บัวบงกชที่นอนคิดมากทั้งคืนเพราะศรายุทธไม่พอใจเธอก็มาทำงานตามปกติเธอหันซ้ายหันขวากลัวว่าจะเจอผู้ชายคนนั้นอีก เพราะศิรินุชบอกว่าเธอให้ฝ่ายบุคคลแจ้งเตือนเขาไปแล้วว่าไม่ให้ทำเื่อย่างนั้นอีกบัวบงกชเลยกลัวว่าเขาจะโกรธแล้วยิ่งหาเื่เธอ
บัวบงกชก้าวเข้าไปในลิฟต์ประตูกำลังจะปิดแต่ก็มีมือมาขวางเอาไว้ก่อน ประตูเลยเปิดออกอีกครั้งเป็ชายหนุ่มคนเมื่อวานอย่างที่เธอกลัว
“พี่ไปด้วยคนสิครับ”เขาบอกแล้วยิ้มอย่างเ้าเล่ห์และดูไม่เป็มิตรสำหรับบัวบงกช
เขากดปิดลิฟต์แล้วก็มีมือใครบางคนมาขวางเอาไว้อีกรอบเป็ศรายุทธที่ขวางประตูลิฟต์นั้น เขาไม่อยากเชื่อว่าเขาจะมาแอบดักรอเธอขึ้นลิฟต์และพอเจอพนักงานหนุ่มจอมตื้อแอบรอเธออยู่ก่อนหน้านี้ เขาก็ยิ่งแทบทนไม่ไหว แต่ถ้าจะรังแกพนักงานตัวเล็กๆก็คงดูไม่ดีอย่างที่บัวบงกชบอก เขาเลยต้องอดทนและทำตัวให้นิ่ง
“ผมไปด้วยคนสิ”เขาพูดเสียงเรียบ แล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์
บัวบงกชดีใจที่อย่างน้อยก็มีศรายุทธอยู่ในลิฟต์ด้วยถึงจะกังวลเื่ที่เขากำลังโกรธเธออยู่ แต่ก็อุ่นใจที่เขาอยู่ตรงนี้
“วันนี้ท่านประธานมาเช้าจังเลยนะคะ”บัวบงกชพูดกับเขา
“พอดีอยากลองเข้างานเช้าดูเผื่อว่าจะได้เห็นอะไรที่พลาดไป” ศรายุทธบอกแล้วหันไปหาบัวบงกชแล้วเอื้อมมือไปเกลี่ยผมที่บังแก้มนวลนั้น แล้วยกยิ้มเบาๆ มองไปทางชายคนนั้นที่ยืนมองด้วยความตกตะลึง
“บอกกี่ทีแล้วให้มัดผมรวบไม่ต้องปล่อยแบบนี้ผมไม่ชอบ” ศรายุทธบอกแล้วดึงยางมัดผมที่บัวบงกชรัดข้อมือไว้ขึ้นมามัดผมรวบให้เธอท่ามกลางความตกตะลึงของบุคคลที่สามอย่างไม่สนใจว่าเขาจะคิดอย่างไรและแอบสะใจตอนนี้ที่เขานั้นหน้าซีดลง
บัวบงกชเขินจนแก้มแดงไม่คิดว่าเขาจะแสดงความเป็เ้าของเธอชัดเจนขนาดนี้ต่อหน้าคนอื่นแต่ก็พยายามบอกตัวเองไปว่า เขาก็แค่ทำเพราะหวง ‘สิ่งของ’ อย่างเธอเท่านั้น
ศรายุทธมัดผมให้เธอเสร็จก็หันกลับไปมองประตูลิฟต์เหมือนเดิมเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บัวบงกชแอบยิ้มไม่ยอมหุบส่วนพนักงานชายคู่กรณีก็นิ่งเงียบ เพราะคงรู้ตัวแล้วว่าเขาไม่ควรยุ่งกับเธออีกต่อไปเพราะว่าศรายุทธแสดงออกชัดเจนแล้วว่า บัวบงกชคือคนของเขาและรู้ว่าไม่ควรพูดเื่นี้ออกไป ถ้าไม่อยากตกงานในตอนนี้
*********************
บัวบงกชยกถาดกาแฟเข้าไปวางให้ศรายุทธแล้วกำลังจะรีบเดินออกมาแต่ก็โดนเขาเรียกเอาไว้ก่อน
“บัวบงกชเชิญมานั่งตรงนี้กับผมสักครู่สิครับ” ศรายุทธพูดอย่างเป็ทางการ บัวบงกชจึงรู้ว่าเขากำลังจะพูดเื่งานมากกว่าเื่ส่วนตัว
“ค่ะท่านประธาน” บัวบงกชรับคำแล้วเดินไปนั่งตรงข้ามกับเขา
“คุณฝึกงานมาสองเดือนแล้วคุณเรียนรู้อะไรบ้าง” เขาถามเธอ ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่ต้องมายุ่งยากกับการฝึกงานของเธอ
“ก็การนัดหมายการจัดตารางงาน การประสานงานกับฝ่ายต่างๆ อะไรประมาณนี้คะ” บัวบงกชบอกศรายุทธพยักหน้ารับทราบ แล้วเอานิ้วเคาะโต๊ะเหมือนคนที่กำลังใช้ความคิดจนบัวบงกชเป็กังวลว่าเขาคิดจะทำอะไรกับการฝึกงานของเธอ
“ท่านประธานมีอะไรจะถามดิฉันอีกหรือเปล่าคะ”เธอถามเขาอย่างเป็ทางการ
“คุณเหลือเวลาฝึกงานอีกแค่เดือนกว่าๆคิดว่าจบแล้วสนใจจะมาทำงานที่นี่ต่อไหม” เขาถามเธอ
“ไม่ดีกว่าค่ะดิฉันอยากหาประสบการณ์ที่อื่นค่ะ” บัวบงกชบอกเขาไปตามตรง
“แล้วถ้าฉันอยากให้เธอมาทำงานใกล้ๆในสายฉันจนกว่าจะครบสัญญาของเราล่ะ” ศรายุทธเปลี่ยนสรรพนามที่เรียกกันส่วนตัว
“ถ้าคุณยุทธ้าบัวก็จะมาทำงานให้ได้ค่ะ แต่ถ้าครบสัญญาแล้ว บัวไม่ขออยู่ต่อนะคะเพราะบัวก็อยากมีทางเดินเป็ของตัวเอง” บัวบงกชบอก
“แล้วงานที่นี่ไม่ดีตรงไหน”ศรายุทธถาม
“ไม่ดีตรงที่ว่าเราต้องเจอกันอีกหลังจากความสัมพันธ์นั้นไงคะ” บัวบงกชบอกเขาตามตรงทำเอาศรายุทธนิ่งไป
“ในอนาคตบัวเองก็อยากทำงานที่อื่นอยากมีอิสระที่จะทำตามใจตัวเองบ้าง” เธอบอกเขาเสียงเบา
“เอาเป็ว่าเมื่อถึงตอนนั้นค่อยคุยกันอีกทีก็แล้วกัน”ศรายุทธบอก
“ค่ะ”
“คืนนี้ฉันไปหานะ”เขาพูดแล้วก้มหน้าทำงานต่อไป
“ค่ะ”บัวบงกชรับทราบ แล้วเดินออกจากห้องทำงานของเขาไป
ศรายุทธเงยหน้ามองตามหลังเธอไปจนประตูปิดเขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรู้สึกใจหายที่เธอไม่อยากอยู่กับเขาอีก
*********************
ในตอนเย็นหลังจากเตรียมอาหารเสร็จบัวบงกชก็อาบน้ำแล้วใส่ชุดนอนเซ็กซี่ไว้รอเขา วันนี้เธอตั้งใจปรนนิบัติเขาให้พอใจมากๆเพื่อแลกกับเงินก้อนใหญ่ที่เธอ้าจากเขา
ศรายุทธมาถึงเขาก็ยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นเธอใส่ชุดนอนที่เขาชอบให้สิริพิชญ์สวมใส่เขารีบทานอาหารแล้วไปนั่งรอเธอที่ห้องนั่งเล่นดูข่าวรอเธอเก็บโต๊ะอาหารอย่างอารมณ์ดี
“ให้บัวนวดให้ไหมคะ”เธอถามเขาอย่างเอาใจ
“ทั้งนวดทั้งนาบ ้ามากๆ ในตอนนี้” ศรายุทธบอกพร้อมกับยิ้มให้เธอต่างจากท่านประธานในตอนกลางวัน
“คุณยุทธรู้ใช่ไหมคะว่าผู้ชายในลิฟต์คือคนที่บัวพูดถึง เลยแสดงความเป็เ้าของบัวออกมา”บัวบงกชถามเขาตรงๆ ด้วยน้ำเสียงที่ดูยั่วยวน นั่งตักเขาแล้วเอามือคล้องคอเขาเอาไว้
“อืม”ศรายุทธยอมรับ บัวบงกชยิ้มแก้มปริ
“บอกแล้วไงว่าไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของๆฉัน ฉันอยากให้เธอเป็ของฉันคนเดียว” ศรายุทธบอกพลางล้วงมือเข้าไปใต้ชุดนอนนั้นลูบคลำหน้าอกนุ่มนิ่มนั้นแล้วััยอดอกเบาๆ
“หวงบัวหรือคะ”เธอถามเสียงสั่น ด้วยความสยิวที่กำลังโดนเขาใช้นิ้วบี้ยอดอกไปมา
“เปล่าฉันแค่อยากให้เธอสะอาด ฉันไม่อยากติดโรค” ศรายุทธบอกไปอย่างนั้น บัวบงกชนึกน้อยใจที่เขาแค่กลัวว่าเธอจะไม่สะอาดพอสำหรับเขาเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมา เธอก้มลงไซร้ซอกคอของเขาแล้วจูบที่ติ่งหูของเขาเบาๆ
“เราเข้าห้องกันเถอะค่ะ”บัวบงกชกระซิบบอกเขา
ศรายุทธลุกขึ้นแล้วเดินตามบัวบงกชไปที่ห้องนอนใหญ่เธอค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าเขาออกอย่างช้าๆ แล้วพาเขาไปนอนคว่ำที่เตียง เธอขึ้นไปนวดให้เขาพลางนั่งทับสะโพกของเขาโยกตัวไปมาพร้อมกับนวดไหล่ให้เขาไปด้วย ศรายุทธยิ้มกริ่มอย่างมีความสุขที่ถูกเธอเอาใจอยู่กับบัวบงกชเขาผ่อนคลายและสบายใจมาก
ชุดนอนของบัวบงกชกางเกงในเป็แบบมีรูเป็ชุดนอนสำหรับสร้างความสุขบนเตียงโดยเฉพาะ เธอจึงไม่ได้ถอดมันออกไปเพราะคิดว่าศรายุทธคงชอบให้เธอสวมมันไว้
เธอจับเขาให้พลิกตัวนอนหงายแล้วนวดแท่งลำนั้นต่อด้วยริมฝีปากของเธอศรายุทธกดหัวเธอลงไปลึกๆ แล้วครางอย่างพอใจสักพักบัวบงกชก็ขึ้นไปอยู่ข้างบนตัวเขาแล้วขย่มแท่งลำนั้นขึ้นลงปลดสายชุดนอนให้ลงมากองที่เอว เผยให้เห็นหน้าอกอันอวบอิ่มที่กระเพื่อมตามแรงขย่มของเธอ
บัวบงกชรู้ว่าศรายุทธชอบให้เธอถึงจุดหมายก่อนเขาเธอจึงขย่มจนเธอนั้นตัวอ่อนลงแล้วยิ้มให้เขาด้วยความหอบกระเส่าแล้วนอนหันหลังให้เขาลุกขึ้นมาสอดใส่เธอจากด้านหลัง
“ขอแรงๆนะ” เขาบอกเธอ บัวบงกชพยักหน้า
ศรายุทธเข้าประกบเธอแล้วกระแทกเข้าออกอย่างดุดันพร้อมทั้งครางอย่างมีความสุขไม่ขาดปากเสียงกระแทกตีกันของเนื้อดังลั่นห้อง เขาสูดปากครางอย่างพอใจแล้วตีก้นของเธอไปด้วย
ไม่นานนักทั้งสองก็ครางถี่ๆแล้วถึงเส้นชัยไปพร้อมกันอย่างง่ายดาย แล้วนอนหายใจหอบกอดกันสักพักก่อนที่ศรายุทธจะลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าเตรียมตัวกลับ
“บัวอยากจะขอเงินคุณยุทธค่ะ”บัวบงกชบอกเขานานสองเดือนแล้วที่เธอไม่เคยขอเงินเขาใช้เลย ศรายุทธเลยแปลกใจเล็กน้อย
“เท่าไร”เขาถามเธอ
“หกหมื่นบาทค่ะ”เธอบอกเขาเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น กลัวเขาจะโกรธที่เธอขอเขามากขนาดนั้น
ศรายุทธกดโทรศัพท์สักพักก็มีข้อความแจ้งเตือนเข้าโทรศัพท์ของบัวบงกช
“ส่วนที่เหลือก็เอาไว้ใช้ก็แล้วกัน”ศรายุทธบอกแล้วเดินออกไปจากห้องนอนนั้นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยเขาก็รู้ดีอยู่แล้วว่าที่บัวบงกชทำอย่างนี้ก็เพราะ้าเงินแต่ว่าตลอดสองเดือนที่ผ่านมาเธอไม่ได้ขอเงินเขาเลย พอเธอมาขอเงินเขาตอนนี้ถึงจะจำนวนไม่มากแต่มันก็อดทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไม่ได้และสงสัยว่าเธอจะเอาเงินไปใช้จ่ายอะไร ในเมื่อที่ผ่านมาก็พูดเองตลอดว่าพอใช้
บัวบงกชเห็นยอดเงินที่เขาโอนมาให้เธอสองแสนบาทก็อดใไม่ได้แต่ว่ามันก็ทำให้เธอยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ ที่จะมีเงินส่งไปใช้หนี้ให้มารดาแล้ว
*********************