอดภัย”
“เข้าใจแล้ว แต่ว่าอย่าไปนานล่ะ หมู่บ้านนี้อันตรายมาก หากมีคนอื่นที่สามารถควบคุมพลังจิตได้มันคงแย่” สกาเล็ต คอนเนลลี่เตือน
“น่าเสียดายที่มันคือโลกความจริง หากเป็ในภาพยนตร์ Z-MEN. ความสามารถแบบนี้ฉันแก้ไขได้ง่ายๆ” โซฟี เรนเนอร์เก็บปืนของตัวเอง สีหน้าดูไม่ค่อยพอใจนัก
“เอาล่ะรีบๆ เข้าไปในรถได้แล้ว ทุกอย่างถูกผมแก้ไขแล้วมันโอเค นอกจากนั้นคุณยังมีบับเบิ้ลกัมและเรดซิ่งคอยปกป้อง”
สองสาวพยักหน้าเห็นด้วย หลังจากนั้นมู่เฉิน ฟอลคอนและอีฮยอนจึงได้เดินทางไปยังบ้านหลังใหญ่ตามที่เธอกล่าว
“ผู้ปลดเปลื้องเธอไม่ชอบเงินหรืออัญมณี สิ่งที่เธอสนใจมีเพียงผู้ชายเท่านั้น ดังนั้นจะเห็นได้ว่ารอบตัวของเธอมีแต่ตำรวจหนุ่มกล้ามโต ฉันบังเอิญผ่านมาที่บ้านหลังนี้ใน่ซ่อนตัว จากการตรวจสอบดูเหมือนจะเป็ของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์” อีฮยอนเริ่มให้ข้อมูล
“มาสเตอร์มีตู้เซฟอยู่ที่ห้องนอน นอกจากนั้นในห้องนั่งเล่นผมยังพบว่าบนกำแพงด่านหลังกรอบรูปมีโลหะเป็ก้อนสี่เหลี่ยม ลักษณะเหมือนตู้เซฟครับ คาดว่านั่นคงเป็ที่ซ่อนเงินอีกที่หนึ่ง” ฟอลคอนเริ่มสแกนรอบบ้าน
“อะไรนะมีตู้เซฟซ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยเหรอ เขาเนี่ยประสาท คิดได้ยังไงถึงซ่อนที่นั่น” อีฮยอนตำหนิ ถ้าหากเป็เธอจะซ่อนในห้องนอนเท่านั้น
“บางทีเขาอาจคิดว่าตรงนี้มันไม่สะดุดตาละมั้ง มีใครบ้างจะนึกถึงว่าตู้เซฟต้องซ่อนอยู่ตรงนี้ หากไม่ใช่ฟอลคอนมาด้วยคงพบเพียงตู้เซฟในห้องนอนเหมือนอย่างที่คุณเจอ” มู่เฉินเข้าใจความคิดคนรวยได้ไม่ยาก เพราะเขาเองก็เคยมีความคิดแบบนี้
“ก็จริงของคุณ แต่ว่านะฉันสงสัยมาตั้งนานแล้ว โดรนของคุณฉลาดจังเลย สามารถโต้ตอบสื่อสารได้ทุกถ้อยคำ นี่เป็นวัตกรรมใหม่ของอเมริกาเหรอ” อีฮยอนมองฟอลคอนอย่างอยากรู้อยากเห็น
“หยาบคาย!” ฟอลคอลตำหนิ “ผมเป็สิ่งมีชีวิตเชิงกลที่ถูกสร้างโดยมาสเตอร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกองทัพสหรัฐฯ และนอกจากนั้นพวกเขาไม่มีความสามารถนี้ คุณลืมมันไปได้เลย!”
“เอ่อ...ฉันขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจน่ะ” อีฮยอนตั้งตัวแทบไม่ทัน ไม่คิดว่าจะโดนตอกกลับเป็ชุดแบบนี้
หลังจากนั้นมู่เฉินจึงเริ่มตรวจสอบตู้เซฟในห้องนั่งเล่น มีทองคำอยู่และโฉนดที่ดินรวมถึงเงินสด โฉนดที่ดินไร้ค่าเขาจึงโยนทิ้งไป ส่วนเงินและทองคำหลังจากถูกแปลงโดยระบบก็ได้ราวๆ 100 ล้านหยวน
อีฮยอนที่ติดตามอยู่กระพริบตาปริบๆ ความสามารถของชายคนนี้หลากหลายและแข็งแกร่งมาก นอกจากนั้นเขายังดูประหลาดที่้าเงิน ในขณะที่คนอื่นๆ สนใจเพียงอาหาร รวมถึงผู้ปลดเปลื้องที่มักจะสั่งให้คนไปนำอาหารกลับมา แต่ไม่เหลียวมองเงินเลยสักครั้ง
เนื่องจากมันเป็หมู่บ้านระดับไฮเอนด์มู่เฉินจึงเริ่มตรวจสอบบ้านแต่ละหลัง บางหลังยังมีผู้อยู่อาศัย โดยเป็คนที่ฟื้นคืนสติเพราะผู้ปลดเปลื้องเสียชีวิต ทว่าสภาพนั้นไร้เรี่ยวแรง นอกจากนั้นสติยังไม่คืนกลับมาโดยสมบูรณ์ พอเห็นมู่เฉินและอีฮยอนจึงรีบวิ่งหนีออกไป
“น่าสงสารจัง พลังจิตของผู้ปลดเปลื้องแข็งแกร่งมาก ฉันไม่สามารถช่วยพวกเขาได้เพราะหากทำแบบนั้นหล่อนจะรู้ว่ามีบางคนอยู่ที่นี่คอยแก้ไขเื่ต่างๆ นอกจากนั้นฉันยังไม่มีอาวุธปืนเหมือนเธอ” อีฮยอนกล่าว น้ำเสียงรู้สึกผิด
“ไม่ใช่เื่ที่คุณต้องแบกรับ” มู่เฉินปลอบใจ “ในวันโลกาวินาศทุกคนต้องเอาตัวรอด คนที่อ่อนแอมักจะถูกกำจัด นี่เรียกว่าธรรมชาติคัดสรรค์”
“อาจจะจริงของคุณ แต่...มันก็โหดร้ายเกินไป”
มู่เฉินและอีฮยอนคุยกันหลายประโยค ทั้งสองเริ่มสนิทกันอย่างช้าๆ หลังจากที่ฟอลคอนตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีอะไรตกหล่นมู่เฉินจึงกลับไปที่รถ
“มัวยืนอะไรอยู่ตรงนั้น มานี่สิ” มู่เฉินยื่นมือไปให้เธอ
อีฮยอนลังเลใจ “แต่...ผู้หญิงสองคนนั้นเป็แฟนของคุณ มันคงไม่สะดวกหากฉันจะอยู่ด้วย”
“หรือคุณจะเอาตัวรอดเพียงลำพัง จริงอยู่ที่ความสามารถของคุณดีมากแต่มันยังไม่แข็งแกร่งพอ ไม่งั้นมันคงไม่ถูกผู้ปลดเปลื้องยกเลิกได้ มากับผมเถอะ รู้ไหมว่าผมไม่รับคนซี้ซั้วนะ”
“แล้วทำไมคุณถึงยินดีรับฉัน อีกอย่างฉันเป็คนเกาหลีนะ”
“เพราะคุณเป็ดาราละมั้ง และผมก็ชอบบทบาทที่คุณแสดงเป็ผู้ติดเชื้อ เหตุผลก็คงมีแค่นี้แหละ”
อีฮยอนกัดริมฝีปากแต่สุดท้ายก็ยื่นมือให้เขา
มู่เฉินพาเธอเข้าไปในรถบ้าน ที่นั่นสกาเล็ต คอนเนลลี่และโซฟี เรนเนอร์เริ่มรู้สึกดีขึ้นแล้ว
“ทั้งสองคนนี่คืออีฮยอน เธอเป็ดาราเกาหลีที่เพิ่งมีผลงานซีรี่ย์ซอมบี้กับเนติกเมื่อปีที่แล้ว หลังจากนี้เธอจะไปกับเราด้วย” มู่เฉินเริ่มแนะนำให้สาวๆ รู้จักกัน
โซฟี เรนเนอร์และสกาเล็ต คอนเนลลี่ถือเป็ดาราดัง ใครหลายคนมักจะรู้จักผิดกับดาราสาวคนนี้ อย่างไรซะระดับก็ต่างกันเกินไป แต่ว่าไม่มีใครคิดดูถูก
“สวัสดีนะ ยินดีต้อนรับ ว่าแต่เธอพูดภาษาอังกฤษได้ไหม” สกาเล็ต คอนเนลลี่ทักทาย
“ได้สิ” อีฮยอนเป็ประหม่า ดาราดังสองคนกำลังพูดคุยกับตัวเองอย่างใกล้ชิด หากไม่ใช่วันโลกาวินาศเธอคงถ่ายรูปลงอินสตาแกรมแล้ว
บับเบิ้ลกัมเริ่มออกเดินทางไปเมืองซวนซวน
ดวงอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้าแต่ในรถกลับมีแสงไฟสว่าง เนื่องจากพื้นที่ค่อนข้างมีจำกัดอาหารที่รับประทานจึงมีเพียงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ผักกาดดองกระป๋อง เนื้อกระป๋อง น้ำโคล่า
อีฮยอนที่นั่งอยู่ในรถราวกับได้กลับไปก่อนวันสิ้นโลก อาหารพวกนี้แม้จะไม่ได้ดีเด่อะไรเมื่อเทียบกับภัตตาคารระดับสูง แต่มันดีกว่ามากใน่หลายวันที่ผ่านมาซึ่งเธอต้องคอยขโมยอาหารจากผู้ปลดเปลื้องกิน ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณมู่เฉิน หากไม่ได้เขาเธอยังคิดไม่ออกเลยว่าหลังจากนี้อนาคตจะเป็อย่างไร
“นั่งคุยกันไปนะสาวๆ เดี๋ยวผมจะไปนั่งด้านคนขับเพื่อดูทาง” มู่เฉินบอกหลังจากเห็นว่าสาวๆ เข้ากันได้
“โอเค ที่นี่คุณไม่ต้องเป็ห่วง อีกอย่างหนึ่งทำไมชุดของอีฮยอนถึงได้โป๊ ชุดนอนไม่ได้นอนถุงน่องสีชมพูรองเท้าบูทสีชมพู ที่รักคุณมีรสนิยมแบบนี้หรอ นอกจากนั้นคุณไปเอาชุดมาจากที่ไหน ฉันค้นหาในกระเป๋าก่อนหน้านี้แล้วไม่เห็นจะเจอ?” สกาเล็ต คอนเนลลี่ยิงคำถามก่อนที่เขาจะไป
สำหรับโซฟี เรนเนอร์แม้ว่าจะเป็เื่ยากที่ยอมรับการมีแฟนสองคน แต่เพราะเื่ราวที่เพิ่งเกิดขึ้นทำให้เธอเข้าใจได้หลายอย่าง ความแข็งแกร่ง มู่เฉินมีสิ่งนี้และสามารถปกป้องเธอได้ ไม่งั้นเธอคงจะเหมือนคนในหมู่บ้านตงสวี่ที่ต่อให้ถูกฆ่าตายก็ยังไม่รู้ตัว เพราะจิตสำนึกถูกคนอื่นควบคุมไว้แล้ว
“เอ่อ...ชุดพวกนั้นอยู่ในพื้นที่แยกของผมน่ะ โดยพื้นที่เ่าั้สามารถเก็บของได้เฉพาะของที่ผมใช้เงินสุ่ม บังเอิญตอนนั้นอีฮยอนไม่มีชุดใส่แล้วผมก็มีชุดพอดีไง แต่ถ้าหากคุณอยากจะใส่ก็ได้นะ ดูเหมือนว่าผมจะมีชุดตำรวจอยู่” มู่เฉินอธิบายสั้นๆ แต่หญิงสาวก็พอใจ ถึงแม้มันจะเป็คำแก้ตัวของเขาก็ตาม