"เรย์อิจิคุง วันนี้ทานอะไรยังจ๊ะ"
"""เอาพวกเราเข้าร่วมด้วยคนสิ เรย์อิจิคุง"""
(ทำไมพวกเธอนี้ถึงมาคุยกับฉันกันนะตัวฉันมันมีอะไรน่าสนใจหรือยังไงกันนะ? ฉันจำไม่เห็นได้เลยว่าฉันไปสนิทกับพวกเธอเดี๋ยวก่อนสิมีอยู่คนหนึ่งที่ฉันพอจะรู้จักเธอคนนั้นชื่อว่า อายาเนะ ฮารุนะ เธอชอบมาชวนผมคุยทุกครั้งเลยผมก็หนีเกือบทุกครั้งนะแต่โดนตามขนาดนี้แทบทุกวันจนผมต้องยอมแพ้ไปเลย)
เรย์อิจิได้แต่แปลกใจพร้อมกับรู้สึกว่าชีวิตที่้าอยู่อย่างสงบๆคงไม่มีวันเป็จริงแน่
"ผมยังไม่หิวน่ะ แล้วคุณฮารุนะทานแล้วเหรอครับ?"
เรย์อิจิในตอนนี้หมดกำลังที่คิดจะหนีแล้วเลยตอบฮารุนะกลับไป
"ยังเลยจ้ะและวันนี้ฉันตั้งใจทำข้าวกล่องมาเองเลยนะ... ระ ระ เรย์อิจิคุงก็มาทานด้วยสิจ๊ะ"
(คุณฮารุนะ! อย่าปล่อยะเิกันอย่างงี้สิ! ดูสายตาพวกผู้ชายในห้องด้วยสิครับบบ!)
"""ฮารุนะขี้โกงพวกฉันก็ทำมาเหมือนกันนะถ้าไม่รังเกลียดเรย์อิจิคุงก็มาทานด้วยกันสิ"""
(พวกเธออย่ามาทิ้งะเิกันอย่างงี้สิ!!! ดูสายตาของพวกผู้ชายรอบๆตัวกันบ้างมองมาทางฉันเหมือนจะกินเืกินเนื้อฉันอยู่แล้ววว)
ในขณะที่เรย์อิจิเหงื่อตกจากแรงกดดันที่เพื่อร่วมห้องผู้ชายมองมาทางเรย์อิจิ เรย์อิจิเลยกระแอมบอกพวกเธอ
"เอ่อ...ก็ได้ครับแต่เปลี่ยนที่กินกันได้มั้ยครับ?"
"ได้สิ...แต่ทำไมถึงต้องไปกินที่อื่นด้วยเหรอเรย์อิจิคุง?"
""""ได้สิ!""""
(คุณฮารุนะลองสังเกตุรอบห้องดูบ้างก็ดีนะครับบบ!!)
(เอ๊ะ? เมื่อกี้อาจารย์มองมาทางฉันเหรอ? คงคิดไปเองมั้ง?)
แล้วชีวิตของผมที่อยากจะอยู่อย่างสงบๆจะมีวันเป็จริงมั้ยเนี่ยยย! ผมได้แต่คิดในใจว่าอยากมีชีวิตสงบๆสุขบ้างและใน่เวลานั้นเองสิ่งที่ผมคิดก็พังทลายลง...
ทันใดนั้นเองก็มีวงเวทอะไรเขียนอยู่ตามพื้นห้องแล้วสักพักพวกเราก็มาอยู่ในพื้นที่แปลกๆและก็มีชายแก่ๆที่เหมือนพวกลิทธิ์ของโบสถ์อะไรสักอย่างแล้วก็มีชายแก่ๆอีกคนแต่คนนี้ดูมีออร่าอะไรสักอย่าง
"ผู้กล้าทั้งหลายข้าขออภัยด้วยที่อัญเชิญมากระทันหันแบบนี้"
(ห๊าาา...ผู้กล้าเหรออย่ามาล้อเล่นนะเว้ยฉันไม่อยากเป็ผู้กล้าสักหน่อย คำว่าผู้กล้าฉันก็รู้ความหมายของมันแล้วว่าการใช้ชีวิตจะไม่สามารถอยู่แบบสงบสุขๆได้)
"ที่พวกเราอัญเชิญพวกท่านมาที่โลกนี้ก็เพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะมีากับพวกเผ่าปีศาจ...ดังนั้นพวกเราเลย้าพลังของพวกท่านในการกำจัดปีศาจ...ได้โปรดให้ความรวมมือด้วยขอรับ"
ในขณะที่ชายแก่ๆที่ใส่ชุดโบสถ์อธิบายเสร็จ พวกสาวๆก็พูดขึ้นมากันอย่างเสียงดัง
"""อย่ามาพูดบ้าๆนะ! ทำไมพวกฉันต้องทำอะไรแบบนั้นด้วย! แล้วพวกเราก็เป็แค่นักเรียนธรรดาไม่ใช่ผู้กล้าอย่างที่พวกคุณพูดสักหน่อย!!"""
พวกสาวๆได้พูดออกมาด้วยอารมณ์ที่รุนเเรงแบบที่เรย์อิจิก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน ทำให้เรย์อิจิเริ่มรู้สึกเสี่ยวสันหลังขึ้นมาแบบกระทันหัน
"โปรดช่วยใจเย็นๆก่อนครับท่านผู้กล้า"
ชายแก่ๆก็พูดเพื่อให้พวกเราใจเย็นลง
"""ใจเย็นบ้าบออะไรกัน!!! จะให้คนธรรดาไปสู้กับพวกปีศาจเหรอคุณบ้าหรือเปล่า!?"""
พวกสาวๆก็พูดออกมาด้วยอารมณ์ที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม ทางด้านเรย์อิจิที่เห็นแบบนี้ก็พูดอะไรไม่ออก
"ขอกระผมอธิบายก่อนนะครับ"
ชายแก่ๆรีบๆทำท่าทางอธิบายพร้อมกับสั่งให้พวกทหารที่อยู่รอบๆเอาการ์ดอะไรดำๆมาให้พวกเรย์อิจิ
(แต่เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ใกล้กับผมล่ะเนี่ยย อะ อะ ไอ้นั่นของพวกเธอมันโดนฉันอยู่นะไม่ระวังตัวกันเลยนะยัยพวกนี้!)
พวกทหารที่อยู่รอบๆก็เดินเข้ามาแล้วก็ส่งบัตรสีดำๆให้
"นี้คือ...?"
"มันคือการ์ดที่เอาไว้ดูสเตตัสน่ะครับ ท่านผู้กล้าลองดูที่การ์ดของท่านดูนะครับ จะมีสเตตัสของแต่ล่ะท่านบอกไว้อยู่"
เรย์อจิเลยลองยกการ์ดสเตตัสขึ้นมาดูแล้วเช็คค่าสเตตัส
《ค่าสเตตัส》
ทาคิโตะ เรย์อิจิ เพศชาย อายุ17ปี
เผ่า : ???
เลเวล : ???
พลังโจมตี : ???
พลังชีวิต : ???
พลังป้องกัน : ???
ความคล่องแคล่ว : ???
พลังเวท : ???
พลังป้องกันเวท : ???
สกิล : เล่นแร่แปรธาตุ , เพิ่มพลังให้บริวารได้ (เงื่อนไข:ต้องทำการดูดเืฝ่ายตรงข้ามก่อน) , ใช้เวทได้ทุกเวท ,
《สกิลพิเศษ》
เทพธิดาแห่งความรัก : ฉันจะให้พลังเธอเยอะๆเลย แล้วรอวันที่ฉันจะลงไปหาเธอให้ได้เลย เตรียมตัวรอไว้เลย โซระ และสุดท้ายนี้ฉันรักเธอที่สุดดดดโซระ!!
(เอ้ยเดี๋ยวๆ อะไรฟ่ะเนี่ยยย! ทำไมค่าพลังถึงไม่ขึ้นมาให้เห็นล่ะ แถมสกิลพวกนี้มันอะไรกัน ดูดเืก่อนทำให้เป็บริวาร อย่ามาบ้านะเว้ยย ตูไม่ใช่ผีดูดเืสักหน่อย แล้วก็สกิลพิเศษอะไรเนี่ยหนักสุดเลย เทพธิดาแห่งความรักเหรอ เขียนว่าจะมาหาคนที่ชื่อโซระ เทพธิดาเธอจำผิดกับฉันรึเปล่าเนี่ยย ก่อนอื่นเลยลองไปถามคุณฮารุนะดูดีกว่าว่า ค่าสเตตัสของเธอเหมือนผมมั้ย?)
"คุณฮารุนะครับ ค่าสเตตัสของคุณฮารุนะเป็ยังไงบ้างเหรอครับ"
"เอ๊ะ!? เอ่อ...แปปนะจ๊ะ นี่จ๊ะเรย์อิจิคุง"
คุณฮารุนะทำท่าทางใ แต่ปล่อยไปก่อนก่อนอื่นเลยก็เช็คสเตตัสของคุณฮารุนะก่อนเลยล่ะกัน
《ค่าสเตตัส》
อายาเนะ ฮารุนะ เพศหญิง อายุ17ปี
เลเวล : 1
พลังโจมตี : 100
พลังชีวิต : 300
พลังป้องกัน : 100
ความคล่องแคล่ว : 100
พลังเวท : 100
พลังป้องกันเวท : 100
สกิล : ฮิลเลอร์ผู้เยี่ยวยา , ต้านทานทุกธาตุ , ฟื้นฟูพลังเวทได้เร็ว ????? (ที่เป็???ของฮารุนะเพราะยังคิดจะเพิ่มสกิลเข้าไปอีกแต่ขอพอไว้ก่อน)
(เอ๊!!!! ทำไมของคุณฮารุนะถึงไม่เหมือนของฉันล่ะ ฉันแปลกไปคนเดียวเหรอเนี่ยย!! เดี๋ยวก่อนๆ อย่าพึ่งรีบร้อนตัดสินใจเรย์อิจิ ต่อไปลองไปของดูของคนอื่นๆบ้าง)
"นี่เรย์อิจิคุง นี่~ นี่เรย์อิจิคุง"
"ครับ? ขอโทษครับพอดีคิดอะไรอยู่น่ะครับ"
"ไม่เป็จ๊ะ แล้วฉันขอดูของเรย์อิจิคุงด้วยได้มั้ยจ๊ะ"
(จะให้ดูดีมั้ยเนี่ย ถ้าคุณฮารุนะดูแล้วเผลอะโออกมาแล้วถ้ามีคนบอกว่าความสามารถนี่มันโกงล่ะก็ชีวิตที่จะใช้ชีวิตสบายๆคงไม่มีวันมาถึงแน่นอน)
เรย์อิจิทำท่างไม่ค่อยจะอยากให้ดูเท่าไหร่ ฮารุนะที่มองท่าทีนั้นออกก็พูดออกมาว่า
"ไม่เป็ไรจ๊ะถ้าไม่อยากให้ดูก็ไม่เป็ไรจ๊ะ"
"เอ๊ะ!? คุณฮารุนะไม่ดูเหรอครับเมื่อกี้ยังอยากจะขอดูอยู่เลย?"
ฮารุนะที่ทำท่าทางราวกับว่ารู้สึกเ็ปที่เรย์อิจิไม่อยากให้เธอดูสเตตัสของเขาขนาดนี้
"เอ่อ...คือพอดีเห็นท่าทีของเรย์อิจิคุงไม่ค่อยอยากจะให้ฉันดูเท่าไหร่น่ะ ไม่เป็ไรจ๊ะ ถ้ามันลำบากก็ไม่ต้องให้ฉันดูก็ได้จ๊ะ"
ฮารุนะที่พูดออกมาด้วยใบหน้าที่เศร้าแต่เธอก็ยังทำตัวเหมือนว่าไม่ได้เป็อะไร
(อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับคุณฮารุนะ เห็นแล้วผมรู้สึกผิดขึ้นมาเลย ช่วยไม่ได้ล่ะนะแต่คงต้องขอให้คุณฮารุนะเก็บเงียบเอาไว้ดีกว่า)
"เอ่อ...แต่ก่อนจะดูคุณฮารุนะช่วยสัญญากับผมก่อนได้มั้ยครับว่าจะไม่บอกใคร"
ฮารุนะใกลับคำพูดของเรย์อิจิจากหน้าตาเศร้าๆเมื่กี้หายไปอย่างกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แน่นอนจ๊ะ"
เรย์อิจิก็เลยเอาแผ่นสเตตัสให้ฮารุนะดู
ฮารุนะที่เห็นสเตตัสของเรย์อิจิก็ใพร้อมเห็นสกิลพิเศษที่เธอไม่มี แล้วสังเกตเห็นว่า....จู่ๆก็มีเงาอะไรดำๆออกมาจากข้างหลังของฮารุนะ
"เป็ยังไงบ้างครับ สเตตัสของผม"
ฮารุนะรีบกลับมาทำท่าทางปกติตามเดิม
"คือจะว่ายังดีล่ะ ถ้าให้ฉันพูดก็คงจะโกงมากแน่ๆเลยล่ะจ๊ะ แต่สาเหตุนี่คงจะมาจากสกิลพิเศษของเรย์อิจิคุงแน่นอนเลย"
เหงื่อเย็นๆออกมาจากหลังของเรย์อิจิที่เห็นฮารุนะยิ้มแต่ออร่าที่ปล่อยออกมานี่คนล่ะเื่กันเลย
"ครับแต่ถึงผมจะได้พลังโกงๆมา แต่ผมก็จะบอกพวกเขาว่า ความสามารถของผมนั้นธรรดาๆนะครับ คุณฮารุนะก็อย่าไปบอกใครนะครับ ถือว่าเป็ความลับของผมกับคุณฮารุนะก็ได้ครับ"
ฮารุนะที่ได้ยินเรย์อิจิว่าความลับของเราเเค่สองสองคนก็ยิ้มและทำท่าทางดีใจจนมีออร่าที่เป็สีชมพู่ๆออกมา
"แต่จะดีเหรอจ๊ะ ถ้าปิดบังไว้แบบนี้"
"ดีสิครับ เพราะผมอยากจะอยู่อย่างสงบสบายๆนะครับ"
"แล้วเรย์อิจิคุงจะแยกตัวออกจากคนในห้องเหรอจ๊ะ?"
"ก็อาจจะนะครับ ถ้าพวกเขารู้ว่าสกิลของผมธรรดาก็น่าจะโดนไล่ให้ไปอยู่ที่อื่น หรือ ไม่ก็ให้อยู่ที่นี้ต่อน่ะครับ"
"งะ...งะ...งั้นถ้าเรย์อิจิคุงออกไปฉันขอตามไปด้วยได้มั้ยจ๊ะ?"
คำถามที่ไม่คาดคิดทำให้เรย์อิจิใจนเผลอคอบตกลงไป
"ก็ได้นะครับถ้าคุณฮารุนะจะไปด้วย"
(เอ้ยๆเดี๋ยวก่อนเมื่อกี้ตูไม่ได้จะตอบอย่างงี้ดันเผลอตอบตกลงไปซะได้)
"เย้!! ฉันไปด้วยแน่นอน ถ้าเรย์อิจิคุงไปที่ไหนฉันก็จะไปด้วยจ๊ะ"
(คุณฮารุนะอย่าพูดคำที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดจะได้มั้ยครับ นั่นไงพูดไม่ทันขาดคำ พวกนั้นก็มาทางนี้แล้วแถมอาจารย์เธอก็เดินมาทางนี้ด้วย)
"ฮารุเมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?"
"ฮารุนะเธอเอาอีกแล้วนะ เผลอเป็ไม่ได้เลย"
"ฮารุนะขี้โกง"
"อะแฮ่ม พวกเธออย่าไปรบกวนเรย์อิจิคุงเขาสิ"
"อะไรค่ะอาจารย์?"
"อย่าบอกนะว่า..."
"เป็อย่างงี้สินะ"
ทั้งสามคนพูดอะไรกันก็ไม่รู้แต่ดูเหมือนว่าจะเข้าใจอะไรกันได้สักอย่างเลยพูดกันออกมา
"ปะ ปะ เป็อะไรของพวกเธอ ครูก็แค่เป็ห่วงเขาเฉยๆเองนะในฐานนะครู"
เรย์อิจิที่เห็นเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นก็ได้แต่มองอย่างเงียบๆ
"แล้วฮารุนะเธอคุยอะไรกับเรย์อิจิคุงล่ะบอกมาซะดีๆเลยนะ"
ฮารุนะทำท่าทางลำบากใจแต่ก็ได้ตอบออกไปว่า
"ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะแค่พูดคุยกันธรรดาๆเองจ๊ะ"
"""ไม่เชื่อ!"""
"พวกฉันเห็นนะฮารุกระซิปอะไรกับเรยอิจิคุงแน่นอน"
"ฮารุนะจัง ทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะจ๊ะเป็ผู้หญิงไม่ควรทำตัวใกล้กับผู้ชายแบบนี้สิจ๊ะ"
ฮารุนะเริ่มทำท่าทางอ่อนแรงแล้วเรย์อิจิที่เห็นแบบนั้นเลยเข้าไปพูดแทรก
"เอ่อ...ไม่ต้องไปถามคุณฮารุนะก็ได้ครับ เดี๋ยวผมบอกเอง แต่ช่วยสัญญาได้มั้ยครับว่าจะไม่บอกใคร"
พวกเธอทำท่าทางใแต่ก็ยอมรับฟัง ส่วนอาจารย์ก็พยักหน้าว่าจะยอมรับฟังด้วย
"งั้นผมขอดูสเตตัสของทุกคนหน่อยได้มั้ยครับ"
"""ได้สิ"""
"ได้จ๊ะ"
1-4 (หมายความว่าสเตตัสของพวกเธอน่ะผมขอข้ามไปก่อนนะ)
"งั้นต่อไปลองดูสเตตัสของผมดูนะครับ"
เรย์อิจิยื่นแผ่นสเตตัสให้ นานะ ซานะ มิอุ แล้วก็อาจารย์ยูนะดู
"""นี่มัน"""
"เอ๊ะ!!!"
"เป็ยังไงบ้างครับ แต่ผมขอร้องอย่าไปบอกใครเื่ค่าสเตตัสของผมเลยนะครับ"
"เอ่อ...เรย์อิจิคุงแต่ว่าจะปิดบังไปทำไมเหรอ? ในเมื่อมีแต่ความสามารถโกงขนาดนี้ แถมยังมีสกิลพิเศษที่เห็นแล้วฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเลยล่ะ"
""อืมๆ""
"นั่นสิจ๊ะ เรย์จิคุงทำไมต้องปิดบังด้วยเหรอจ๊ะ"
"เอ่อ...ผมอยากจะใช้แค่ชีวิตสงบสบายๆแค่นั้นเองครับ"
"แล้วผมจะบอกกับคนพวกนั้นไปว่าความสามารถของผมนั้นธรรดาๆ แต่ถ้าบอกทางนั้นไปแล้วว่าความสามารถของผมธรรดาแต่ถ้าทางนั้น ไล่ผมออกไป หรือ จะให้อยู่ที่นี้ต่อ..."
"แต่ถ้าโดนไล่ ผมก็ว่าจะออกไปใช้ชีวิตธรรดาตามเคยดูครับ แค่ว่าคุณฮารุนะก็จะตามผมไปด้วยน่ะครับ นี่แหละครับเหตุผลที่คุณฮารุนะไม่ยอมบอกอะไร"
พวกเธอมองหน้ากันแล้วก็พยักหน้าพร้อมกัน
"งั้นพวกเราก็จะไปด้วย ถ้าพาฮารุนะไปด้วยเรย์อิจิคุงก็พาพวกเราไปได้อยู่แล้วสิจริงมั้ย?"
เรย์อิจิที่เห็นพวกเธอพูดออกมาแบบนี้กันก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา
"ก็ได้ครับ แต่อย่าไปบอกใครเื่สเตตัสของผมกับใครนะครับ"
"""สัญญาเลยค้าา"""
"เดี๋ยวๆเรย์อิจิคุง เธอบอกว่าถ้าโดนไล่ก็จะออกไปอยู่ข้างนอกแล้วจะอยู่กับพวกผู้หญิงสี่คนงั้นเหรอค่ะ!?"
"ก็ตามนั้นละครับอาจารย์"
"ตามนั้นอะไรกันค่ะ! ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันแบบนั้นกันครูไม่มีวันยอมเด็ดขาด! มันน่าอิจ.... มันไม่สมควรเด็ดขาดค่ะ!"
(เอ๊ะ?เหมือนกี้เหมือนอาจารย์จะพูดอะไรบ้างอย่างด้วยนะแต่ชั่งมันไปก่อนล่ะกัน)
"แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับอาจารย์เพราะถ้าผมโดนไล่ผมก็ต้องออกไปข้างนอกแน่นอน หรือ อาจารย์จะห้ามไม่ให้พวกคุณฮารุนะมากับผม?"
ฮารุนะที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบพูดแทรก
"อาจารย์ค่ะ หนูจะตามเรย์อิจิคุงไปค่ะยังไงหนูก็จะตามเรย์จิคุงไปแน่นอนค่ะ"
"""พวกหนูก็ด้วย"""
อาจารย์ที่เห็นพวกเธอพูดใส่อย่างงี้ก็นิ่งไปแล้วก็มองมาทางผมแล้วก็พูดขึ้นมาว่า
"งั้นอาจารย์ก็จะไปด้วยคนค่ะ ถ้าปล่อยให้พวกเธอไปมีหวังมีเื่ไม่ดีไม่งามเกิดขึ้นแน่นอนเลย ดังนั้นครูจะไปด้วย คงไม่ว่าอะไรสินะเรย์อิจิคุง เพราะอนุญาติให้พวกเธอไปได้ถ้าไม่อนุญาติครูไปด้วยนี่มันก็แปลกๆนะค่ะ!?"
เรย์อิจิทำท่าเหนื่อยใจพร้อมกับคิดในใจว่านี่ขนาดมาต่างโลกแล้วยังใช้ชีวิตแบบสงบๆไม่ได้เลยเหรอเนี่ยยย!
"ก็ได้ครับ อาจารย์ แต่พวกนักเรียนคนอื่นๆล่ะครับ อาจารย์จะทำยังไง?"
"พวกนั้นมีพลังที่ทางโบสถ์้ายังไงก็ได้รับการดูแลที่ดีแน่นอนค่ะ"
"แต่ว่าจะให้ผู้หญิงที่เหลืออยู่กับพวกผู้ชายที่มีพลังแบบนั้นแล้วครูก็อดเป็ห่วงไม่ได้ ดังนั้น"
"ดังนั้น?"
"เรย์อิจิคุงถึงครูจะขอมากไปก็เถอะแต่ว่าช่วยพาพวกผู้หญิงไปกับเรย์จิคุงได้มั้ย?"
(นั้นไงตูว่าแล้วว่าต้องเป็แบบนี้แถมท่าทีตอนที่อยู่ในห้องผู้หญิงก็ทำท่าทางแปลกๆกับฉันด้วยสิ)
"ก็ได้ครับ แต่ว่าพวกเธอจะไปด้วยเหรอครับ แล้ว พวกผู้ชายจะไม่คัดค้านกันเหรอครับ? แล้วพวกคุณฮารุนะโอเครมั้ยครับที่จะให้พวกเธอไปด้วย"
"ถ้าเรย์อิจิคุงไม่ว่าอะไรฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกจ๊ะ"
"""พวกฉันก็ด้วย"""
"งั้นเป็อันตกลงกันแล้วนะค่ะ"
"ครับอาจารย์"