บทที่28เริ่มการขาย
ผู้ดูแลกิจการสองสามคนยังเข้าใจว่าลู่เหว่ยิมีวิธีการชดเชยที่ยอดเยี่ยมอะไรบางอย่างแต่คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่จะนำออกมากลับเป็ขวดยาสองสามขวด! ตระกูลลู่จะมียาล้ำค่าใดมาทดแทนเซียนหยกที่ขาดหายไปถึงแปดสิบล้านเม็ดกันเล่า? อย่าว่าแต่ยาวิเศษแปดขวดเลย แปดสิบเม็ดก็ยังไร้ประโยชน์ พวกเขาไม่มีทางเชื่อว่าตระกูลลู่จะสามารถนำยาวิเศษขั้นหกขึ้นไปทั้งแปดขวดมาให้พวกเขาขายได้ดังนั้นผู้ดูแลกิจการสองสามคนนี้จึงมองไปที่ขวดหยก บนโต๊ะอย่างสงสัย แต่กลับไม่ส่งเสียงใดๆ
ลู่เหว่ยิเห็นสีหน้าท่าทางของทุกคนเช่นนี้ก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ หากมีวิธีอื่นเขาก็อยากจะเก็บขวดยาพวกนี้ไว้ใช้เองใจจะขาด แต่เวลานี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอธิบายไปว่า“นี่คือยาวิเศษที่นายน้อยมอบให้ข้า ยาวิเศษทั้งเจ็ดขวดนี้เป็ยาขั้นหกและอีกหนึ่งขวดเป็ยาวิเศษขั้นห้าแต่ละขวดมียาอยู่สิบเม็ด รวมๆ แล้วมียาวิเศษทั้งหมดนี้แปดสิบเม็ด!”
ผู้ดูแลกิจการทุกคนถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้างยาวิเศษทั้งหมดนี้นับเป็มูลค่าเท่าไรของเซียนหยกกันเล่า? ต่อให้เป็ยาขั้นหกที่มีขั้นต่ำมากที่สุด ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่นักพรตทั่วไปจะรับได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันมีมูลค่าสูงและมีผู้ซื้อน้อยยิ่งนัก อย่าว่าแต่ซื้อผลิญญาหยกเขียวสามเม็ดด้วยเซียนหยกไปแปดสิบล้านเม็ดแต่หากในนั้นมียาที่มีสรรพคุณพิเศษ ต่อให้ราคาเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวพวกเขาก็สามารถขายมันได้อย่างง่ายดายเช่นกันสำหรับต้นกำเนิดที่แท้จริงของยาเหล่านี้ มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องสนใจ คิดว่าถามไปก็คงไม่ได้อะไร
เมื่อเห็นสีหน้าดีใจของผู้ดูแลกิจการทุกคนลู่เหว่ยิก็หัวเราะชอบใจ เขาไม่ใช่นายน้อยลู่อวี่ หลังจากที่รู้แจ้งถึงสรรพคุณยาเหล่านี้แล้วเขาไม่มีทางยอมขายมันง่ายๆ ดังนั้นจึงชี้ไปที่ขวดยาสี่ขวดแล้วพูดว่า “นี่คือ ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ ขั้นหก ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ในการรักษาธาตุไฟเข้าแทรกปรับพลังปราณและช่วยซ่อมแซมเส้นลมปราณ ต่อให้นักพรตที่อยู่ในขั้นตงซวนหรือขั้นเกิดเทพเ้าที่สูงกว่าหากาเ็เกิดธาตุไฟเข้าแทรกขึ้นมา ก็ยังอยู่ภายใต้ขอบเขตการรักษาของมัน ขั้นตอนการรักษาและซ่อมแซมขึ้นอยู่กับระยะเวลาและอาการาเ็ ปกติแล้วหากพลังหายไปและเส้นลมปราณขาดย่อมฟื้นตัวได้ไวเก้าในสิบส่วน”
อ่า?
จู่ๆผู้ดูแลกิจการเฒ่าก็ทำหน้าหงายเงิบไปทันที ตัวยาสำหรับรักษาธาตุไฟเข้าแทรกหรือ? ในทุกปีจะมีกี่คนในโลกบำเพ็ญเพียรที่กายหยาบดับสูญไปจากธาตุไฟเข้าแทรก?เท่าที่รู้หากไม่ถึงหนึ่งพันคนดีก็คงไม่เกินแปดร้อนคนเช่นนั้นแล้วยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันสี่สิบเม็ดนี้ ผู้คนไม่แย่งชิงกันหัวชนฝาเลยหรืออย่างไร? เพื่อชีวิตของตัวเองแล้วต่อให้ไม่เหลืออะไรเลยก็ต้องคว้ามันมาโดยไม่ลังเล หากเป็เช่นนี้ย่อมอุดช่องว่างเซียนหยกแปดสิบล้านเม็ดที่หายไปได้นับว่าเป็เื่เล็กน้อยแล้ว
ดูเหมือนลู่เหว่ยิจะไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าตกตะลึงของผู้ดูแลกิจการสองสามคนนี้แต่พูดต่อไปว่า “อืม ยา หอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันเป็ชื่อที่บรรดานักปรุงโอสถตั้งให้โดยอิงจากวัตถุดิบที่ปรุงยาออกมาและยานี้ยังมีนามแฝงที่ทุกคนรู้จักคือ ยานิพพาน!”
ยานิพพาน? ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันคือยานิพพานอย่างนั้นหรือ? แม้ว่าพลังยุทธ์ของผู้ดูแลเหล่านี้จะไม่สูงนัก แต่หากพูดถึงความรู้แล้วต่างก็มีความรู้ที่กว้างไกลและลึกซึ้งไม่น้อยโดยเฉพาะสมบัติหายากที่มีชื่อเสียงไปทั่วใต้หล้ามานานเ่าั้ ต่างก็มีความสามารถในการแยกแยะและชี้ชัดถึงพวกมันเมื่อได้ยินเช่นนั้นในเวลานี้ จู่ๆ กลับมีประวัติความเป็มาและสรรพคุณที่เกี่ยวข้องกับยานิพพานผุดขึ้นมาในหัวโดยไม่ได้ตั้งใจ
หนึ่งในสิบยาที่มีชื่อเสียงของสำนักปรุงโอสถที่ใหญ่ที่สุดในสมัยโบราณเป็ยาวิเศษขั้นหกใช้ในการรักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกโดยเฉพาะ แต่หลายพันปีมานี้ยังไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ใดได้มันมามาก่อนมีเพียงบันทึกเดียวคือ เมื่อสามพันกว่าปีที่แล้วมีคนบังเอิญได้มันมาเม็ดหนึ่ง แต่กลับนำไปสู่าระหว่างสำนักที่กินเวลาไปนานหลายร้อยปีและมียอดฝีมือนับไม่ถ้วนที่ต้องจบชีวิตลงเพราะยานิพพานนี้
จากนั้นแล้วจึงเห็นได้ว่ายาอายุวัฒนะนี้หายากและล้ำค่าเพียงใดไม่แปลกใจว่าเหตุใดผู้ดูแลกิจการสองสามคนนั้นถึงได้มีสีหน้าใจนอ้าปากค้าง คล้ายความคิดหยุดนิ่งไป
ลู่เหว่ยิเหมือนจะไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของผู้ดูแลกิจการสองสามคนนี้จากนั้นจึงชี้ไปที่ขวดยาวิเศษอีกสามขวดแล้วพูดว่า “นี่คือ ‘ยาอายุวัฒนะน้ำค้างขาว’ ขั้นหก วันนี้ภายในงานประมูลในเทียนตูขายไปสามเม็ดในราคาเซียนหยกขั้นต่ำสามล้านหกแสนเม็ดหรือก็คือหนึ่งเซียนหยกขั้นต่ำหนึ่งล้านสองแสนเม็ดต่อหนึ่งเม็ดยา แต่ที่นี่มีอยู่สามสิบเม็ด!”ทว่าเมื่อเห็นว่าผู้ดูแลกิจการสองสามคนตรงนั้นไม่มีท่าทีตอบสนอง จึงหันไปมองพวกเขาพร้อมกับเคาะโต๊ะเรียกสติด้วยความไม่พอใจ
“แล้วเหตุใดตระกูลลู่ถึงมียาอายุวัฒนะน้ำค้างขาวขั้นหกมากถึงเพียงนี้?”ริมฝีปากของผู้ดูแลสองสามคนมีอาการสั่นเทาขึ้นมา เพราะเื่ราวกลับดูน่าเหลือเชื่อไม่น้อย
ลู่เหว่ยิทำเสียงประชดประชันแล้วชี้ไปที่ขวดยาอายุวัฒนะขวดสุดท้ายแล้วพูดกระซิบเบาๆ “นี่คือยาเม็ดมรณะขั้นห้า ส่วนใหญ่จะใช้เพื่อรักษาอาการาเ็ร่างกาย ตราบใดที่ยังไม่ตายขอเพียงใช้มันสักเม็ดก็พอแล้ว ผู้เฒ่าห้าของตระกูลลู่อย่างลู่หงิ ถึงแม้จะประสบความสำเร็จในการเอาชนะภัยพิบัติได้แต่ก็ยังาเ็สาหัสปางตาย ทว่ากลับฟื้นตัวกลับมาได้ในหนึ่งก้านธูปหลังจากกินยานี้เข้าไปคิดว่าพวกเ้าคงยังไม่เคยได้ยินชื่อยาอายุวัฒนะนี้มาก่อน มันเป็ยาระดับสูงที่หายากยิ่งนักในบรรดายาวิเศษที่ตกทอดกันมาั้แ่สมัยโบราณจะขายกับผู้อื่นอย่างไรคงต้องวางแผนกันให้ดีจริงหรือไม่? ฟังเช่นนี้แล้วรู้สึกว่ามันคุ้มค่ากับเซียนหยกขั้นต่ำเพียงแปดสิบล้านเม็ดนั่นหรือไม่เล่า?”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า นายน้อย ช่างฉลาดหลักแหลมและมีไหวพริบจริงๆ ในเมื่อมีแผนการเตรียมไว้ล่วงหน้าอยู่ก่อนแล้วพวกข้าจะมีปัญหาได้อย่างไร ข้ามีกิจการร้านค้าห้าแห่งภายใต้การดูแลของข้า สองในห้าเป็กิจการที่เกี่ยวข้องกับยาอายุวัฒนะประจวบเหมาะแล้ว สามารถนำยาวิเศษเหล่านี้ไปขายให้ได้ ท่านลู่เหว่ยิโปรดวางใจ ยาล้ำค่าทั้งแปดขวดนี้อย่างน้อยท่านต้องได้คืนเป็เซียนหยกขั้นต่ำสักหนึ่งร้อยหกสิบล้านเม็ด!” ดวงตาของผู้ดูแลกิจการรูปร่างผอมเป็ประกายขึ้นมาในเวลานี้และพูดออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“พี่เฉียน เป็คนต้องรู้จักข้อบกพร่องของตนเอง กิจการร้านค้าทั้งสองของท่านเป็เพียงร้านเล็กๆที่ขายยาคุณภาพต่ำ จะมาขายยาคุณภาพสูงเหล่านี้ได้อย่างไร? หรือต่อให้ท่านเอาไปขายอย่างไรก็ขายได้ราคาไม่ดีข้ามีกิจการร้านค้าอยู่ในมือสองร้าน หนึ่งในนั้นทำกิจการเกี่ยวเนื่องกับยาวิเศษและอาวุธวิเศษคุณภาพสูงอยู่พอดียาอายุวัฒนะทั้งแปดสิบเม็ดนี้ร้านของข้าย่อมนำมาขายให้ได้ อย่างน้อยก็น่าจะขายได้เซียนหยกขั้นต่ำสองร้อยล้านเม็ด!”บุรุษวัยกลางคนที่เ้าเนื้อพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ
ผู้ดูแลกิจการคนอื่นๆเริ่มวิตกกังวลทันทีเมื่อเห็นสถานการณ์นี้ ถึงแม้จะเป็ยาอายุวัฒนะขั้นต่ำแต่นับว่ายังขาดตลาดในเมืองเทียนตูเซียนยิ่งไม่ต้องพูดถึงยาอายุวัฒนะแปดสิบเม็ดที่มีระดับสูงกว่าขั้นหกนี้ นี่ไม่ใช่ยาอายุวัฒนะแล้วแต่เป็จำนวนเซียนหยกที่นับไม่ถ้วนวางกองอยู่ตรงนั้น เช่นนั้นแล้วจะปล่อยให้คนอื่นเอาไปหมดง่ายๆได้อย่างไร? ทันใดนั้นทุกคนก็เริ่มส่งเสียงดังโต้เถียงกันขึ้นมาทันที
หากขายยาล้ำค่าเหล่านี้ได้ไม่ใช่เพียงแต่สำเร็จตามเป้าหมายเท่านั้นแต่ทุกคนจะได้รับรางวัลเป็ค่าตอบแทนตามผลประกอบการที่ทำได้ นี่เป็หนึ่งในวิธีการทำกิจการที่ตระกูลใหญ่ส่วนใหญ่ใช้กันดังนั้นหากได้รับสิทธิ์การขายยาอายุวัฒนะมากเท่าไร ก็บ่งบอกได้ว่าตนเองทำกำไรกลับคืนได้มากเท่านั้นเพราะเป็เช่นนี้ จึงเป็ไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้ผู้อื่นมาผูกขาดสิทธิ์อยู่ฝ่ายเดียว
ลู่เหว่ยิกระแอมไอเบาๆผู้ดูแลกิจการทั้งสองสามคนก็เงียบเสียงทันที
“ข้าจำได้ว่าตระกูลลู่มีกิจการร้านค้าที่ขายเฉพาะยาอายุวัฒนะอยู่ ตอนนี้เป็อย่างไรบ้าง?ช่างเถอะๆ ไม่ว่าอย่างไร ก็ให้นำยาอายุวัฒนะสองสามขวดนี้ไปวางขายที่นั่นก็แล้วกันส่วนเื่ราคา หากตั้งราคาสูงได้เท่าไรก็ขายเท่านั้นไม่ต้องกลัวไปว่าจะไม่มีคนซื้อ ให้กลัวเพียงว่าจะมีคนมาซื้อถล่มทลายจนขายไม่ทัน ที่ข้าพูดไปทั้งหมดนี้พวกเ้าเข้าใจกันหรือไม่!“ลู่เหว่ยิพูดมาถึงตรงนี้ก็เงียบไปสักพัก เมื่อมองผู้ดูแลกิจการหลายคนที่อยู่เบื้องล่างจากนั้นจึงถามว่า“ตอนนี้ใครเป็ผู้ดูแลร้านนั้นเล่า?”
ทันใดนั้นใบหน้าของผู้ดูแลกิจการทุกคนก็มองไปที่บุรุษวัยกลางคนร่างผอมบางที่ไว้หนวดเคราน้อยๆผู้หนึ่งด้วยสีหน้าอิจฉาและริษยา ดวงตาเล็กๆ คู่นั้นเป็ประกายสดใสขึ้นมาทันทีในเวลานี้เมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบก้าวไปเบื้องหน้าและโค้งคำนับลู่เหว่ยิด้วยความเคารพทันที
“เรียนท่านลู่เหว่ยิ ร้านยาอายุวัฒนะแห่งนั้นข้าน้อยเป็ผู้ดูแล!”
“หืม หลิวซื่อ? ที่แท้ร้านนั้นก็อยู่ในมือของเ้าดียิ่งนัก เช่นนั้นก็ให้เ้ากลับไปตกแต่งร้านให้ดูดีขึ้นมาเสียหน่อยอย่าทำให้มันดูโกโรโกโสนักเล่าแต่ก็อย่าให้ดูหรูหราเกินหน้าเกินตา ร้านค้าตระกูลลู่ของเราไม่ได้อาศัยเพียงภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้นเข้าใจหรือไม่?” ลู่เหว่ยิค่อนข้างจะรู้จักผู้ดูแลกิจการของตระกูลลู่หลายคนดีหลิวซื่อคนนี้ถึงแม้จะมีภูมิหลังที่ไม่ดี แต่มีอุปนิสัยขยันอดทนและฉลาดหลักแหลมทั้งยังภักดีต่อตระกูลลู่ไม่น้อย ทำให้เขาค่อนข้างวางใจและพึงพอใจ
หลิวซื่อพยักหน้าตอบรับทั้งยังรู้สึกดีใจไม่น้อย มีก้อนเนื้อชิ้นใหญ่หล่นลงบนหัวเช่นนี้ หากยังทำได้ไม่ดีเช่นนั้นก็สู้ตายไปเสียจะดีกว่า
ลู่เหว่ยิหยิบขวดหยกเล็กๆอีกสามขวดออกมาจากอกอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบเอายาอายุวัฒนะอย่างละสามเม็ดจากยาอายุวัฒนะทั้งสามขวดมาแบ่งบรรจุให้อย่างดีแล้วยื่นให้หลิวซื่อพร้อมพูดว่า “ยาอายุวัฒนะมากมายเช่นนี้นับว่ามีค่าล่อตาล่อใจมากเกินไปให้ข้าเก็บไว้ดูแลบางส่วนก่อน หากเ้าขายได้มากก็มาเอาเพิ่มที่ข้าได้! อืม แต่ต้องรีบขายออกไปสักสองสามเม็ดโดยเร็วเพื่อลดแรงกดดันจากทุนทรัพย์ที่ขาดหายไปให้กับกิจการร้านค้าอื่นๆ”
“เข้าใจแล้วขอรับ!” หลิวซื่อตอบรับ แต่หลังจากได้รับยาอายุวัฒนะล้ำค่ามาไว้ในมือแล้วกลับเกิดลังเลและถามต่อว่า “ท่านลู่เหว่ยิแม้ว่ายาอายุวัฒนะนี้จะมีสรรพคุณล้ำเลิศแต่ข้าน้อยไม่เคยได้ยินชื่อ ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ มาก่อน จึงไม่รู้ว่าควรจะอธิบายให้กับลูกค้าฟังอย่างไรดี?”
ลู่เหว่ยิฟังแล้วยกยิ้มและพูดตอบไปว่า“เื่นี้ไม่ต้องเป็กังวล ขอเพียงเ้าบอกไปว่าตระกูลลู่ของเรารับประกันให้หากกินแล้วไม่เกิดผลก็ให้เอาของมาคืน แต่เ้าต้องรู้มาตราชั่งตวงวัดให้ดี อย่าถูกคนหลอกเอาได้!”
หลิวซื่อยิ้มอย่างมั่นใจและพูดว่า“หากคิดจะมาหลอกข้าน้อยคงไม่ง่าย!” หลังจากพูดจบก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไปแล้วหยิบยาสามขวดนั้นเดินออกไปภายใต้สายตาร้อนแรงอันแผดเผาของผู้ดูแลกิจการคนอื่นๆทันที
ในฐานะหนึ่งในตระกูลที่ทรงอิทธิพลในเทียนตูนอกจากคนแซ่ลู่แล้วก็ยังมีคนแซ่อื่นอีกมากมายในตระกูลลู่ คนเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกันทั้งในด้านการสมรสหรือเป็ข้ารับใช้ในตระกูลมานานหลายสิบชั่วอายุคนคนเหล่านี้หลังจากอยู่กันมานานหลายพันปี ก็กลายเป็ส่วนสำคัญที่ไม่อาจแยกจากตระกูลลู่ได้และแน่นอนว่าไม่ใช่เพียงตระกูลลู่เท่านั้น แต่ตระกูลใหญ่อื่นๆ ก็เป็เช่นเดียวกัน
บรรพบุรุษของหลิวซื่อก็เป็ข้ารับใช้ของตระกูลลู่แต่หลังจากหลายชั่วอายุคนต่อมา จนมาถึงรุ่นของหลิวซื่อ เพราะมีผลงานที่โดดเด่นในด้านกิจการร้านค้าจึงได้รับการแต่งตั้งโดยตรงให้เป็ผู้ดูแลกิจการร้านค้าของตระกูลลู่ในเมืองเทียนตูเซียนดังนั้นจึงมีสถานะสูงกว่าลูกหลานส่วนใหญ่ของตระกูลลู่ นี่จึงเป็กุญแจสำคัญในการสานต่ออำนาจของตระกูลใหญ่เช่นตระกูลลู่ผู้ใดที่มีความสามารถย่อมก้าวหน้าได้ แต่หากไม่มีคุณสมบัติฝึกฝนบำเพ็ญเพียรหรือยิ่งไร้พร์หรือความสามารถหากเทียบแม้แต่สถานะและค่าตอบแทนของข้ารับใช้ไม่ได้ เช่นนั้นแล้วคงทำได้แค่อยู่เพื่อกินและรอความตายเท่านั้น
หลายวันต่อมากิจการร้านค้าที่หลิวซื่อดูแลอยู่ ก็เริ่มวางขายยาอายุวัฒนะที่เพิ่งได้รับมาทันที
และเพราะหลิวซื่อปฏิบัติตามที่ลู่เหว่ยิได้กำชับไว้จึงตั้งราคาขายไว้สูงไม่น้อย ทว่าเขากลับไม่เป็กังวลแต่อย่างใด ยาอายุวัฒนะขั้นหกไม่ได้มีขายทั่วไปในท้องตลาดอีกอย่างหากตั้งราคาต่ำเกินไป คิดว่าตระกูลใหญ่สองสามตระกูลคงมากว้านซื้อไปแล้ว เช่นนั้นเมื่อมันตกไปอยู่ในมือของผู้อื่นผลกำไรของตระกูลลู่ก็คงไม่อาจบรรลุไปถึงขั้นสูงสุดได้
เพียงแต่ต่อให้มียาอายุวัฒนะล้ำค่าอยู่ในมือทว่าร้านค้ายาอายุวัฒนะของตระกูลลู่ตั้งอยู่ในพื้นที่อับ แม้ว่าจะยังไม่ถึงขั้นมีลูกค้าเข้าน้อยแต่นักพรตที่มาเพื่อซื้อยาอายุวัฒนะที่นี่ ล้วนแล้วแต่เป็นักพรตธรรมดาไม่ใช่นักพรตจากสกุลใหญ่จึงซื้อได้เพียงยาอายุวัฒนะขั้นเก้าสิบเม็ดบ้างหรือแปดเม็ดบ้าง เท่านั้นก็ปวดใจจนกัดฟันแล้วเช่นนั้นถึงแม้จะรู้ว่ามียาอายุวัฒนะขั้นหกวางขายแต่กลับไม่สามารถซื้อได้
ดังนั้นใน่ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ยาอายุวัฒนะในมือของหลิวซื่อจึงขายไม่ออกสักเม็ด
จนกระทั่งวันที่เจ็ดก็มีคนสี่ห้าคนมาออที่หน้าร้าน โดยคนที่นำมาเป็นักพรตเฒ่าสองคนคนทางซ้ายสวมเสื้อคลุมสีเทา มีน้ำเต้าบรรจุสุราสีเหลืองห้อยอยู่ตรงเอว กวัดแกว่งไปมาตามจังหวะการก้าวเดินใบหน้าดูแก่ชรา ไม่รู้ว่านานเพียงใดแล้วที่ไม่ได้ล้างหน้า ถึงดูหม่นหมองเช่นนี้ เขายืนโซเซไปมาแลดูเลอะเทอะและไม่มีสติ แม้แต่ผมสีขาวที่ถูกเกล้าเป็มวยผมก็ยังมีใบหญ้าติดอยู่สองสามใบยืนอยู่ห่างไกลเช่นนี้แล้วแต่ก็ยังได้กลิ่นสุราบนตัวอยู่
573
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
