หนึ่งปรารถนา Desire of love

           เมื่อรู้ว่าฉางหลิวหลีแต่งงานแล้ว

หย่งซีเฉินก็สั่งให้หยุดตามหาตระกูลชิว รวมทั้งหยุดสืบเรื่องราวทั้งหมด แต่ละวันหย่งซีเฉินใช้เวลาหมดไปกับการฝึกทหาร และวางแผนป้องกันแนวชายแดนและยังแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ให้แก่ราษฎรได้เพาะปลูก

 เวลาเกือบสี่ปีเมืองหลินโจวก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เคยเป็นพี้นที่แห้งแล้งตอนนี้กลับอุดมสมบูรณ์ ชาวบ้านรู้จักทำมาค้าขายทำให้มีรายได้ไม่อดอยากเหมือนแต่ก่อน

โจวผู้ร้ายไม่มีให้เห็นอีก ความเปลี่ยนแปลงของหลินโจวรู้ถึงหูฮ่องเต้เป่ยเหลียงพระองค์ถึงกับเอ่ยปากชื่นชมอ๋องเฉิน และได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับรัชทายาท

“ข้าว่าอ๋องหย่งซีเฉินบริหารเมืองหลินโจวได้ดีทีเดียว หากเอามาปรับใช้กับเป่ยเหลียงบ้างเจ้าคิดว่าอย่างไร” ฮ่องเต้ถามโอรสทั้งสอง

ได้ยินชื่อหย่งซีเฉินรัชทายาทก็นึกถึงเหตุการณ์สู้ศึกครั้งก่อนถึงวันนี้ก็ยังเจ็บแค้นไม่หาย

“กระหม่อมว่าเป็นแนวทางที่ดีพะยะค่ะ”

องค์ชายฟู่หมิงโอรสองค์เล็กกล่าว

แม้จะมีอายุเพียงสิบสองชรรษา แต่ฟู่หมิงก็เป็นบัณฑิตที่ราชสำนักยอมรับ ซือฟู่หมิงมีนิสัยพูดน้อยรักสงบไม่ชอบรบราฆ่าฟัน ผิดกับรัชทายาทซือฟางเจี้ยนผู้เป็นพี่ชายที่มีนิสัยทะเยอทะยานและกระหายอำนาจ

“แต่กระหม่อมไม่เห็นด้วย พื้นที่ของเป่ยเหลียงส่วนใหญ่เป็นภูเขาไม่เหมาะแก่การเพาะปลูกพะยะค่ะ” ซือฟางเจี้ยนค้าน

“เอาล่ะในเมื่อรัชทายาทไม่เห็นด้วยก็เอาไว้ก่อนค่อยหารือกันใหม่ ตรั้งที่แล้วเจ้านำทหารออกไปโดยพละการผ่านมานานแล้วเจ้ายังไม่มีคำตอบให้แก่เหล่าขุนนางเลย”

“เรื่องนั้นลูกยอมรับผิดพะยะค่ะ”

“แต่ก่อนเจ้ายังเด็กทำอะไรอาจจะไม่ทันได้คิด แต่ตอนนี้เจ้าโตแล้ว ทำอะไรก็ให้นึกถึงบ้านเมืองก่อนเสมอ “

“ลูกเข้าใจแล้วพะยะค่ะ”

“หากเราเป็นพันทมิตรกับหลินโจวได้คงจะดีไม่น้อย” ฮ่องเต้กล่าว

    หลังงานแต่งงานผ่านไปทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทาง เวลาผ่านไปไวจนเหลือเชื่อ เกือบสี่ปีฉางหลิวหลีเฝ้าเลี้ยงดูคุณชายน้อยอย่างทะนุถนอม นางดีใจที่ตัดสินใจเก็บเด็กคนนี้ไว้ 

ทุกๆวันนางเฝ้าดูลูกน้อยเติบโตอย่างมีความสุข

“ท่านทวด ท่านแม่ ท่านตากับท่านลุงกลับมาแล้ว” 

เสียงเล็กๆแต่ห้าวหาญทั้งวิ่งทั้งตะโกนด้วยความดีใจ เมื่อเห็นแม่ทัพฉางกงและแม่ทัพฉางเฟิงก้าวผ่านประตูใหญ่เข้ามา ครู่เดียวร่างเล็กๆก็ถูกยกตัวลอยขึ้นพาดบ่าของผู้เป็นตา

“ไหนบอกตาซิ ตาไม่อยู่มีใครดื้อบ้าง”

“ไม่มีขอรับ ไม่มีใครดื้อเลยขอรับ”

 ร่างเล็กบนบ่าทั้งพูดทั้งส่ายหัว

“ท่านลุงมีอะไรมาฝากข้าหรือไม่ขอรับ"ได้ยินคำถามจากปากเล็กๆ

แม่ทัพทั้งสองก็อดหัวเราะไม่ได้

“เด็กเห็นแก่กิน” ฉางเฟิงชูถุงกระดาษในมือชึ่งในนั้นมีถังหูลู่อยู่หลายไม้เขาใช้มันหลอกล่อหลานชาย ฉางผิงอันอยู่บนบ่าของแม่ทัพฉางกงยื่นมือไปยื้อแย่งถังหูลู่ เสียงหัวเราะของแม่ทัพทั้งสองดังทั่วทั้งจวน

     ชายแดนสงบสุข ฮ่องเต้มีรับสั่งให้หย่งซีเฉินกลับเมืองหลวงให้ทันพิธีแต่งตั้งรัชทายาท 

“เก็บของเสร็จแล้วขอรับท่านอ๋อง”

“ดีมากพรุ่งนี้พวกเราออกเดินทางแต่เช้า”

“ขอรับท่านอ๋อง” คนสนิททั้งสองรับบัญชา