หลังจากกินข้าวเสร็จยามเหม่าท่านพ่อรีบออกไปปรึกษาท่านหัวหน้าหมู่บ้านฟงฟู่ คือผู้เฒ่าหลิว ให้ท่านออกหน้าให้และได้นำปลาเผาไปฝากด้วย
จ้าวอันบอกความ้ากับผู้เฒ่าหลิวว่า้าคนมาขุดบ่อปลาและทำนาโดยจ้างงานคนละ 1 ตำลึงเงินต่อเดือนซื่งเป็การจ่ายเงินที่สูงและอยากติดต่อขอซื้อที่ บริเวณที่ติดริมแม่น้ำจนถึงที่นาราคาน่าจะแพงพอสมควร แต่ลูกสาวให้ตั๋วเงินมา 5000 ตำลึงน่าจะเพียงพอ
"ถ้าอย่างไรพวกเราต้องไปกรมที่ดิน"ผู้เฒ่าหลิวนึกสงสัยว่าจ้าวอันเอาเงินมาจากที่ไหน ไปซื้อที่มากมายแต่เขาก็ได้ค่าตอบแทนพอที่จะไม่บอกใคร จ้าวอันให้ค่าเสียเวลา 50 ตำลึงเชียวนะ
ผู้เฒ่าหลิวกับเ้าอันต้องรีบเข้าเมืองไปกรมที่ดินเพื่อติดต่อเ้าหน้าที่ขอซื้อที่นาแต่ก่อนไปในเมืองผู้เฒ่าหลิวเรียกรวมตัวคนในหมู่บ้านว่ามีใครว่างไปช่วยงานบ้างจนได้ชายร่างกายกำยำแข็งแรง 20คนแจ้งให้ไปที่บ้านจ้าวอันในวันพรุ่งนี้ยามเหม่า จ้าวอันและผู้เฒ่าหลิวจึงออกเดินทางใช้รถม้าไปในเมืองกวนหลินไปกลับใช้เวลาไม่นานก็ได้เอกสารโฉนดที่ดินกลับมาด้วยแต่เงินใช้เงินไปเกือบครึ่ง ดีที่ท่านพ่อต่อราคาเก่ง
"พรุ่งนี้จะมีคนงานมา20คน ยามเหม่าเราจะเริ่มขุดบ่อปลาเลยนะลูก"จ้าวอันเอ่ยกับลูกสาวที่กลับมาทันมื้อเย็น
"ท่านพ่อดำเนินการเลยตามสมควรได้เลยเ้าคะ"คงจะใช้เวลาไม่นานไหนๆ ก็เริ่มแล้วทำไปให้สุด
"ท่านพ่ออย่าลืมแปลงผักกับนาข้าวนะเ้าคะให้คนงานเตรียมพลิกหน้าดินที่นานำน้ำเข้านาด้วยส่วนเมล็ดพันธ์ุลูกจะเพาะไว้ที่บ้านแล้วค่อยให้คนงานนำไปลงดินเ้าคะ"หลินอธิบายทุกขั้นตอนจนหมดท่านพ่อเป็ลูกชาวนาอยู่แล้วจึงเข้าใจง่าย ทุกอย่างให้ท่านพ่อเป็คนคุมส่วนข้ารอกินฮ่าๆๆ แปลงผักน้อยๆ ของข้าจะปลูกเ้าให้ทั่วบ้านเลย
เจ็ดวันสำหรับการขุดบ่อปลาเสร็จเป็ที่เรียบร้อย ยามโหย่วหลินเริ่มนำพันธ์ุปลาลงบ่อทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่ อาหารปลาก็มีได้เตรียมไว้แล้วในมิติหลินให้แหวนน้อยช่วยนำน้ำวิเศษลงไปในบ่อปลาจะได้ตัวอวบอ้วน
"ก็ต้องใช้ของดีบ้าง น้องปลาน้องผักโตเร็วๆ นะจ๊ะพี่หลินอดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว จะได้เอาของในมิติออกมาขาย"หลินพูดแล้วมองไปทางบ่อปลากับแปลงผักที่ที่ท่านพ่อให้คนงานทำเตรียมไว้
หลินลงมือเพาะต้นกล้าที่ตัองการจะปลูกเพิ่มเมื่อเข้าหน้าหนาวจะได้มีผักกินลงให้รอบบ้านจนตอนนี้รอบบ้านไม่มีที่ว่างแล้ว หลินสนุกกับการนำผักออกจากมิติมาปลูก ผักหลายหลายชนิดแต่ก็จะปลูกเฉพาะผักที่ทนหนาวเท่านั้น ผักของครอบครัวที่นำมาปรุงอาหารหลินจะนำออกมาให้ท่านแม่ไว้ในครัวทุกวัน
่เวลาของการทำนาเริ่มแล้ว วันนี้ท่านแม่ลงครัวทำอาหารเลี้ยงคนงานที่มาช่วยงานในไร่นา ให้สามพี่น้องไปส่งข้าวให้ท่านพ่อที่นา อาหารวันนี้เป็ข้าวขาวชั้นดีหม้อใหญ่,ปลาเผาสูตรเด็ดพร้อมน้ำจิ้ม,ผัดผัดรวม,ต้มยำหัวปลา,ที่เอาออกตอนทำปลาเผา คนงานทั้งหมดนั่งลงกินอาหารริมนาข้าวใต้ร่มไม้ใหญ่ ทุกคนตั้งหน้าตั้งตากินอาหารที่นำมาส่งอย่าไม่มองหน้ากัน
"อร่อยมากจ้าวอัน"คนงานที่พูดขึ้นเป็เสียงเดียวกันไม่เคยกินอาหารที่รสชาติจัดจ้านแบบนี้มาก่อนผักสดกรอบอร่อย ปลาเนื้อหวานไม่คาว,ต้มปลาก็เผ็ดร้อน,ข้าวขาวชั้นดีกลิ่นหอม,ผัดผักสดใหม่
"ปลาเผาสูตรนี้เมียข้าคิดสูตรมาเพื่อทำขายในเมืองถึงได้ขุดบ่อเลี้ยงปลาไว้ก่อนจะนำไปขาย"จ้าวอันพูดได้อย่างเต็มปากจะได้ไม่มีใครสงสัยว่าหาปลามากไหนมากมาย
"เ้าจะนำปลาไปขายเหรอถ้าขายเมื่อไหร่บอกข้าด้วยจะซื้อไปให้ลูกเมียที่บ้านกินบ้าง"ส่วนทางจ้าวหลินและจ้าวเหยียนบอกว่ากับพวกคนงานให้นำกลับไปกินกับครอบครัวได้คนละ 1ตัวทำเผื่อให้ทุกคนก่อนกลับบ้านไปรับได้ คนงานที่ได้ยิน ล้วนดีใจกับความมีน้ำใจของคนบ้านตระกูลจ้าว จ้าวอันยิ้มจนหน้าบาน
ั้แ่ใช้ผักและน้ำวิเศษทำอาหารทำให้เจริญอาหารเป็อย่างมากร่างกายของทุกคนแข็งแรงมากขึ้น ท่านแม่ดูสดใส ริ้วรอยก่อนวัยอันควรหายไปดูสาวขึ้น ท่านพ่อก็หล่อคมเข้มร่างกายบึกบึนพี่ชายเริ่มมีเค้าโอปป้าแล้วน้องสาวคนเล็กแก้มแดงอย่างเด็กสุขภาพดีหัวไว
"หลังจากนี้ข้าต้องส่งพี่ใหญ่และน้องเล็กเข้าเรียนได้แล้ว"ความตั้งใจของหลินที่ต้องทำให้สำเร็จพึมพำกับตัวเองตามประสาจ้าวหลิน สาวน้อยผู้น่ารัก อิอิ
"ท่านแม่เราเตรียมปลาเผาไปขายเถอะเ้าคะ"ท่านแม่ก็อยากหาเงินเข้าบ้าน จึงไปพาชวนฮูหยินเฉินเพื่อนบ้าน มาช่วยกันหลังจากว่างงานที่นาแล้วช่วยกันทำปลาเตรียมเผาไว้สำหรับพรุ่งนี้เป้าหมาย 100ตัว
"พี่ใหญ่หลินมอบหน้าที่พี่ใหญ่และเพื่อนผู้ชายไวเดียวกันไปช่วยจับปลาในบ่อ ส่วนวิธีการจับปลานั้นหลินไม่ขอยุ่งปล่อยพี่ใหญ่จัดการโดยจะมีค่าจ้างให้เด็กๆ แน่นอนคนละ 1อีแปะ บางครั้งก็ลืมว่าตัวเองยังเป็เด็กอยู่สาวอายุ10ปี
ภารกิจการเตรียมปลาเอาส่วนหัวออกเลาะก้างเรียบร้อยสมุนไพรดับกลิ่นคาวปลาพร้อม ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่สดเพราะจะเก็บไว้ในมิติ ส่วนการนำเข้ากระบอกไม้ไผ่ที่ท่านพ่อให้คนงานไปตัดไว้ก่อนหน้านี้ทำความสะอาดพร้อมใช้ ที่ขาดไม่ได้น้ำจิ้มรสเด็ดหลินและท่านแม่ช่วยกันทำเพราะมันเป็สมุนไพรที่ไม่มีในยุคสมัยนี้ มันยังไม่ได้เริ่มปลูกแพร่หลายรออีกหน่อยจะมีเป็สวนข้าไม่ต้องแอบทำแล้ว
หลังจากทำความสะอาดทุกสิ่งอย่างจนเย็นท่านแม่ก็จ่ายเงินให้ "รับไปเถอะน้ำใจเล็กน้อย"ฮูหยินเฉินเกรงใจไม่กล้ารับกล่าวขอบคุณท่านแม่คนสวย ดีใจที่ได้มาช่วยงานเพราะเป็ผู้หญิงเลยไม่มีรายได้เข้าบ้าน ฮูหยินเฉินดีใจที่สามารถหาเงินเข้าบ้านได้บ้างเพื่อช่วยเหลือครอบครัว
"หากมีอะไรให้ข้าช่วยไปตามข้าได้ทันทีนะ"ฮูหยินเฉินรีบบอกจะได้มีเงินเข้าบ้านเพิ่ม นอกจากทำนาหาของป่าขาย
หลินนั่งคิดทำอาหารเก็บไว้สำหรับหน้าหนาว ปลาแดดเดียว สำหรับหน้าหนาวน่าจะดี กินกับข้าวต้มร้อนๆ กับยำปลาสลิดทอดกรอบ ความอยากกินมาอีกแล้วไว้วันหลังสอนท่านแม่ให้ทำให้กินต้องพักผ่อนแล้ว
"ท่านแม่ข้าขอไปพักผ่อนก่อนนะเ้าคะ"หลินขออนุญาตท่านแม่เข้าห้องนอนเก็บแรงไว้ขายของดีกว่า
ยามอิ๋นจ้าวซื่อและจ้าวหลินลุกขึ้นมาเตรียมปลาเผาใส่ในกระบอกไม้ไผ่ ท่านพ่อและพี่ใหญ่ช่วยกันขนของอย่างเขม้นขะมัก,ขะมักเขม้นเพื่อไปขายที่ในเมือง และไปสถานศึกษาส่งพี่ใหญ่และน้องเล็กสมัครเข้าเรียน พวกเราเดินทางกันมาถึงเข้าไปในตลาดหาเช่าที่ขายได้แล้ว เริ่มวางของจัดหน้าร้าน ท่านแม่จุดไฟเผาปลาและคอยหมุนกระบอกไม้ไผ่อย่างสม่ำเสมอ เช้าๆ ยังไม่ค่อยมีคนมากนัก พอปลาเริ่มสุก กลิ่นหอมของสมุนไพรลอยไปตามสายลม เชิญชวนให้มีคนมาสนใจหน้าร้านของสองแม่ลูก หลินเริ่มผ่าปลาออกจากกระบอกที่สุกแล้วให้ลูกค้าได้ชิมเพื่อให้กลิ่นหอมเตะจมูกคนที่เดินผ่านไปมา
"ทุกท่านวันนี้ข้าทำอาหารสูตรที่บ้านข้ามาขาย การปรุงปลาที่รสเลิศไม่มีกลิ่นคาว น้ำจิ้มสูตรลับกินคู่กับผักสด เป็อาหารที่ดีต่อร่างกายนะเ้าคะ"หลินนำปลาเผามาวางบนผักสดพอดีคำและราดน้ำจิ้มลงไป เพื่อแจกให้ชิมก่อนขายจริง หลายคนไม่ชอบกินปลา เพราะเหม็นคาวแต่ก็ได้ทดลองชิมปลาที่ไม่มีกลิ่นคาว ไม่มีก้าง เนื้อปลาหวานมากเนื้อแน่น หอมกลิ่นสมุนไพร กลิ่นจากการเผาด้วยกระบอกไม้ไผ่ช่วยเสริมกลิ่นปลาให้หอม รสชาติผักที่สดกรอบ น้ำจิ้มสูตรลับ เข้ากันได้ดี
"อร่อยมากแม่หนู ขายเท่าไหร่ละ"ชายแก่คนหนึ่งถามซื้อปลาท่าทางเหมือนคนมีเงิน
"ชุดละ10อีแปะเท่านั้นเ้าคะ"หลินบอกกับลูกค้ารายนั้นอย่างนอบน้อม
"เอามาให้ตาสองชุดสิแม่หนู"พร้อมจ่ายเงินให้หลินรีบจัดอาหารที่ลูกค้าสั่งทันที พอมีคนที่เริ่มซื้อคนแรกพร้อมทั้งกลิ่นหอมของปลาที่กำลังทำการเผา การค้าของสองแม่ลูกก็ขายดิบขายดี ยามอู่ขายจนเกือบหมดปลาร้อยตัวคงเหลือไม่ถึงห้าตัว สองแม่ลูกเริ่มเก็บของบางส่วนแล้ว
"หลินลูกไปเดินเที่ยวก็ได้นะแม่เฝ้าร้านให้"จ้าวซื่อเห็นว่าขายเกือบหมดแล้วจึงอยากให้ลูกสาวไปเดินเที่ยวเล่นบ้าง แต่สำหรับหลินการหาเงินเป็เื่สำคัญเธอต้องขายให้หมด
"ไหนว่าการย้อนยุคทำอะไรขายก็หมดในพริบตาโกหกชัดๆ "นิสัยบ่นคนเดียวไม่หายสักที
"แต่เหลือไม่มากก็ยังดี"หลินบ่นอยู่คนเดียวท่านพ่อเมื่อไหร่จะกลับมาสักทีจะได้ถามเื่พี่ใหญ่กับน้องเล็กว่าเป็เช่นไรบ้างสถานศึกษารับเข้าหรือไม่
"แม่หนูปลาเผาหมดหรือยังจ๊ะ"หญิงสาวแต่งกายด้วยเสื้อผ้าราคาแพงเอ่ยถามแม่ค้าน้อย
"ท่าน้ากี่ชุดเ้าคะตอนนี้เหลือแค่ห้าชุดรับทั้งหมดเลยมั้ยเ้าคะข้าเพิ่มผักสดให้"หลินขายหมดแล้ว"ขายเก่งจริงแม่หนูน้อยรับทั้งหมดเลยจ้ะ ท่านผู้เฒ่าที่บ้านไม่ค่อยอยากอาหารท่านน่าจะชอบ"หญิงสาวแต่งกายด้วยเสื้อผ้าไหมปักลายสวยงามบ่งบอกว่ามีฐานะดีส่งเงินให้เด็กรับใช้ของเธอรับของแล้วพากันเดินจากไป"ขอบคุณเ้าคะที่มาอุดหนุน"หมดแล้วปลาเผาสำหรับวันนี้เก็บของกลับบ้านกัน ระหว่างนั้นท่านพอกลับมาพอดี ว่าจะถามเื่สถานศึกษารอถึงบ้านค่อยถาม"ซื้อของใช้จำเป็แล้วกลับบ้านกัน"จ้าวอันบอกทุกคนครอบครัวการเดินทางกลับเร็วขึ้นเสี่ยวอี้ของเราไม่เหนื่อยเหมือนตอนเช้าที่ขนของมาขายหลินแอบให้เสี่ยวอี้กินผักที่เอาออกมาจากมิติ เสี่ยวอี้ชอบมากเป็พิเศษดูมีกำลังวังชาไม่เหน็ดเหนื่อยต่อการเดินทางเลย
"รู้อย่างนี้ให้กินตั้งนานแล้ว"จ้าวหลินเริ่มบ่นให้ตัวเองกลับบ้านจะเอาให้กินเยอะๆ เลยเสี่ยวอี้
+++ให้กำลังใจหลินด้วยนะคะ+++
493
