Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 14 : แปลงผักสำหรับนก นก หนู หนอน นับตั้งแต่มนุษย์เริ่มเพาะปลูก ทำเกษตรกรรมมา สาม น. นี้คือตัวก่อกวนที่ทำร้ายจิตใจเกษตรกรรมผู้ลงทุน ลงแรง ตั้งใจเพาะปลูกพืชเป็นอย่างมาก และพวกมันยังทำลายความฝัน ความหวังที่จะได้กินพืชผักที่ปลูกเอง หรือนำไปขายหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวอีกด้วย มนุษย์จึงคิดค้นวิธีจัดการพวกมัน และป้องกันผลผลิตให้รอดจากปาก จากฟันสาม น. นี้ สำหรับนก มนุษย์ได้คิดค้นการสร้างตัวแทนของตัวเองไว้ยืนเฝ้า เพื่อหลอกตา ขู่ให้พวกมันกลัวไม่กล้าลงมาจิกกินแปลงผัก ตัวแทนนั้นมีชื่อเรียกขานว่า Scarecrow ที่เป็นคำผสมระหว่าง Scare (ทำให้หวาดกลัว) + Crow (อีกา) หรือที่เรียกกันว่า หุ่นไล่กา แต่นานๆไป นกรู้ นกฉลาด นกเห็นว่าหุ่นไล่กามันก็แค่หุ่นยืนนิ่งๆกลางทุ่งนา กลางแปลงผัก กลางสวนผลไม้เท่านั้น ตามกลไกการเรียนรู้ตามธรรมชาติที่ฝังไว้ในทุกสิ่งมีชีวิต เมื่อมีนกบางตัวใจกล้า บินมาใกล้ๆ มาเกาะแล้วพบว่าหุ่นไล่กาไม่ทำอะไร พืชพรรณที่อยู่รอบหุ่นก็เป็นอันถูกจับกินประหนึ่งบุฟเฟต์ที่กินได้ไม่อั้น แถมฟรีอีกด้วย และหุ่นไล่กาก็กลายเป็นที่เกาะพักหลังทานอาหารอิ่มๆของพวกมันไป แต่มนุษย์ก็หาได้โง่เขลาไม่ พวกเขาหาวิธีอื่นๆมาเสริมพลังให้หุ่นไล่กา อย่างเช่นจัดองค์ ทรงเครื่องให้ดูเหมือนมนุษย์มากขึ้น ใส่ชุด ใส่หมวก ใส่กางเกง ทำมือถือเคียวให้ดูเหมือนคน เสริมความน่าเกรงขามด้วยหน้ากาก ทำให้นกกลัวหุ่นไล่กากันบ้าง แต่นกใจกล้าก็มีไม่น้อย หุ่นไล่กาเลยต้องพัฒนาอีกขึ้น นำวัตถุสะท้อนแสงแดดได้อย่างแก้วมาติดตามตัว เวลาลมพัด แก้วแกว่งไกว แสงสะท้อนวิ้งวับ นกก็จะตกใจกันไปและมันก็พัฒนาขึ้นมาเป็นการนำแผ่น CD เก่าๆมาติด หรือยุคข้า หุ่นไล่กาพัฒนาเป็นหุ่นยนต์เฝ้าแปลงผัก ที่ไม่ได้มีดีแค่ยืนขู่ แต่จะวิ่งไล่ได้ทั้งนก ทั้งหนู ทั้งคนที่จะมาขโมย พร้อมติดอุปกรณ์ป้องกันแปลงผักอย่างปืนกระสุนยาง กระสุนยาชาไว้ด้วย และยังสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงฆ่าคนได้หากโดนคุกคามมากเกินไป ซึ่งข้าก็เป็นหนึ่งในผู้พัฒนาหุ่นไล่กาด้วยความที่ชอบการเกษตรน่ะนะ แต่ข้าไม่คิดหรอกว่าจะสามารถทำหุ่นไล่กาจักรกลไฟฟ้าได้ในโลกกรีกโบราณแบบนี้ แต่โกเลมเวทมนต์ตามเกมแฟนตาซีทั้งหลายน่าจะพอทำได้อยู่ แต่คงต้องหลังจากที่ข้ามีพลัง มีความสามารถมากกว่านี้ก่อน ในตอนนี้ปัญหานกของข้ามีหุ่นไล่กาจัดการแล้ว แต่พอไม่มีนกมาใกล้ แมลงก็บินมาวางไข่ใส่ผักข้าได้ข้าจึงต้องหาวิธีกำจัดมันออกไป และป้องกันไม่ให้แมลงมาวางไข่เพิ่ม “ ถ้าเป็นผีเสื้อก็ดี สวยงาม แต่ข้าไม่เห็นตัวการว่าเข้าของหนอนน้อยๆพวกนี้คืออะไร ถ้าเป็นแมลงวัน หรือแมลงเหม็นๆนี่คงไม่ดีแน่ ” ข้าย่นจมูกขณะเด็ดใบผักที่มีหนอนออกมาวางกองรวมกันในตะกร้าไม้ใบใหม่ และเตรียมจะโยนกองใบผักที่เต็มไปด้วยหนอนเข้าป่าทางขวาไป เพราะข้ารู้สึกสงสารข้าไม่กล้าบี้มันให้เละคามือ ไม่ว่าจะด้วยมือตัวเองเปล่าๆ จับผ้าบี้ หรือใช้จอบ ขวาน ค้อนทุบ หรือโยนลงน้ำก็ตาม เพราะข้าถือว่าพวกมันคือสิ่งมีชีวิตในมิติฟาร์มสปริงฟิลด์แห่งนี้ ที่อยู่มาก่อนวิญญาณข้าจะเข้ามาสิงสถิต ณ ร่างอวตารเทพีฤดูใบไม้ผลิ คอร่า และที่สำคัญคือ หากแมลงเหล่านี้ถูกข้าฆ่าตาย แล้วไม่มาในฟาร์มข้าอีกล่ะก็ แปลงดอกไม้ในอนาคตที่ข้าตั้งใจจะปลูก จะขาดแมลงผสมเกสรให้น่ะสิ เพราะข้าไม่รู้ว่าการที่ข้าลงมือฆ่าพวกมันแล้ว สรรพสิ่งในธรรมชาติรอบๆบ้านข้า จะฆ่าพวกมันตัวต่อๆไป เพราะคิดว่าเป็นประสงค์ของข้าหรือไม่ ข้าไม่อยากทำลายสมดุลของระบบนิเวศทิ้ง เพียงเพราะต้องการให้ผักของข้าปลอดจากหนอนหรอกนะ ข้านำใบผักที่เต็มไปด้วยหนอนไปทิ้งในป่า แล้วก็กลับมาดูแลผักน้อยๆที่โดนเด็ดใบไป พร้อมขอให้พวกมันอดทนหน่อย สละใบเพื่อต่อชีวิตหนอน ดีกว่าโดนแทะกินมากกว่านี้ ผักทั้งหลายก็เรืองแสงแล้วงอกใบแทนส่วนที่โดนข้าเด็ดไป อีกทั้งยังโตไวขึ้นด้วย ทำให้ข้ายิ้มอย่างดีใจ หลายวันต่อมา นอกจากการรดน้ำผัก ถอนวัชพืช ตัดหญ้ามาตากแห้งเป็นอาหารวัวในอนาคตแล้วข้ายังต้องคอยเด็ดใบผักที่แมลงมาวางไข่ ฟักออกมาเป็นหนอนในทุกเช้าอีกด้วย จนบางทีข้าก็เริ่มเบื่อที่จะต้องมาจัดการหนอนในทุกๆเช้าแล้ว “ ถ้าเย็บมุ้งมากางครอบแปลงผักไว้จะดีไหมนะ แต่ต้องลงทุนเยอะแน่ ตอนนี้ข้ามีเงินอยู่ 200 ดรัคม่าผ้าดิบถูกอยู่ แต่ตาข่ายนี่แพง ทำยาก อาจเสียเงินสัก 50-60 ดรัคม่าเลย . . . เอาเป็นว่าเงินแตะหลักพันเมื่อไหร่ค่อยทำมุ้งครอบแปลงผักละกัน ” ข้าพูดไป เดินถือตะกร้าที่อุดมไปด้วยใบผักที่หนอนยั้วเยี้ยไปตามถนนแล้วเทมันลงตามพุ่มไม้ใบหญ้าในป่า ก่อนจะรดน้ำต้นไม้รอบๆแล้วขอให้พวกมันดูแลหนอนน้อยๆให้โตเป็นแมลงอะไรก็ตามที่พ่อแม่มันวางไข่ไว้ให้ได้ แต่ถ้าพวกมันเป็นหนอนเลวๆที่ไม่เข้าดักแด้ แล้วกลายเป็นตัวเต็มไวที่จะคอยดูแลระบบนิเวศ แต่จะโตไปเป็นหนอนที่ไล่กินพืชทุกอย่าง เป็นมอนสเตอร์ที่กินไม่เลือกไม่ตอบแทนธรรมชาติล่ะก็ จัดการเจื๋อนทำปุ๋ยได้เลย จากนั้นข้าก็เดินกลับมานั่งที่ระเบียงบ้าน กดส่งหีบบรรจุ Jackfruit ไปประมูลอีกชิ้น ตอนนี้ Jackfruitนั้นเป็นที่นิยมมาก ดูจากกราฟที่แสดงราคาประมูลจากวันแรก 20 ดรัคม่า มาตอนนี้ ขายได้หีบละ 50 ดรัคม่าเป็นอย่างน้อยแล้ว บ่งบอกได้ถึงรสชาติ ความหอมหวน และความนิยมที่บอกต่อกันปากต่อปากได้เป็นอย่างดี แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่ามันคือผลไม้จาก “ไทย” ดินแดนที่ห่างไกลจากกรีกมาก และไม่มีใครรู้ชื่อเรียกดั้งเดิมของมัน ที่ข้าถามจากต้น Jackfruit เองแล้วได้รู้นามนั้น “ ขนุน ชื่อแปลกๆ แต่น่ารักดีนะ ” ข้าพูดไป กินขนุนไป พลางคิดในใจว่า ไว้ว่างๆจะถามจากต้นใหญ่ที่ป่าหลังธารน้ำหลังบ้านว่า เมล็ดมันทำขนมไทยยังไง ทำยากไหม แต่ตอนนี้ข้าไม่มีอะไรเลยแม้แต่เตาจุดไฟ ดังนั้นการทำขนมที่น่าจะต้องใช้ความร้อนเลยต้องเลื่อนไปก่อน เช้าวันถัดมา แปลงผักของข้ามีหนอนยั้วเยี้ยไม่ต่างจากวันก่อนๆ จนข้าชักจะยั๊วะละ ทำไมต้องมาวางไข่ใส่ผักข้าด้วยนะ ไปวางที่อื่นกันบ้างได้ไหม นี่ผักข้าก็โตเต็มวัยพร้อมเก็บข้าแล้วแท้ๆนะ แต่ดูสิมะเขือเทศสีแดง น่ากิน แต่มีรูหนอนชอนไชหลายลูก ผักกาดแก้วที่มีรอยหนอนแทะ และหัวแรดิชที่มีสภาพไม่ต่างจากผักสองอย่างข้างต้น ข้าจะขายได้ราคาดีไหมเนี่ย แม้ข้าจะสามารถขอให้สายลมพัดหนอนออกไปกองรวมกันในตะกร้า และรดน้ำผสมเหงื่อแห่งความอุตสาหะ พยายามของข้าเพื่อฟื้นฟูสภาพผักให้กลับมาสมบูรณ์ ไร้รอยแทะ รอยกัดได้ แต่นี่มันเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ข้าต้องการแก้ปัญหานี้ในระยะยาวด้วยการตัดต้นเหตุให้ได้ “ หนอนมาวางไข่ ไม่สิๆ แมลงมาวางไข่ มาแพร่หนอนใส่ผักข้า . . . ถ้าข้าขอให้สายลม กับแผ่นดินช่วยกันจัดการแมลงนั่นก็ย่อมได้ แต่ต้องคอยบอกสายลมกับดินว่าอย่าจัดการแมลงตัวอื่นที่ไม่มาทำร้ายผักแบบนั้นมันออกจะจู้จี้ จุกจิกกับสายลมและแผ่นดินไปหน่อย เพียงแค่พวกเขายอมแบ่งปันพื้นที่ให้ข้าวิญญาณชายแก่ๆที่บาปหนา ผู้ถูกส่งมาแทนที่วิญญาณในร่างอวตารนี้ก็มากพอแล้วนะข้าว่า ดังนั้น. . . คงต้องทำ DECOY เหยื่อล่อไว้ให้หนอนแทะกินกันไปน่าจะดีกว่า . . . เอ้อ อนุญาตให้นกมากินเฉพาะแปลงDECOY ด้วยเลยก็ดี หึๆ เอาแบบนั้นละกัน ” หลังข้าเก็บเกี่ยวผักชุดที่ 2 ได้ผลผลิตเป็นหัวแรดิช 120 หัว , ผักกาดแก้ว 90 หัว และมะเขือเทศ 270ลูก ซึ่งข้าแปลกใจเล็กน้อยที่ต้นมะเขือเทศพันธ์เชอร์รี่ของข้า ต้นสูง 15 เซนติเมตร ออกลูกต้นละ 3 ลูกเท่ากันหมดในวันนี้ โดยมีดอกที่รอผสมพันธ์เป็นลูกอีกต้นละ 3 ดอกเหมือนกัน “ มันดูผิดธรรมชาติหน่อย อะไรจะเป๊ะๆขนาดนี้ แต่เอาเถอะ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ในมิติส่วนตัวของเทพีฤดูใบไม้ผลิ ” ข้าจัดการเก็บผลผลิตใส่กระเป๋า แล้วกดส่งของไปประมูล โดยมีเนื้อขนุนในหีบสวย 1 หีบผักสดใหม่ที่เก็บเกี่ยววันนี้ หัวแรดิช 5 หัว ผักกาดแก้ว 5 หัว และมะเขือเทศเชอร์รี่ 4 หีบ หีบละ 5 ลูก จากนั้นข้าก็ซื้อเมล็ดพันธ์ผักมาปลูกเพิ่ม โดยซื้อหัวแรดิช 150 เมล็ด ผักกาดแก้ว 120 เมล็ด และทำการหย่อนเมล็ดจำนวนเท่าที่เก็บเกี่ยววันนี้ลงแปลงเดิม ก่อนจะไปขุดดิน เกลี่ยพื้นที่สร้างแปลงผักใหม่ข้างๆสระน้ำ และหย่อนเมล็ดแรดิช 30 เมล็ด ผักกาดแก้ว 30 เมล็ดไปปลูก “ คุณสายลม คุณแผ่นดิน คุณหุ่นไล่กา ช่วยกันปกป้องแปลงผักหน้าบ้านข้าให้รอดพ้นจากนกและหนอนด้วยนะคะ ส่วนแปลงผักทางขวาของบ่อน้ำ ข้าปลูกไว้เพื่อให้แมลงมาวางไข่ ให้นกมาจิกกินผักและแมลงได้ตามใจพวกมัน. . . เอาที่พวกมันสบายใจเลย ! จะได้ไม่ต้องมายุ่งแปลงผักหลักของข้า ”
“ คุณสายลม คุณแผ่นดิน คุณหุ่นไล่กา ช่วยกันปกป้องแปลงผักหน้าบ้านข้าให้รอดพ้นจากนกและหนอนด้วยนะคะ ส่วนแปลงผักทางขวาของบ่อน้ำ ข้าปลูกไว้เพื่อให้แมลงมาวางไข่ ให้นกมาจิกกินผักและแมลงได้ตามใจพวกมัน. . . เอาที่พวกมันสบายใจเลย ! จะได้ไม่ต้องมายุ่งแปลงผักหลักของข้า ”
___________________________________________

ช่วง : ฝากเพจฝากนักอ่านทุกท่าน ติดตาม กดไลค์เพจของผมด้วยน้าา
https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 14 : แปลงผักสำหรับนก

นิยายแนะนำ

Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 2 บทที่ 14 : แปลงผักสำหรับนก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้