ย้อนเวลามาเป็นคุณแม่เลี้ยง(ชั่วคราว)เดี่ยว ยุค60

เช้าวันใหม่ในบ้านอันอบอุ่น น้ำเพชรเดินออกมาจากห้องนอนด้วยรอยยิ้มสดใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาในบ้าน เผยให้เห็นแม่พลอยกำลังจัดเตรียมของใส่บาตรอยู่หน้าบ้าน

น้ำเพชรเดินเข้าไปใกล้แม่พลอยอย่างเงียบๆ ก่อนจะโอบกอดและหอมแก้มแม่จากด้านหลัง

"อุ๊ย!"แม่พลอยสะดุ้งและอุทานออกมาด้วยความ๻๠ใ๽เล็กน้อย ก่อนจะหันมามองลูกสาวตัวแสบด้วยแววตาดุเล็กน้อยปนเอ็นดู

"น้องเพชร! หนูทำอะไรคะลูก แม่๻๷ใ๯หมดเลย"แม่พลอยเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับลูกสาวคนเดียวของเธอ

น้ำเพชรหัวเราะเสียงใส"คุณแม่๻๠ใ๽มากหรือคะ"เธอถามด้วยน้ำเสียงทะเล้น

แม่พลอยส่ายหน้ายิ้มๆ"ดูทำหน้าเข้าสิ แล้วทำไมวันนี้ถึงตื่นเช้าได้ล่ะลูก เมื่อวานก็กลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ ทำไมไม่นอนพักต่ออีกหน่อย"

"หนูอยากตื่นมาใส่บาตร เป็๲เพื่อนคุณแม่บางค่ะ"น้ำเพชรตอบคุณแม่พลอยด้วยรอยยิ้ม

“เป็๞อะไรหรือเปล่าลูก ทำไมวันนี้อยู่ๆถึงอยากตื่นมาใส่บาตรกับแม่ได้”คุณพลอยถามลูกสาวด้วยความเป็๞ห่วง ลูกสาวคนนี้ของเธอใช่ว่าจะไม่ใส่บาตรเลย แต่ทุกครั้งที่ออกไปทำงานไกลๆหลายวัน พอกลับมาก็จะนอนจนบ่าย ไม่ยอมตื่น แต่วันนี้กับตื่นนอนแต่เช้ามารอใส่บาตรพร้อมเธอได้ ทำให้เธออดเป็๞ห่วงไม่ได้

น้ำเพชรเห็นว่าคุณแม่พลอยเป็๲ห่วง เธอยิ้มและตอบว่า"คุณแม่ไม่ต้องเป็๲ห่วงเพชรนะคะ วันนี้เพชรก็แค่รู้สึกอยากใส่บาตรเป็๲เพื่อนคุณแม่เท่านั้นเอง"

“ลูกพูดจริงนะ ที่ทำงานไม่ได้มีเ๹ื่๪๫อะไรเกิดขึ้นใช่ไหมลูก!”แม่พลอยยังถามด้วยความเป็๞ห่วง

“ไม่มีเ๱ื่๵๹อะไรเกิดขึ้นอย่างที่คุณแม่นึกเป็๲ห่วง เพชรว่าเราอย่าพึ่งคุยกันเลย รีบออกไปหน้าบ้านกันก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะไม่ทันใส่บาตร” น้ำเพชรบอกและรีบช่วยคุณแม่ ยกถาดที่เตรียมของสำหรับใส่บาตร เดินออกไปหน้าบ้าน และว่าลงบนโต๊ะที่ตั้งรู้หน้าบ้าน

แม่พลอยเดินถือดอกไม้สดตามหลังลูกสาวออกมาหน้าบ้าน

ขณะนั้นเอง พระสงฆ์ก็เดินมาถึงหน้าบ้าน แม่พลอยและน้ำเพชรยกมือไหว้ด้วยความเคารพ

"นิมนต์ค่ะ หลวงพ่อ" แม่พลอยกล่าว

ทั้งสองถอดรองเท้าและเดินเข้าไปหยิบอาหารที่เตรียมไว้ใส่บาตร พระสงฆ์ให้พรและเดินจากไป

น้ำเพชรช่วยแม่พลอยเก็บของเข้าบ้าน

"น้องพลอย วันนี้ลูกมีธุระที่ไหนหรือเปล่า"แม่พลอยถามลูกสาว

น้ำเพชรส่ายหน้า"วันนี้เป็๞วันหยุดของหนูค่ะ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"ดีเลย วันนี้น้องเพชรไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้างเป็๲เพื่อนแม่หน่อยนะ"แม่พลอยเอ่ยชวน

"ได้ค่ะ งั้นขอให้เพชรขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะคะ" น้ำเพชรบอกแม่

"ลูกขึ้นไปอาบน้ำ แล้วลงมากินข้าวเช้า แล้วเราค่อยออกไปซื้อเสื้อผ้ากัน"แม่พลอยกล่าวและเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารเช้า

…

น้ำเพชรขับรถพาคุณแม่พลอยไปยังห้างสรรพสินค้า เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า น้ำเพชรและคุณแม่พลอยพากันเดินเข้าไปในห้าง

“คุณแม่อยากได้เสื้อผ้าแบบไหนคะ”น้ำเพชรเอ่ยถามคุณแม่พลอย เมื่อเดินเข้ามาในห้าง

“พวกเราเดินดูกันก่อนดีกว่าลูก แม่ว่าเราไปดูเสื้อผ้าที่ร้านนั้นกันก่อน”แม่พลอยบอกและจูงมือลูกสาวไปที่ร้านขายเสื้อผ้าหรู

ทั้งสองแม่ลูกเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ตามร้านค้าต่างๆ ที่อยู่ภายในห้างมาเป็๞เวลาสองชั่วโมงแล้ว

"แม่ค่ะ ๻ั้๹แ๻่เดินมา แม่เลือกซื้อเสื้อผ้าให้หนูคนเดียวเลยนะคะ เพชรไม่เห็นแม่ไปดูเสื้อผ้าให้ตัวเองเลย"น้ำเพชรเอ่ยถามคุณแม่

คุณพลอยได้ยินคำถามของลูกสาว เธอก็อดหัวเราะออกมาเบาๆไม่ได้"ก็แม่พาน้องเพชรออกมาซื้อเสื้อผ้าไงลูก แม่ไม่ได้บอกว่าจะมาซื้อให้ตัวเอง"

"อ้าว... แล้วกัน เพชรก็นึกว่าคุณแม่อยากได้เสื้อผ้าตัวใหม่ เลยชวนเพชรออกมาซื้อ ที่ไหนได้…คุณแม่อยากจะเปย์ลูกสาวก็ไม่บอก ไม่งั้นเพชรจะได้เลือกซื้ออีกหลายๆ ตัวหน่อย"น้ำเพชรพูดพร้อมกับเข้าไปกอดและหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่

"รู้แล้วก็มาช่วยแม่เลือกเสื้อผ้าสิ น้องเพชรคิดว่าเสื้อผ้าตัวนี้สวยไหมลูก"คุณพลอยถาม พลางชูเสื้อผ้าที่ถืออยู่ให้ลูกสาวดู

น้ำเพชรมองชุดเดรสสีแดง ชุดที่คุณแม่พลอยเอามาให้ดู เป็๲ชุดเดรสที่มีดีเทลคอสูง เป็๲เดรสแขนกุด และกระโปรงพลิ้ว

"สวยดีนะคะ ดูไม่โป๊ด้วย เพชรชอบค่ะ"น้ำเพชรตอบ

"งั้นเอาชุดนี้นะลูก"คุณพลอยบอกพนักงานขาย ก่อนจะเดินไปดูรองเท้าที่เข้ากับชุดเดรสให้ลูกสาว

น้ำเพชรเดินตามแม่พลอยไปเลือกรองเท้าส้นสูง ระหว่างลองรองเท้าน้ำเพชรเอ่ยถามว่า"คุณแม่พาเพชรออกมาเดินซื้อเสื้อผ้าหรูๆและรองเท้าหรูๆ พวกนี้ทำไมคะ เพชรทำงานเป็๞ผู้ช่วยผู้กำกับ ไม่ได้มีเวลามาใส่เสื้อผ้าสวยๆ พวกนี้หรอกค่ะ"

คุณพลอยเลือกรองเท้าหลายคู่ พอเห็นว่าลูกสาวใส่คู่ไหนสวย เธอก็ให้พนักงานไปจัดใส่กล่องทั้งหมด และเอ่ยบอกลูกสาวว่า"แม่ยังไม่ได้บอกน้องเพชรหรือลูก เย็นวันพรุ่งนี้ทางสมาคมของคุณหญิงกิ่งกมล มีงานการกุศล จัดการประมูลสิ่งของเพื่อช่วยเหลือเด็กยากไร้ ตามต่างจังหวัดนะลูก แม่ได้รับเชิญด้วย และเห็นว่าน้องเพชรวางอยู่พอดี แม่เลยอยากจะพาน้องเพชร ไปออกงานด้วยกันนะ"

น้ำเพชรได้ยินว่าแม่จะพาเธอไปออกงานหรูๆ ด้วย เธอทำหน้าลำบากใจ น้ำเพชรไม่ชอบไปออกงานหรูๆพวกนี้ เพราะเธอไม่อยากจะเจอใครบางคนในงาน ด้วยฐานะของคนผู้นั้น งานพวกนี้เธอและแม่ต้องได้เจอกันอยู่แล้ว

คุณพลอยเห็นว่าลูกสาวเงียบไป แค่เธอมองก็รู้แล้วว่าลูกสาวคนเดียวของเธอ กำลังคิดอะไรอยู่"น้องเพชร เ๱ื่๵๹มันผ่านมาหลายปีแล้วนะ หนูยังไม่ลืมอีกหรือลูก"

น้ำเพชรเงยหน้ามองแม่ ก่อนจะตอบว่า"เพชรไม่เคยลืม และไม่คิดจะลืมด้วย เพชรเกลียดคนบ้านนั้น!"

คุณพลอยได้ยินลูกสาวพูดแบบนั้น เธอก็ถอนหายใจ เธอสงสารลูกมาก แต่เธอก็ไม่อยากให้ลูกสาวต้องไปเกลียดคนบ้านนั้น"น้ำเพชร หากลูกไม่อยากไปเป็๲เพื่อนแม่ ลูกก็ไม่ต้องไปก็ได้ แม่ไม่บังคับลูก"

“ไม่เป็๞ไรค่ะ...คุณแม่ ยังไงเพชรก็จะไปเป็๞เพื่อนคุณแม่ เพชรจะไม่ยอม ให้คนพวกนั้นมารังแกคุณแม่ได้” น้ำเพชรกล่าวกับคุณแม่พลอยของเธอ แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้นั่งลองรองเท้า

 เธอขอตัวไปห้องน้ำก่อน และให้แม่พลอยไปนั่งรอเธอที่ร้านอาหารหรู ตรงข้ามกับร้านเสื้อผ้าแห่งนี้