ตอนที่ 13: ความลับในแกนเหล็ก กับแฟ้มคดีปกปิดแห่ง์รอบ 500 ปี!
รพีเดินกลับมาถึงแผนกรับเื่ร้องเรียนด้วยท่าทีครุ่นคิด คำพูดของประมุขเทพหลิงหยุนยังคงดังก้องอยู่ในหัว ‘ลองใช้พลังปราณของเ้า อัดเข้าไปในแกนเหล็กสีดำของคัมภีร์สัจจะให้ลึกที่สุดดูสิ’
ทันทีที่เขาก้าวพ้นขอบประตู เหม่ยหลิงก็วิ่งถลาเข้ามาหาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ม้วนกระดาษในมือร่วงหล่นลงพื้น
"ท่านเซียวเซียน! ปลอดภัยดีใช่ไหมเ้าคะ! ท่านประมุขไม่ได้สั่งลงทัณฑ์ หรือจับท่านไปขังในคุกน้ำแข็งใช่หรือไม่!" เทพธิดาสาวสำรวจดูแขนขาของเ้านายราวกับกลัวว่าจะมีชิ้นส่วนไหนขาดหายไป
"ใจเย็นๆ ครับคุณเหม่ยหลิง ผมยังอยู่ครบสามสิบสองประการ" รพียิ้มขำ พลางถอดเสื้อกันหนาวเวทมนตร์คืนให้เธอ "แถมยังได้โบนัสเป็คำแนะนำดีๆ จากบอสใหญ่มาด้วย... ช่วยปิดประตูหน้าต่าง แล้วลงกลอนให้แ่าทีครับ เรามีของต้องทดลองกันนิดหน่อย"
เหม่ยหลิงรีบทำตามอย่างว่าง่าย แม้จะงุนงง รพีนั่งลงที่โต๊ะทำงาน ดึง ‘คัมภีร์สัจจะ’ ออกมาจากแขนเสื้อ วางมันลงบนโต๊ะไม้ที่บัดนี้สะอาดสะอ้าน แกนเหล็กสีดำสนิทของมันยังคงดูธรรมดา ไร้ซึ่งลวดลายหรือพลังเวทใดๆ แผ่ออกมา
"ท่านจะทำอะไรหรือเ้าคะ?"
"เปิดเซฟลับครับ" รพีตอบสั้นๆ
นิติกรหนุ่มหลับตาลง รวบรวมสมาธิ สูดลมหายใจเข้าลึก แม้ร่างของเซียวเซียนจะเป็เพียงเทพชั้น 9 ที่มีพลังปราณน้อยนิดยิ่งกว่าไฟแช็ก แต่รพีก็รีดเร้นมันออกมาจนหยดสุดท้าย เขาทาบฝ่ามือลงบนแกนเหล็กสีดำสนิทนั้น แล้วผลักดันพลังปราณสายเล็กๆ พุ่งตรงเข้าไปในแกนกลาง!
แวบแรก... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา...
ครืนนนน!
โต๊ะทำงานสั่นะเือย่างรุนแรง แกนเหล็กสีดำที่เคยเย็นเฉียบพลันร้อนระอุขึ้นมา แสงสีทองที่เคยเปล่งประกายอย่างอ่อนโยน บัดนี้เปลี่ยนเป็สีแดงชาดเข้มข้นราวกับโลหิต มันไม่ได้สว่างจ้าจนแสบตา แต่มันลึกล้ำและทรงพลัง
ม้วนคัมภีร์ที่เคยม้วนตัวอยู่ ค่อยๆ คลี่กางออกเองกลางอากาศ กระดาษสีเหลืองกรอบยืดยาวออกไปราวกับไม่มีที่สิ้นสุด มันหมุนวนรอบตัวรพีและเหม่ยหลิง ทอดยาวเป็วงแหวนอักขระนับร้อยนับพันวง
"ท... ท่านเซียวเซียน! นี่มันอะไรกันเ้าคะ!" เหม่ยหลิงเบิกตากว้าง ยกมือขึ้นป้องปากเมื่อเห็นตัวอักษรเรืองแสงสีทองและแดงลอยฟ่องเต็มห้องไปหมด คล้ายกับภาพโฮโลแกรมสามมิติในหนังไซไฟ
รพีเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน เขาลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองตัวอักษรเ่าั้ ั์ตาของนักกฎหมายเบิกกว้างเมื่อสมองเริ่มประมวลผลเนื้อหาที่เขียนอยู่บนกำแพงอักขระเวทมนตร์
"นี่มัน... ไม่ใช่แค่เครื่องจับเท็จแล้ว" รพีพึมพำ เสียงสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นสุดขีด "นี่มันคือ 'กล่องดำ' ของ์ชัดๆ!"
เขาเอื้อมมือไปแตะแถวอักขระสีแดงที่ลอยอยู่ใกล้ที่สุด ทันใดนั้น ข้อความก็ขยายใหญ่ขึ้นพร้อมกับเสียงสะท้อนอันแหบพร่าดังก้องในหัว
‘บันทึกคดีปี์ที่ 4210: คดีเพลิงไหม้ป่าสมุนไพรทิศตะวันออก... ผู้ต้องสงสัยคือ ปีศาจจิ้งจอกอัคคี ถูกตัดสินปะาชีวิต... ทว่า ความจริงที่ถูกซ่อนเร้นคือ บุตรชายคนที่สองของเทพตระกูลหลิง แอบนำเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาเล่นจนลุกลาม คดีนี้ถูกสั่งปิดโดยประมุขสภาเทพ...’
รพีรีบหันไปแตะอีกข้อความหนึ่งที่อยู่ถัดไป
‘บันทึกคดีปี์ที่ 4355: คดีงบประมาณซ่อมแซมประตู์ทิศใต้สูญหาย... ผู้รับผิดชอบคือ เ้าหน้าที่บัญชีชั้น 7 ถูกตัดสินจำคุกหมื่นปี... ความจริงที่ถูกซ่อนเร้นคือ เทพตระกูลจ้าว ยักยอกงบประมาณไปสร้างวิมานส่วนตัว เ้าหน้าที่บัญชีเป็เพียงแพะรับบาป...’
"คุณพระช่วย..." เหม่ยหลิงที่อ่านข้อความลอยฟ้าอยู่ข้างๆ ถึงกับทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ขาอ่อนแรง "นี่มัน... บันทึกคดีที่ถูกบิดเบือนทั้งหมดเลยนี่เ้าคะ คดีพวกนี้เคยเป็ข่าวดังเมื่อหลายร้อยปีก่อน และทุกคนก็เชื่อตามที่เบื้องบนประกาศออกมา!"
รพีกำหมัดแน่น ั์ตาสีดำทอประกายวาวโรจน์ "มันคือ 'ชั้นที่สอง' ของคัมภีร์สัจจะครับ ตลอด 500 ปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่มีคนมาให้การเท็จ หรือมีผู้มีอำนาจใช้อิทธิพลมืดสั่งปิดคดีอย่างไม่เป็ธรรม คัมภีร์ม้วนนี้ไม่ได้นิ่งเฉย... มันรับรู้ และมันแอบ 'บันทึกความจริง' ทั้งหมดเอาไว้ในแกนกลางของมัน!"
นิติกรหนุ่มมองไปรอบๆ ทะเลอักขระนับหมื่นนับแสนคดีที่ลอยอยู่รอบตัว นี่คือหลักฐานการทุจริต การกดขี่ และการคอร์รัปชันของ ‘สภาเทพ 12 ตระกูล’ ตลอดห้าศตวรรษที่ผ่านมา ทุกชื่อ ทุกเหตุการณ์ ทุกความอยุติธรรม ถูกเก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ร่องรอยการแก้ไขดัดแปลง
"มิน่าล่ะ... อดีตหัวหน้าแผนกถึงได้หนีเตลิดไป เขาคงรู้ว่ามีของแบบนี้อยู่ แต่ไม่กล้าเปิดมัน หรือเปิดแล้วก็กลัวจนหัวหด" รพีหัวเราะหึๆ "และนี่ก็คือเหตุผลที่ท่านประมุขหลิงหยุนยอมปล่อยผมกลับมา เขาอยากรู้ว่าผมจะกล้าพอที่จะใช้ 'ะเินิวเคลียร์' ลูกนี้ ถล่มพวกสภาเทพหรือเปล่า"
"ท... ท่านเซียวเซียน ข้ากลัวเ้าค่ะ" เหม่ยหลิงเสียงสั่น "ถ้าพวก 12 ตระกูลรู้ว่าเรามีบัญชีดำเล่มนี้อยู่ พวกเขาต้องส่งคนมาฆ่าปิดปากพวกเราแน่ๆ เรากำลังกุมความลับที่ล้มล้าง์ได้เลยนะเ้าคะ!"
รพีหันกลับมาหาผู้ช่วยสาว เขาวางมือลงบนไหล่ของเธออย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่น
"ไม่ต้องกลัวครับเหม่ยหลิง" รพียิ้มมุมปาก เป็รอยยิ้มของทนายความที่รู้ว่าตัวเองถือไพ่รอยัลสเตรทฟลัชอยู่ในมือ "เราจะยังไม่เปิดไพ่ใบนี้ให้ใครเห็น เราจะเก็บมันไว้เป็ 'ฐานข้อมูลลับ' เอาไว้สวนกลับเวลาพวกมันเล่นตุกติก"
เขาสะบัดมือเบาๆ คลายพลังปราณออก กำแพงอักขระทั้งหมดถูกดูดกลับเข้าไปในแกนเหล็กสีดำอย่างรวดเร็ว คัมภีร์สัจจะกลับมามีสภาพเป็ม้วนไม้ไผ่เก่าๆ ธรรมดาๆ ตามเดิม
รพีเก็บมันยัดใส่แขนเสื้อให้ลึกที่สุด แววตาของเขาเปลี่ยนเป็คมกริบและเยือกเย็น "เตรียมตัวให้พร้อมนะครับคุณเหม่ยหลิง การเปิดโปงคดีเล็กๆ ของเราใน่นี้ คงทำให้พวกเบื้องบนเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว... ผมพนันได้เลยว่า อีกไม่นาน พวกมันต้องส่ง 'ตัวเป้ง' มาข่มขู่เราถึงที่แน่"
และคำทำนายของนิติกรหนุ่มก็แม่นยำยิ่งกว่าตาเห็น เพราะในรุ่งเช้าของวันถัดมา... กรมคุมกฎ์ก็ต้องสั่นะเืด้วยการมาเยือนของเทพผู้ที่ได้ชื่อว่า 'แข็งแกร่งที่สุดใน์ชั้นกลาง'!