<อิงฟ้า>
วันนี้เป็วันเปิดกล้องถ่ายทำละครรักร้าย วันนี้นักแสดงทีมงานทุกคนจะต้องมาทำพิธีบวงสรวงก่อนจะถ่ายทำ เป็ทำเนียมปฎิบัติที่ต้องทำอยู่แล้ว ฉันนั่งรถตู้มากับพี่ธีม เขาบอกว่าอยากมารับเมียส่งเมีย แล้วฉันจะทนใจแข็งปฏิเสธเขาได้หรือยังไงกันหละ
"ป๋าขาขอกอดหน่อย"
ฉันสวมกอดเอวพี่ธีมแน่น นี่เป็รถตู้คันใหญ่ที่พี่ธีมถอยมาเมื่อวานไว้รับส่งฉันโดยเฉพาะถ้าใช้รถที่บ้านก็กลัวว่าคนอื่นจะรู้ เขานี่มันลงทุนชะมัดเลย
"อ้อนแบบนี้สงสัยไม่อยากไปทำงาน "
ฉันดีดดิ้นไปมาตรงหน้าอกเขา ถ้าเป็ไปได้ก็ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นแล้วอยากกอดพี่ธีมไว้แบบนี้แหละ
"ก็ไม่อยากไปทำแล้วอยากอยู่กับป๋าาาา"
"งั้นยกเลิกสัญญาแล้วไปทำงานกับป๋าดีกว่ามั้ย จะได้เจอกันทุกวัน "
ฉันเงยหน้ามองเขายิ้มๆ เขาหัวเราะขำคงรู้ว่าไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยให้ความฝันหลุดมือไปนะสิถึงกล้าท้าทายแบบนี้ หึหึ
"เดี๋ยวนี้หัดต่อรองเมียแล้วเหรอคะ หืมมมม"
"ก็ต้องตามเมียตัวน้อยคนนี้ให้ทันไง มีที่ไหนมาอ้อนกันแบบนี้ก็รู้อยู่ว่าป๋าไม่อยากห่างหนูอยู่แล้ว ยังมาอ้อนอีกแล้วงี้ใครจะอยากไปทำงานกัน "
เขาเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจังมากจนฉันถึงกับรู้สึกผิด
"ไม่อ้อนก็ได้ค่ะ พอแล้ว"
ฉันผละออกจากพี่เขาแต่เขาไม่ยอมรั้งตัวฉันกลับไปให้กอดเอวเขาเหมือนเดิม
"กอดแบบนี้แหละอุ่นดี เย็นนี้ตอนกลับพี่มารับหนูกอดพี่แบบนี้อีกนะ เข้าใจมั้ย"
ฉันพยักหน้ายิ้มๆ เราสองคนไม่เคยทะเลาะกันได้นานเลยจริงๆ โดยส่วนใหญ่พี่ธีมจะเป็ฝ่ายยอมฉันมากกว่าเพื่อเลี่ยงปัญหาการทะเลาะกัน
"รักป๋าจังเลย คิกคิก"
"อย่ามาทำน่ารักเดี๋ยวจับใส่กล่องกลับบ้านซะนิ ไม่ต้องถ่งต้องถ่ายมันละ "
ฉันผละออกจากเขาก่อนจะยิ้มหน้ายู่ว เขายื่นหน้าผากมาใกล้หน้าฉัน เขาสองคนจ้องตากันก่อนจะมีเสียงขัดขึ้นมาซะก่อน
"ถึงแล้วครับนายหญิง"
พี่เจมส์กระแอมเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมา
"โชคดีนะคะ มีปัญหาอะไรให้โทรศัพท์มาทันที ใครรังแกให้บอก ้าอะไรบอกดรีมเขาจะอยู่แถวๆนี้รอสแตนบาย"
ฉันพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะยื่นหน้าหอมแก้มเขาซ้ายขวา
"รับทราบค่ะป๋าา ไปก่อนนะคะ เย็นนี้เจอกันนะจุ๊บบบ"
"ครับ ไปเถอะ"
พี่เจมส์เดินลงมาเปิดประตูรถตู้ให้ฉันอีกอย่างแถวนี้ไม่ค่อยมีคนไม่มีใครสงสัยแน่นอน ฉันลงมาแล้วกันไปยิ้มโบกมือบ๊ายบายให้เขาอีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินไปเข้าไปตรงหน้าตึก ผู้คนเริ่มมากันแล้วฉันเดินเข้าไปหาพี่ธีมงานคนหนึ่ง
"สวัสดีค่ะอิงฟ้าค่ะ"
"อ๊ะ!! น้องอิงฟ้าเชิญทางนี้เลยค่ะผู้กำกับ้าพบอยู่พอดีเลย"
ฉันยิ้มให้พี่เขาก่อนจะเดินตามหลังไป ไปห้องหนึ่งที่มีผู้กำกับแล้วก็ผู้ชายคนหนึ่งพร้อมกับผู้จัดการของเขา ฉันจำได้เขาคือมีน ดาาายที่กำลังดังเหมือนกัน
"สวัสดีค่ะทุกคน "
"น้องอิงฟ้ามาพอดี มานี่ๆ หนูมารู้จักน้องมีนไว้ก่อน เราสองคนจะต้องได้เข้าบทกันจนจบเื่เลย "
ฉันเดินมานั่งลงตรงข้ามกับเขาก่อนจะยิ้มให้ พวกเขาทั้งสองคนมองฉันแล้วยิ้มให้เช่นกัน
"สวัสดีค่ะพี่มีน อ่าพี่...."
"พริตตี้จ๊ะ เป็ผู้จัดการส่วนตัวของน้องมีน หนูอิงฟ้านี่สวยนะเนี้ยเพิ่งจะเคยแสดงละครครั้งแรกใช่มั้ย?"
ฉันพยักหน้ายิ้มกว้าง
"ค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ คงต้องขอคำแนะนำเยอะเลย"
"พูดจาน่ารักเชียว ถามน้องมีนได้เลยถึงเขาจะเข้าวงการได้ไม่นานแต่การแสดงเขาน่าจะพอแนะนำอะไรเราได้บ้าง "
"ฝากตัวด้วยนะคะ"
"ไม่ต้องทางการขนาดนั้นอีกอย่างเราเพิ่งจะอายุ25เอง อิงฟ้าเท่าไหร่"
มีนเอ่ยถามฉันยิ้มๆ วู้วว อายุเท่ากันเลยแหะ
"เท่ากันเลยอ่ะงั้นเรียกมีนเฉยๆได้มั้ย?"
"ได้สิๆ ดีเลยผมมีเพื่อนละ ฮ่าๆๆๆ"
เราสองคนมองหน้ากันยิ้มๆนั้นทำให้ผู้กำกับมองเราสองคนแล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
"คุยกันถูกคอแบบนี้มันต้องออกมาดีแน่ๆ ป่ะๆไปเถอะไปรู้จักกับนักแสดงท่านอื่นบ้างด้านนอกจะได้ร่วมงานกันได้"
ฉันเดินตามผู้กำกับโดยมีมีนเดินตามมา เขาสะกิดฉันแล้วเดินมายืนข้างๆฉัน
"ฉันไม่ค่อยชอบนางเอกเื่นี้เลย บีมารตีนะ เธอชอบดูถูกคนอื่น",
เขาทำท่าทางขยาดสุดๆ แสดงว่าคงจะเจอเหมือนฉันมาสินะ
"เราก็ไม่ต้องไปคุยกับเขามาก นอกบทก็ต่างคนต่างอยู่ เขาคงไม่เหยียดคนอื่นทุกครั้งที่เจอหรอกมั่ง"
"พูดแบบนี้แสดงว่าเคยโดนสินะ "
เขาเอ่ยมองฉันยิ้มๆ และไม่มีอะไรที่ต้องโกหก
"ก็ใช่นะสิ ตอนเราทำงานในกองถ่ายอ่ะ โดนสารพัดจนชินไปละ ฮ่าๆๆ"
"อิงฟ้าเธอนี่ทำใจให้ชินกับเื่พวกนี้ได้ยังไงเนี้ย "
"มีนก็ปล่อยผ่านบ้าง เก็บมาคิดก็ไม่เป็อันทำอะไรพอดี ไปกันเถอะคนมากันเยอะเลย"
ฉันเดินนำเขามารวมๆกับคนอื่นๆ ฉันกับมีนไม่ได้ต่างกันเลยคือไม่คุ้ยเคยกับใคร คุยกันถูกคอกันสองคนก็เลยทำตัวติดกันสุดๆ
"สวัสดีค่ะ"
ฉันไหว้ทุกคนที่เดินผ่าน รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้างแต่นักแสดงรุ่นใหญ่ฉันก็พอจำชื่อได้หมดนะ
"อิงฟ้า"
ฉันหันไปมองตามเสียงก็เจอกับเอ็กตร้า พระเอกในกองของเรานั้นเอง
"คุณเอ็กตร้า!!! ยินดีที่ได้เจอกันค่ะ "
ฉันมองเขายิ้มๆก่อนจะยกมือไหว้เขา เขารับไหว้แล้วมองฉันอยู่นาน จนฉันเริ่มจับหน้าตัวเองมีอะไรติดทำไมเขาถึงมองขนาดนั้นกัน
"มีอะไรติดหน้าฟ้ารึเปล่าคะ?"
เขาส่ายหน้ายิ้มๆ
"ไม่มีหรอกก็แค่ไม่เคยเห็นอิงฟ้าในลุคนี้เท่าไหร่ ตอนอยู่กองถ่ายละครเื่ก่อนเห็นแต่แต่งชุดทีมงานลุยๆ มาครั้งนี้สวยหวานจนจำแทบไม่ได้ "
โอ๊ยยย ฉันเขินนะเนี้ยพระเอกดังมาชมฉันเนี้ย กองถ่ายที่นี่มันรวมสุดหล่อรึเปล่าเนี้ย หล่อแล้วยังอัธยาศัยดีอีก
"ขอบคุณที่ชมนะคะ ฟ้าเขินจริงๆนะเนี้ย "
"ฮ่าๆๆ ทำไมน่ารักจัง ไปเถอะๆพิธีจะเริ่มแล้ว "
"ไม่ทักผมเลยนะ"
มีนเอ่ยขึ้นนั้นทำให้เอ็กตร้าหันไปมองเขาแล้วทำท่าทางใ
"มาตอนไหนเนี้ยมีน"
เขาถามอย่างงงๆ ส่วนฉันก็มองหน้ามีนอย่างงงๆเช่นกัน สาบานสิว่าไม่เห็นอ่ะ??? มีนกับฉันอยู่ด้วยกันตั้งนานแล้วนะ
"โอ้โหพี่ถ้าจะขนาดนี้นะ ไปมองอิงฟ้าต่อเถอะอย่าสนใจผมเลย"
"ฮ่าๆๆ โทษๆมองอิงฟ้าเพลินๆก็เลยไม่เห็นนาย "
ฉันยิ้มเขินจนทำตัวไม่ถูก ทำไมเขาพูดจาแปลกๆอ่ะ โอ๊ยยย อิงฟ้าไม่ชินนนนนน