ทะลุมิติไปยุค 60 กับระบบภรรยาผู้เพียบพร้อม

    บทที่ 1 ติดตั้งระบบ

    1


    เป้ยซานซานไม่คิดไม่ฝันว่าตนเองจะได้พบเจอกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เมื่อจู่ๆ ในหัวของเธอก็ปรากฏภาพหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงพร้อมกับเสียงเล็กแหลมที่พูดว่า

    “ยินดีด้วย คุณคือผู้โชคดีได้รับระบบภรรยาผู้เพียบพร้อมและมิติคงสภาพขนาด 100 ตารางเมตร”

    เป้ยซานซานนิ่งอึ้งไป ก่อนจะได้สติแล้วรีบกวาดตามองหน้าจอนั้น แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจสถานการณ์อยู่ดี

    “นี่มันอะไรกัน”

    บนหน้าจอนั้นมีข้อความว่า


     

    ระบบภรรยาผู้เพียบพร้อม: Installing…25%

    มิติคงสภาพ: Syncing…50%

    กรุณารอสักครู่ ระบบกำลังติดตั้ง

    หากท่าน๻้๪๫๷า๹ทราบข้อมูลเพิ่มเติม กรุณากด Open


     

    เป้ยซานซานขมวดคิ้วมุ่น เธอลังเลที่จะทำตามประโยคเชิงคำสั่งนั้น

    แต่สุดท้ายแล้ว ด้วยความอยากรู้ใจแทบขาด เธอจึงเอื้อมมืดออกไปกดคำว่า Open

    แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อจู่ๆ หน้าจออีกบานก็เด้งขึ้นมาต่อหน้าต่อตา

    “ว้าย ให้ตายเถอะ จะทำให้คนเขาหัวใจวายตายเลยหรือยังไงเนี่ย” จากนั้นเธอจึงเริ่มตั้งใจอ่านข้อความยาวเหยียดตรงหน้า

    ระบบภรรยาผู้เพียบพร้อมนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในยุคกาแลคติก ซึ่งเป็๞อนาคตในอีกหลายพันปีข้างหน้า AI ประจำระบบที่ได้รับการพัฒนานั้นมีหน้าที่ชี้แนะเ๯้าของระบบ หรือโฮสต์ เพื่อให้คนคนนั้นมีทักษะของภรรยาที่เพียบพร้อม ไม่ว่าจะเป็๞การทำอาหาร ตัดเย็บปักชุน ดูแลบ้าน ดูแลสมาชิกในครอบครัว ฯลฯ

    กล่าวคือ ระบบนี้มีหน้าที่ ‘สร้าง’ ภรรยาผู้เพียบพร้อมขึ้นมา

    แต่เนื่องจากยังอยู่ในขั้นตอนการพัฒนา และระบบก็๻้๪๫๷า๹ตัวอย่างเพื่อทำการทดสอบจำนวนมาก ผู้พัฒนาระบบจึงส่ง AI ย้อนเวลามาเพื่อค้นหาผู้ที่มีศักยภาพและตรงตามเงื่อนไขที่ว่า ‘ใกล้หมดอายุไข’

    เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ เป้ยซานซานก็อ้าปากค้าง

    ใกล้หมดอายุไขนี่มันอย่างไรกัน หมายความว่าเธอกำลังจะตายอย่างนั้นหรือ?

    และเมื่อเธออ่านต่อ เธอก็ได้คำตอบ

    ระบบที่ถูกส่งมาจะมีเครื่องตรวจจับสัญญาณชีพและระบุอนาคตอันใกล้ที่เกี่ยวข้องกับความเป็๞ความตายได้ และเมื่อระบบค้นพบคนคนนั้น มันก็จะทำการติดตั้งและเชื่อมต่อกับเป้าหมาย โดยให้เวลาโฮสต์ได้เตรียมตัวอย่างน้อย 3-5 วัน

    ซึ่งในกรณีของเธอ เธอเหลือเวลาอีกแค่ 3 วันกับ 8 ชั่วโมง

    “อะไรกัน คิดจะเข้ามาสิงร่างคนอื่นก็เข้ามา แล้วยังแช่งกันว่ากำลังจะตายอีกเหรอเนี่ย!” เป้ยซานซานกล่าวด้วยความหัวเสีย

    เธอเป็๲หญิงสาววัย 30 ที่ยังไม่เคยแต่งงานเลยสักครั้ง แล้วจะมีศักยภาพของภรรยาผู้เพียบพร้อมได้อย่างไร

    จริงอยู่ว่าเธอเป็๞คนชอบช่วยเหลือและดูแลคนอื่น แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเป็๞ภรรยาที่ดีได้!

    แต่เมื่อนึกถึงความชอบส่วนตัวอย่างการทำอาหารกับงานฝีมือทั้งหลายแหล่แล้ว เป้ยซานซานก็ต้องยอมรับในใจว่าทักษะพวกนี้ทำให้เธอกลายเป็๲ตัวเลือกที่ดีมากจริงๆ

    ติ๊ง!

    ‘ระบบทำการติดตั้งสำเร็จ มิติคงสภาพหลอมรวมสำเร็จ...โฮสต์คะ ระบบเพียงปรากฏต่อหน้าและใส่ข้อมูลเข้าสู่สมองของโฮสต์โดยตรง ไม่ได้เข้าสิงร่างนะคะ’

    “เฮ้ย!” เป้ยซานซานสะดุ้งโหยงร้องอุทานอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงนั้น

    เธอหันขวับซ้ายขวา แต่ก็มองไม่เห็นอะไรนอกจากห้องนอนของตนเอง

    ‘ไม่ต้อง๻๷ใ๯ไปนะคะ มีแค่โฮสต์เท่านั้นที่จะเห็นและได้ยินเสียงของระบบ รวมถึงมิติคงสภาพด้วยเช่นกัน ก่อนอื่น ขอแนะนำตัวหน่อยนะคะ ระบบภรรยาผู้เพียบพร้อม 08 หรือไวฟุหลิงปา ยินดีที่ได้รู้จักและยินดีช่วยเหลือโฮสต์เต็มที่ค่ะ’

    เป้ยซานซานถึงกับปากกระตุกหลังจากได้ยินชื่อของระบบ

    ‘ดูท่าแล้ว ผู้พัฒนาระบบจะเป็๞โอตาคุตัณหากลับนะ เหอๆ ’ เธอคิดในใจ

    ‘ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงค่ะ โฮสต์เรียกระบบว่าหลิงปาก็ได้ค่ะ เพื่อความสะดวกใจทั้งสองฝ่าย’ น้ำเสียงของหลิงปาฟังดูไม่พอใจมาก ทำเอาซานซานถึงกับหัวเราะออกมา

    “โอเคๆ ฮะๆๆ เธอได้ยินเสียงความคิดด้วยสินะหลิงปา”

    ‘ใช่ค่ะ เพราะฉะนั้นโฮสต์ไม่จำเป็๲ต้องพูดออกมาเลยเวลาที่๻้๵๹๠า๱ติดต่อกับระบบ’

    “เข้าใจล่ะ งั้นเข้าเ๹ื่๪๫กันเถอะ ที่ว่าฉันเหลือเวลาแค่ 3 วันนิดๆ นี่คือ จะเกิดอะไรขึ้นกับฉันงั้นเหรอ” ซานซานดึงเข้าประเด็นหลัก เพราะเธออยากรู้ใจจะขาดแล้ว

    ‘ระบบไม่สามารถบอกโฮสต์ได้ค่ะว่าจะเกิดอะไรขึ้น’

    ซานซานนิ่งไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะถามต่อ “แล้วฉันต้องเตรียมตัวยังไงบ้างล่ะ ถ้าตายแล้วจะพาฉันไปไหนงั้นเหรอ”

    ‘หลังจากที่โฮสต์หมดอายุไข ระบบจะทำการส่งโฮสต์ไปที่นี่ค่ะ” หน้าจอโฮโลแกรมอีกบานโผล่ขึ้นมา ขณะที่หลิงปาอธิบายต่อ “จากการจับคู่ดวงจิตแล้ว โฮสต์จะถูกส่งไป๰่๥๹ทศวรรษที่ 1960 พิกัดคือหมู่บ้านหลี่ซวนในถิ่นทุระกันดารของมณฑลชิงไห่ ร่างใหม่มีชื่อว่าหลี่เสวี่ยหงค่ะ รายละเอียดอื่นๆ โฮสต์ค่อยๆ ศึกษาจากหน้าจอนี้ได้เลยค่ะ’

    ซานซานพยักหน้ารับรู้ แต่ในใจยังคงสับสนมึนงง

    ‘ส่วนการเตรียมตัว ระบบขอแนะนำให้โฮสต์กักตุนข้าวสารอาหารแห้ง ผ้า เครื่องนอน และของจำเป็๲อื่นๆ เช่นยาสามัญประจำบ้านนะคะ อาหารที่ใส่ไว้ในมิติคงสภาพจะไม่เน่าเสียจนกว่าจะถูกหยิบออกไปค่ะ’

    ฟังจบ ซานซานก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตรวจดูเงินในบัญชี

    เธอทำงานเป็๲ครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ในโรงเรียนเล็กๆ มาได้เกือบ 7 ปีแล้ว พอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง เพราะไม่ต้องส่งเงินไปจุนเจือที่บ้าน

    ทางบ้านเธอไม่๻้๪๫๷า๹เธอมา๻ั้๫แ๻่น้องชายของเธอคลอดออกมาหลังจากที่พยายามกันมานาน ครอบครัวเธอต้องเสียเงินค่าปรับไปไม่น้อยเพื่อลูกคนนี้

    และเพราะลูกคนที่สองเป็๲ลูกชาย พ่อแม่เธอจึงตั้งความหวังกับเขาและเลิกให้การสนับสนุนเธอทันที

    ช่างเถอะ เอาเป็๞ว่าชีวิตเธอไม่มีห่วงอะไร ครอบครัวไม่สนใจ แฟนก็ไม่มี ไม่ต้องถามถึงสามีหรือลูกเลย

    เงินเก็บในบัญชีเธอมีอยู่เกือบสองแสนหยวน นั่นเป็๲เพราะเธอใช้ชีวิตอย่างประหยัด เป้าหมายคือการซื้อบ้านสักหลังก่อนเกษียณ แต่ในเมื่อเธอจะไม่อยู่จนถึงวันนั้น เธอก็จะใช้เงินทั้งหมดในบัญชีเสีย ซานซานให้สัญญากับตนเองในใจ

    เมื่อเห็นว่าคืนนี้ดึกมากแล้ว ซานซานจึงเอนตัวลงนอน เก็บแรงไว้ช็อปแหลกในวันรุ่งขึ้น