ตอนที่ 16 อาวุธเกรดS
‘วิชากายาเหล็กขั้นที่ 3’
กลุ่มของทีชในตอนนี้แต่ละคนนั้นสีหน้าบ่งบอกว่ากำลังใสุดขีดหลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เจียงเฉียงพูดออกมารวมถึงสมิทที่ตอนนี้พึ่งฟื้นจากอาการสลบขึ้นมาพอดี เขาถึงกับอยากจะกลับลงไปนอนสลบต่อราวกับยอมรับชะตากรรม
“ทุกคนอย่าพึ่งยอมแพ้สุภาพบุรุษไม่มีวันยอมแพ้ฉันใด จอมยุทธที่แท้จริงก็ไม่มีวันยอมแพ้ฉันนั้น!!”
อลาโน่ที่ในเวลาแบบนี้ยังคงพูดจาเพ้อเจ้อได้ะโปลุกใจเพื่อนๆในกลุ่มพร้อมกับวิ่งเข้าไปโจมตีใส่เจียงเฉียงทำเหมือนกับไม่ได้ยินสิ่งที่เจียงเฉียงนั้นพูดออกมา
เคร้ง!!
ดาบของอลาโน่ฟันเข้าไปที่ลำคอของเจียงเฉียงแต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากเสียงที่เหมือนกับโลหะกระทบกัน ในจังหวะนั้นเองเขาได้เผลอสบตากับเจียงเฉียงที่กำลังแสยะยิ้มจ้องมาที่ตัวเขาพร้อมกับค้อนในมือที่กำลังยกขึ้นหวังจะฟาดใส่ตัวเขาเต็มแรงแต่ทว่าอลาโน่นั้นหลังจากได้สบตาก็ชิงะโถอยออกมาก่อนทันทีจึงทำให้หลบได้อย่างหวุดหวิด
ฮ่าห์!!
ย๊ากกก!
เปรี๊ยง!
ฉัวะ!
ิและดาร์คพุ่งเข้ามาโจมตีพร้อมกันหลังจากที่เจียงเฉียงเหวี่ยงค้อนโจมตีใส่อลาโน่ในใจของทั้งคู่นั้นโจมตีเพราะ้ายื้อไม่ให้เจียงเฉียงตามไปซ้ำอลาโน่ที่ะโถอยหลังได้อย่างหวุดหวิด
แต่ผลกลับเหนือความคาดหมายิและดาร์ค โจมตีประสบผลสำเร็จอย่างน่าแปลกใจโดยินั้นสามารถสร้างรอยช้ำขึ้นที่บริเวณไหล่ซ้ายได้ ส่วนดาร์คนั้นสามารถสร้างรอยแผลขึ้นที่แขนขวาได้
ทันใดนั้นเองทีชที่เห็นทุกอย่างจึงคิดได้ทันทีกับสิ่งที่เขาสงสัยมาตลอดว่าทำไมก่อนหน้านี้ตัวเขาถึงสามารถแทงกระบี่ใส่เจียงเฉียงได้สรุปคือ ‘วิชากายาเหล็ก’ สามารถป้องกันการโจมตีทั่วไปหรือการโจมตีทางกายภาพได้ราวกับมีร่างกายเป็เหล็กส่วนการเพิ่มแต่ละขึ้นของวิชากายาเหล็กจะทำให้พละกำลังเพิ่มขึ้นและยังทำให้ร่างกายโจมตีได้ไวและรุนแรงขึ้นอีกด้วย พูดง่ายๆ คือแรงเยอะขึ้นแต่หลังจากที่โจมตีออกไปแล้วจะมีจังหวะแค่ไม่กี่วินาทีที่พลังป้องกันของวิชาจะไม่ส่งผลออกทำให้สามารถโจมตีสวนกลับได้
ดาร์ค และิรวมถึงอลาโน่ก็เข้าใจแล้วเช่นกันทุกคนอาศัยเสี้ยววินาทีสบตากันก็เข้าใจความหมายทันทีอลาโน่รีบพุ่งเข้ามาพัวพันเพื่อล่อให้เจียงเฉียงโจมตีตัวเองทันทีส่วนินั้นคอยป่วนจังหวะให้เจียงเฉียงโจมตีได้ลำบากเพื่อให้อลาโน่มีจังหวะในการหลบจุดสำคัญส่วนดาร์คและทีชนั้นจ้องเขม็งเพื่อรอจังหวะโจมตี!!ทันใดนั้นเองเจียงเฉียงก็เหวี่ยงค้อนสุดแรงใส่อลาโน่อีกครั้ง ิไม่รอช้าฟาดพลองเต็มแรงใส่ค้อนของเจียงเฉียงเพื่อช่วยเบี่ยงวิถีการโจมตีออกทำให้อลาโน่ะโหลบออกได้อย่างทันท่วงทีอีกครั้ง
ฉัวะ!!
ฉัวะ!!ฉัวะ!!
อ๊ากกกกก!!
ทีชและิโจมตีรัวเข้าไปได้3 ครั้งทำให้เกิดการาเ็รุนแรงที่ขาข้างซ้ายและแขนขวาของเจียงเฉียง ส่งผลให้เจียงเฉียงเข่าทรุดลงกับพื้นทันที
สมิทที่กำลังกล้าๆกลัวๆ เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาเริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่าง สมิทจึงตัดสินใจพุ่งตัวเข้ามาช่วยอีกแรงทันที
กลุ่มของทีชใช้วิธีนี้ในการต่อสู้จนเจียงเฉียงเริ่มมีาแทั่วทั้งตัวเืไหลออกจากร่างกายมากขึ้นจนทำให้ร่างกายหนักอึ้งเคลื่อนไหวได้ช้าลงอลาโน่เห็นเช่นนั้นก็เข้าใจทันทีว่าเจียงเฉียงกำลังหมดแรง เขาพลันเปลี่ยนจากการหลบและบล็อกการโจมตีพุ่งตัวสุดแรงเข้าล็อกแขนซ้ายของเจียงเฉียงแต่ก็แลกกับการโดนเจียงเฉียงทุบใส่เต็มๆจนกระอักเืแต่เขากลับไม่ยอมปล่อยแขนของเจียงเฉียง ิเห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปล็อกแขนอีกข้างของเจียงเฉียง
“ดาร์ค!!”ทีชะโเรียกดาร์คพลางะโเข้าล็อกคอเจียงเฉียงอีกคน
ย๊ากกกกก!
เจียงเฉียงที่แหกปากพลางพยายามยืนขึ้นเพื่อจะดิ้นให้หลุดจากการล็อกของพวกทีชดาร์คมองเห็นจังหวะเขารีบะโพุ่งเข้าหาทันทีพร้อมกับนำยากรอกใส่ปากเจียงเฉียงที่กำลังแหกปากทันที!!
เจียงเฉียงกินยาเข้าไปเต็มๆหลายอึกมันพลันะโว่า
“พวกแกเอายาถอนพิษมาให้ข้าไม่งั้นพวกแกตาย ย๊ากกกกก”
เมื่อสิ้นสุดเสียงะโพลันมีพลังมหาศาลเหวี่ยงทุกคนจนกระเด็นออกไป!
ตึกๆ ตึกๆ
อึก!!
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!ทำไมร่างกายเราร้อนแบบนี้’ เจียงเฉียงที่อยู่ดีๆ ก็ยืนนิ่งไปนั้น กลับกำลังงงว่าเกิดอะไรขึ้นเขาส่ายตามองรอบๆด้วยแววตาสงสัยอะไรบางอย่าง
“รีบรวบรวมลมปราณแล้วควบคุมเร็วคุณธาตุไฟเข้าแทรก!!” สมิทที่ยืนมองเห็นทุกอย่างะโบอกเจียงเฉียงทันที
“ว่าไงนะอึก!!” เจียงเฉียงะโถามกลับไปแต่แล้วเขากลับรู้สึกตัว จึงทรุดตัวลงนั่งพร้อมกับโคจรลมปราณเพื่อปรับลมปราณจนเวลาผ่านไป 20 นาทีค่อยลืมตาขึ้นพร้อมกับบอกว่า
“ขอบคุณตอนนี้ลมปราณข้าเริ่มสงบแล้วข้าขอโทษพวกเ้าด้วย แต่ข้า้าเวลาเพื่อปรับลมปราณอีกหน่อย”
“พวกเราจะเฝ้าคุณให้เองเชิญตามสบายครับ”ทีชพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทำให้เจียงเฉียงพยักหน้า เขามั่นใจเพราะแววตาของคนกลุ่มนี้บ่งบอกว่าจะทำตามที่พูดอย่างแน่นอนเมื่อคิดได้เจียงเฉียงจึงหลับตาลงแล้วโคจรพลังต่อ
......
เวลาได้ผ่านไปแล้วกว่า3 ชม.ที่กลุ่มของทีชนั่งเฝ้าเจียงเฉียงในเวลานี้กลุ่มของทีชนั้นหลอดเืได้ฟื้นฟูจนเต็มแล้วเพียงแต่ทุกคนนั้นรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก โดยเฉพาะอลาโน่ ตัวเขานั้นเสียทั้งโล่คู่ใจที่แตกจนไม่สามารถซ่อมกลับได้แถมน้ำยาเืก็หมดเกลี้ยง ในความเป็จริงตัวเขาถ้าโดนโจมตีอีกสักครั้งก็คงตายแน่นอนแล้ว
สมิทที่เห็นว่าอลาโน่ทุ่มเทให้กับเขาถนาดนี้ถึงกับเอ่ยปากสัญญาว่าจะสร้างโล่ให้ใหม่พร้อมกับดาบและกระบี่ของทีชและดาร์คในระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นเองก็ได้ยินเสียงของเจียงเฉียงพูดขึ้นมาว่า
“ขอบคุณพวกเ้ามากที่ช่วยเหลือข้า....”
“อาจารย์ลุงครับนี่คือจดหมายก่อนตายจากอาจารย์ของข้าที่เขียนถึงท่าน” สมิทยื่นซองจดหมายให้กับเจียงเฉียงอ่าน
......
หลังจากที่เจียงเฉียงอ่านจดหมายจนจบก็หันมาบอกกับสมิทว่าจะรับเป็ศิษย์ทำให้ระบบเควสเสร็จสิ้นรางวัลที่สมิทได้จากระบบคือเหรียญทองจำนวน 100 ทองแต่รางวัลจากเจียงเฉียงคือ ค้อนเกรด A เป็ค้อนรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทื่อๆแต่มีลวดลายของัสลักเอาไว้สวยงาม ด้ามจับทำจากไม้สักพันปียาวประมาณ 11 นิ้ว สีของไม้เป็สีดำสนิทดูน่าเกรงขาม ปลายด้ามจับร้อยเชือกเอาไว้สำหรับแขวนหรือพันมือเพื่อให้จับได้แน่นไม่หลุดคุณสมบัติที่ติดมาคือทำให้โอกาสในการผลิตอาวุธและชุดเกราะประสบความสำเร็จมากขึ้นอีก30% ซึ่งถือว่าสูงมากซึ่งเจียงเฉียงได้บอกเอาไว้ว่าค้อนมีส่วนผสมของอดาแมนเที่ยมทำให้สามารถตีแร่อดาแมนเที่ยมได้
หลังจากที่เจียงเฉียงมอบค้อนเกรดS ให้ก็ได้มอบคัมภีร์ให้กับสมิทอีกนั่นคือคัมภีร์วิชากายาเหล็กสมิทรีบเปิดใช้งานทันทีทำให้ตอนนี้สามารถใช้วิชากายาเหล็กขั้นที่ 1 ได้แล้ว
วิชากายาเหล็กประกอบด้วย5 ขั้น
ขั้นที่ 1 ทำให้ร่างกายทนทานต่อการโจมตีกายภาพได้มากขึ้น(โคจรลมปราณเพื่อเปิดใช้งานได้)
ขั้นที่ 2 ทำให้ร่างกายมีพละกำลังมากขึ้น100 หน่วย (ท่านยังไม่สามารถใช้งานได้)
ขั้นที่ 3 ทำให้ร่างกายมีพละกำลังมากขึ้นอีก100 หน่วย (ท่านยังไม่สามารถใช้งานได้)
ขั้นที่ 4 ทำให้ร่างกายมีพละกำลังมากขึ้นอีก200 หน่วย และสามารถทนทนความร้อนได้แทบทุกชนิด(ท่านยังไม่สามารถใช้งานได้)
ขั้นที่ 5 ทำให้ร่างกายมีพละกำลังมากขึ้นอีก200 หน่วย ร่างกายสามารถขับพิษได้และสามารถทนทานการโจมตีกายภาพได้มากยิ่งขึ้น (ท่านยังไม่สามารถใช้งานได้)
เมื่อสมิทอ่านคำอธิบายเสร็จก็ถามกับเจียงเฉียงว่าจะเพิ่มขึ้นของขั้นวิชาได้อย่างไรเจียงเฉียงได้ตอบว่าการเพิ่มขึ้นวิชาจะต้องฝึกฝนและทำความเข้าใจเอาเองซึ่งหลังจากทีทุกคนได้ยินก็สอดคล้องกับคำอธิบายของเกมที่ว่าเกม LC นั้นผู้เล่นสายจิตและปราณจะต้องฝึกวิชาเอาเองไม่เหมือนกับสายมานานั่นเอง
‘แสดงว่าเราสามารถสะสมวิชาได้หลากหลายแต่จะเรียนรู้ได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น ต่อให้มีอาจารย์ที่สำเร็จวิชานั้นๆแล้วก็ไม่สามารถถ่ายทอดให้เราได้โดยตรงคงทำได้แค่ชี้แนะเท่านั้นถ้าเราอยากจะฝึกวิชาไหนเราควรต้องตัดสินใจดีๆ สินะ ไม่งั้นจะเป็การเสียเวลาเปล่า’
‘กลับเมืองเริ่มต้นไปเราคงต้องเร่งหาวิชาสักวิชามาฝึกถ้าหาไม่ได้จริงๆ คงต้องซื้อมาสักเล่ม’
หลังจากที่เื่ราวต่างๆเคลียเรียบร้อย สมิทได้รับปากว่าจะเริ่มตีอาวุธให้กับทีชและดาร์คทันทีเจียงเฉียงที่ได้ยินดังนั้นจึงให้หยิบยืมโรงตีเหล็กของเขาทันทีพร้อมกับอาสาว่าจะคอยให้คำแนะนำแก่สมิท เพราะยังไงตอนนี้ตัวเขานับได้ว่าเป็อาจารย์ของสมิทอยู่แล้ว
“ดาบเฮยเซ่อ”ดาร์คที่เห็นว่าสมิทกำลังเตรียมอุปกรณ์ก็ได้เอ่ยชื่อของดาบออกมา
“หืมเฮยเซ่อที่แปลว่าสีดำสมกับเป็แกจริงๆ อะไรก็ต้องดำไปหมด แล้วเ้าละทีช ้าชื่อแบบไหน”สมิทบ่นอึบอุบพร้อมกับหันไปถามทีช
“ตั้งชื่อเองได้ด้วยหรอเอ่ยผมยังไม่ทันคิดด้วยสิ” ทีชตอบกลับด้วยน้ำเสียง งงๆ
“ตั้งได้สิอุปกรณ์ทุกชิ้นที่ช่างตีเหล็กสร้างจะสามารถตั้งชื่อเอาเองได้หมดแหละ แต่มันไม่ได้ช่วยให้คุณสมบัติดีขึ้นหรอกนะเพราะเกมนี้อาวุธไม่มีพลังโจมตี ชุดเกราะก็ไม่มีพลังป้องกัน จะมีแต่คำอธิบายกับคุณสมบัติเสริมเท่านั้น”สมิทอธิบายหลักการของอุปกรณ์ให้กลับทีชที่ดูเหมือนไม่ค่อยเข้าใจฟัง
“ถ้าไม่มีผลอะไรงั้นแล้วแต่คุณเลยแล้วกันเพราะยังไงกระบี่เล่มนี้ก็เป็ฝีมือคุณสร้างอยู่แล้ว”
ทีชพูดยิ้มๆโดยที่ไม่ได้คิดอะไร แต่ดาร์คกับอลาโน่ที่ยืนอยู่ด้านหลังนั้นตอนนี้กำลังเอามือกุมท้องปิดปากเหมือนกับเป็อะไรสักอย่าง
“หืมเป็อะไรรึเปล่าครับพี่อลาโน่ พี่ดาร์ค”ิเห็นเช่นนั้นพอดีก็รรีบเอ่ยปากถามด้วยความเป็ห่วง
“อ....อ้อไม่มีอะไรข้าแค่รู้สึกปวดท้องนิดหน่อยแต่สงสัยจะคิดไปเอง”อลาโน่พูดตะกุกตะกักนิดหน่อยเหมือนกับพยายามกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง
“นายต้องใช้เวลาในการสร้างเท่าไหร่”
ส่วนดาร์คหันมาถามสมิทด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ถ้ามองให้ดีๆ จะเห็นว่าแก้มแดงนิดๆ อย่างผิดปกติ
“ไม่แน่ใจเพราะไม่เคยใช้อดาแมนเที่ยมมาก่อนแต่สำหรับแร่เหล็กทั่วๆ ไปก็ใช้เวลาประมาณ 6 ชม.ได้”สมิทอธิบายพลางทำสีหน้าครุ่นคริด
“งั้นไม่เป็ไรไว้ข้าจะกลับเข้ามาใหม่พรุ่งนี้”ดาร์คพูดจบก็ล็อกเอ้าท์ออกทันทีเนื่องจากบริเวณบ้านของเจียงเฉียงถือเป็บริเวณในหมู่บ้านฮูซาเลยทำให้สามารถล็อกเอ้าท์ออกได้ทันที
เมื่อทุกคนเห็นเช่นนั้นก็พากันกล่าวลาล็อกเอ้าท์ออกไปกันหมดส่วนสมิทหันหน้าเข้าโรงตีเหล็กหยิบแร่ออกมาพร้อมกับเริ่มงานทันที
เคร้ง!เคร้ง!
เคร้ง!เคร้ง!
เสียงของโลหะกระทบกันดังกังวานไปทั่วหมู่บ้านเริ่มต้น‘ฮูซา’ ตลอดทั้งคืน เสียงดังออกมาจากโรงตีเหล็กแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้านภายในโรงตีเหล็กมีภาพของคนสองคนยืนอยู่หน้าเตาผิง สมิท และ เจียงเฉียงในตอนนี้สายตาของเขาทั้งสองมีเพียงโลหะสีดำที่กำลังถูกทุบด้วยค้อนเจียงเฉียงนั้นยืนอยู่ข้างๆ สมิทตลอดด้วยสีหน้าตื่นเต้น เขาคอยเสริมเทคนิคให้กับสมิทตลอดเวลาที่สมิทกำลังจะเผลอทำบางสิ่งที่ผิดพลาดเขาก็จะคอยเอ่ยเตือนอยู่เสมอ
ส่วนสมิทในตอนนี้นั้นกำลังมุ่งมั่นอย่างมากเพราะเขาได้เห็นถึงการเสียสละของเพื่อนๆเพื่อช่วยเหลือเขา แถมในตอนนี้เขาเองยังได้มีโอกาสสร้างอาวุธจากแร่ที่ไม่เคยทำมาก่อนทำให้เปลวไฟแห่งความตื่นเต้นได้ลุกโชนขึ้นในใจอย่างรุนแรงแบบที่เขาเองไม่เคยรู้สึกมาก่อนสมิทได้สาบานเอาไว้ในใจว่าจะทำให้กระบี่และดาบทั้งสองเล่มนี้เป็อาวุธที่ทรงพลังที่สุดในเกมให้ได้!!