แสงขาวนวลยามราตรีค่อยๆเปลี่ยนเป็สีแสด อาทิตย์ทอแสงอุทัยทั่วท้องฟ้าสาดส่องมายังเมืองสือเฉิง
หน้าประตูบ้านสกุลตู้มีฝูงชนกลุ่มใหญ่มารวมตัวกันอย่างหนาแน่น มีเสียงพูดคุยกันเจี๊ยวจ๊าวเป็เสียงพื้นหลังวันนี้เป็วันที่บ้านสกุลตู้รับสมัครองครักษ์ คนที่้าเข้าร่วมเข้าแถวรออยู่หน้าเวทีประลองนานแล้วแต่ละคนต่างเปี่ยมด้วยความฮึกเหิม ท่าทางกระตือรือร้นอยากเข้าประลอง
ส่วนผู้ที่ไม่สามารถเข้าร่วมก็ถือโอกาสมามุงดูเหตุการณ์ เปิดหูเปิดตา เพราะงานที่คึกคักเช่นนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยสักเท่าไร
ณบ้านสกุลตู้ คนของบ้านสกุลตู้พากันออกมาจากประตูใหญ่ มีองครักษ์จำนวนมากยืนประจำอยู่รอบๆแม้จะเป็ที่ผู้คนมาชุมนุมกันอย่างคึกคัก ทว่าก็ไม่มีผู้ใดกล้าก่อเื่
“นั่นมันนายน้อยจอมทึ่มประจำบ้านสกุลตู้คนนั้นนี่ ไปยืนบ้าอยู่บนูเาร้างอีกแล้ว”
“แท่นศิลาตรงนั้นหายไปแล้ว แปลกจัง”
ด้านนอกบ้านสกุลตู้ถูกรายล้อมจนแน่นขนัดหลายคนเงยศีรษะไปมองูเาร้างที่อยู่ด้านหน้าของประตูข้าง เห็นชายหนุ่มสวมชุดอย่างดีสีม่วงกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ ไม่ต้องคาดเดาเลย คนในเมืองสือเฉิงต่างทราบดีว่านอกจากคุณชายน้อยจอมทึ่มของบ้านสกุลตู้แล้วก็ไม่น่าจะมีคนอื่นอีกแล้ว
สิบปีมานี้เื่เล่าขานและชื่อเสียงของตู้เซ่าฝู่ คุณชายชายน้อยจอมทึ่ม เป็ที่รู้จักของชาวบ้านทุกคนมานานแล้วไม่มีบ้านไหนที่ไม่รู้ เป็ประเด็นที่ผู้คนมักพูดถึงกันยามว่างนั่งจิบน้ำชา
เอ่ยถึงตู้เซ่าฝู่เป็คุณชายของบ้านสกุลตู้ ในเมืองสือเฉิงแห่งนี้ ถือว่าได้เกิดมามีชาติตระกูลอยู่อย่างสุขสบายเพียงแต่เมื่อตู้เซ่าฝู่หกขวบ ได้รับการตรวจชีพจร พบว่าชีพจรที่เป็แหล่งกำเนิดลมปราณไม่สามารถใช้การได้จึงมิอาจฝึกวรยุทธได้
ในยุคสมัยที่วิทยายุทธเจริญรุ่งเรืองยกย่องวรยุทธเป็สิ่งสำคัญ การที่ไม่สามารถฝึกวรยุทธได้จะทำให้เกิดผลเสียภายหลัง เกิดเป็คุณชายน้อยในบ้านสกุลตู้แต่เดิมสามารถใช้ประโยชน์จากชื่อเสียงและอำนาจของบ้านสกุลตู้ที่มีในเมืองสือเฉิงได้แต่ต่อให้ไม่สามารถฝึกวรยุทธได้ ไม่มีฐานะอำนาจในตระกูล แต่อย่างน้อยพอดำรงชีวิตอยู่ไปได้
แต่ก็ยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดวันนั้นที่ตรวจพบว่าชีพจรลมปราณใช้การไม่ได้ คุณชายน้อยบ้านสกุลตู้คนนี้ช่างโชคร้ายท่ามกลางลมฝนที่กระหน่ำอย่างหนัก ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงวิ่งไปที่แท่นศิลาของูเาร้างต้องคำสาปสายฟ้าฟาดลงมาที่แท่นศิลา แท่นศิลาไม่เป็อะไร แต่คุณชายน้อยบ้านสกุลตู้
ที่น่าสงสารกลับได้รับเคราะห์ร้ายจากพลังจากธรรมชาติถูกฟ้าผ่าใส่ต้องรักษาตัวสามวันจึงฟื้นได้สติ
หลังจากตอนนั้นคุณชายน้อยคนนี้ก็มักชอบเผ่นไปหาแท่นศิลา ตอนแรกยืนอยู่ตรงนั้นไม่กี่ชั่วยาม ภายหลังเวลาที่ยืนก็ยาวนานขึ้นเรื่อยๆมักยืนเหม่อลอย ทำท่าทางแปลกๆ บางครั้งถึงกับลงไม้ลงมือกับแท่นศิลานั้นด้วย
ตอนแรกยังพอมีคนของบ้านสกุลตู้ไปรั้งไว้บ้างและตามหาหมอมาช่วยรักษา แต่กลับไร้ผล พอเวลานานวันเข้า บ้านสกุลตู้เลยปล่อยไม่สนใจแล้ว
ระยะเวลาสิบปีชื่อเสียงของเ้าทึ่มคนนี้ก็ค่อยๆ เล็ดลอดออกจากบ้านสกุลตู้จนดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองสือเฉิงทุกคนต่างรู้จัก ในบรรดาคุณชายน้อยบ้านสกุลตู้ มีคุณชายน้อยจอมทึ่มอยู่คนหนึ่ง
“หากทายาทของบ้านสกุลตู้ต่างเป็เช่นเขา วันนี้ก็คงง่าย”
บุรุษหนวดเคราเฟิ้มผิวพรรณมีสีค่อนข้างคล้ำ ร่างกายกำยำคนหนึ่ง ก็มองไปที่เงาคนบนูเาร้าง พูดออกมาเสียงเบาๆ
“บรรดาลูกหลานของบ้านสกุลตู้ออกมากันแล้ว”
“ได้ยินว่าครั้งนี้ ในบรรดาทายาทของบ้านสกุลตู้ ตู้อวี่และตู้เสวี่ยแข็งแกร่งที่สุดมีพร์เกิดมาพร้อมกับพลังปราณขั้นห้า พออายุสิบสี่ปีก็ฝึกพลังปราณได้เป็ขั้นที่หกเป็ไปได้ว่าพออายุสิบเจ็ดสิบแปดปีก็สามารถเข้าสู่ขั้นเบิกนภาได้แล้ว ขั้นเบิกนภาตอนอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีมีเพียงหนึ่งในล้านคนเท่านั้น”
ณประตูใหญ่บ้านสกุลตู้ มีเหล่าวัยรุ่นท่าทางดูไม่ธรรมดาสิบกว่าคนเดินขึ้นไปที่เวทีประลองทุกคนยืนเรียงกันอย่างเป็ระเบียบ แม้อายุยังน้อย กลับมีท่าทางสง่าน่าเกรงขาม จนสามารถทำให้คนที่คุยเจี๊ยวจ๊าวกันหน้าเวทีสงบไปครู่หนึ่งทุกสายตาหันมามองเหล่าวัยรุ่นสิบกว่าคนที่อยู่บนเวที
ตู้ฉีก้าวขึ้นไปบนเวทีประลองพูดกับผู้คนที่รายล้อมรอบๆ เวทีว่า “เริ่มต้นการรับสมัครองครักษ์ ณ บัดนี้ ผู้ที่รับสามกระบวนท่าได้จะผ่านการทดสอบได้เป็องครักษ์ของบ้านสกุลตู้”
“แกร๊ง~!”
เสียงทุ้มของระฆังดังก้องกังวาน
เริ่มต้นการรับสมัครองครักษ์อย่างเป็ทางการบรรดาผู้ร่วมประลองทั้งหลายที่มารอต่อแถวกันแต่เช้าต่างะโขึ้นบนเวที เพื่อประมือกับทายาทชายหญิงแต่ละคน
“แกร๊งๆ!”
“ปึ้งๆ!”
เสียงอาวุธกระทบกันและเสียงเตะต่อยดังมาจากเวทีประลองไม่ขาดสาย คนที่อยู่รอบๆ โห่ร้องเป็เสียงประกอบอยู่เรื่อยๆเกิดเป็เสียงดังครึกครื้นที่สามารถได้ยินมาแต่ไกล
ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่เวทีประลองไม่มีใครสังเกตเงาคนที่อยู่บนูเาร้างนั่นอีก
“ทำไมแท่นศิลาจึงแตกล่ะ มีกระบวนวิชาแรกแล้วก็น่าจะมีกระบวนวิชาที่สองสิ”
ณูเาร้าง ตู้เซ่าฝู่กำลังแหวกหาบางอย่างจากซากศิลาที่แตกเป็เศษ หยิบชิ้นศิลาที่ยังเป็ก้อนใหญ่ขึ้นมาดูทีละชิ้นในปากเอาแต่บ่นพึมพำเบาๆ ชุดสีม่วงของเขาที่แต่เดิมดูหรูหราถูกปกคลุมด้วยฝุ่น ใบหน้าเปรอะเปื้อนดูมอมแมมทำให้ฟันขาวเรียงตัวสวยของเขายิ่งดูขาวโดดเด่นขึ้นไปอีก
“ช่างเถอะ ดูท่าในนี้คงไม่มีกระบวนวิชาที่สองแล้วล่ะ”
ตู้เซ่าฝู่เดินออกมาจากกองเศษศิลาใช้สองมือตบบนชุดที่สวม จนฝุ่นที่อยู่บนชุดฟุ้งกระจาย สีหน้าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ แววตาเป็ประกายดูสง่าราวกับมีรัศมีแผ่กระจาย ท่าทางในขณะนั้น ไม่เหมือนกับเป็เ้าทึ่มที่เลื่องชื่อประจำเมือง
“ฟู่!”
เขาตั้งฝ่ามือเตรียมกระบวนท่าในฝ่ามือของตู้เซ่าฝู่ มีปราณสีบุษราคัมแผ่ออกมา ชุดเขาพลิ้วไสวอย่างรวดเร็ว ทำให้อากาศบริเวณโดยรอบหมุนพัดอย่างรวดเร็วแผดเสียงออกมาราวกับสายพายุซัด พลังรุนแรงที่น่าอัศจรรย์แผ่ออกมาจากผู้ใช้ฝ่ามืออย่างไร้สาเหตุ“ฝึกกระบวนวิชาแรกนี้ได้ ระดับพลังปราณน่าจะเท่ากับประมาณระดับสองของคนอื่นกระมัง”
ครั้นบรรลุกระบวนวิชาแรกจากแท่นศิลาที่ใช้เวลามาสิบปีในร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง ตู้เซ่าฝู่เผยรอยยิ้มพอใจออกมาจากสีหน้า กระบวนวิชาลับวิชาแรกจากแท่นศิลาราวกับสร้างมาเพื่อผู้ที่ชีพจรลมปราณพังคิดไม่ถึงว่าจะสามารถฟื้นฟูชีพจรลมปราณได้ ทำให้ผู้ที่ชีพจรลมปราณใช้การไม่ได้สามารถฝึกฌานได้
รอยแตกรอยขีดข่วนที่อยู่บนแท่นศิลาเต็มไปหมดมีผลต่อการฟื้นฟูชีพจรลมปราณ อย่างน้อยๆ เขาก็เกิดมาในตระกูลที่มีชื่อด้านการฝึกวรยุทธตู้เซ่าฝู่รู้สึกว่าระดับพลังปราณของเขาน่าจะเท่ากับพลังปราณขั้นสองของคนอื่น
ทว่าตู้เซ่าฝู่พบว่าปราณในตัวของเขามีบางอย่างที่พิเศษแม้ว่าจะเท่าประมาณพลังปราณขั้นสองของคนอื่น แต่เห็นได้ชัดว่าพลังปราณขั้นสองแบบทั่วไปก็ไม่อาจมาเปรียบเทียบได้
หลังจากฝึกพลังปราณขั้นแรกแล้วก็สามารถฟื้นฟูให้ชีพจรลมปราณเทียบเท่าพอๆกับพลังปราณขั้นสองของคนอื่น หากต่อไปสามารถหากระบวนวิชาที่สอง กระบวนวิชาที่สามได้ชีพจรลมปราณก็จะสามารถพัฒนาขึ้นไปได้ ตู้เซ่าฝู่รอคอยอยากให้วันนั้นมาถึงอย่างสุดใจ
“อย่างน้อย ต่อไปก็สามารถฝึกฌานได้แล้ว แต่ว่า ฉายาเ้าทึ่มนี้ควรหาวิธีลบมันทิ้งไปก่อนจะดีกว่า”
พอตู้เซ่าฝู่เก็บมือลมปราณที่ที่แผ่ออกมาหายแว็บไปจากฝ่ามือ สายตาแสดงความปีติออกมาเล็กน้อย หลายปีมานี้ตัวเขาต้องเป็เ้าทึ่มที่มีชื่อแห่งเมืองสือเฉิง จนทุกคนจะคิดว่าเขาเป็เ้าทึ่มจริงๆแล้ว
ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ตู้เซ่าฝู่ไม่เคยใส่ใจที่ตัวเองมีฉายาเป็เ้าทึ่ม แม้กระทั่งรู้สึกดีใจที่คนอื่นคิดว่าเขาเป็เ้าทึ่มจริงๆมีแต่ปล่อยให้เป็เช่นนี้ จึงไม่มีใครมาขัดขวางการบรรลุกระบวนวิชาจากแท่นศิลาของเขา
แต่ขณะนี้เขาสามารถบรรลุไปบ้างแล้วเส้นทางการฝึกฌานของเ้าทึ่มคนนี้ ไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ จากตระกูล แต่ตอนนี้ทรัพยากรของตระกูลเป็สิ่งที่เขา้ายิ่งไปกว่านั้นการที่วันๆ ถูกคนเรียกเ้าทึ่ม ก็ไม่ใช่เื่ดีสักเท่าไร ของที่เขาต้องเสียไปสิบปีตู้เซ่าฝู่คิดว่า ตัวเองควรจะค่อยๆ ทวงคืนกลับมา
“ปึ้งๆ!”
บนเวทีประลองที่หน้าประตูบ้านสกุลตู้ทายาทชายหญิงอายุสิบสามสิบสี่ปีจำนวนสิบกว่าคนของบ้านสกุลตู้ บ้างก็ใช้มือเปล่า บ้างก็ใช้อาวุธพวกเขากำลังประมือกับผู้ร่วมประลองสิบกว่าคนอยู่
ทายาทของบ้านสกุลตู้สิบกว่าคนแม้อายุยังน้อยทว่าระหว่างการปะทะกับเหล่าผู้ร่วมประลองที่ะโขึ้นบนเวทีประลอง กลับดูแล้วเหนือกว่าราวกับว่าใช้กระบวนท่าแค่ท่าสองท่าก็สามารถกำราบกลุ่มผู้ร่วมประลองที่ะโขึ้นเวทีประลองขึ้นมากันทีละคนไปได้ทำให้ผู้คนที่มุงดูตื่นเต้นประหลาดใจ ทำให้พวกเขายิ่งรู้สึกว่าบ้านสกุลตู้น่าเกรงขามขึ้นไปอีก
“ก็แค่รับสามกระบวนท่าไว้ให้ได้ ข้าขอสู้ตาย”
“ครั้งนี้ต้องเป็องครักษ์ของบ้านสกุลตู้ให้ได้ สู้โว้ย”
ผู้ร่วมประลองแต่ละคนพอเห็นความเก่งกาจของบรรดาทายาทหญิงชายของบ้านสกุลตู้ก็ยิ่งฮึกเหิมขึ้นเรื่อยๆ หากพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในบ้านสกุลตู้ ก็มีโอกาสได้ฝึกอย่างน้อยครึ่งกระบวนวิชาของบ้านสกุลตู้อย่างนั้นก็สุดยอดไปเลยไม่ใช่หรือ
เพียงแต่เหล่าผู้ร่วมประลองที่กระโจมขึ้นเวทีกันอย่างฮึกเหิมไม่มีใครที่สามารถรับกระบวนท่าได้เกินสามท่าเลย ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม มีผู้ขึ้นมาประลองบนเวทีถึงสองสามร้อยคนแต่ต่างถูกโจมตีตกเวทีกันทีละคนๆ ทว่าหนุ่มน้อยสาวน้อยสิบกว่าคนนั้น ก็เริ่มเหนื่อยหอบคาดว่าใช้แรงกันไปพอประมาณแล้ว
ในที่สุดก็มีราวๆยี่สิบกว่าคนที่รับได้สามกระบวนท่า บนร่างกายของหลายคนต่างมีาแ แต่ยังคงยืนหยัดอยู่ในเวทีได้พวกเขาตื่นเต้นฮึกเหิมกันใหญ่
สายตาของทุกคนยังจับจ้องอยู่บนเวทีประลองตู้เซ่าฝู่เดินลงมาจากูเาร้างแล้ว แต่ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นเขา
ตู้เซ่าฝู่เบียดฝ่าฝูงชนเข้ามาชมการประลองด้วยมองดูกระบวนท่าของลูกพี่ลูกน้องของเขาที่อยู่บนเวทีประลอง บางทีก็ขมวดคิ้ว ราวกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่พร้อมกับขยับมือสองข้างที่ซ่อนอยู่ในชายแขนเสื้อยาวไปมาเล็กน้อย
“วิทยายุทธเหล่านี้ของบ้านสกุลตู้ เหตุใดจึงมีช่องโหว่มากมาย หรือว่าข้าคิดมากไปเอง”
ตู้เซ่าฝู่บ่นพึมพำเบาๆอยู่ท่ามกลางฝูงชน แสดงสีหน้าสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อก่อนก็เคยดูคนในตระกูลฝึกวิทยายุทธขณะนั้นยังไม่อาจเข้าใจแม้แต่น้อย ต่อมาเมื่อบรรลุกระบวนวิชาบนแท่นศิลาแล้ว รู้สึกว่าเข้าใจวิทยายุทธของบ้านสกุลตู้ขึ้นมาบ้าง
แต่พอมาถึงขณะนี้ตู้เซ่าฝู่มองดูวิทยายุทธของญาติๆ กลับเห็นช่องโหว่ของมันได้อย่างชัดเจนที่มีอยู่ไม่น้อยมีหลายท่าที่มีจุดอ่อนอยู่มากมาย
“หยุด ครบยี่สิบคนแล้ว การรับสมัครจบลงเพียงเท่านี้”
เมื่อมีผู้ร่วมประลองร่างผอมคนหนึ่งสามารถฝืนรับกระบวนท่าที่สามด้วยสภาพแทบกระอักเืผ่านได้เป็คนสุดท้าย ตู้ฉีที่ยืนอยู่มุมสนามประลองเดินตรงมาด้านหน้า มองไปที่ชายที่รับสามกระบวนท่าได้คนนั้นแล้วกล่าวว่า “ยินดีกับทุกท่านที่ต่อไปจะเข้าร่วมกลุ่มองครักษ์ของบ้านสกุลตู้ ผู้ที่ได้รับาเ็อีกสักครู่สามารถเข้ารับการรักษาที่เรือนหมอของบ้านสกุลตู้โดยได้ไม่เสียค่าใช้จ่าย”
“ขอบคุณท่านรองแม่ทัพ”
ผู้ผ่านการประลองทั้งยี่สิบคนพยักหน้าดีใจได้เป็องครักษ์ของบ้านสกุลตู้ ก็จะได้รับการปฏิบัติที่ดีเยี่ยม
“เฮ้อ จำนวนครบแล้วหรือ วันนี้ข้ามาเก้อเสียแล้ว”
“คนของบ้านสกุลตู้ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน อายุเพียงเท่านี้ก็ฝีมือร้ายกาจขนาดนี้แล้ว”
หลังจากที่ตู้ฉีประกาศจบการประลองมีผู้สมัครหลายคนที่รอขึ้นเวทีต้องถูกตัดสิทธิ์ไปอย่างน่าเสียดาย หากรู้แต่แรกน่าจะมาต่อแถวเช้ากว่านี้ฝูงชนที่มามุงดู ก็หยุดถกเถียงกันเื่การประลองเตรียมจะแยกตัวกันไป
ทายาทบ้านสกุลตู้สิบกว่าคนก็เตรียมแยกตัวกลับไปสำหรับพวกเขา วันนี้คือการประลองฝีมือครั้งแรก การประลองครั้งนี้ต่างจากปกติที่ประมือกันเองในตระกูลเองอยู่มาก
“ช้าก่อน”
ขณะนั้นเองมีบุรุษร่างกายกำยำ สีผิวคล้ำเล็กน้อย ใบหน้ามีหนวดเคราเฟิ้มคนหนึ่ง ที่เป็หนึ่งในบรรดาผู้ผ่านการคัดเลือกยี่สิบคนที่รับสามกระบวนท่าได้ก้าวออกมาข้างหน้า มองไปทางตู้ฉี รวบรวมความกล้าพร้อมกล่าวว่า “รองแม่ทัพ หากเอาชนะหรือต่อสู้เสมอกับทายาทคนใดคนหนึ่งของบ้านสกุลตู้ได้ก็จะได้เป็หัวหน้ากลุ่มองครักษ์ใช่หรือไม่?”
469
