สองแม่ลูกแอบมองหน้ากันก่อนจะแอบยิ้มออกมาอย่างชอบใจโดยที่ทั้งสามคนม่รู้เลยว่าเซียวหลินเองก็ได้เห็นและรู้ทุกอย่างเป็ที่เรียบร้อยแล้วจากนั้นเซียวหลินก็เดินขึ้นห้องไปก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินตามหลังเดินไป้าเช่นกัน
ตอนเย็นเธอได้เดินไปหาพ่อของเธอที่อยู่นั่งรออยู่ในห้องทำงานแล้วเธอกวาดสายตาไปมาเห็นเแค่พ่อเธอนั่งอยู่เพียงคนเดียวก่อนแล้วเธอก็เดินไปนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับพ่อของเธอที่นั่งรออยู่
“นี้คือสมุดบัญชีของแม่ลูกลูกสามารถไปเบิกเงินเอได้เพราะแม่ได้ทำหนังสือมอบเงินเหล่านี้ให้กับลูกและในกล่องนี้คือเครื่องประดับและทองคำบางส่วนที่แม่ของลูกได้สะสมไว้ลูกจะเปิดดูก่อนได้นะ”
“ขอบคุณมากค่ะคุณพ่อหนูเชื่อใจคุณพ่ออยู่แล้วค่ะไม่จำเป็ต้องตรวจดูอะไร”
เซียวเฉินเมื่อได้ยินรู้พอใจกับคำพูดของลูกสาวเป็อย่างมากก่อนจะเล่าเื่ราวว่าเขาพบเจอเจียงหรูได้อย่างไรเพื่อที่ลูกสาวของเขาจะได้ไม่มีอคติกับภรรยาคนใหม่
“ที่จริงแล้วพ่อกับเจียงหรูเราเจอกันเมื่อสองปีก่อนตอนที่พ่อไปประชุมแล้วเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางทำให้พ่อได้เจอกับเจียงหรูที่กำลังหนีคนเมาพอดีจากนั้นพ่อก็บังเอิญเจอเธออีกหลายๆครั้งจนเราสองคนได้ทำความรู้จักกันพักใหญ่แล้วจึงพาสองแม่ลูกมาอยู่กับพ่อที่นี้”
“คงจะเป็เื่บังเอิญที่ดีจริงๆนะคะ ขอแค่ในใจของพ่อยังมีหนูกับแม่อยู่แค่นี้หนูดีใจแล้วค่ะเพราะยังไงหนูก็อยากให้พ่อมีความสุขมากกว่า”
“ขอบใจมากนะลูกพ่อให้เจียงหลิงพักอยู่ห้องข้างๆลูกนะเผื่อเวลามีอะไรจะได้พูดคุยกันและพ่อว่าจะหาแม่บ้านสักคนมาอยู่ช่วยงานน้าเจียงหรูเพื่อเวลาพ่อพาน้าเขาออกงานลุกสองคนได้มีคนดูแลอยู่ที้บ้าน”
เซียวหลินพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วขอตัวกลับห้องของเธอเมื่อเข้ามาในห้องเซียวหลินเดินยิ้มเข้ามานั่ง
บนเตียงก่อนจะนึกในใจว่าหลังจากที่แม่ของเธอจากไปเธอก็อยู่คนเดียวเป็ส่วนใหญ่ยังอยู่ได้แต่พอแต่งผู้หญิงคนนี้เข้ามาถึงกับหาแม่บ้านเข้ามาเลยทันที
“ดีนะที่พ่อไม่เคยรู้ว่าแม่แอบซ่อนสมบัติอื่นๆอยู่ตรงไหนบ้างแต่สองแม่ลูกอสรพิษกลับหาทุกอย่างเจอจนได้แต่ในชาตินี้ฉันได้ทุกอย่างมาหมดแล้วพวกแกสองคนอย่าหวังจะได้ใช้สมบัติของแม่ฉันอีกเลย”
แล้วเซียวหลินก็นำสมบัติทุกอย่างเข้าไปในมิติและเธอก็เข้าไปในมิติเช่นกันภายในมิติทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็ระเบียบเมื่อตรวจดูข้าวของเสร็จแล้วเซียวหลินนั่งทบทวนถึงเหตุการณ์หลังจากนี้
“อืมหลังจากนี้สองแม่ลูกจะเข้ามาทำดีกับฉันแล้วพูดจาเกลี้ยกล่อมให้ฉันยอมแต่งงานแทนลูกสาวของหล่อนแต่ก็ดีฉันจะได้กลับไปใช้ชีวิตกับครอบครัวจริงๆของฉันสักที”
แล้วเซียวหลินก็ผล่อยหลับลงไปจนวันเวลาผ่านไปวันนี้เป็วันที่หลิวฟานได้เดินทางมาตามคำสั่งเสียของพ่อที่ได้สั่งเสียไว้ก่อนจากไปทำให้เธอนั่งใจเต้นแรงอยู่ภายในห้อง
ภายในห้องนั่งเล่นของบ้าน
ตอนนี้ภายในห้องมีเซียวเฉิน เจียงหรูหลิวฟานและหลิวฟงที่นั่งเล่นอยู่ข้างๆภายในห้องกำลังนั่งมองกันอย่างหยั่งเชิงกันไปมาจนเจียงหรูเป็คนเริ่มพูดก่อนเพราะไม่อยากเสียเวลา
“เอาละน้าขอเข้าเื่เลยละกัน น้ากับสามีของน้าเราได้ตกลงที่จะทำตามสัญญาที่เคยตกลงไว้กับพ่อเธอว่าจะให้ลูกสาวของน้าแต่งงานด้วยแต่คนที่จะแต่งกับเธอก็คือเซียวหลินไม่ใช่เจียงหลิงนะ”
“เซียวหลินคือใครเหรอครับแล้วเธอตกลงที่จะแต่งงานหรือเปล่าครับ” หลิวฟานถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“ฉันในฐานะพ่อของเซียวหลินเธอได้ตกลงด้วยความยินยอมที่จะแต่งงานแทนเจียงหลิงเพราะเจียงหลิงเองตอนนี้กำลังก้าวหน้าในงานของเธอที่กำลังทำอยู่และที่สำคัญเธอก็กำลังจะหมั้นหมายกับลูกชายหัวหน้าโรงงานอีกด้วย”
หลิวฟานเหมือนจะเริ่มเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าแล้วเข้าเองก็รู้สึกสงสารหญิงสาวที่กำลังจะแต่งงานกับเขาแต่เขาก็หยั่งเชิงกับสองคนนี้ต่อไป
“แต่ผมขอแจ้งให้ทราบก่อนนะครับตอนนี้ผมเองก็ลูกชายแล้วชื่อหลิวฟงส่วนงานของผมก็ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายทุกวันยศของผมก็ยังไม่มีคุณยังอยากให้ลูกสาวของคุณแต่งงานแทนอีกไหมครับ”
เซียวเฉินชะงักไปเล็กน้อยทำให้เจียงหรูที่นั่งใกล้ๆเห็นท่าทางเริ่มลังเลเธอจึงรีบพูดออกไปทันทีเพราะกลัวสามีของเธอจะเปลี่ยนใจ
“น้าเข้าใจจ๊ะแต่เซียวหลินเราเป็เด็กดีเธอรักเด็กอยู่แล้วอีกอย่างไม่นานเจียงหลิงเองก็จะหมั้นกับลูกชายเ้าของโรงงานที่เธอกับพ่อของเธอทำงานอยู่น้าหวังว่าเธอจะเข้าใจเราน่ะ”
เซียวเฉินนึกถึงข้อตกลงที่ว่าหากลูกเลี้ยงของเขาได้แต่งงานกับลูกชายเ้าของโรงงานที่เขาทำอยู่หลังงานแต่งจบเขาจะได้เลื่อนตำแหน่งจากผู้จัดการในแผนกเป็ผู้จัดการใหญ่ทันทีนอกจากนี้เงินเดือนและสวัสดิการต่างๆอีกมากมายทำให้เขาเลือกฝั่งได้อย่างชัดเจน
“ทางเราตกลงแล้วว่าวันที่หนึ่งเดือนหน้าจะมีงานแต่งของเธอกับลูกสาวถูกจัดขึ้นน้าหวังว่าเธอจะจัดเตรียมบ้านและงานเลี้ยงในวันแต่งงานเป็อย่างดีนะ”
“ได้ครับผมจะกลับไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยคุณน้าทั้งสองไม่ต้องเป็ห่วงแต่ก่อนจะกลับผมของเจอกับว่าที่เ้าสาวของผมได้ไหมครับอย่างน้อยผมขอทำความรู้จักกับเธอสักหน่อยนะครับ”
“ได้จ๊ะงั้นฟานหลิวไปรอน้องที่ศาลาด้านนอกได้เลยจ๊ะเดี๋ยวน้าขึ้นไปตามเซียวหลินให้ลงไปที่ศาลา”เจียงหรูรีบเดินขึ้นไปตามลูกเลี้ยงของเธอพร้อมกับพูดกรอกหูว่าบอกกับหลิวฟานว่าเธอตกลงแต่งงานอย่างเต็มใจก่อนจะปล่อยให้เธอเดินลงไปที่ศาลา
หลิวฟานที่กำลังอุ้มหลิวฟงเดินไปรอบๆบริเวณศาลาก็รู้สึกถึงการมาของคนที่อยากเจอทำให้เขาหันกลับไปมองก็เจอกับร่างที่บอบบางกำลังเดินมาหาเขาใบหน้าที่ถูกสร้างขึ้นมาเหมือนอย่างกับภาพวาดทำให้หัวใจของเขาเต้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“สวัดดีค่ะ ฉันเซียวหลินคะยินดีที่ได้พบพี่กับลูกชายของพี่คะ” เซียวหลิวกล่าวทักทายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเธอ
หลิวฟานยืนอึ้งอยู่แปปเดียวก่อนจะพาหลิวฟงเข้าไปในศาลาแล้วทำความรู้จักกับหญิงสาวตรงหน้าทันที
“สวัสดีครับพี่ชื่อหลิวฟานครับส่วนลูกชายของพี่ชื่อหลิวฟงครับพี่ขอถามตรงๆนะครับน้องเต็มใจที่จะแต่งงานกับพี่หรือเปล่าพี่เป็เพียงทหารยศน้อยแถมเป็พ่อหม้ายลูกติดน้องรับได้เหรอครับ”
“น้องเต็มใจค่ะแหละคิดว่าพี่เองก็คงจะเข้าใจสถานการณ์ภายในบ้านของน้องเป็อย่างดีดังนั้นน้องขอเลือกที่จะไปเผชิญโลกด้านนอกดีกว่าอยู่บ้านหลังนี้ค่ะ”
เซียวหลินพูดออกไปพลางมองหน้าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าว่าเขาจะตัดสินใจกับเื่หน้ายังไงต่อก่อนจะได้ยินประโยคที่คาดถึงจากคนตรงหน้า
“วันแต่งงานน้องอยากให้พี่จัดงานแบบไหนครับหลังจากแต่งงานพี่คงต้องกลับไปที่ค่ายแล้วทำเื่ขอบ้านพักแบบครอบครัวจากนั้นพี่ถึงจกลับมารับน้องกลับลูกไปได้น้องยินดีจะไปอยู่ที่บ้านพักกับพี่ไหมครับ”
“เต็มใจค่ะน้องไม่กลัวความยากลำบากค่ะขอเพียงแค่เมตตาและไม่ทอดทิ้งน้องก็พอแล้ว”
เซียวหลินตอบไปตามความรู้สึกของเธอทั้งคู่พูดคุยกันเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายไปเตรียมตัวสำหรับงานแต่งที่จะเกิดขึ้นอีกห้าวันที่จะถึงนี้เซียวหลินนึกย้อนกลับไปว่างานแต่งในครั้งเธอไปสนใจอะไรเลยทำให้เธอได้ชุดแต่งงานที่ใส่แล้วดูเหมือนตัวตลกในสายตาของชาวบ้าน
หลังจากจบงานแต่งก็ทำตัวร้ายกาจตามที่แม่เลี้ยงสั่งไว้เงินเดือนของสามีก็ส่งให้แม่เลี้ยงทุกเดือนพอสามีชวนไปอยู่ที่บ้านพักก็ไปไม่ยอมตามไปจนวันที่เธอบังเอิญกลับบ้านไปโดยไม่บอกก่อนทำให้เธอรู้ความจริงว่าเธอถูกแม่สองแม่ลูกหลอกใช้
จนเธอไม่ส่งเงินไปให้แม่เลี้ยงของเธออย่างที่เคยทำให้สองแม่ลูกมาหาแล้วเกิดทะเลาะกันจนถึงขั้นลงไม้ลงมือจนเธอไปกระแทกกับเหลี่ยมโต๊ะแล้วถูกไว้ตรงนั้นจนหลิวฟงกลับมาเจอแล้วรีบไปตามตนมาช่วยและโทรไปหาหลิวฟานที่ค่าย
2K
