ซากปรักหักพัง
ในซากปรักหักพังของเมืองร้างที่ครั้งหนึ่งเคยเจริญรุ่งเรืองความเงียบสงบกลับปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงลมพัดผ่านซอกอาคารเก่าแก่ ที่ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงร่ำร้องของอดีตกาลที่นี่เคยเป็แหล่งชุมชนขนาดใหญ่แต่หลังจากการเปลี่ยนแปลงของโลกและการบุกรุกเข้ามาของสัตว์อสูรมันจึงกลายเป็ที่รกร้างเต็มไปด้วยอันตรายอยู่ทั่วทุกพื้นที่
แสงสลัวจากกองไฟที่ก่อขึ้นส่องสว่างเพียงพอที่จะมองเห็นพื้นที่บริเวณโดยรอบได้แม็กซ์นั่งพิงกำแพงเก่า มือหนึ่งประคองหน้าจอแสงสีฟ้า ที่ลอยอยู่ตรงหน้า เขาจ้องมองอย่างตั้งใจโดยไม่ละสายตา
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เปิดใช้งานระบบต้นแบบ หลังจากผ่านกระบวนการปลุกพลังและวิวัฒนาการแม้จะเป็มือใหม่ที่เพิ่งเริ่มเรียนรู้แต่ด้วยความสามารถพิเศษของระบบที่สามารถส่งผ่านข้อมูลและความรู้เข้าสู่สมองโดยตรง ราวกับว่าสิ่งนี้ถูกปลูกฝังอยู่ในตัวเขามาแต่แรกทำให้เขาสามารถเข้าใจหลักการทั้งหมดในเวลาเพียงไม่กี่นาที สิ่งที่คนธรรมดาต้องใช้เวลาศึกษานานนับปีก็กลายเป็ความเข้าใจที่เด่นชัดในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว
“นี่มัน... สะดวกสบายเกินไปแล้ว” แม็กซ์พึมพำกับตัวเองด้วยความทึ่ง“แค่ปล่อยให้ข้อมูลไหลเข้ามา ก็เข้าใจทุกอย่างได้โดยไม่ต้องคิดหรือจดจำเลย”
เขาจดจ่ออยู่กับการตรวจสอบทุกส่วนของระบบ ั้แ่การทำงานเบื้องต้นการแสดงผลสถานะ ไปจนถึงทักษะที่ได้รับมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายจนไม่ทันรู้ตัวว่าเวลาได้ล่วงเลยไปนานเท่าไรแล้ว ความมืดของยามค่ำคืนค่อย ๆ จางหายไปแสงสว่างเริ่มแทรกผ่านช่องของกำแพงและซากตึกที่พังทลาย
พอเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง แสงแดดสีทองยามเช้าสาดส่องลงมาอย่างอบอุ่นตัดกับบรรยากาศมืดมนและเย็นะเืของซากปรักหักพังได้อย่างชัดเจน แสงนั้นส่องกระทบกับฝุ่นละอองที่ลอยล่องอยู่ในอากาศกลายเป็เส้นสายที่ดูสวยงามราวกับภาพวาด
“เช้าแล้วเหรอ... เวลาผ่านไปเร็วจัง” แม็กซ์ยืดตัวเหยียดแขนขาเพื่อคลายความเมื่อยล้าก่อนจะหันไปมองยังจุดที่เ้าหมาป่าทมิฬอยู่ ทันทีที่สายตามองไปถึงตรงนั้นอากาศรอบข้างก็เริ่มสั่นไหว เสียงฮัมแ่เบาดังขึ้น ก่อนจะค่อย ๆเพิ่มความดังและความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ตู้มมม! เสียงะเิพลังิญญาดังกึกก้องจนฝุ่นผงและเศษอิฐรอบบริเวณปลิวว่อนคลื่นพลังงานขนาดใหญ่ที่มีสีม่วงเข้มปนส้มพวยพุ่งออกมาจากร่างของหมาป่าห่อหุ้มมันไว้จนมองไม่เห็นรูปร่างภายในความรู้สึกกดดันอันหนักหน่วงแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งอาคารแม้แต่ลมที่พัดผ่านก็ยังเปลี่ยนแปลงทิศทางตามแรงกระแทกนั้น
“ใกล้จบแล้ว” แม็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงสงบไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่ขยับตัวไปยืนในที่ที่มองเห็นได้ชัดเจนขึ้นสายตาวิเคราะห์ความเข้มข้นของพลังงานที่กำลังะเิออกมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“สีและความหนาแน่นของพลังิญญาขนาดนี้...ไม่ใช่ระดับต้นหรือกลางแน่นอน อยู่ที่ระดับาาขั้นสูงสุดเกือบจะแตะขอบเขตของระดับจักรพรรดิเลยรึ” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเอามือข้างหนึ่งมาคลำที่คางด้วยความประหลาดใจ
“จากหมาป่ามีพลังแค่ระดับกึ่งขุนพลที่มีพลังพื้นฐานนิดหน่อย กลับกลายเป็ข้ามระดับไปถึงระดับาาได้ในคราวเดียวเพียงแค่นำแกนพลังของขุนพลหมาป่าทมิฬให้มันดูดซึมเข้าไปร่วมกับการกระตุ้นยีนของข้า”
“ก็สมกับที่ระบบรายงานไว้แล้วสินะว่าความเข้ากันได้สูงถึง 100 เปอร์เซ็นต์มันจึงรับเอายีนและพลังงานทั้งหมดมาใช้ได้เต็มที่ไม่มีส่วนไหนสูญเสียหรือเหลือทิ้งเลย”
คลื่นพลังงานยังคงไหลเวียนอย่างรุนแรงร่างกายของหมาป่าขยายใหญ่ขึ้นทีละนิด กล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้ขนเริ่มก่อตัวและพัฒนาขึ้นขนที่เคยหยาบกระด้างก็แปรเปลี่ยนสภาพให้หนาแน่นและเรียบเนียนขึ้นการวิวัฒนาการในครั้งนี้ไม่ได้เปลี่ยนแปลงแค่รูปร่างภายนอกแต่ยังปรับโครงสร้างภายใน ทั้งกระดูก เส้นเอ็น เส้นเื และแม้แต่โครงสร้างสมองให้แข็งแกร่งดูซับซ้อนยิ่งขึ้น
แต่พลังงานที่ะเิออกมานั้นกลับกลายเป็สัญญาณเตือนภัยที่ดึงดูดความสนใจของสัตว์อสูรร้ายในบริเวณโดยรอบคลื่นพลังนั้นแผ่กระจายไปไกลหลายร้อยเมตรทำให้สัตว์ร้ายที่กำลังหาอาหารหรือพักผ่อนอยู่ห่างไกล ต่างหันหน้ามุ่งตรงมายังจุดที่เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้พวกมันรับรู้ได้ถึงพลังงานที่เข้มข้น แม้จะรู้สึกถึงความอันตรายที่ซ่อนอยู่แต่สัญชาตญาณที่อยากได้พลังนั้นกลับผลักดันให้พวกมันเดินเข้ามาโดยไม่ลังเล
แม็กซ์เพียงแค่ส่ายหน้าแล้วมองไปทางทิศที่มีสัญญาณชีวิตเพิ่มขึ้นมาเขาใช้เวลาต่อสู้เพียงไม่นานก็กวาดล้างสัตว์อสูรระดับต่ำพวกนี้ไปได้ทั้งหมดอย่างไม่ยากเย็น“ไม่มีปัญหาเลยจัดการง่ายขึ้นเยอะหลังจากข้าเองก็ผ่านการวิวัฒนาการไม่ต้องสิ้นเปลืองพลังงานแม้แต่นิดเดียว ก็สามารถรับมือกับอสูรทั่วไปได้สบาย”
แต่เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงทักษะและความสามารถที่ตัวเองเพิ่งได้รับมามุมปากของเขากลับบิดเบี้ยวเหมือนเจอเื่ที่น่าปวดหัว “แต่ไอ้ทักษะที่ได้มาทั้งหมดนี่สิ...ดูทรงพลังแต่พอจะลองใช้จริงแทบจะใช้ไม่ได้สักอย่าง” เขาพึมพำด้วยความไม่พอใจ
“ทักษะหนึ่งจิตสลายโลการะบบแจ้งว่าพลังไม่เพียงพอที่จะเรียกใช้ ส่วนเนตรเทวทัศน์ที่ช่วยมองทะลุสิ่งกีดขวางและวิเคราะห์จุดอ่อนก็เปลืองพลังจิติญญาจนวางใจไม่ได้ ใช้ทีหนึ่งพลังจิตก็ลดลงไปอย่างรวดเร็วอย่างกับเททิ้งเหมือนได้รถหรูราคาแพงมาไว้ใน แต่กลับไม่มีน้ำมันเติมให้วิ่งซะอย่างนั้นไว้ค่อยหาทักษะพื้นฐานที่ใช้พลังน้อยกว่านี้ใช้ก่อนแล้วกัน”
เขาเก็บความคิดนั้นไว้ในใจก่อนจะหันกลับไปมองเ้าหมาป่าที่ยังคงนิ่งหลับตาอยู่ท่ามกลางมวลพลังิญญา “ไอ้หมาโง่! รีบตื่นได้แล้วข้าไม่ใช่ยามที่จะมานั่งเฝ้าเ้าตลอดนะโว้ย!” แม็กซ์ะโดังลั่นเพื่อเป็การเรียกสติ พร้อมกับบ่นต่อเนื่อง “ใช้เวลาวิวัฒนาการไปทั้งคืนเลยเหรอไอ้บ้าเอ๊ย! ทำให้ข้าต้องนั่งเฝ้าทั้งคืน จนไม่ได้นอนเลย”
ในขณะนั้น ความรุนแรงของพลังงานที่ห่อหุ้มร่างกายเริ่มลดลงทีละน้อยจนสุดท้ายแสงม่วงส้มก็ซึมหายเข้าไปในร่างกายจนหมดเหลือเพียงร่างกายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างมั่นคง
“โฮกกก!” เสียงคำรามทุ้มลึก กึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ ดังตอบรับคำพูดของแม็กซ์ทันทีเป็สัญญาณชัดเจนว่ากระบวนการทั้งหมดได้เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แล้วเ้าหมาป่าค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาที่เคยดูเรียบง่ายกลับเปล่งประกายแสงแหลมคมและลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
ภาพที่ปรากฏขึ้นทำให้แม็กซ์ต้องเบิกตากว้างด้วยความทึ่งรูปร่างของมันเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจนและน่าประทับใจมาก จากเดิมที่สูงเพียงแค่ 2 เมตร และยาวประมาณ 3.5 เมตร กลายเป็ สูงถึง 3 เมตร และยาวเกือบ 5เมตร ใหญ่เทียบเท่ากับรถบรรทุกขนาดกลางเลยกล้ามเนื้อที่เป็มัดใต้ขนหนาแน่นดูแข็งแกร่งจนน่าเกรงขาม เพียงแค่ก้าวขาแตะพื้น ก็ทำให้เกิดแรงสั่นะเืเล็กน้อยที่ส่งผ่านไปตามพื้น
สิ่งที่ยังคงโดดเด่นและเป็เอกลักษณ์ที่สุดคือลวดลายของขน ทั้งหัวลำตัว ขา และหางเป็สีดำสนิท แต่ตรงบริเวณคอและไหล่ที่เป็แผงขนยาวฟูกลับเปลี่ยนเป็ สีเงินสว่างเปล่งประกายดุจแสงจันทร์สะท้อนน้ำ ยาวหยิกเป็ชั้นหนาตัดกับสีดำของลำตัวได้อย่างงดงาม ราวกับสวมเสื้อคลุมแห่งแสงจันทร์ที่ถักทอขึ้นมาอย่างประณีต
“โอ้โห... นี่มันเปลี่ยนไปเยอะจริง มีความเป็าาขึ้นมาเลยเ้าหมาโง่”แม็กซ์พูดด้วยแววตาพึงพอใจที่เห็นได้ชัด “รู้สึกเป็ยังไงบ้างหลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ร่างกายรู้สึกเบาขึ้น แข็งแกร่งขึ้น หรือมีความรู้สึกแปลกใหม่อะไรเกิดขึ้นบ้างไหม?”
เ้าหมาป่าเงยหน้ามองเขา ดวงตาสีเข้มที่เปล่งแสงฉลาดขึ้นกว่าเดิมแต่ท่าทางกลับยังคงงุนงงเล็กน้อย เหมือนเพิ่งตื่นจากการหลับลึกและยังไม่ทันปรับตัวให้เข้ากับสภาพร่างกายใหม่มันขยับขาเบา ๆ ทีละส่วน เพื่อทดสอบความยืดหยุ่นและพลังที่มีอยู่
โครกกก! เสียงร้องดังลั่นจากภายในท้องของมัน ทำลายความเงียบลงทันทีส่งสัญญาณชัดเจนถึงความ้าของร่างกาย
แม็กซ์หัวเราะดังก้องออกมา เข้าใจทันทีว่ามันกำลังสื่ออะไร “เข้าใจแล้ว ๆ... หิวสินะไม่แปลกเลยที่จะเป็เช่นนั้น”เขาชี้มือไปยังกองเนื้อสัตว์ที่เก็บเตรียมไว้ในมุมหนึ่ง“โน่นตรงนั้นมีเนื้องูเขียวที่ข้าเก็บไว้ ทั้งแบบสดที่ยังมีพลังงานอยู่เต็มที่และแบบที่ข้าจัดการย่างสุกไว้แล้ว กินได้ตามใจชอบเลย ไม่ต้องเกรงใจ”
เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเ้าหมาป่าก็เปล่งประกายขึ้นความงุนงงหายไปแทบจะในทันที มันกระดิกหางด้วยความดีใจน้ำลายเริ่มไหลยืดออกมาจากมุมปาก ก่อนจะก้าวเดินตรงไปยังกองเนื้อที่เตรียมไว้
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น ทำให้แม็กซ์ถึงกับอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ เ้าหมาป่าที่เพิ่งผ่านการวิวัฒนาการระดับสูงกลับนั่งลงบนก้นเหมือนมนุษย์สองขา แล้วยกเท้าหน้าที่มีกรงเล็บแหลมคมแต่ก็สามารถใช้งานได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นมาจับไม้เสียบเนื้องูย่างชูขึ้นมาสู่ระดับปาก ก่อนจะกัดกินเนื้อที่หอมกรุ่นนั้นอย่างเอร็ดอร่อยเหมือนกับมนุษย์ที่นั่งกินอาหารอย่างมีมารยาท
“เฮ้ยยย! วัดดดเดอออฟ๊ากกก!” แม็กซ์ร้องอุทานด้วยความใและงุนงงจนมือที่กำลังจะเอาขึ้นมาปิดปากก็หยุดค้างไว้ “นี่มันเกิดอะไรขึ้นคิดว่าตัวเองกลายเป็มนุษย์หมาป่าไปแล้วหรือไงวะเนี่ย?” ขณะที่เขายืนงุนงงและสงสัยอยู่นั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นชัดเจนในหัวของเขา
ติ๊ง!
[กำลังสร้างการเชื่อมต่อระบบลูกข่าย...]
[เชื่อมต่อระบบสำเร็จ]
[ยืนยันผู้ใช้งานลำดับที่ 1]
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ท่านได้ทำการปลุกพลังและกระตุ้นยีนให้ผู้อื่นสำเร็จเป็ครั้งแรกและได้รับผู้ใต้บัญชาตัวแรกภายใต้ระบบต้นแบบ]
ตามมาด้วยข้อมูลรายละเอียดทั้งหมดทันที ทั้งความสัมพันธ์การเชื่อมต่อ และสิทธิ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ถูกส่งเข้ามาในความคิดของแม็กซ์ทำให้เขาเข้าใจทุกอย่างได้ชัดเจนในพริบตา “ไม่นึกเลยว่าความสามารถของระบบต้นแบบจะใช้กับสัตว์อสูรได้ด้วยนึกว่ามันมีไว้แค่สำหรับมนุษย์เท่านั้นซะอีก” เขาพึมพำด้วยความประหลาดใจ
[ขอแสดงความยินดีอีกครั้งการสร้างการเชื่อมต่อแบบนี้เป็ไปตามหลักการของระบบที่สามารถส่งผ่านพลังงานและข้อมูลไปยังสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่มียีนและพลังงานรองรับได้โดยไม่จำกัดเพียงแค่เผ่าพันธุ์เดียวเท่านั้น]
ในขณะที่แม็กซ์กำลังอ่านข้อมูลและทำความเข้าใจอยู่นั้นที่หัวของเ้าหมาป่าก็เกิดเสียงแปลกประหลาดดังขึ้นเช่นกันพร้อมกับมีแผ่นจอแสงสีฟ้าใส ลอยปรากฏขึ้นอยู่ตรงหน้าในระดับสายตาของมันชัดเจนจนไม่อาจมองข้ามได้
มันสะดุ้งใทันที หยุดกินอาหารไว้ชั่วครู่ดวงตาเบิกกว้างมองดูวัตถุแปลกประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันพยายามเอาจมูกยาว ๆไปดมฟึดฟัดอยู่หลายรอบ ก็ไม่พบกลิ่นอะไรที่ผิดปกติ
หมาป่าทมิฬเอาเท้าหน้าปัดไปมาจนเกือบฟาดโดนตัวเอง ทว่ากลับไม่อาจััหน้าจอนั้นได้เลยแม้แต่น้อยต่อให้หมุนตัวซ้ายทีขวาที หรือเดินถอยห่างออกไป หน้าจอนั้นยังคงติดตามเสมอราวกับเงาตามตัว
“พรีดดด!” แม็กซ์เห็นท่าทางงุนงงและสับสนของมันจนกลั้นขำไม่อยู่ ไหล่สั่นระริกก่อนจะะเิเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น “ทำอะไรของเ้าว่ะไอ้หมาโง่! มองดูท่าทางแล้วเหมือนได้เจอผีเลย”
เ้าหมาป่าหันมามองเขาด้วยแววตางุนงง เอียงคอไปมาด้วยความสงสัยเหมือนถามว่ามันคืออะไรกันแน่ และทำไมถึงตามไปทุกที่
“ไอ้ที่เ้าเห็นลอยอยู่ตรงหน้านั่นนะมันคือหน้าต่างแจ้งเตือนของระบบ มันจะแสดงข้อมูลเกี่ยวกับตัวเ้าเอง แต่ดูเหมือนเ้าจะยังไม่เข้าใจวิธีใช้งานเลยสินะ”แม็กซ์พูดอธิบายแต่ก็รู้ดีว่าการอธิบายด้วยคำพูดอาจจะยังไม่ชัดเจนพอสำหรับมันในตอนนี้
เขานึกถึงความสามารถของระบบต้นแบบขึ้นมาได้ทันทีจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ระบบ...สามารถส่งถ่ายทอดข้อมูลความรู้และความเข้าใจเข้าไปในสมองของผู้ใต้บัญชาได้โดยตรงไหม?”
[สามารถทำได้อย่างสมบูรณ์การเชื่อมต่อระหว่างระบบแม่และระบบลูกข่ายจะทำให้การส่งผ่านข้อมูลเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและครบถ้วนโดยไม่ทำให้สมองของผู้รับเกิดความเสียหายใด ๆ]
“เยี่ยมเลย! งั้นจัดการส่งข้อมูลพื้นฐานทั้งหมดทันที” แม็กซ์สั่งอย่างรวดเร็ว
[รับทราบกำลังถ่ายทอดข้อมูลผ่านช่องทางการเชื่อมต่อไปยังระบบลูกข่ายของผู้ใต้บัญชาตามคำสั่ง]
ทันทีที่คำสั่งถูกส่งไปข้อมูลความรู้มหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่สมองของเ้าหมาป่าทมิฬอย่างนุ่มนวลไม่รุนแรงจนเกินไป แต่ก็ครบถ้วนชัดเจน
มันนิ่งค้างอยู่กับที่ไปสักพัก ดวงตาเริ่มเบิกกว้าง ความสับสนเปลี่ยนไปเป็การเข้าใจจนสุดท้ายทำหน้าตะลึงตาโต อ้าปากค้างราวกับเพิ่งได้รู้เื่ราวที่เหลือเชื่อที่สุดในชีวิต
“กินก่อนแล้วค่อยเรียนรู้ก็ได้ ไม่ต้องรีบ” แม็กซ์พูดบอกพร้อมกับเรียกดูข้อมูลสถานะของมันผ่านหน้าจอของตัวเองเพื่อตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจริง
[ชื่อ: าาหมาป่าทมิฬแผงคอเงิน(สายว่องไว)]
[ระดับพลัง: าาขั้นสูงสุด]
[ระดับแกนพลัง: าา]
[แกนพลังงาน: ม่วงส้ม (าากลายพันธุ์บัฟเพิ่มทุกสถานะถาวร 50%)]
[สายความถนัด: สายว่องไว]
[ผู้เชื่อมต่อระบบ: ลำดับที่ 1]
[ทักษะและความสามารถ: อสูรคำราม, กรงเล็บเชือดเฉือน, กัดกระชาก, เงามายา, เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์]
เมื่อเห็นระดับและข้อมูลทักษะทั้งหมด แม็กซ์ถึงกับหัวเราะขึ้นมาด้วยความอิจฉาเล็กน้อย“โอ้เชร้ดดดด...ระดับและความสามารถ สมบูรณ์และแจ่มแมวกว่าข้าอีก ระดับพลังสูงกว่าข้าทักษะก็มีมาถึง 5 อย่างพร้อมกัน แถมยังดูใช้งานได้จริงด้วย”
“ระดับพลังจะทะลวงไปเป็จักรพรรดิแล้วแถมยังมีบัฟกลายพันธุ์ 50% ตอนนี้มันยังไม่สามารถทะลวงขึ้นไปสู่ระดับจักรพรรดิได้คงเพราะต้องใช้เวลาในการปรับพลังและทำความเข้าใจของพลังให้ลึกซึ้งเหมือนมนุษย์หรือเปล่านะ”
“แต่ถ้าเอาแกนพลังระดับจักรพรรดิให้มันดูดซับมันจะเลื่อนระดับเหมือนข้าเลยไหมนะ น่าสนใจ ๆ” เขาพึมพำพลางอ่านรายละเอียดต่อ “เดี๋ยวนะ... สายว่องไว ไม่ใช่สายพละกำลังตามที่คิดไว้หรอกเหรอ?แล้วมีทักษะเงามายาด้วยน่าจะเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ที่รวดเร็วจนกลายเป็เงาหรือการซ่อนตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมหรือเปล่า อยากเห็นจริง ๆว่ามันจะใช้ได้ดีแค่ไหน”
เขายิ้มกว้างขึ้นด้วยความสนใจมองกลับไปที่เ้าหมาป่าที่กำลังกลับมากินอาหารต่ออย่างเพลิดเพลิน สายตามีเลศนัยที่ทำให้มันดูรู้สึกไม่น่าไว้วางใจ
ทันใดนั้น เ้าหมาป่าทมิฬก็รู้สึกว่าอากาศรอบตัวเย็นวูบขึ้นมาทันทีขนลุกซู่ทั้งตัวราวกับถูกสัตว์ร้ายที่มีอำนาจเหนือกว่าจ้องมองอย่างใกล้ชิดมันหยุดกินอาหาร หันหน้ามามองแม็กซ์ด้วยแววตาสงสัยและระมัดระวัง
“รีบกินไอ้หมาโง่ จะได้มาสู้กัน!” แม็กซ์ะโบอกด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
เอ๋งงง! เ้าหมาป่าร้องเสียงใ กัดเนื้อค้างอยู่ในปาก มองแม็กซ์ด้วยแววตาไม่เข้าใจ
“ไม่ต้องตื่นตระหนกขนาดนั้นแค่อยากวัดพลังกับอสูรระดับาาดูสักครั้ง ไม่ได้จะฆ่าหรือทำร้ายเ้าซะหน่อย” แม็กซ์พูดอธิบายพร้อมกับยิ้มกว้างขึ้นอีก“ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าพลังของเราสองคน ต่างกันแค่ไหนและทักษะใหม่ที่เ้าเพิ่งได้รับมานั้น จะมีประสิทธิภาพขนาดไหน ลองมาเล่นกันดูคงจะดีต่อการปรับตัวทั้งคู่”
เ้าหมาป่าทมิฬเอียงคอ มองหน้าเด็กหนุ่มด้วยแววตาสงสัยก่อนจะกระดิกหางช้า ๆ เหมือนยอมรับในท้ายที่สุดพร้อมกับเตรียมตัวให้พร้อมรับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น
หลังจากการวิวัฒนาการเสร็จสิ้นทั้งคู่แม็กซ์จะทำยังไงกับเ้าหมาโง่ต่อ...
1K
