เธอคือที่สุดของหัวใจ

        ชายหนุ่มบอกกล่าวกับแม่บ้านสูงวัยด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยนไม่มีวี่แววของการถือตัวให้เห็น

            “อ๋อหนูบุญสิตานะหรือค่ะ”

            “ชื่ออะไรนะครับ” 

        ชายหนุ่มรีบถามเมื่อรู้สึกสะดุดหูกับชื่อเก๋ๆนั้น

          “บุญสิตาคะ ลูกสาวของนายยุทธแกชื่อบุญสิตา”

            “นั้นแหละครับให้แกขึ้นไปพบผมด้วย” 

        หลังจากสั่งความเรียบร้อยชายหนุ่มก็เดินขึ้นข้างบนไปทันที

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

            “เข้ามา”

           ธัชพงษ์ออกปากอนุญาตไปเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นเขาละสายตาจากแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานขึ้นไปจ้องมองประตูโดยอัตโนมัติ

            และร่างสูงโปร่งที่เปิดประตูก้าวเข้ามาก็ทำเอาเขาถึงกับตกตะลึงไปเหมือนกันเขาไม่นึกมาก่อนว่าลูกสาวของนายยุทธจะโตเป็๞สาวถึงขนาดนี้แล้วแล้วนี่นายยุทธคิดยังไงถึงได้กล้ายกลูกสาวที่โตเป็๞สาวขนาดนี้แล้วให้คนอื่นมาง่ายๆคงเพราะไอ้ผีพนันตัวเดียวนั้นแท้ๆ เขานึกในใจอย่างขุ่นเคือง 

        พร้อมกันนั้นก็อดรู้สึกสงสารสาวน้อยด้วยไม่ได้ นี่ถ้าเขาไม่ยอมเสียเงินสองแสนแล้วออกอุบายเอาตัวมาไว้ที่นี่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะถูกผู้เป็๲พ่อเที่ยวเอาไปยกให้ใครต่อใครเพื่อเงินอีกหรือไม่  รูปร่างหน้าตาแบบนี้  คงไม่มีใครปฏิเสธหรอก

            “ชื่อบุญสิตาใช่ไหมเรา” 

        ชายหนุ่มถามหญิงสาวที่ยืนเก้กังอยู่ตรงหน้าประตู

            “ค่ะ” 

        บุญสิตาตอบรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อได้สบกับสายตาคมๆที่มองจ้องมาของลูกชายเ๯้านายเก่าของพ่อเขาช่างดูดีเอามากๆขนาดที่ว่าบุญสิตาเองไม่ใช่คนที่ชอบเห่อผู้ชายรูปหล่อเลยก็ยังอดทึ่งไม่ได้

            “นั่งก่อนสิ” 

        ชายหนุ่มชี้เก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับเขา

            “ขอบคุณค่ะ” 

        หญิงสาวเดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้

            “ห้องพักที่ฉันสั่งให้คนจัดไว้ให้เป็๲ยังไงบ้าง” 

        ธัชพงษ์ถามต่อ

            “เอ่อก็ดีมากค่ะ” 

        บุญสิตาตอบออกไปตามตรง ห้องนั้นมันสวยจนพอที่จะเรียกว่าห้องในฝันของเธอได้เลยทีเดียวก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาจึงจัดห้องไว้ให้คนใช้อย่างดีขนาดนั้นด้วย

        “ฉันดีใจน่ะที่เธอชอบแล้วยังมีอะไรที่ขาดเหลือบ้างหรือเปล่า”

            “ไม่มีค่ะ” 

            “ถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกฉันมาตามตรงได้น่ะ”

            “ขอบคุณค่ะแต่แค่ที่คุณผู้ชายรับสิตาให้ทำงานแล้วให้พักในห้องดีดี ให้เงินเดือนตั้งสองหมื่นแถมยังให้พ่อเบิกล่วงหน้าไปได้อีกนั้นก็นับว่าเป็๲พระคุณมากแล้ว”

            “เธอว่าอะไรน่ะ” 

        ธัชพงษ์อุทานอย่างงงๆเมื่อได้ฟังสิ่งที่หญิงสาวพูดออกมา

            “ก็” 

        หญิงสาวก็รู้สึกงงกับคำถามของเขาเหมือนกัน นี่เธอพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอ

            “เอาเป็๞ว่าพ่อของเธอได้บอกกับเธอไว้ยังไงบ้าง” 

         ชายหนุ่มเปลี่ยนคำถามใหม่เพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจนขึ้น

            “พ่อบอกให้สิตามาทำงานเป็๲คนใช้ที่บ้านนี้ค่ะ”

            “คนใช้เหรอแถมยังให้เบิกเงินล่วงหน้าไปอีกด้วย” 

        ชายหนุ่มถามย้ำอย่างให้แน่ใจ

            “ค่ะ” 

        หญิงสาวยืนยัน

            “ฉันเข้าใจแล้ว” 

        ชายหนุ่มพึมพำอย่างพอจะเดาเหตุการณ์ออกแล้วว่านายยุทธคงไม่กล้าบอกเ๱ื่๵๹ที่ตัวเองติดหนี้การพนันให้กับลูกสาวรู้จึงได้ปั้นเ๱ื่๵๹โกหกไปอย่างนั้นซึ่งก็นับว่าเ๽้าเล่ห์อยู่ไม่ใช่เล่น

            “เธอออกไปได้แล้วเดี๋ยวหนึ่งทุ่มตรงเจอกันที่โต๊ะอาหาร”