ย้อนเวลาสู่ยุค 70: สร้างชีวิตใหม่ด้วยมิติซูเปอร์มาร์เก็ต 【จบ】

        ตอนที่ 48 บรรลุข้อตกลง

        ในใจของหานชีเยวี่ยเวลานี้ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวการทำงานแบบนี้ของเธอนั้นมีความเสี่ยงอยู่มาก หากพลาดไปแม้แต่นิดเดียวเธอก็อาจจะต้องขาดทุนย่อยยับ 

        แต่ลาภและยศก็มักมาพร้อมกับความเสี่ยงหากครั้งนี้เธอไม่คว้าโอกาสไว้ แล้วค่อยๆ ขายสินค้าด้วยตัวเองไปทีละนิดทีละหน่อยเธอก็ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะขายหมด ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้พวกคนในตลาดมืดก็กำลังตามหาตัวเธออยู่ หากไม่ระวัง เธออาจจะถูกจับได้ทุกเมื่อ

        สู้เสี่ยงโชคดูสักตั้งหากขายสินค้าจำนวนมากได้ในคราเดียว ก็นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

        แต่จะทำอย่างไรนั้นก็ยังเป็นปัญหาอยู่

        ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องผลไม้ยังต้องดำเนินการอย่างรอบคอบเธอต้องระดมชาวสวนจากชุมชนโดยรอบมาช่วยกันจัดหาผลไม้ หากเป็นอีกไม่กี่ปีปีข้างหน้าเรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ในยุคนี้คงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แน่นอน

        หวงพั่นหลานคิดว่าหานชีเยวี่ยจะช่วยลูกชายของตนได้เธอแสดงออกกับหานชีเยวี่ยอย่างเป็นมิตรมาก นำขนมในบ้านออกมาต้อนรับเธอในขณะที่หานชีเยวี่ยกำลังกระวนกระวายใจ เจียงอวี้หมิงก็กลับมา

        ทันทีที่เห็นหานชีเยวี่ยเจียงอวี้หมิงก็พูดขึ้นทันทีว่า “สหายหานชีเยวี่ย หัวหน้าเห็นด้วยแล้ว”แต่ในเวลานี้ หานชีเยวี่ยกลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “สหายเจียงอวี้หมิงฉันมีข้อแม้ข้อหนึ่งในการทำเรื่องนี้”

        “ข้อแม้อะไร บอกมาได้เลย”

        “สินค้าบางส่วนฉันจะซื้อผ่านทางชุมชนและสหคามส่วนสินค้าอีกส่วนหนึ่งฉันมีแหล่งที่มาอื่น คุณห้ามถามถึงที่มาของสินค้าเหล่านั้น”

        หากเจียงอวี้หมิงไม่ตกลงตามข้อแม้ข้อนี้หานชีเยวี่ยก็พร้อมที่จะล้มเลิกการทำธุรกิจครั้งนี้ที่เธอเชื่อใจเจียงอวี้หมิงคนนี้เหตุผลสำคัญเป็นเพราะเธอเคยได้ยินเรื่องราวบางอย่างของเขาในชาติที่แล้ว โดยรวมแล้วเจียงอวี้หมิงเป็นคนดี เป็นคนซื่อตรง

        “ฉันจะไม่ถามแต่ฉันมีหน้าที่ต้องทำบัญชีสำหรับการจัดซื้อ พอถึงตอนนั้นเธอต้องเตรียมเอกสารให้ฉันเรียบร้อยครบถ้วน”

        หานชีเยวี่ยพยักหน้าตอบรับ“เป็นไปตามนั้นเลยค่ะ”

        “ขอให้พวกเรามาร่วมมือกันอย่างราบรื่น! ”เจียงอวี้หมิงก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงเชื่อคำพูดของหานชีเยวี่ยได้ง่ายๆ เช่นนี้แต่เขารู้สึกว่าหานชีเยวี่ยพูดแบบนี้ได้ ก็ต้องทำได้แน่นอน

        “ยังมีอีกเรื่องที่ค่อนข้างยุ่งยากฉันอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากคุณค่ะ หัวหน้าเจียง”

        เจียงอวี้หมิงไม่คิดว่าหานชีเยวี่ยจะมีปัญหาอื่นๆอีก แต่ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ต้องฟังข้อเรียกร้องของเธอ

        “มีเรื่องยุ่งยากก็บอกมาได้เลยตราบใดที่ไม่ยุ่งยากเกินไป ฉันจะพยายามช่วย”

        “หัวหน้าเจียงฉันสามารถช่วยวิ่งเต้นในชุมชนโดยรอบได้ แต่คุณก็รู้ว่า ฉันเป็นแค่เด็กสาวคนหนึ่งเกรงว่าคำพูดอาจไม่มีน้ำหนักมากพอ”

        นี่เป็นวิธีที่หานชีเยวี่ยคิดไว้ก่อนหน้านี้แล้วล้อเล่นน่า ถ้าไม่มีสถานะที่ชัดเจนในการทำเรื่องนี้สุดท้ายเธออาจจะต้องรับผิดชอบคนเดียว

        เจียงอวี้หมิงคิดว่าหานชีเยวี่ยต้องการผลประโยชน์เขาไม่ค่อยพอใจนัก แต่เมื่อนึกถึงหานชีเยวี่ยที่ต้องเข้าไปพัวพันทำธุรกิจในตลาดมืดเขาก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ

        เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “วางใจเถอะถ้าเธอช่วยจัดการเรื่องนี้ได้สำเร็จ ฉันจะไม่หักหลังเธอ”

        “หัวหน้าเจียง คุณเข้าใจผิดแล้วฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”

        เจียงอวี้หมิงไม่ได้ตอบอะไรเขาเพียงแต่จ้องมองหานชีเยวี่ย

        “คุณช่วยออกหนังสือรับรองการทำงานชั่วคราวให้ฉันได้ไหมเพื่อเป็นหลักฐานว่าฉันเป็นเจ้าหน้าที่จัดซื้อของโรงงานเรา?” หานชีเยวี่ยพูดถึงจุดประสงค์ของเธออย่างตรงไปตรงมา

        เจียงอวี้หมิงลังเล ตำแหน่งพนักงานจัดซื้อเป็นตำแหน่งที่พนักงานประจำเท่านั้นที่จะทำได้เขาไม่สามารถออกหนังสือรับรองแบบนี้ได้ตามอำเภอใจ

        แต่สถานการณ์เป็นอย่างที่หานชีเยวี่ยพูดถ้าไม่มีหลักฐานแสดงตัวตน การไปซื้อของตามชุมชนต่างๆ เดาว่าคงเป็นเรื่องยากอาจจะถูกคนอื่นมองว่าเป็นพวกฉวยโอกาสค้ากำไรเป็นได้

        เจียงอวี้หมิงครุ่นคิดอยู่พักใหญ่สุดท้ายก็ตกลง

        “แต่หนังสือรับรองฉบับนี้จะระบุเพียงว่าเธอเป็นพนักงานจัดซื้อของโรงงานเรามีอำนาจในการจัดซื้อแทนโรงงานเท่านั้น แต่ไม่ใช่พนักงานประจำของโรงงาน! ”

        หานชีเยวี่ยไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เป็นพนักงานประจำจากเรื่องนี้ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของเธอก็ไม่ใช่การเป็นพนักงานอยู่แล้ว เธอจึงตกลงทันที

        “หัวหน้าเจียง คุณวางใจได้ค่ะหนังสือรับรองตัวตนชั่วคราวนี้ ฉันจะส่งคืนทันทีที่ทำงานเสร็จคุณลองพิจารณาดูว่าแบบนี้ได้ไหมคะ? ”

        เห็นท่าทางที่ดูเป็นธรรมชาติแบบนี้ของหานชีเยวี่ยเจียงอวี้หมิงกลับรู้สึกสบายใจขึ้น เด็กสาวคนนี้ทำธุรกิจในตลาดมืดเห็นได้ชัดว่าต้องการเงิน แบบนี้ก็ดีแล้ว พวกเขาก็ถือว่าต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์

        ทั้งสองบรรลุข้อตกลงกันอย่างราบรื่น

        “แล้วคุณจัดหาบะหมี่แห้งได้ไหม?”

        “ถ้าเธอมีแหล่งอื่นในการจัดหาฉันจะมอบอำนาจทั้งหมดให้เธอ แต่ตอนนี้ฉันยังจ่ายเงินให้คุณไม่ได้ต้องรอเห็นของก่อนถึงจะทำจ่ายให้”

        หานชีเยวี่ยไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้เพราะตอนนี้เจียงอวี้หมิงยังไม่ได้เห็นของอะไรเลยถ้าไม่โง่ก็คงไม่กล้าจ่ายเงินก้อนใหญ่ให้เธอ

        “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ”

        เห็นหานชีเยวี่ยตอบตกลงโดยไม่ลังเลเจียงอวี้หมิงก็อดมองเธอด้วยสายตาชื่นชมไม่ได้

        เด็กสาวคนนี้ดูมีแววมากไม่แปลกใจเลยที่อายุยังน้อยก็สามารถทำธุรกิจในตลาดมืดได้อย่างคล่องแคล่วโดยแท้จริงแล้วเป็นคนที่ช่างทะเยอทะยานมากเหลือเกิน

        ธุรกิจครั้งนี้มีมูลค่าหลายหมื่นหยวนเธอยังกล้าไม่รับเงินมัดจำ ความกล้าแบบนี้ไม่ใช่ใครก็มีได้แต่แล้วเจียงอวี้หมิงก็นึกขึ้นได้ว่า ตราบใดที่สินค้ายังอยู่ในมือของหานชีเยวี่ยเธอก็ไม่มีอะไรต้องกังวล เพราะในยุคที่ขาดแคลนสินค้าการมีสินค้าอยู่ในมือก็เท่ากับมีอำนาจต่อรอง

        “สหายหานชีเยวี่ยเธอจะส่งสินค้ามาให้เมื่อไหร่?”

        “ก่อนวันที่สิบสามเดือนแปด คุณว่ายังไงคะ?”

        หานชีเยวี่ยคำนวณเวลาแล้วตอบอย่างรอบคอบแต่เจียงอวี้หมิงกลับส่ายหน้า

        “สหายหานชีเยวี่ย บะหมี่แห้ง ข้าวสารและไข่ไก่ ฉันอยากเห็นก่อนวันที่ห้าเดือนแปด อย่างน้อยก็ต้องเห็นบางส่วน”

        เผื่อเด็กสาวคนนี้ไม่มีความสามารถจริงๆเขาก็ยังมีเวลาแก้ตัว

        ไข่ไก่ในมิติมีเยอะมาก เพียงพอแน่นอนบะหมี่แห้งและข้าวสารก็ไม่ขาด แค่เปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ใหม่ก็พอ

        “ได้ค่ะ หัวหน้าเจียง คุณวางใจได้เลยค่ะในเมื่อฉันรับปากแล้ว ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน”

        แน่นอนว่าเธอจะไม่ทำให้เจียงอวี้หมิงผิดหวังเธอยังหวังว่าจะได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเจียงอวี้หมิงเพื่อโอกาสที่ดีกว่าในอนาคต

        เห็นหานชีเยวี่ยตอบอย่างตรงไปตรงมาเจียงอวี้หมิงก็รู้สึกสบายใจขึ้นอีกเล็กน้อยเขาจึงไปที่โรงงานเพื่อออกหนังสือรับรองตัวตนชั่วคราวให้หานชีเยวี่ยด้วยตัวเอง

        ตอนที่หานชีเยวี่ยได้รับหนังสือรับรองตัวตนเธอยังแทบไม่อยากจะเชื่อ เรื่องนี้ช่างราบรื่นเกินไปหน่อยถึงแม้จะเป็นแค่กระดาษแผ่นบางๆ แต่ด้วยหนังสือรับรองนี้เมื่อเธอไปเจรจากับชุมชนต่างๆ เธอก็จะเป็นตัวแทนของโรงงานทอฝ้ายไม่ใช่พวกฉวยโอกาสค้ากำไร

        เรื่องนี้จะช่วยอำนวยความสะดวกให้เธอเป็นอย่างมากแถมหานชีเยวี่ยยังคิดถึงช่องทางอื่นๆ ในการทำกำไรธุรกิจครั้งนี้เธอจะต้องได้กำไรมหาศาลแน่นอน

        หานชีเยวี่ยมีแผนการในใจแล้วแต่แผนการเหล่านี้เธอไม่สามารถบอกใครได้ ตอนที่เธอเปิดปากพูด จะทำด้วยท่าทีองอาจ！

        “หัวหน้าเจียงฉันจะไม่ทำให้หนังสือรับรองฉบับนี้เสียเปล่าพรุ่งนี้ฉันจะนำตัวอย่างสินค้าสองชุดมาให้คุณดู”

        สินค้าในมิติของหานชีเยวี่ยมีอยู่แล้วแต่เธอไม่สามารถเสกมันออกมาเฉยๆ ได้ ถึงแม้จะเสียเวลาไปบ้างแต่เธอก็ต้องกลับไปอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ 

        หานชีเยวี่ยวางแผนว่าคืนนี้เธอจะไปหาหัวหน้าชุมชนถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมีหนังสือรับรองแล้ว แต่การจะทำเรื่องนี้ให้สำเร็จเธอก็ยังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากหัวหน้าชุมชน