กันต์กลับมาถึงบ้านก็เป็เวลาเกือบจะค่ำแล้ว แต่ลูกค้าก็ยังมีให้เห็นอยู่ กันต์จึงเดินเข้ามาช่วยงานพ่อตามปกติ
เหมือนเดิมทุกครั้งเสร็จแล้วจึงขึ้นไปบนห้องอาบน้ำ แล้วลงมาดูทีวีข้างล่างกับพ่อตามปกติ
"พ่อ่นี้ขายดีไหม?" กันต์ลองถามดูเพราะพักนี้ไม่ค่อยมีเวลามาช่วยงานพ่อเท่าไหร่
"ก็อย่างที่ลูกเห็นนั้นเหละ พ่อคิดว่าน่าจะหาเมนูใหม่ๆมาเพิ่มบ้าง กลัวลูกค้าประจำจะเบื่อเอา" กันต์ได้ยินพ่อของตนพูดออกมาแบบนี้ เขาจึงแอบคิดในใจอยู่เงียบๆ
"สงสัยต้องไปค้นหาในอินเตอร์เน็ตดูหน่อย สมัยนี้มีอาหารเหมือนก่อนาโลกขายไหม?"
ที่กันต์ต้องคิดแบบนี้ก็เพราะว่า.. อาหารง่ายๆพวกนั้นเขาก็ทำเป็หลายอย่าง ดังนั้นกันต์จึงคิดว่ามันอาจจะพอช่วยพ่อของเขาได้บ้างไม่มากก็น้อย แต่ในขณะที่กันต์กำลังใช้ความคิดเงียบๆอยู่ จู่ๆเสียงของทีวีก็ดังขึ้นมาเรียกความสนใจของกันต์
"พ่อๆนี้ไงเกมเสมือนจริงที่ออกใหม่ ที่ผมกับพวกเม้งไปงานเปิดตัวมาเมื่อกี้"
ข่าวเกี่ยวกับการเปิดตัวเกม การกำเนิดของผู้กล้า ที่พวกกันต์เพิ่งไปมากำลังถ่ายทอดสดออกอากาศอยู่ พิธีกรก็พูดอธิบายเกี่ยวกับรายละเอียดของการจัดงานในครั้งนี้ และบรรยากาศภายในงาน รวมถึง กิจกรรม ต่างๆที่จัดไว้ในงานเปิดตัวเกม การกำเนิดของผู้กล้า ในวันนี้ไปเรื่อยๆ
"พ่อถ้ากันต์ซื้อเกมนี้มาเล่น พ่อจะโกรธไหม?"
ผู้เป็พ่อได้ยินคำๆนี้ก็แทบน้ำตาร่วง ลูกชายของเขาถึงแม้จะดูร่าเริงแต่เขาก็น่าสงสาร เพราะต้องกลับมาช่วยงานที่ร้านอยู่บ่อยๆ ทั้งที่เขาก็บอกห้ามตลอดแต่กันต์ก็ยังมาช่วย มันจึงทำให้รู้ว่าลูกชายเป็ห่วงเขามากแค่ไหน แถมเกิดมายังไม่ทันครบขวบปีผู้เป็แม่ก็มาหนีหาย จวบจนปัจจุบันเขายังไม่ได้เล่าเื่ๆให้กันต์ฟัง เพียงแต่บอกว่าแม่เสียไปตอนเขาเพิ่งคลอดเท่านั้น เพราะเื่บางเื่การไม่รู้นั้นย่อมดีกว่า...
"ลูกอยากได้ก็ซื้อไปเหอะ ถ้าตังไม่พอมาขอพ่อก็ได้"
พ่อของกันต์ตอบกลับออกมาอย่างอ่อนโยน เพราะเด็กรุ่นเดียวกับกันต์ล้วนมีของเล่นและของที่อยากได้แทบทุกอย่างจะมีก็แต่กันต์ที่ไม่ยอมขอให้พ่อเขาซื้อให้เหมือนเด็กคนอื่นๆ ถึงแม้เครื่องเกมรุ่นใหม่นี้จะแพงแค่ไหน เขาก็ยินดีจะซื้อให้หากว่าลูกของเขานั้น้า ถึงแม้จะต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาเขาก็ยอม
"โหยพ่อ เห็นงี้ผมก็มีตังนะ"
กันต์เปิดแอพในโทรศัพท์โชว์ยอดเงินในบัญชีที่แอบไปฝากไว้อีกบัญชีหนึ่ง เพราะบัญชีเดิมพ่อเขาจะฝากไว้ให้เป็ทุนการศึกษาเขาเลยไม่อยากเอาออกมาใช้ ส่วนเงินที่โชว์มีประมาณ2หมื่นกว่าบาท ซึ่งถือว่าเยอะมากสำหรับเด็กอายุ17ปีแบบกันต์
"ไอ้ลูกตัวดีไปแอบขโมยเงินใครมา" ถึงพ่อของกันต์จะพูดแบบนั้น แต่เขาก็รู้ว่าด้วยนิสัยขอกันต์ย่อมไม่มีทางไปขโมย
เงินใครอย่างแน่นอน
"ว่าไปพ่อ เงินเก็บผมเองล้วนๆเลยนะ"
กันต์แอบเก็บตังค่าขนมเอาไว้ เพราะเขาแทบจะไม่เคยกินขนมเลยหากไม่อยู่กับพวกเม้งในบางครั้ง บวกกับเงินจากการช่วยพ่อดูแลร้าน และทิปเล็กๆน้อยๆจากลูกค้า ซึ่งเงินทั้งหมดเขาเริ่มเก็บมาั้แ่ชั้นม.2 และนี้ก็คือเงินทั้งหมดที่เด็กคนหนึ่งเก็บหอมรอมริบเอาไว้
สองพ่อลูกนั่งคุยกันอีกเล็กน้อยแล้วแยกย้ายกันไปนอน พรุ่งนี้เป็วันอาทิตย์พอดี กันต์ได้นัดกับพวกเม้งไปจองเครื่องเล่นเกมเสมือนกัน ที่จริงวันนี้ที่งานก็มีโซนขายเครื่องเล่นเกม ของGMW เหมือนกัน
แต่กันต์อยากจะกลับมาคุยกับพ่อของเขาก่อน เลยยังไม่ได้ลงทะเบียนไว้ ส่วนคนอื่นๆพอเห็นกันต์ยัังไม่ซื้อ พวกเพื่อนๆก็รอที่จะซื้อพร้อมกันในวันพรุ่งนี้
#เช้าวันอาทิตย์.
เช้านี้กันต์ตื่นแต่เช้าอารมณ์ดีเป็พิเศษ เขาเดินไปช่วยพ่อเลือกซื้อวัตถุดิบที่ตลาดเช่นพวกเนื้อ ผักสดต่างๆพอกลับมาถึงบ้านเวลาก็ล่วงเลยไป08.12น.แล้ว กันต์จึงหยิบมือถือขึ้นมาและโทรหาเพื่อนตัวแสบทันที
"เม้งวันนี้ไปดูเครื่องเล่นเกมกันตื่นยัง"
"ตอนนี้พวกเราว่าจะไปชวนนายอยู่พอดี" เสียงตอบรับจากปลายสายดังกลับมาทันที
"แล้วตอนนี้พวกนายอยู่ไหน?"
"พวกฉันรอยัยแจนแต่งตัวอยู่ ไม่รู้จะแต่งตัวอะไรนักหนาเกือบชั่วโมงแล้วเนี้ย"
เม้งได้แต่บ่นให้กันต์ฟัง เพราะบ้านของเม้งและกายอยู่ติดกันเลยจำเป็ต้องรอ ส่วนบ้านของกันต์อยู่คนละซอยกับพวกเม้งและกาย ซักพักใหญ่ทั้งสามคนก็เดินมาหากันต์ที่บ้าน แล้วพากันนั่งรถประจำทางไปที่ บริษัทGMWเพื่อลงทะเบียนซื้อเครื่องเล่นเกมเสมือนจริง
#20นาทีผ่านไป.
และแล้วพวกกันต์ก็มาถึงที่ๆลงทะเบียนซื้อหรือจองเครื่องเล่นเกมGMW พนักงานรับสั่งซื้อหรือจองมีค่อนข้างเยอะเกือบร้อยคนเลยทีเดียว แต่อย่างนั้นก็ยังให้บริการแทบไม่ทัน คนที่มาซื้อเครื่องและจองเครื่องมีเยอะมาก หลังจากรอได้ไม่นานนักก็ถึงคิวของกันต์
"สวัสดีครับผมอยากทราบรายละเอียด ของเครื่องเล่นเกมGMWครับ"
"ได้ครับคุณลูกค้า เครื่องเล่นเกมของเราจะมีแค่รุ่นเดียวที่ผลิตจำนวนมากชุดแรก เครื่องตัวนี้จะสามารถออนไลน์ติดต่อกันได้สูงสุด8ชั่วโมง หรือภายในเกมคือ96ชั่วโมง ซึ่งทุกๆการเล่นแต่ละครั้งตัวเครื่องต้องใช้เวลาประมาณ1ชั่วโมงในการพักเป็อย่างต่ำ
แต่ถ้าจะให้ดีผมแนะนำว่าให้พักเครื่องไว้ซัก1-2ชั่วโมงจะดีกว่าครับ เพื่อความปลอดภัยของตัวผู้เล่นเอง ส่วนตัวเครื่องเราจะเป็วัสดุอย่างดีทนทานน้ำหนักเบา ส่วนขนาดของเครื่องเราจะวัดจากขนาดตัว และส่วนสูงของลูกค้าเป็หลักครับ"
พนักงานเริ่มอธิบายไปเรื่อยๆ ในขณะที่กันต์เองก็มองไปยังเครื่องเล่นเกมเสมือนจริงตามที่พนักงานกำลังอธิบายเป็ส่วนๆไป ซึ่งข้างในมีหมวกคล้ายๆหมวกกันน็อคคลุมทั้งหัวโดนเว้น่จมูกและปากไว้ แต่ข้างในทำมาจากวัสดุที่ค่อนข้างอ่อนและนิ่มเวลานอนคงไม่ปวดหัวอย่างแน่นอน
"ส่วนฟังก์ชันภายในเครื่อง ในตัวเครื่องจะมีตัวระบายอากาศสองข้าง ด้านซ้ายจะมีเครื่องขนาดเล็กทำหน้าที่กรองอากาศเข้า เพื่อให้ผู้เล่นไม่รู้สึกอึดอัดเวลาใช้งาน ส่วนด้วนขวาเป็เครื่องกรองขนาดเล็กเหมือนกันครับ แต่จะทำหน้าที่ระบายอากาศออกเพื่อไห้อากาศหมุนเวียนได้ดีขึ้น
ส่วนตรงฝาครอบจะมีเจลปรับอุณหภูมิติดตั้งไว้ เจลตัวนี้มีคุณสมบัติในการรักษาอุณหภูมิของร่างกายให้คงที่ ทำให้ร่างกายไม่ร้อนและหนาวจนเกินไปครับ พอกันมองไปตรงฝาครอบที่พนักงานบอกเหมือนจะเป็เจลหนึบๆ
ที่ดูเหมือนไม่มีน้ำหนักติดอยู่ที่ฝา เวลาปิดฝามันจะกดลงมาทับที่ร่างกายคล้ายเหมือนห่มผ้า โดยเว้น่ศรีษะเอาไว้กันต์ลองััตัวเจลที่ฝาเครื่องดู มันไม่ได้รู้สึกหนักหรืออึดอัดเหมือนที่คิดไว้เลย
ส่วนด้านในแคปซูลตามที่กันต์เห็นและลองจับดู จะมีเบาะรองนอนนิ่มๆคล้ายเตียง แต่ไม่มีหมอน ตัวเบาะเหมือนทำมาจากวัสดุที่ง่ายต่อการซักล้าง ดังนั้นจึงไม่น่ามีปัญหาในการทำความสะอาด
"ไม่มีระบบให้พลังงาน ตอนเราเล่นเกมเหรอครับ?"
กันต์ถามออกมาโดยไม่ตั้งใจ เพราะในสมัยตัวตนของชินนั้นเขาเล่นติดต่อกันได้ถึง48ชั่วโมง โดยตัวเครื่องจะคอยส่งสารอาหารผ่านทางิัตลอดเวลา พร้อมกับการที่ต้องกินอาหารเสริม ที่ให้พลังงาน ก่อนเล่นทุกครั้ง..