ฉันเชื่อเื่เวรกรรมอะไรทำนองนี้นะ แต่เื่โลกนี้ไม่มีคำว่าบังเอิญ มันก็เป็เื่จริงอีกเื่ที่ฉันพึ่งจะเชื่อสนิทใจ แต่อะไรที่แย่กว่านั้นรู้ไหม สองสิ่งนี้ดันมาพร้อมกันในเวลาเดียวกัน
“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
ฉันหันไปพูดกับสิบทิศ หลังจากที่พยายามนั่งอั้นอยู่สักพักใหญ่แล้ว ไม่กล้าลุกเพราะผู้ใหญ่นั่งคุยกันอยู่ แต่พอผู้ใหญ่ลุกขึ้นไปอีกโต๊ะ ฉันเลยได้โอกาสออกมาเข้าห้องน้ำ
“คุณดาวเหนือคะ ห้องนี้เข้าไม่ได้ค่ะ รบกวนไปเข้าห้องอื่นนะคะ”
ป้าแม่บ้านที่ฉันรู้จัก บอกอย่างเป็กันเอง
“หนูอั้นมาสักพักแล้วค่ะ ให้หนูเข้าแปบเดียวเถอะค่ะ หนูจะไม่ไหวแล้วค่ะ”
“ไม่ได้ค่ะๆ”
ระหว่างที่ฉันพยายามแทรกตัวแข่งกับป้าแม่บ้านอยู่นั้น ก็มีมือปริศนามาจับแขนฉันแล้วดึงให้ฉันเดินตามไป
“มาเข้าห้องนี้”
ลูกชายคนเล็ก นายจอมทัพที่ไม่รู้เดินมาจากไหน จับแขนฉันให้เดินขึ้นไปชั้นบน ก่อนจะเปิดประตูห้องใครสักคนให้ฉันเข้าไป
“ห้องน้ำอยู่ทางนู้น ไปเข้าสิ”
จะห้องไหนก็เหมือนกันแหละ ตอนนั้นรู้แค่เพียงต้องเข้าห้องน้ำตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ทันที เลยไม่ทันได้มองไปรอบๆว่าเป็ห้องของใคร วิ่งเข้าไปในห้องน้ำที่นายจอมทัพชี้นิ้วบอกทันที
“เรียบร้อยดีไหม”
“อืม ขอบใจนายมาก”
นายจอมทัพที่นั่งอยู่บนเตียงจ้องมองมาที่ฉัน ยิ่งดูใกล้ๆยิ่งรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหน
“นั้นฉันไปก่อนนะ”
เมื่อมองไปรอบๆ ฉันก็พอจะเดาออกมาห้องนี้เป็ห้องนอนของนายจอมทัพแน่ๆ เพราะมีกระเป๋าเดินทางที่ยังไม่ได้เก็บเข้าที และมีเครื่องใช้วางอยู่ไม่เป็ที่เป็ทาง เหมือนกับพึ่งมาอยู่ไม่มีผิด ฉันเลยรีบขอตัวออกไปด้านนอกดีกว่า ถ้าใครมาเห็นฉันอยู่กับเขาสองคน ยิ่งเป็ในห้องนอนของเขา อาจจะมีคนเข้าใจผิดได้
“เดี๋ยว”
ฉันยังไม่ทันได้ก้าวขา นายจอมทัพก็เรียกขึ้นมาซะก่อน ฉันเลยเอี้ยวตัวกลับไป แต่กลับใเพราะเขาเดินเข้ามาแทบจะประชิดตัวฉันั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทำให้เผลอก้าวถอยหลังสองสามก้าวจนติดกับผนัง เขาค่อยๆโน้มหน้าลงมาที่หน้าฉัน แล้วจ้องมาในตาของฉัน
“นายจะทำอะไรนะ ฉันเป็แฟนพี่ชายนายนะ”
“เธอจำฉันไม่ได้จริงๆหรอ”
一_一?
คำถามของเขาทำให้ฉันนิ่งไปเล็กน้อย ฉันพยายามมองใบหน้าตรงหน้าอีกครั้ง แล้วพยายามนึกอีกรอบ จะว่าคุ้นก็คุ้น แต่นึกไม่ออก
“ไม่คิดว่าแค่เปลี่ยนสีผม สามารถเปลี่ยนไปเป็คนละคนได้เลยนะเนี่ย”
เขาเดินกลับไปนั่งที่เตียงเหมือนเดิม
“อ๋อ นายผมทองใช่ไหม”
“Yes จำฉันได้สักที”
“นายคือลูกชายคนเล็กของตระกูลวายาหรอเนี่ย”
“ทำไม ถ้ารู้ั้แ่ตอนนั้น จะคบกับฉันหรอ”
จริงสิ ฉันลืมไปเลยว่าตอนนั้นฉันใช้เขาเป็เครื่องมือแก้แค้นสองคนนั้นนิ มัวแต่ดีใจที่เจอเพื่อนเก่า แต่กลับลืมนึกถึงเื่ที่ตัวเองทำกับเขาไว้เลย
“ตอนนั้นขอโทษจริงๆนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกใช้นาย แค่สถานการณ์มันบีบบังคับ”
“ชั่งมันเถอะ เื่มันผ่านมานานแล้ว ว่าแต่ ทำไมเธอถึงเลือกเขา”
“ใคร? อ๋อ นายหมายถึงพี่ชายนายนะหรอ”
“อืม”
“เื่มันยาว ไว้วันหลังฉันจะมาเล่าให้ฟังนะ แต่ตอนนี้ฉันว่าเรากลับเข้าไปในงานกันเถอะ เดี๋ยวใครมาเห็นเราสองคนแบบนี้ ในห้องนายมันจะ…”
“ดูเธอแคร์เขามากเลยนะ ถ้าเขารู้ว่าเราสองคนเคยคบกัน เขาจะทำหน้าแบบไหนกันน๊าา”
เขาเดินเข้ามาใครฉันอีกครั้ง พร้อมกับจ้องมีที่หน้าหน้า เหมือนกำลังต้อนลูกแมวเข้ากรง
“ฉันไม่เคยกับนายเลยนะ นายอย่ามาพูดมั่วๆ”
หลังฉันติดกับโต๊ะอีกครั้ง เขาเอามือทั้งสองข้างมาคร่อมตัวฉันไว้ ไม่ให้หนีไปไหน บ้านนี้เผด็จการกันทั้งบ้านเลยหรือเปล่านี้
“สำหรับเธออาจจะคิดว่าไม่ แต่สำหรับฉัน ฉันคือแฟนเก่าเธอ”
แววตามุ่งมั่นคู่นั้น เหมือนพี่ชายของเขาไม่มีผิด ฉันรีบมุดตัวออกมาจากวงแขนของเขาแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้นทันที
ภายในงานยังมีคนจำนวนมากกำลังเต้นรำกันอยู่ ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ มองหาคุณน้ากับคุณอาเพื่อจะขอตัวกลับก่อน
“เธอไปเข้าห้องน้ำถึงดาวไหน ทำไมพึ่งกลับมา แล้วทำไมทำหน้าใแบบนี้ มีอะไรหรือเปล่า”
“อ๋อเปล่าๆ ฉันแค่อยากกลับแล้วนะ”
“เดี๋ยวฉันไปส่ง”
ฉันพยักหน้าตอบรับความหวังดีของเขา
ระหว่างทางเราไม่ได้พูดอะไรกันเลย ปล่อยให้เวลาเลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ ตอนนั้นในหัวของฉันคิดว่าจะเล่าเื่ของน้องชายของเขากับฉันในอดีตให้เขาฟังดีไหม แต่คิดไปคิดมา เราเป็แค่แฟนปลอมๆแค่ 6 เดือนเอง เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอสองพี่น้องนี้อีก หลังจากนั่งไตร่ตรองกับตัวเองสักพัก รถก็ขับมาถึง
“ขอบใจมากนะที่มาส่ง”
“อืม ขอบใจมากนะสำหรับวันนี้”
“ฉันทำไปเพราะหน้าที่นะ”
พูดจบกับเปิดประตูเดินออกมา รถของนายสิบทิศก็ค่อยๆขับออกไป
“เห้อ……”
เมื่อถึงห้องฉันก็วางกระเป๋าแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง นึกถึงสิ่งที่นายจอมทัพพูด
“นาย้าอะไรกันแน่ จะแก้แค้นฉันหรอ แล้วถ้านายสิบทิศรู้เื่เข้า โอ้ยยยยดาวเหนือ แกเป็แค่แฟนปลอมๆ อีกอย่างฉันกับนายจอมทัพก็คบกันได้แค่สัก 1 ชั่วโมงได้มั่ง ถ้าเขารู้เข้าก็ไม่เห็นเป็ไรเลย”
เมื่อสร้างความมั่นใจกลับมาอีกครั้งได้แล้ว ฉันก็รีบไปอาบน้ำนอน
หลังจากประโลมครีมต่างๆมากมายจนครบ ฉันก็มานอนไถ่โทรศัพท์ดูโน้นดูนี่อีกนิดหน่อย แต่กลับเจอข่าวที่ทำให้ฉัน ต้องพลิกตัวคว่ำเพื่อตั้งใจอ่านข่าวนี้อย่างจริงจัง
“ทายาทคนที่สองของตระกูลกายา กลับมาจากไปเรียนต่างประเทศหลายปีในครั้งนี้ จะกลับเข้ามารับตำแหน่งอะไรในบริษัท หลายคนพยายามจับตามองความสัมพันธ์พี่น้องคู่นี้กันอย่างใกล้ชิด หลายสื่อบอกว่าคู่พี่น้องคู่นี้รักกันมาก แต่อีกหลายแหล่งข่าวบอกว่าสองพี่น้องคู่นี้เป็คู่แข่งกันมาั้แ่เด็ก เื่ไหนจะเป็เื่จริง แล้วเื่นี้จะมีผลกระทบกับตำแหน่งผู้บริหารบริษัทหรือไม่ ต้องรอดูกันไปยาวๆ”
“คู่แข่งหรอ สองคนนั้นไม่ถูกกันหรอ ถ้าสองคนนั้นไม่ถูกกัน นั้นเราก็ต้องอยู่ข้างนายสิบทิศสินะ เพราะเราเป็คู่สัญญากันอยู่ อืม..ถูกแล้วดาวเหนือ เอาแบบนี้แหละ”
หลังจากตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะเว้นระยะห่างกับนายจอมทัพให้ได้มากที่สุด เพื่ออนาคตการทำงานที่ราบรื่นของตัวเองกับนายสิบทิศ ฉันก็ปิดโทรศัพท์และข่มตานอนหลับ