บ่อยครั้งเวลาคนทำผิดหรือมีบางอย่างในใจมักหลบสายตาแม้พยายามทำเหมือนปกติเพียงไรแต่ภายใต้ความไม่ปกติที่ซ่อนอยู่นั้นก็กลบเกลื่อนไม่หมดจดอยู่ดีมันแสดงออกผ่านท่าทาง สีหน้า แม้กระทั่งน้ำเสียงยามเอื้อนเอ่ยต่อกัน
เขาพยายามค้นหาสาเหตุความไม่สบายใจของภรรยาแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้รับคำตอบ
ความเงียบผิดปกติกับท่าทางเหม่อลอยหลายบ่อยครั้งในช่วงหลังทำให้เขานึกเป็นห่วง
“มีใครหรือมีเรื่องอะไรทำให้คุณไม่สบายใจหรือเปล่า” ภัทรกรกระซิบถามคนเรือนร่างบางในอ้อมแขน มือเรียวสางเส้นผมยาวสลวยเล่นหากแต่หญิงสาวตอบราบเรียบเสียงเบา
“บัวเริ่มเขียนวิทยานิพนธ์แล้วน่ะค่ะ อาจารย์ที่ปรึกษาไฟแรงมากอยากอ่านบทที่ 1 ภายในเทอมนี้”
เครียดเรื่องเรียนแน่เหรอ แต่เขามั่นใจว่ามันไม่ใช่สาเหตุหลังช่วงหลังร่างกายหญิงสาวซูบลงไปนิด และทานน้อยลงกว่าเดิมจนสังเกตเห็นได้
แม่ของเขาไม่แทรกแซงชีวิตคู่ช่วงนี้แล้วก็จริง แต่กับมุกระรินหญิงสาวยังไม่รามืออย่างหมดจดเสียทีเดียว หลายครั้งที่แวะเวียนมาและพยายามเอาตัวมาใกล้ชิดเขาหวังจะยุแยงให้เขาแตกคอกับกณิกนันท์ ความหมายมั่นเหล่านั้นไม่เป็นผลเพราะบัวเชื่อมั่นในตัวเขา ข้อนั้นเองที่ทำให้ชายหนุ่มสบายใจและค่อนข้างมั่นใจว่ามุกระรินไม่ได้เป็นสาเหตุของอาการผิดแปลกของภรรยาเขาในตอนนี้
คนตัวโตตะแคงพลิกตัวกักร่างหอมจรุงใจไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าเรียวได้รูปห่างจากดวงหน้าสวยรวมฝ่ามือเดียว
เขามองลึกเข้าไปในดวงตาคล้ายจะค้นหาคำตอบแต่ไม่พบสิ่งใดเลยนอกจากความกังวลใจซึ่งฉายชัดข้างในนั้น
มือหนาประคองใบหน้าเล็กแล้วจุมพิตตรงเปลือกตาอยากเป็นอย่างหล่อเลี้ยงสร้างความสบายใจให้หญิงสาวสักนิดก็ยังดี
คนตัวเล็กกว่ากำมือกระชับผ้าห่มหลับตาพริ้ม คางสั่นสะท้านเบาๆ แต่ซ่อนมันไวด้วยการซุกใบหน้ากับแผงอกกว้างบนเสื้อนอนของเขา
เขาเชยใบหน้าเธอขึ้นเพื่อประทับริมฝีปากลงประกบควานหาความอ่อนหวานภายในโพรงปาก
หญิงสาวเปิดปากรับ เบียดเนื้อตัวเข้าหา ตอนนี้เธอไม่ต้องการสิ่งอื่นใดเลยนอกจากเขา
มือไม้ของเขาสอดใต้เสื้อนอน กวาดไล่แผ่นหลัง เพิ่งสังเกตว่าเดี๋ยวนี้ภรรยาสวมชั้นในตอนนอนทั้งที่แต่ก่อนเธอไม่ชอบเพราะมันอึดอัดไม่ใช่หรือ
ก่อนที่เขาจะคิดหาเหตุผลสมองก็ถูกทำให้ว่างเปล่าด้วยมือเล็กนุ่มที่สอดใต้ขอบกางเกงนอน เธอเลื่อนกอบกุมความแข็งขืนของเขา เพื่อรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ
เสียงครางลอดจากริมฝีปาก
ให้ถนัดถนี่ขึ้นชายหนุ่มจึงลุกขึ้นปลดกางเกงลง พร้อมกับถอดเสื้อพ้นจากร่างกายท่อนบน
คนร่างสวยผลักแผงอกเขาให้นอนหงายพลิกตัวขึ้นคร่อมเพื่อโน้มใบหน้าลงสู่ตำแหน่งความเป็นชาย แตะสัมผัสตรงส่วนปลาย ไล่วนด้วยปลายลิ้น แล้วงับ รูดด้วยกลีบปากสีกุหลาบ
ชายหนุ่มขยุ้มเรือนผมสวยมองตำแหน่งที่เธอครอบครองเขาด้วยปากปล่อยเสียงครางห้าวยาวในลำคออย่างพึงพอใจ
เขาแทบขาดใจตายเสียให้ได้เมื่อหญิงสาวรับเขาเข้าไปลึกขึ้น กำส่วนโคนด้วยมือรูดพร้อมกับจังหวะขยับศีรษะ ขึ้น-ลง เป็นจังหวะ
เธอรู้ด้วยประสบการณ์ที่เขาสอนหากไม่หยุดตอนนี้เขาจะไปถึงฝั่งก่อนจึงถอนเรียวปากออก คุกเข่าเพื่อดึงชุดนอนยาวออกทางศีรษะแล้วรูดกางเกงชั้นในลงจากท่อนขาสวยกลมกลึง
“อย่าค่ะ” เธอตะปบมือก่อนเขาจะถอดชั้นในเธอออก
“ทำไมล่ะ” มันยิ่งสร้างความสงสัย
“บัวแค่เจ็บ”
เจ็บตามธรรมชาติอย่างก่อนเป็นประจำเดือนน่ะหรือ… ใช่แบบนั้นหรือเปล่า
ชายหนุ่มยังไม่ทันกระจ่างใจ เธอให้คำตอบเพียงเท่านั้นแล้วขโมยความสนใจกับสติสัมปชัญญะทั้งหมดไปจากสมองของเขาโดยการคร่อมเหนือร่างอีกครั้งแล้วกดส่วนปลายใหญ่โตของเขาผ่านช่องทางรักที่กำลังพรั่งพร้อมเต็มที่
สะโพกสวยขยับบดเบียดส่วนอ่อนนุ่ม ขณะความเป็นชายของเขาดันเข้าสู่ร่างอย่างพอเหมาะพอเจาะ
อาการตอดรัดทำงานเป็นช่วง ขณะเจ้าของร่างสวยขยับโยกขึ้นลงโดยเสียงหอบหายใจแรงคละเคล้าเสียงครางลอดประสานกันเป็นระยะ
คนใต้ร่างชันกายขึ้นหยัดทรงกายไว้ด้วยมือซ้าย ขณะมืออีกข้างรั้งเอวบางเข้าหารับจังหวะการโยกด้วยการโยกสะโพกสอดรับ
หญิงสาวหอบหายใจแรงขึ้นโอบมือรอบลำคอแข็งแรงแล้วโน้มใบหน้าเข้าหา