“เฟยหลงทำไมคุณทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ”เหลียนฮุ่ยเหอถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูวิตกกังวลของกวงเฟยหลง
“ยัยอ้วนอัปลักษณ์นั่นคิดจะทำอะไรกันแน่หากเราไม่ยอมคืนสินเดิมมัน”
“โธ่ นี่คุณกังวลที่หลี่ฟางเซียนขู่งั้นเหรอ ยัยโง่นั่นจะทำอะไรได้คะอย่าไปสนใจกับคำขู่ของมันเลย ยัยนั่นไม่ใช่แค่อ้วนอัปลักษณ์แต่ยังโง่เง่าจะตายไปคุณจะไปกลัวมันทำไมกันคะ”
เขาหันมามองหน้าของเธอก่อนจะเผยยิ้มกว้างออกมา
“จริงสินะ ยัยนั่นโง่จะตายจะทำอะไรเราได้”
เธอพยักหน้าให้กับเขา
“ส่วนสินเดิมของมันเราก็ไม่ต้องคืนหรอกคะ หึฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะทำอะไรเราได้”
มือใหญ่จับที่ปรายจมูกของหญิงสาวอย่างเอ็นดู
“คุณนี่ฉลาดจริงๆ”
เธอเผยยิ้มกว้างออกมา
“เพราะฉลาดอย่างนี้ไงคะคุณถึงได้รักได้หลง”
“คุณพูดถูก ก็คุณทั้งสวยทั้งฉลาดใครจะไม่หลงไหวต่างจากยัยอ้วนหลี่ฟางเซียนนั่นคนละโยด”
“คุณนี่ปากหวานจริงๆนะคะ”
“ไม่ใช่แค่ปากหวานนะแต่ผม”เขาพูดพร้อมกับโน้มใบหน้าหล่อเข้ามาประชิดกับใบหน้าสวยของเธอ
มือเรียวเล็กค่อยๆผละใบหน้าของเขาให้ออกห่าง
“นี่เฟยหลงอย่ามาทำรุ่มร่ามแบบนี้สิคะนี่ไม่ใช่ห้องนอนนะเดี๋ยวพวกคนใช้ก็มาเห็นเข้าหรอก”
เขามองเธออย่างเ้าเล่ห์
“งั้นเราก็กลับเข้าห้องนอนกันดีมั๊ย”
“ไม่ค่ะ คุณเลิกคิดแต่เื่อย่างว่าได้แล้วฉันว่าวันนี้อากาศดีแบบนี้เราออกไปผลาญสินเดิมของนังโง่นั่นดีกว่าฉันอยากได้เสื้อผ้าใหม่ๆพร้อมเครื่องแต่งหน้าที่ทันยุคทันสมัยซะหน่อย”
กวงเฟยหลงเริ่มขมวดคิ้วขึ้นด้วยความกังวล
“ฮุ่ยเหอเราอย่าเพิ่งไปแตะสินเดิมของหลี่ฟางเซียนเลยหากคำขู่ของยัยนั่นไม่ใช่เพียงแค่คำขู่เราจะทำยังไง”
“โธ่ เชื่อฉันเถอะน่านังนั่นไม่กล้าทำอะไรได้หรอกเอ๊ะหรือคุณมีเงินให้ฉันไปซื้อเสื้อผ้าเครื่องสำอางรุ่นใหม่งั้นเหรอ ถ้ามีก็เอามาฉันจะได้ไม่ไปแตะสินเดิมของยัยนั่น”
กวงเฟยหลงสายหน้าหงึกๆ
“ผมไม่มีหรอก ผมจะมีเงินทองได้ยังไงกันคุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนร่ำรวยอะไรอีกอย่างบ้านมืองก็อยู่ในสภาวะยากลำบากผมจะเอาเงินทองมากมายมาจากไหนให้คุณผลาญเล่นผมก็เป็เพียงลูกพ่อค้าผักตระกูลเล็กๆเท่านั้นเอง”
เธอเบือนหน้าหนีอย่างไม่พอใจ
“งั้นคุณรีบไปเอาสินเดิมของนังนั่นมาให้ฉันไม่อย่างนั้นฉันจะโกรธจริงๆด้วย”
เพราะความลุ่มหลงในรูปร่างหน้าตาที่สวยงามของเหลียนฮุ่ยเหอทำให้กวงเฟยหลงยอมเธอทุกอย่าง
“อื้มคงไม่มีทางอื่นสินะ”เขารีบเข้าไปเอาสินเดิมของหลี่ฟางเซียนมาให้เหลียนฮุ่ยเหอในทันที
ครั้นเมื่อกวงเฟยหลงยื่นสินเดิมของหลี่ฟางเซียนมาให้กับเหลียนฮู่ยเหอเธอก็ดีอกดีใจเป็ยกใหญ่พร้อมกับรีบโผลเข้ากอดกวงเฟยหลงในทันที
“สมแล้วที่ฉันเลือกคุณเป็คนรัก คุณฉลาดที่สุดเลยค่ะฉันออกไปเที่ยวหาเลือกซื้อเสื้อผ้าเครื่องสำอางค์ชุดใหม่ก่อนนะคะ”เธอพูดพร้อมกับรีบเดินออกจากบ้านของกวงเฟยหลงในทันที
กวงเฟยหลงที่ดีใจเมื่อเห็นเหลียนฮุ่ยเหอมีความสุขแต่อีกใจก็รู้สึกเป็กังวลอย่างมากเกี่ยวกับการมาทวงถามเอาสินเดิมคืนของหลีฟางเซียน
“โธ่เว้ย นังอ้วนหลี่ฟางเซียนทำไมแกไม่ตายๆไปซะให้พ้นป่านนี้ฉันคงใช้สินเดิมของแกได้อย่างไม่เป็กังวลไปแล้ว”เขาพูดขึ้นด้วยความโมโห