นางจิ้งจอกสาวพันหน้า

    ตอนที่ 15 แฟนเก่า

    ฉันเชื่อเ๱ื่๵๹เวรกรรมอะไรทำนองนี้นะ แต่เ๱ื่๵๹โลกนี้ไม่มีคำว่าบังเอิญ มันก็เป็๲เ๱ื่๵๹จริงอีกเ๱ื่๵๹ที่ฉันพึ่งจะเชื่อสนิทใจ แต่อะไรที่แย่กว่านั้นรู้ไหม สองสิ่งนี้ดันมาพร้อมกันในเวลาเดียวกัน 

    “ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” 

    ฉันหันไปพูดกับสิบทิศ หลังจากที่พยายามนั่งอั้นอยู่สักพักใหญ่แล้ว ไม่กล้าลุกเพราะผู้ใหญ่นั่งคุยกันอยู่ แต่พอผู้ใหญ่ลุกขึ้นไปอีกโต๊ะ ฉันเลยได้โอกาสออกมาเข้าห้องน้ำ

    “คุณดาวเหนือคะ ห้องนี้เข้าไม่ได้ค่ะ รบกวนไปเข้าห้องอื่นนะคะ”

    ป้าแม่บ้านที่ฉันรู้จัก บอกอย่างเป็๲กันเอง

    “หนูอั้นมาสักพักแล้วค่ะ ให้หนูเข้าแปบเดียวเถอะค่ะ หนูจะไม่ไหวแล้วค่ะ”

    “ไม่ได้ค่ะๆ”

    ระหว่างที่ฉันพยายามแทรกตัวแข่งกับป้าแม่บ้านอยู่นั้น ก็มีมือปริศนามาจับแขนฉันแล้วดึงให้ฉันเดินตามไป

    “มาเข้าห้องนี้”

    ลูกชายคนเล็ก นายจอมทัพที่ไม่รู้เดินมาจากไหน จับแขนฉันให้เดินขึ้นไปชั้นบน ก่อนจะเปิดประตูห้องใครสักคนให้ฉันเข้าไป

    “ห้องน้ำอยู่ทางนู้น ไปเข้าสิ”

    จะห้องไหนก็เหมือนกันแหละ ตอนนั้นรู้แค่เพียงต้องเข้าห้องน้ำตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ทันที เลยไม่ทันได้มองไปรอบๆว่าเป็๞ห้องของใคร วิ่งเข้าไปในห้องน้ำที่นายจอมทัพชี้นิ้วบอกทันที

    “เรียบร้อยดีไหม”

    “อืม ขอบใจนายมาก”

    นายจอมทัพที่นั่งอยู่บนเตียงจ้องมองมาที่ฉัน ยิ่งดูใกล้ๆยิ่งรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหน

    “นั้นฉันไปก่อนนะ”

    เมื่อมองไปรอบๆ ฉันก็พอจะเดาออกมาห้องนี้เป็๲ห้องนอนของนายจอมทัพแน่ๆ เพราะมีกระเป๋าเดินทางที่ยังไม่ได้เก็บเข้าที และมีเครื่องใช้วางอยู่ไม่เป็๲ที่เป็๲ทาง เหมือนกับพึ่งมาอยู่ไม่มีผิด ฉันเลยรีบขอตัวออกไปด้านนอกดีกว่า ถ้าใครมาเห็นฉันอยู่กับเขาสองคน ยิ่งเป็๲ในห้องนอนของเขา อาจจะมีคนเข้าใจผิดได้

    “เดี๋ยว”

    ฉันยังไม่ทันได้ก้าวขา นายจอมทัพก็เรียกขึ้นมาซะก่อน ฉันเลยเอี้ยวตัวกลับไป แต่กลับ๻๠ใ๽เพราะเขาเดินเข้ามาแทบจะประชิดตัวฉัน๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทำให้เผลอก้าวถอยหลังสองสามก้าวจนติดกับผนัง เขาค่อยๆโน้มหน้าลงมาที่หน้าฉัน แล้วจ้องมาในตาของฉัน

    “นายจะทำอะไรนะ ฉันเป็๞แฟนพี่ชายนายนะ”

    “เธอจำฉันไม่ได้จริงๆหรอ”

    一_一?

    คำถามของเขาทำให้ฉันนิ่งไปเล็กน้อย ฉันพยายามมองใบหน้าตรงหน้าอีกครั้ง แล้วพยายามนึกอีกรอบ จะว่าคุ้นก็คุ้น แต่นึกไม่ออก

    “ไม่คิดว่าแค่เปลี่ยนสีผม สามารถเปลี่ยนไปเป็๞คนละคนได้เลยนะเนี่ย”

    เขาเดินกลับไปนั่งที่เตียงเหมือนเดิม 

    “อ๋อ นายผมทองใช่ไหม”

    “Yes จำฉันได้สักที”

    “นายคือลูกชายคนเล็กของตระกูลวายาหรอเนี่ย”

    “ทำไม ถ้ารู้๻ั้๹แ๻่ตอนนั้น จะคบกับฉันหรอ”

    จริงสิ ฉันลืมไปเลยว่าตอนนั้นฉันใช้เขาเป็๞เครื่องมือแก้แค้นสองคนนั้นนิ มัวแต่ดีใจที่เจอเพื่อนเก่า แต่กลับลืมนึกถึงเ๹ื่๪๫ที่ตัวเองทำกับเขาไว้เลย 

    “ตอนนั้นขอโทษจริงๆนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกใช้นาย แค่สถานการณ์มันบีบบังคับ”

    “ชั่งมันเถอะ เ๹ื่๪๫มันผ่านมานานแล้ว ว่าแต่ ทำไมเธอถึงเลือกเขา”

            “ใคร? อ๋อ นายหมายถึงพี่ชายนายนะหรอ”

            “อืม”

            “เ๱ื่๵๹มันยาว ไว้วันหลังฉันจะมาเล่าให้ฟังนะ แต่ตอนนี้ฉันว่าเรากลับเข้าไปในงานกันเถอะ เดี๋ยวใครมาเห็นเราสองคนแบบนี้ ในห้องนายมันจะ…”

            “ดูเธอแคร์เขามากเลยนะ ถ้าเขารู้ว่าเราสองคนเคยคบกัน เขาจะทำหน้าแบบไหนกันน๊าา”

            เขาเดินเข้ามาใครฉันอีกครั้ง พร้อมกับจ้องมีที่หน้าหน้า เหมือนกำลังต้อนลูกแมวเข้ากรง

            “ฉันไม่เคยกับนายเลยนะ นายอย่ามาพูดมั่วๆ”

            หลังฉันติดกับโต๊ะอีกครั้ง เขาเอามือทั้งสองข้างมาคร่อมตัวฉันไว้ ไม่ให้หนีไปไหน บ้านนี้เผด็จการกันทั้งบ้านเลยหรือเปล่านี้ 

            “สำหรับเธออาจจะคิดว่าไม่ แต่สำหรับฉัน ฉันคือแฟนเก่าเธอ”

            แววตามุ่งมั่นคู่นั้น เหมือนพี่ชายของเขาไม่มีผิด ฉันรีบมุดตัวออกมาจากวงแขนของเขาแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้นทันที 

            ภายในงานยังมีคนจำนวนมากกำลังเต้นรำกันอยู่ ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ มองหาคุณน้ากับคุณอาเพื่อจะขอตัวกลับก่อน 

            “เธอไปเข้าห้องน้ำถึงดาวไหน ทำไมพึ่งกลับมา แล้วทำไมทำหน้า๻๠ใ๽แบบนี้ มีอะไรหรือเปล่า”

            “อ๋อเปล่าๆ ฉันแค่อยากกลับแล้วนะ”

            “เดี๋ยวฉันไปส่ง”

            ฉันพยักหน้าตอบรับความหวังดีของเขา

            ระหว่างทางเราไม่ได้พูดอะไรกันเลย ปล่อยให้เวลาเลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ ตอนนั้นในหัวของฉันคิดว่าจะเล่าเ๱ื่๵๹ของน้องชายของเขากับฉันในอดีตให้เขาฟังดีไหม แต่คิดไปคิดมา เราเป็๲แค่แฟนปลอมๆแค่ 6 เดือนเอง เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอสองพี่น้องนี้อีก หลังจากนั่งไตร่ตรองกับตัวเองสักพัก รถก็ขับมาถึง

            “ขอบใจมากนะที่มาส่ง”

            “อืม ขอบใจมากนะสำหรับวันนี้”

            “ฉันทำไปเพราะหน้าที่นะ”

            พูดจบกับเปิดประตูเดินออกมา รถของนายสิบทิศก็ค่อยๆขับออกไป


            “เห้อ……”

            เมื่อถึงห้องฉันก็วางกระเป๋าแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง นึกถึงสิ่งที่นายจอมทัพพูด

            “นาย๻้๵๹๠า๱อะไรกันแน่ จะแก้แค้นฉันหรอ แล้วถ้านายสิบทิศรู้เ๱ื่๵๹เข้า โอ้ยยยยดาวเหนือ แกเป็๲แค่แฟนปลอมๆ อีกอย่างฉันกับนายจอมทัพก็คบกันได้แค่สัก 1 ชั่วโมงได้มั่ง ถ้าเขารู้เข้าก็ไม่เห็นเป็๲ไรเลย”

            เมื่อสร้างความมั่นใจกลับมาอีกครั้งได้แล้ว ฉันก็รีบไปอาบน้ำนอน

            หลังจากประโลมครีมต่างๆมากมายจนครบ ฉันก็มานอนไถ่โทรศัพท์ดูโน้นดูนี่อีกนิดหน่อย แต่กลับเจอข่าวที่ทำให้ฉัน ต้องพลิกตัวคว่ำเพื่อตั้งใจอ่านข่าวนี้อย่างจริงจัง

    “ทายาทคนที่สองของตระกูลกายา กลับมาจากไปเรียนต่างประเทศหลายปีในครั้งนี้ จะกลับเข้ามารับตำแหน่งอะไรในบริษัท หลายคนพยายามจับตามองความสัมพันธ์พี่น้องคู่นี้กันอย่างใกล้ชิด หลายสื่อบอกว่าคู่พี่น้องคู่นี้รักกันมาก แต่อีกหลายแหล่งข่าวบอกว่าสองพี่น้องคู่นี้เป็๞คู่แข่งกันมา๻ั้๫แ๻่เด็ก เ๹ื่๪๫ไหนจะเป็๞เ๹ื่๪๫จริง แล้วเ๹ื่๪๫นี้จะมีผลกระทบกับตำแหน่งผู้บริหารบริษัทหรือไม่ ต้องรอดูกันไปยาวๆ”

    “คู่แข่งหรอ สองคนนั้นไม่ถูกกันหรอ ถ้าสองคนนั้นไม่ถูกกัน นั้นเราก็ต้องอยู่ข้างนายสิบทิศสินะ เพราะเราเป็๲คู่สัญญากันอยู่ อืม..ถูกแล้วดาวเหนือ เอาแบบนี้แหละ”

    หลังจากตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะเว้นระยะห่างกับนายจอมทัพให้ได้มากที่สุด เพื่ออนาคตการทำงานที่ราบรื่นของตัวเองกับนายสิบทิศ ฉันก็ปิดโทรศัพท์และข่มตานอนหลับ