บทที่ 2 หย่าร้าง
ภายในห้องรับแขกเงียบสงัดแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกันั์ตาคมจับจ้องหญิงสาวที่เป็ภรรยาด้วยสายตาว่างเปล่าความรู้สึกเคยรักแทนที่ด้วยความเกลียดและความแค้นเหตุการณ์เมื่อคืนยังตามหลอกหลอนเขาไม่หยุด
ความรักถูกตอบแทนด้วยการหักหลัง...
ผู้หญิงที่เขารักทรยศด้วยการคบชู้...
มันคงไม่มีอะไรที่น่าสมเพชไปมากกว่านี้อีกแล้ว...
ร่างบางนั่งลงตรงหน้าสามีเมื่อคนใช้เรียกเธอมาพบเขาที่ห้องรับแขกพลางมองชายหนุ่มที่ไม่ยอมพูดคุยกับเธอเลยั้แ่เข้ามานั่งและอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะกลายเป็อดีตสามีเธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกั้นอารมณ์ไว้ไม่ให้เผยด้านอ่อนแอออกมา
มันน่าตลกไหมล่ะ...เธอถูกกล่าวหาว่ามีชู้ทั้งที่ตัวเองไม่รู้สติ
...ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะยื่นอุทธรณ์เพื่อตามหาความจริง
เขาตัดสินเธอเพียงแค่สิ่งที่เห็นเชื่อคำพูดของมารดาผู้ประเสริฐมากกว่าเธอที่เป็ภรรยาเธอคือสะใภ้กาฝากที่แม่ผัวไม่ยอมรับ เพราะไม่มีหัวนอนปลายเท้าไม่สามารถเชิดหน้าชูตาให้แก่ท่านได้...
ตอนนี้เธอเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่า...ต่อให้รักกันมากแค่ไหนก้าวผ่านอุปสรรคมาด้วยกันมากมาย ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะรักกันยืนยาวตลอดไปได้เหมือนเธอตอนนี้ยังไงล่ะ ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็สามี พิพากษาว่าเป็หญิงมักมากคบชู้สู่ชาย
“เชิญคุณเมฆาเซ็นชื่อตรงนี้ครับ”เ้าพนักงานอำเภอพูดทำลายความเงียบ
ใบหย่าถูกยื่นไปยังตรงหน้าของเมฆามือหนาหยิบปากกาขึ้นมาแล้วจรดเซ็นชื่อลงอย่างไม่ลังเลใจจากนั้นก็เลื่อนไปหาหญิงสาวตรงหน้า
"เซ็นซะ"น้ำเสียงที่ใช้ดูห่างเหินรวมทั้งั์ตาเต็มไปด้วยอาการเฉยเมยเมื่อมองเข้าไปลึก ๆจะพบกับความเ็ปที่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้
มือเรียวบางหยิบปากกาขึ้นมาั์ตาคู่สวยสั่นระริก พลางกะพริบตาเพื่อขับไล่น้ำตาไม่ให้ไหลออกมาแม้จะพยายามไม่ให้คนตรงหน้าเห็นความอ่อนแอ แต่มันไม่สามารถกั้นเอาไว้ได้
หมดแล้วซึ่งความรักของเธอ ความรักที่บ่มเพาะมานานหลายปีกับอีกสามเดือนที่แต่งงานกันมา เธอถูกคนใจร้ายลงทัณฑ์อย่างเ็ปทรมานพวกเขายัดเหยียดความอดสูมาให้ราวกับเป็ตราบาปในชีวิตเธอถูกตราหน้าว่าเป็หญิงชั่วช้า คบชู้สู่ชาย
ไพลินทร์จัดการเซ็นเอกสารตรงหน้าทั้งน้ำตาไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้วันที่เธอกับเขาตัดขาดความเป็สามีภรรยากัน
“คุณทั้งสองได้สิ้นสถานภาพการเป็สามีภรรยากันเรียบร้อยแล้วครับ”เ้าพนักงานพูด แล้วยื่นเอกสารใบหย่าให้กับชายหนุ่มตรงหน้าจากนั้นก็จัดการเก็บเอกสารของตนเองเพื่อเตรียมตัวกลับ
“ก้องส่งแขก” เสียงทุ้มเรียกลูกน้องเข้ามาเพื่อจัดการส่งเ้าหน้าที่
ภายในห้องเหลือเพียงแค่สองคนเมฆาจับจ้องมองอดีตภรรยาด้วยความเสียใจ เขาไม่ดีตรงไหน ทำไมเธอต้องมาทำแบบนี้คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัว
“ฉันโอนคอนโดริมแม่น้ำเ้าพระยาให้เธอพร้อมกับเงินสดอีกสิบล้านอยู่ในซองเอกสารอันนี้”
ชายหนุ่มว่าพลางยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลข้างกายให้หญิงสาวถึงแม้จะเลิกรากันไป แต่เขายังมีความห่วงใย ถึงยังไงก็ตัดขาดไม่ได้อยู่แล้วคนเคยรักจะให้ตัดเยื่อใยแบบรวดเร็วคงเป็ไปไม่ได้ทุกอย่างต้องใช้เวลาเสมอเหมือนใจของเขาตอนนี้ที่ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะลบเลือนความเจ็บในครั้งนี้ออกจากหัวใจได้
“เพื่ออะไรในเมื่อเราสองคนไม่เกี่ยวข้องกันแล้วก็อย่าได้มาสงสาร อย่าได้มาเกี่ยวข้องแค่นี้ฉันก็เจ็บมากพอแล้ว”
“เจ็บเหรอ...คนที่เจ็บคือฉันมากกว่านะฉันใจดีมากเลยนะรู้ไหม ที่ไม่จัดการเธอกับชู้รักให้ตาย ปล่อยให้มีชีวิตอยู่”สายตาคู่คมจ้องมองอดีตภรรยาด้วยความโกรธแค้น “เธอไม่รู้หรอกว่า...ฉันเ็ปแค่ไหนราวกับเป็เครื่องตอกย้ำถึงความโง่ของตัวเอง ที่โดนเมียหักหลัง!”
หัวใจตอนนี้เหมือนถูกกระชากออกมาบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดีครั้งหนึ่งเขาเคยรักผู้หญิงตรงหน้ามาก แต่...ตอนนี้กลับกลายเป็ความเกลียดชัง
“หึ!” ไพลินทร์หัวเราะในลำคออย่างสมเพชตัวเอง“คุณมันโง่ ตัดสินฉันเพียงแค่สิ่งที่เห็น ไม่ยอมสืบหาความจริงแต่ฉันยังยืนยันว่าไม่ได้หักหลังคุณ ไม่ได้คบชู้อย่างที่แม่ของคุณกล่าวหาคงสมใจท่านแล้วสินะที่กำจัดสะใภ้แบบฉันได้ แต่...บอกไว้เลยนะ ‘กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมตามสนอง’ เชิญคุณเชื่อคำพูดของแม่คุณต่อไปเถอะต่อให้ฉันหาหลักฐานมาพิสูจน์ยังไง คุณก็ไม่มีวันเชื่ออยู่แล้ว”
“เธอรู้อะไรไหม สิ่งที่ฉันทำผิดพลาดมากที่สุดคือการไม่เชื่อคำเตือนของคุณแม่ ยอมเป็ลูกอกตัญญูแต่งงานกับผู้หญิงอย่างเธอ!”
“ค่ะ เชิญคุณเชื่อแม่ของคุณต่อไปนะคะขอให้โชคดีกับสิ่งที่เป็อยู่ และขอบคุณสำหรับของที่มอบให้ฉัน แต่ฉันไม่้า!!เชิญคุณเอามันคืนไป ไม่ว่าจะเป็สินสอด คอนโด หรือแม้กระทั่งเงินจะได้ไม่ต้องมีอะไรมาติดค้างกันอีก”
“จองหอง!ขอให้เธอมีความสุขกับชู้รักของเธอ...ไพลินทร์!” เมฆาตวาดใส่อดีตคนรักอย่างไม่พอใจจากนั้นก็เดินออกจากห้องด้วยความโมโห
“ฮึก! ฮือ ๆ”ร่างบางทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง มือบางลูบท้องเบา ๆความเ็ปของเธอมาพร้อมกับความสุขอีกหนึ่งชีวิตที่เป็หน่อเนื้อเชื้อไขของเธอกับ(อดีต) ชายคนรักที่เธอเพิ่งตรวจรู้เมื่อไม่กี่วันก่อนจะเกิดเื่
ช่างน่าสมเพชเวทนาสิ้นดีที่ถูกเขาตราหน้าว่าเป็หญิงสำส่อนและลงทัณฑ์เธอด้วยการ "หย่า" ต่อจากนี้ไปเธอจะใช้ชีวิตอยู่กับลูกสองคนเธอจะเป็ทั้งแม่และพ่อให้กับเขา
เธอสัญญา...
********
“รีบ ๆเอาความสกปรกของเธอออกไปจากที่นี่ซะนังหนูจ๋า คงไม่มีอะไรที่มีความสุขไปมากกว่านี้อีกแล้ว”คุณหญิงรัตนาเดินเข้ามาพูดเยาะเย้ยทันทีที่บุตรชายขับรถออกจากบ้านหลังหย่าเสร็จเรียบร้อย
“หนูก็ไม่อยากอยู่ร่วมกับผู้หญิงจิตใจปีศาจอย่างคุณหญิงหรอกค่ะถึงแม้ว่าตอนนี้คุณหญิงจะเป็ผู้ชนะ แต่อย่าลืมนะคะว่า คนเรานั้นสามารถพ่ายแพ้กันได้และหนูจะรอวันที่คุณหญิงไม่เหลืออะไร แม้กระทั่งลูกชายของตัวเอง!!!”ไพลินทร์ลุกขึ้นประจันหน้ากับอดีตแม่สามีที่เป็ต้นเหตุของเื่ทั้งหมด
“แก!!!”คุณหญิงรัตนาเงื้อมือขึ้นจะตบอดีตลูกสะใภ้แต่ถูกหญิงสาวจับไว้ทัน
“จะตบหนูเหรอคะ ฝันไปเถอะค่ะไพลินทร์คนนี้จะไม่มีวันยอมให้คุณหญิงโขกสับอีกต่อไป ขอเตือนไว้นะคะอย่าริอาจมาเล่นกับไฟ หนูไม่ใช่คนดีอะไรอย่างที่ใคร ๆ เห็นหรอกนะ”ไพลินทร์คนก่อนยอมทุกคนในบ้านนี้ไปหมดแต่ตอนนี้เธอจะลุกขึ้นมาสู้บ้าง“และจำใส่สมองหนา ๆ ไว้เลยนะคะว่า หนูจะกลับมาทวงทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็ของหนูคืน”
นี่แหละคือตัวตนที่แท้จริงของเธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนหวานอะไรอย่างที่แสดงออกมา
ใครดีด้วยก็ดีกลับ ใครร้ายมาก็ร้ายตอบ
“แกขู่ฉันเหรอ...ฉันไม่กลัวแกหรอกแล้วเฉดหัวของแกออกจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!!!”น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของนางแสดงถึงความเกลียดชังต่ออดีตลูกสะใภ้อย่างไม่ปิดบัง
“ไม่ต้องไล่ค่ะหนูจะไปอยู่แล้ว เชิญสุขสบายกับว่าที่ลูกสะใภ้คนใหม่ของคุณหญิงไปนะคะขอเตือนด้วยความหวังดี “อย่าเห็นกงจักรเป็ดอกบัว” เพราะดอกบัวที่ใคร ๆเห็นอาจไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด” พูดเสร็จเธอก็หยิบกระเป๋าที่สาวใช้นำมาวางไว้ให้แล้วเดินออกไปจากบ้านโดยมีเพื่อนสาวคนสนิทมารอรับอยู่หน้าบ้านหลังจากที่เธอไลน์ไปบอกเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ฟัง
19K
![ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชนบทตัวน้อยๆ [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656386284_27306654.webp)