ใบหน้าของหญิงสาว แก้มสีแดงอมชมพู ริมฝีปากได้รูป ดวงตากลมโต ดวงตาสีทอง ผมสีทองราวกับแสงอาทิตย์ เธอนั่งมองเนล ด้วยสายตาที่ดูน่ารักซะเหลือเกิน เนลยังคงจ้องมาหญิงสาวคนนั้นอย่างไม่ละสายตา ไม่พูดสิ่งใด เอาแต่จ้องมองราวกับถูกมนต์สะกดเอาไว้
"ว่าไง มีอะไรติดที่หน้าฉันรึเปล่า?"หญิงสาวยังคงส่งยิ้มให้เนล แต่เนลก็ยังจ้องมาอย่างไม่ละสายตา
"ว่าไง!!!"หญิงสาวยังคงถามอีกครั้ง เธอเอามือแตะที่ข้อมือของเนลเพื่อดูว่าเขายังมีชีพจรอยู่ไหม แต่เมื่อเนลตั้งสติได้ก็รีบดึงมือกลับ
"ขะ....ข้า...ไม่เป็อะไร"เนลตอบกลับอย่างกระวนกระวาย รีบหันออกไปนอกหน้าต่างมองบรรยากาศข้างนอกเพราะกลัวโดนสะกดจิตอีกครั้ง ด้วยใบหน้าสีแดงที่เขิลอายเหลือเกิน
"เ้านี้ตลกนะ"หญิงสาวลุกขึ้นพร้อมเอามือจับที่หน้าผากของเนลแล้วอมยิ้มให้อีกครั้ง และเนลก็มองหน้าเธออีกครั้ง ทุกอย่างหยุดลง
.
"เออ........คือ....ข้ารบกวนรึเปล่า"ความโรแมนติกถูกทำลายลงเพราะเสียงของชายคนหนึ่งพูดขึ้น ใบหน้าคนนั้น มีผมและสีตาคล้ายกับหญิงสาวไม่มีผิด และมีหน้าตาที่ดูดีไม่แพ้กันเลย
เนลไม่รู้เลยว่าเขามาเมื่อไหร่ อาจจะเพราะเนลสนใจกับอย่างอื่นอยู่
"ข้าขอแนะนำตัวก่อนซึ่งเป็มารยาทที่ดี ข้าคือเท็ดก้า และนี้คือน้องสาวฝาแฝดของข้า เนสก้า พวกเราคือ ผู้เปลวเพลิงสีเงิน หรือจะเรียกให้ถูก "ราชันย์สีเงิน" คงได้นะ และ เ้าคือใคร? ทำไมถึงกล้าต่อสู้กับฟาเซีย? เปลวเพลิงที่เ้าคืออะไร?"หลายคำถามถูกยิงออกมาจนเนลต้องตั้งสติ
"ข้าชื่อเนล ข้าเจอกับเปลวเพลิงสีฟ้า ส่วนเื่ ฟาเซียที่ท่านพูดถึงข้าไม่รู้"เนลตอบกลับ
"ไม่ใช่เ้างั้นรึ? ที่สู้กับคามิวอยู่?"เท็ดก้า
"คือ....ข้ารู้แต่ว่า ข้าได้ยินเสียงใครบางคน แล้วก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย"เนล
บรรยากาศดูเครียดขึ้นทันที เพราะคำตอบที่ได้มา คงไม่ถูกใจเท็ดก้านัก
"งั้นข้าจะถามอีกครั้ง "เปลวเพลิงสีฟ้าที่เ้าใช้มันคืออะไร?"เท็ดก้าเดินมาข้างเตียงนอนของเนล สายตาจ้องเนลอย่างไม่ละสายตา
"คือ....ข้า...ไม่รู้"เนล ก้มหน้าลงโดยที่เขาก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน และก่อนที่ทุกอย่างจะดูเครียดไปกว่านี้
"ท่านพี่ เขาคงจำอะไรไม่ได้มากหรอกเชื่อข้าสิ สลบไปหลายวัน คงยากนะที่จะจำอะไรได้ ให้เขาได้พักผ่อน"เนสก้าพูดขึ้นและดันตัวพี่ชายของเธอออกไป
"เฮ้อ.......เ้าอามู หลอกข้าอีกแล้ว ให้ตายซิ" เท็ดก้าพูดขึ้น และเดินออกไป
"ข้าขอโทษนะ"เนลพูดขึ้น
"ไม่เป็ไร ท่านพี่ของข้านะเห็นอย่างนี้ เขาใจดีมากเลยล่ะ ทันทีที่ท่านอามูมาขอความช่วยเหลือ เขาก็รีบไปช่วยเ้าทันที ข้านี้แทบเตรียมตัวไม่ทันเลย"เนสก้าพูดขึ้น และหัวเราะเพียงเบาๆ
"ท่านอาจารย์มาเหรอ เขาอยู่ไหน?"เนลพูดขึ้น
"อ๋อ...เขามา และกลับไปแล้ว พร้อมกันเพื่อนเ้าอีก2คน"เนสก้าพูดขึ้น
"เพื่อนข้า.....2คน"เนล
"ก็คนที่เป็ัไง และ อีกคนก็ มนุษย์หมาป่า เขาทั้ง2เป็องครักษ์ของเ้าไม่ใช่เหรอ"เนสก้า
"เขารอดตาย เขาไม่เป็ไรใช่ไหม" เนลรีบถาม
"ก็ใช่ เขาปลอดภัยและก็แข็งแรงมากเลยนะ ตอนข้าไปช่วยข้าก็เห็นพวกเขา พยายามปกป้องเ้าอย่างสุดชีวิตเลยล่ะ"เนสก้า
"พวกเขาไม่อยู่ที่นี่ ใช่ไหม"เนล
"อืม เห็นว่าท่านอามูพาไปที่หอคอยไฮครีด ข้าก็ไม่แน่ใจเอาไว้ เขามาข้าจะรีบบอกเลยจ้ะ"เนสก้า
เนลหันมองไปนอกหน้าต่าง ที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องแสงสีส้มสวยงาม
"ข้าอยู่ที่ไหน"เนล
"ที่นี้เหรอ.....อืม...ที่นี้คือ โบราณสถานลอยฟ้า แฟรีส ทีนี้, ที่นี่คือ ที่อยู่พวกเรา เ้าอยากรู้ไหมล่ะ ออกไปดูไหม"เนสก้า เตียงที่เนลนอนอยู่ค่อยๆ เลื่อนไปริมหน้าต่าง และเมื่อเนลมองออกไป เขาก็พบกับภาพที่เขาต้องจดจำไปตลอดชีวิต
ท่ามกลางกลุ่มเมฆสีขาว มีเมืองขนาดใหญ่ลอยฝ่ากลุ่มเมฆนั้น เมืองที่มีหอคอยน้อยใหญ่ขึ้นสลับกันดูอย่างแปลกตา ล่องลอยอยู่อากาศราวกับมันมีปีก บนนั้นมีทั้งป่า หนองนํ้า และเมืองที่ปราศจากผู้คน มันดูเก่าเกินกว่าจะมีผู้อาศัย โดดเดี่ยว แต่มันก็ดูมีเสน่ห์น่าอยู่ไม่น้อย
"นี้เราลอยอยู่บนฟ้า ?"เนล
"ใช่"เนสก้ายิ้มใส่เนลอีกครั้ง
เนลโดนเนสก้าสะกดอีกครั้งแล้ว เนลคงแพ้ทางเนสก้าเข้าอย่างจัง
"นานแล้วนะ ที่ที่นี้ไม่มีใครมาเลย ข้าตื่นเต้นมากที่พี่ชายอนุญาตให้นายเข้ามาได้"เธอยิ้มให้เนลอีกครั้ง เนลพยายามดึงตัวเองกลับมา
"แล้วพวกท่านทำไม ต้องอยู่บนนี้" เนล
"พวกเราต้องทำตาม เจตจำนงของเปลวเพลิงสีเงิน"เนสก้า
"คือ อะไร?"เนล
"บอกไม่ได้จ้ะ"เนสก้า
จากนั้นทั้ง2ก็นั่งคุยกัน หลายเื่ (จะเรียกว่านั่งคุยกันได้ไหม เพราะเนสก้าพูดอยู่คนเดียว เนลนั่งฟังเป็สุภาพบุรุษที่ดี)จนมารู้ตัวอีกทีเวลาก็สู่่คํ่าแล้ว
"เอาล่ะ เดี๋ยวข้าจะเอาอะไรมาให้เ้ากิน รอก่อน"เนสก้าเดินออกไป
เนลนั่งคิดทุกอย่างที่เกิดขึ้น ตัวเขาแทบจำอะไรไม่ได้ คำถามของเท็ดก้าที่ถามขึ้น ทำให้เนลสงสัยว่าตัวเขาเป็ใครกันแน่ แต่แล้วมีบางอย่างเกิดขึ้น
"ยินดีที่ได้พบขอรับ ท่านราชันย์ผู้ทรงพลัง" ตัวตลกในชุดลายจุดสีแดงหน้ากากแตกร้าว ปรากฏตัวขึ้นในห้องที่เนลอยู่ มันดูน่าสงสัยว่ามาได้ยังไง
เครดิตรูป
"นายเป็ใคร?"เนลถามขึ้น พลางกำหมัดเตรียมต่อสู้
"เดี๋ยว!!!ข้าไม่ได้มาสู้ ขออภัยหากทำให้ท่านหงุดหงิด แต่ข้าได้รับคำสั่งจากนายของข้า เพื่อมาบอกท่าน"ตัวตลกก้มหน้าลง
"นายเป็ใคร?"เนลพูดยํ้าอีกครั้ง
"ข้า ชื่อ เรด เป็องครักษ์ของราชันย์ผู้ไร้นามขอรับ"ตัวตลกพูดขึ้น
"นาย้าอะไร?"เนล
"ผมได้คำสั่งมาขอรับ ให้บอกกับท่านว่า คำตอบของทุกสิ่งที่ท่านค้นหา อยู่ที่นี่ขอรับ"ตัวตลกพูดขึ้น
"คำตอบ ?"เนล
"อ๋อ....แล้วอีกอย่างขอรับ มันถูกกำหนดแล้ว......จบแล้วขอรับ"ตัวตลกพูดขึ้น พลางก้มตัวคำนับอย่างเคารพ
"เนล นายคุยกับใคร"เสียงเนสก้าพูดขึ้นก่อนที่จะถึงห้องที่เนลพักอยู่
เนลหันไปหาเนสก้าแค่แว็บเดียว เรดก็หายไปแล้ว
อะไรคือ สิ่งที่เรดบอก แล้วคำตอบที่ว่าคืออะไร?
63K
