โนเอลที่เผลอหลับไปหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ ก็ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา
"ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย โทรบอกแม่ดีกว่า ว่าวันนี้ไม่ไหวแล้ว" โนเอลพึมพำกับตัวเอง มือก็คลำหาโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะหัวเตียงไปด้วย
แต่ก็ไม่มี เธอจึงเดินไปที่กระเป๋า เพื่อหาโทรศัพท์ของเธอ
"ฮะ ไม่นะ หรือว่า... คงไม่ได้ไปทิ้งไว้ที่ห้องตานั่นหรอกนะ" โนเอลใเมื่อค้นในกระเป๋าตัวเองก็ไม่มีเหมือนกัน
โนเอลรีบนำไอแพดมาค้นหาโทรศัพท์ พบว่าพิกัดอยู่ห้องข้างๆนี่เอง "เห้อ ว่าแล้วเชียว"
(ฉันไม่ไปเอาคืนหรอก โทรศัพท์แค่เครื่องเดียว ) โนเอลคิดในใจ
#Noel Part
แต่.......
ฉันตอนนี้ที่อยู่หน้าห้องของน้องรหัส ทั้งๆที่ตั้งใจจะไม่สนแล้วเชียว ถ้าไม่ติดว่ากลัวแม่จะโทรมาล่ะก็..หึ! เกิดเ้านั่นรับขึ้นมา ฉันคงโดนเข้าใจผิดแน่ๆ
ฉันกลั้นใจเคาะห้องไคเลอร์ ติ๊งต่อง... ก๊อก ๆ ๆ ๆ ติ้งต่องงง ฉันสลับเคาะกับกดกริ่ง อยู่พักใหญ่ จนประตูห้องเปิดออก
ตาเถรรร !!!! ฉันเอามือปิดตาแทบไม่ทัน เ้าบ้านั่นใส่ผ้าเช็ดตัวมาแค่ท่อนล่าง ถึงกระนั้นฉันก็เผลอดูผ่านร่องนิ้วตัวเอง
ซิกแพค มาเป็ลอนเชียวว แอบมีเหงื่อด้วยนะนั่น คงไม่ได้ออกกำลังกายอยู่หรอกนะ
"นี่ เธออีกแล้วหรอวะ" เขาตะคอกใส่อย่างหัวเสีย
"ฮะ!! เอ่อ..." ฉันสะดุ้งและพูดไม่ออก แต่ก็ต้องสวมบทคนปากดีต่อไป
"ชะ ใช่!!! ฉันแล้วไง ฉันมา.." ระหว่างที่ฉันกำลังพูด ก็มีเสียงหญิงปริศนาแทรกมา
"มีอะไรหรอคะไคล์" ผู้หญิงคนนั้นเดินมาจากในห้อง ในสภาพผ้าเช็ดตัวอีกแล้วจ้า แถมตามตัวมีรอยเป็จ้ำๆอีกด้วย
ที่ฉันคิดว่าออกกำลังกายคงคิดผิดแล้วล่ะ
"ไม่มี!! เธอแต่งตัวและกลับไปก่อนเลย ฉันไม่มีอารมณ์แล้ว" ไคเลอร์หันไปพูดกับผู้หญิงคนนั้นแบบไม่สบอารมณ์
"เพราะยัยนี่หรอคะไคล์" หญิงคนนั้นพูดและชี้นิ้วมาที่ฉัน ที่กำลังยืนอิหยังวะอยู่
"ใช่ เพราะยัยนี่นี่แหละ และฉันจะไม่พูดอีกครั้งที่สองนะ" ไคเลอร์พูดและมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น เธอหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด เธอรีบก้มหน้าไม่พูดอะไร และเดินเข้าห้องไปโดยง่าย
แววตาเขาน่ากลัวชะมัด ฉันในตอนนี้ก็เริ่มหวั่นๆ หรือฉันควรเอาตัวเองออกจากสถานการณ์นี้ก่อนแล้วค่อยมาใหม่ดีนะ ใช่ ฉันควรไปจากตรงนี้ก่อน
"ไปล่ะ" ฉันพูดเบาๆ และเดินถอยหลังเตรียมจะเผ่น แต่...
ขวับ!!! ไคเลอร์คว้าแขนฉันไว้
"เธอจะไปไหน มีธุระกับฉันไม่ใช่หรอ" เขาพูด เสียงนี้เย็นะเืมาเชียว
"เอ่อ.. นายทำธุระให้เสร็จก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันมาใหม่นะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงปกติ พร้อมกับอีกมืออีกข้างที่พยายามจะแกะมือไคเลอร์ออก
"เธอก็ได้ยินแล้วนี่ ว่าธุระของฉันมันจบลงแล้ว" เขาพูดพร้อมชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้นที่เข้าไปแต่งตัว และกำลังเดินออกมา แต่อีกมือของเขาก็จับแขนฉันไว้ไม่ยอมปล่อย
"นายอาจจะกำลังทำให้แฟนนายเข้าใจผิดอยู่นะ" (ยังพยายามแกะมือไคเลอร์อยู่)
ผู้หญิงคนนั้นเดินมาที่ประตู มองค้อนมาที่ฉัน
"ฉันไม่ใช่มือที่สามนะคะ ฉันแค่." ฉันรีบหันไปพูดเพราะกลัวโดนเข้าใจผิด จริงๆฉันกลัวตัวเองโดนมองไม่ดีแหละ
แต่ยังพูดไม่จบ เธอก็ตะคอกแทรกมาก่อน ก่อนที่จะเดินออกไป โดยไม่ฟังฉัน "เธอไม่ต้องมาพูด!!!!"
หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไป ฉันก็ได้แต่ทำตาปริ๊บๆ อย่างทำตัวไม่ถูก
"อะ โอ้ยยย ปล่อยฉันนะ" ยังไม่ทันตั้งตัว อยู่ๆไคเลอร์ลากฉันเข้าไปในห้อง
"นี่นายจะทำอะไรอ่ะ ปล่อยฉันนะ" ฉันพยายามสะบัดแขน แต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้จริงๆ
"ก็มาหาฉันไม่ใช่หรอ ไม่ใช่มานอนห้องฉันจนติดใจล่ะ ยัยอ้วก" เขาพูดและลากฉันเหวี่ยงลงที่โซฟาอย่างง่ายดาย (แรงควายชัดๆ)
"โอ้ยยยย ฉันมาเอาโทรศัพท์ของฉันต่างหาก!! น่าจะเผลอทำร่วงไว้ที่นี่น่ะ" ฉันพูดจบ เขามองหน้าฉันโดยไม่พูดอะไร และหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ
ฉันเริ่มโมโห เลยเดินตามไปเพื่อถามหาโทรศัพท์ จะได้กลับสักที
เดินไปไม่เท่าไร ขาเ้ากรรมเกิดไปสะดุดพรมอีก จังหวะนั้นมือฉันหาที่เกาะเพื่อไม่ให้หน้าทิ่ม
พรึ่บบบ!!! และผ่างงงง!!! จ้า มือฉันดันซนไปคว้าผ้าเช็ดตัวท่อนล่างของไคเลอร์จนหลุดลงมากองกับพื้นรวมทั้งฉันด้วย
อ้ากกก กรี๊ดดดดด ช่วยด้วยค่า ฉันเห็นตูดไคเลอร์เต็มสองตา ตูจะบ้าาา....
****จากไรท์เอง ตอนนี้ประสบปัญหาการจัดเรียงหน้า ขอโทษด้วยนะงับ
368
