ทางด้านของโทเรีย
“การเตรียมกำลังพลเป็ยังไงบ้าง” นายทหารคนสนิทของคิวคิ ถามกับนายทหารที่มียศระดับกลางๆ ในการเตรียมทัพที่จะเข้าสู่าเพื่อรบกับพวกปีศาจอีกครั้ง
“ใกล้เสร็จแล้วครับ ตอนนี้มีทหารม้าสิบกอง ทหารเดินเท้าสิบสามกองครับท่าน”
นายทหารรีบพูด เพื่อไม่ให้เสียเวลาในการทำศึกที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า
“ดี เดียวข้าจะไปบอกท่านคิวคิ เื่กำลังพลเดี๋ยวนี้แหละ” เขาพูดก่อนวิ่งออกไป
“นายท่าน” เสียงหนึ่งดังขึ้นในห้องส่วนตัวของคิวคิ
“อา สถานการณ์เป็ยังไงบ้างละ โทโท” ที่แท้นายทหารคนนี้ก็ชื่อ โทโท โครอส กระทิงดุแห่งลาทอเรีย
“ก็ เป็ไปตามที่คาดไว้ทั้งหมดแล้วครับ” โทโท ตอบอย่างมั่นใจในกองทัพ
“ท่าอย่างนั้น เราเตรียมรอรับาได้เลย” คิวคิยิ้มออกมาเมื่อาที่ใกล้
เข้ามาในทุกขณะนั้นทำให้เขารู้สึกดีอย่างไม่ได้รู้สึกมานาน
ทางด้านของโนว่า
ทั้งเมืองกำลังตกตลึงกับภาพตรงหน้า เมื่อรุนกลับมาในประเทศอย่างไม่กลัวว่าใครจะคิดทำร้ายตนเลย เพราะมีแค่ัเท่านั้นที่พอจะประมือกับหมาป่าได้อย่างสูสีไม่ว่าใครก็ต้องสั้นไปด้วยความกลัว ที่ได้พบกับพลังหนึ่งในสองที่ไม่สามารถล้มด้วยตัวคนเดียวได้เป็ธรรมดา
“ว่าไง ไม่ได้พบกันนาน ก็หลังจากห้าสิบกว่าปีได้มั่ง” จูเบียร์ทักขึ้นเมื่อเห็นหน้ารุนหลังจากออกจากทวีปไปเมื่อห้าสิบปีก่อน
“ไม่ต้องพูดมาก ที่ฉันกลับมาไม่ใช้เพราะเธอ แต่เป็เพราะพี่เรียกฉันมาต่างหาก” รุนตอบกลับด้วยสีหน้าที่ไม่เป็มิตรสักเท่าไหร่
“เอาน่า เื่ที่มันจบไปแล้วก็ไม่ต้องไปสนใจมันก็ได้นี่ไว้พระจันเต็มด้วงเมื่อไรค่อยเอาคืนก็ได้นี่” โนว่าเข้ามาห้ามทัพ ก่อนให้แนวทางกับรุนอีกที
“ไว้เคลียเื่าก่อนแล้วกัน หลังจากนั้นฉันจะฉีกเธอให้เป็ชิ้นๆเลยคอยดู”
รุนพูดก่อนไม่สนใจจูเบียร์อีกเลย
“แล้วตอนนี้ กองทัพได้เตรียมพร้องแล้วหรือยัง” คราวนี้เป็รินที่เป็คนพูดขึ้นทางซิลเวอร์คิดหนัก หลังจากที่ได้ยินคำถามนี้ ก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้าไม่สู้ดีสักเท่าไหร่ “ยังเลย หลังจากที่ได้ยินข่าวเื่า ก็ได้แต่นั่งประชุมวางแผนกันอยู่นี่แหละ”
“ไม่ได้เื่เลยนะพวกนายเนี่ย พวกฉันเตรียมเสร็จไปั้แ่ครึ่งวันแล้ว” รินกล่าวด้วยความหงุดหงิดนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้โกรธหรืออะไรมากมายเป็พิเศษ
“ก็ใช้สิ เธอนะมีมือขวาชั้นเยี่ยมเลยนี่ที่แบมเบียร์นะ แถมยังมีพวกทหารมหาสานอีกนี้ จะมาหวังอะไรกับพวกฉันล่ะ” จูเบียร์กระแทกเสียงสูงนิดหน่อย เมื่อได้ยินคำพูดจากปากของผู้ที่มีวิสัยทัศ กับเื่พวกนี้อยู่แล้วก็ยิ่งทำให้ยิ่งหงุดหงิดขึ้นไปอีก
“ใจเย็นก่อนได้ไหมเนี่ย ทั้งสามคนเลย สงบสติกับอารมณ์ทั้งหมดก่อน” โนว่าต้องมาห้ามทัพของสามสาวอีกครั้ง
“ถ้างั้น จะไม่พูดมากละนะ” โนว่าเป็คนเริ่มก่อน “ฉันจะขอกลับทวีปของตัวเองเพื่อไปเตรียมทัพก่อน จากนั้นเมื่อจบาแล้ว ฉันจะขอสู้กับซิลเวอร์ไปจนกว่าจะฉีกหัวใจของอีกฝ่ายได้ หรือก็คือจะเป็การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของฉันแบบสมบูรณ์สักที
มีใครจะโต้แย้งไหม” โนว่าพูดด้วยสีหน้าจริงจัง อย่างไม่เคยเป็มาก่อน
“ไม่ได้นะ” รุนพูดขึ้นหลังจากนั้น “ถ้าพี่ตายแล้วฉันจะอยู่กับใครละ ยังไงฉันก็ไม่ยอมเด็ดขาด ไม่งั้นที่ชนะาแล้วพี่ไม่อยู่มันก็ไม่มีความหมายนะสิ” เธอพูดไปด้วยน้ำเสียงที่สั้นระริกพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาเต็มใบหน้าสวยๆของเธอ
“ใช้สิ ถ้าไม่มีพี่อยู่การที่ฉันมีชีวิตอยู่มันก็ไม่มีความหมายนะสิ” รินเป็คนพูดต่อมา “ถ้าจะให้เป็อย่างนั้น ฉันคนนี้ก็จะนำทหารทั้งหมด มาจัดการซิลเวอร์เดียวนี้เลย” เธอกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังแบบสุดๆ พร้อมกับส่งพลังออกมาพร้อมที่จะสังหารคนในห้องนี้ให้หมดในคราวเดียวได้ทุกเมื่อ
“น่าสนใจดีนี่ ต่อให้พวกเ้าสี่คนก็ไม่สามารถล่มพวกข้าไม่ได้หรอกน่า” จูเบียร์เป็คนตอบแทนซิลเวอร์ ในใจก็อยากจบเื่นี้อยู่เหมือนกัน แต่หาจังหวะไม่ได้สักทีเลยต้องยอมรวมมือกับคนที่ไม่ได้เป็มิตรมาั้แ่ไหนแต่ไรกับพวกหมาป่า ที่เป็พวกบ้าพลังั้แ่แรกแล้ว
“จะเริ่มเลยไหมเล่า จะได้จบๆกันไปสักที ฉันละไม่ได้ชอบพวกัมาั้แ่แรกแล้วละ รู้สึกอยากจะฆ่าให้หมดมาั้แ่แรกแล้วละนะ” โนว่าเป็คนตรงไปตรงมา ถึงจะมีคนที่เกลียดยังไง ก็ยังใจดีเสมอ ยกเว้นพวกที่ตีสองหน้าหรือคิดจะหลอกใช้ พวกนี้นะตายั้แ่ยังไม่ทันได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ
“ฉันจะให้โอกาสกับพวกนายแล้วกัน พวกนายสองคนมาเจอกับฉัน ส่วนรินกับรุนต้องเจอกับจูเบียร์ เอาอย่างนี้เป็ไง น่าสนใจไหมละ” ซิลเวอร์ก็เป็พวกตรงไปตรงมาและชอบให้โอกาสกับคนที่ไม่น่าจะแพ้ให้ได้แม้แต่น้อย อย่างพวกโนว่าที่มีพลังอ่อนกว่าัอย่างพวกเขา ไม่มีทางแพ้ให้อย่างแน่นอน
“ได้เลย เอาอย่างงั้นก็ได้ แต่อย่าคิดนะว่ามันจะเป็อย่างที่นายคิดไว้เสมอไป” โนว่ารับคำท้า อย่างไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะคิดยังไง แต่เขาก็เตรียมแผนไว้เรียบร้อยแล้ว เพราะคิดไว้แล้วว่า ต้องเกิดเื่แบบนี้ขึ้นเมื่อรุนมาถึงไม่ว่าช้าหรือเร็ว ก็แทบไม่ต่างไปจากที่ขาดเดาไว้เลยสักนิดเดียว
439
![[ Love bro ] แอบรักพี่ชายข้างบ้าน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/4f1dba73e962d7a1e416473f626ba08b.webp)
