
รุ่งเช้าหลังเข้าเฝ้าไทเฮาเสร็จ เฝิงหวงอี้และเหล่าทหารแม่ทัพก็ออกจากเมืองหลวงเดินทางไปชายแดน ากำลังจะเริ่ม หลังจากที่ฏเข้ายืดเมืองหลวงไม่สำเร็จก็ตะเวนตามแคว้นชายแดนต่างๆเพื่อรวบรวมไพล่พลเพื้อยืดเมืองหลวง ในขณะที่เดินทางนั้น เฝิงหวงอี้ และเหล่าคนรับใช้ ที่ฮองเฮาส่งมา บ่าวรับใช้คนหนึ่งจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นางทำไมเราไม่ได้เก่งวรยุทธ ไม่ได้สู้รบทำไมเขาถึงส่งสตรีเช่นแม่นางไปละ เพียงแค่แม่นางมีพลังวิเศษ หากหมดไปละพวกเราจะรอดตายกลับมาไหม บ่าวกลัว
เฝิงหวงอี้จึงพูดขึ้นมาว่า ข้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวข้าเมื่อไหร่ ข้ายังไม่รู้จะใช้ยังไง
แต่ข้ายังไม่อยากตาย เพราะเื่แค่นี้แน่
ข้าต้องสูญเสียท่านแม่ข้าจะไม่ยอมเสียบ้านเสียแผ่นดิน พอพูดไป ความโกรธก็มา นัยตาก็แดง บ่าวรับใช้ จึงพูดขึ้น แม่นาง ตาท่าน เวลาท่านโกรธ มันน่ากลัวมาก
ข้ากลัว แม่นางท่านอย่าทำอะไรข้านะ
บ่าวรับใช้ขยับนั่งห่างจากเฝิงหวงอี้
พอไปได้หลายวัน ก็ถึงชายแดน เหล่าชาวบ้านและทหารล้มตายเป็จำนวนมาก แม่ทัพที่พอมีความรู้กำลังภายในอยู่บ้างจึงได้พูดคุยกับเฝิงหวงอี้ว่า ทดลองร่างกายของท่าน 2-3 วัน เพื่อให้ท่านสงบจิตใจธาตุทั้ง 4 รวมตัวกัน แล้วท่านจะรู้ว่าควรใช้ยังไง
ต้องรีบแล้ว พวกเราไม่มีเวลาแล้วแม่นาง
หลังจากมาถึงชายแดน เฝิงหวงอี้ก็นั่งฝึกจิตเพื่อรวมธาตุทั้ง 4 หลังจากผ่านไปหลายวัน ก็รวบรวมธาตุที่ 4 ได้สำเร็จ จึงทดลองใช้ ทดลองหลายรอบก็ไม่ได้ผล จึงรวบรวมสติใหม่หลายรอบก็ไม่ได้ผล บ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นว่า รึมันจะมาตอนท่านโกรธเพคะ
ข้าก็ไม่รู้ แม่ทัพจึงพูดขึ้นว่า ต้องทดบองกับสถานการณ์ดู ลองนึกว่สท่านกำลังโกรธใคร อย่างจริงจัง ลองหลายรอบก็ล้มเหลว
เหนื่อยจึงไปพัก า กำลังมาถึงแล้ว มีทหารบุกเข้ามาแล้วท่านแม่ทัพ ทหารคนหนึ่งะโ ส่งสัญญาณ
เฝิงหวงอี้ที่เหนื่อยล้า ก็ออกจากกระโจม
ทุกคนต่างเตรียมตัว ท่านแม่ทัพเลยพูดขึ้นว่า ทุกคนประจำการ แม่นางท่านยังเหนื่อยไปพักก่อน บ่าวรับใช้เข้าไปหลบก่อน
ไม่นานก็มีธนูและการโจมตีเข้ามา เฝิงหวงอี้มองดูาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เดินไปมาจะหาทางช่วยแต่พลังยังไม่รู้ใข้ยังไง
ข้าจะมองเห็นคนทหาร มาตายแบบนี้ไม่ได้แล้ว เดินไปมาสักพัก ก็ยืนขึ้นบนกำแพงประตูเมือง ยกแขน 2 ข้างขึ้น แล้วสักพัก เมฆดำค่อยๆปกคลุม แม่ทัพจึงส่งสัญญาณให้เหล่าทหารหลบก่อน ทุกคนเลยหลบ สักพักก็มีลูกไฟตกลงจากฟ้า ทั้ง ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า ตรงไปยังเหล่าทหารที่บุกเข้ามา การต่อสู้ครั้งนี้ ก็ชนะา ทหารที่รอดตายก็หนีกระเจิดกระเจิง แคว้นที่มาโจมตีก็ถอยหนี สู้พลังเทพไม่ได้หรอก รักษาชีวิตเอาตัวรอดก่อน ทุกคนถอย หลังจากฏ ถอยไปหมด ทุกคนก็ดีใจที่ได้รับชัยชนะ ที่คนยกความดีให้เฝิงกวงอี้ ทุกคน ฉลองในค่ำคืนนั้น และส่งข่าวให้ราชสำนัก
หลังจากงานเลี้ยงเสร็จเฝิงหวงอี้ เหนื่อยล้าจึงหลับไป