ตอนที่ 5 ปราณับรรพต
ชุนเกียงตู้ถลึงตาขึ้นทันทีด้วยความตะลึงหรือมันจะหูฝาดไป? ไม่...ไม่ใช่แน่นอน เล้งซานประกาศกล้ารับมันสามฝ่ามือเพื่อทดสอบ!!
"จะ...เ้า!!รู้ตัวหรือไม่ว่ากล่าวสิ่งใดออกมา เหตุใดจึงมั่นใจในตนเองปานนั้น ความต่างชั้น 10ขั้นลมปราณเช่นนี้ หากมีวรยุทธที่แข็งแกร่งกว่าอาจมีโอกาสต่อกรกันได้ราว 1 ในสิบส่วนแต่การรับฝ่ามือโดยตรงเช่นนี้ ซึ่งวัดกันที่พลังลมปราณล้วนๆแม้ฝีมือเท่าเทียบผู้รับฝ่ามือก็ยังคงเสียเปรียบมิอาจทำได้...มิอาจทำได้โดยเด็ดขาด!!"
ชุนเกียงตู้ไม่ทราบว่าเล้งซานกินดีหมี หัวใจเสือแต่ใดมา ถึงได้กล้าทดสอบเช่นนี้สิ่งที่มันทำมิอาจเรียกได้ว่ากล้าหาญ แต่มันคือความบ้าบิ่นอย่างถึงที่สุดแต่เมื่อหันมามอง เล้งซาน กลับพบร้อยยิ้มเต็มใบหน้าของมันหาได้มีความกังวลใจแม้แต่น้อย
ชุนเกียงตู้ถึงกลับหน้าแดงกร่ำแม้ตัวมันเองยังไม่ถือเป็ผู้เยี่ยมยุทธ แต่ในหมู่บ้านเมฆาล่องพลังลมปราณของมันเป็รองเพียงแค่ หัวหน้าหมู่บ้านและบุตรชายคนโตของหัวหน้าเท่านั้น มันพึ่งเคยพอเจอผู้เยาว์ที่มีเพียงชั้นลมปราณสีม่วงขั้นต้น ออกปากรับมัน 3 ฝ่ามือ มันย่อมโกรธในความไม่ประมาณตนของเด็กหนุ่มที่กล้าท้าทายมัน
"ดี!!เห็นแก่ความกล้าของเ้า เตรียมรับฝ่ามือแรก"
"ขออภัยที่ล่วงเกินท่านผู้ดูแลเชิญ"
เล้งซานย่อตัวเล็กน้อยโคจรลมปราณทั่วร่างให้หมุนวนภายในร่าง ออร่าสีม่วงเปล่งประกายอย่างเห็นได้ชัดมือซ้ายไขว้หลัง มือขวาผายออกทำท่าเชื้อเชิญแล้วจึงนำมาไขว้หลังยืดอกออกราวกับการท้าทาย
เมื่อเห็นดังนั้นชุนเกียงตู้ ขมวดคิ้วทันที
'เ้าเด็กนี่ไม่แม้แต่จะใช้ฝ่ามือรับกระบวนท่า อีกทั้งยังแอ่นอก รับฝ่ามือโดยตรง บ้าชัดๆ ได้!ข้าจะสั่งสอนความไม่ประมาณตนของเ้า'
ชุนเกียงตู้โคจรพลังเพียงหนึ่งส่วนเพราะมันมิ้าทำร้ายเด็ก้าเพียงแค่สั่งสอนเล็กน้อยเท่านั้น
"รับฝ่ามือแรก"
'5 กระบวนตระกูลเล้งกระบวนที่ 1 ปราณับรรพต!!'
ตรึ้มมมมมมม!!!!
ชุนเกียงตู้ซัดเข้าที่หน้าอกของเล้งซานอย่างจังแม้เป็พลังเพียงส่วนเดียว แต่อนุภาพมิต่างจากชั้นปราณสีม่วงขั้นกลางเป็ไปไม่ได้เลยที่ชั้นลมปราณสีม่วงขั้นต้นจะสามารถตั้งรับได้
แต่แล้วสิ่งที่มันััได้คือฝ่ามือของมันราวกับซัดเข้าใส่กับูเาขนาดย่อมมิสามารถขยับร่างของเล้งซานได้แม้แต่ครึ่งก้าว สร้างความตกตะลึงให้แก่ ชุนเกียงตู้เป็อย่างมาก
'ปราณคุ้มกันร้ายกาจมากเ้าเด็กนี่ มันเป็ใครกัน'
"ขอบคุณท่านผู้ดูแลที่ออมมือ ผู้เยาว์พร้อมรับฝ่ามือที่สอง!!"
เล้งซาน ประสานมือโค้งตัวเล็กน้อย จากนั้นก็เอามือไขว้หลังและแอ่นอกเล็กน้อยดังเดิมซุนเกียงตู้ขมวดคิ้วขึ้นในทันที
"นับว่าเ้ามีปราณคุ้มกันที่ร้ายกาจมากฝ่ามือที่สองนี้ ข้าจะใช้พลัง 5 ส่วน เตรียมรับมือ"
ลมปราณหมุนรอบตัวชุนเกียงตู้ทั่วร่างอีกครั้งและหนาแน่นกว่าคราแรกหลายเท่ามันสะบัดฝ่ามือกระแทกเข้าที่ทรวงอกของเล้งซานอีกครั้ง!!
ตรึ้มมมมมมมมม!!!
ชุนเกียงตู้ ใช้พลัง 5 ส่วนตามที่ลั่นวาจาไว้จริงๆมีพลังเทียบเท่าปราณสีม่วงขั้นปลายเล้งซานแม้รับไว้ได้แต่ก็ทำให้ร่างกระเด็นถอยกรูดเป็ทางยาว ร่วม 3 ก้าว แต่ถึงกระนั้นตัวเล้งซานยังคงอยู่ในท่ามือไขว้หลังดังเดิมมิได้ขยับเขยื้อนร่างกายส่วนใดแม้เพียงนิ้วเดียว
ฝ่ามือของชุนเกียงตู้สั่นสะท้านเล็กน้อยหากบอกเมื่อครู่ตัวมันนั้นซัดฝ่ามือใส่ก้อนหินั์ก็ไม่นับได้ว่าเกินเลย แต่!!มันไม่สามารถทำลายหินั์ก้อนนี้ลงได้ ทำได้เพื่อสั่นคลอนเท่านั้น!!
'อะไรกัน!!ทำไมมันมีปราณคุ้มกันที่แข็งแกร่งเยี่ยงนี้ ทั่วทั้งเมือง เมฆคราม ผู้คนนับแสนผู้ฝึกยุทธนับพันตระกูล ข้ามิเคยได้ยินว่ามีปราณคุ้มกันใดสามารถรับกระบวนท่าโดยตรงที่ห่างชั้นกว่าครึ่งระดับชั้นได้โดยไม่ได้รับาเ็แม้แต่น้อย'
เล้งซานแม้มิได้รับาเ็แต่ก็ทำให้ลมปราณทั่วร่างปั่นปวนทันทีเนื่องจากการรับกระบวนท่าโดยตรงเช่นนี้มิต่างจากถูกฟาดเข้าด้วยค้อนเหล็กั์มันจึงโคจรพลังปรับลมปราณราว ยี่สิบลมหายใจแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมา
'ไม่คิดว่ามันจะใช้พลัง5 ส่วนจริงๆ หากมันใช้พลังสิบส่วน ปราณับรรพต ย่อมมิอาจรับได้แน่นอนความต่าง 1 ระดับชั้นนี้ มีช่องว่างของพลังมากเกินไป'
เล้งซานวิเคราะห์และเดินเข้ามาหาชุนเกียงตู้ ในทันที พร้อมยกมือประสานโค้งตัวเล็กน้อยด้วยท่านอบน้อม
"ท่านผู้ดูแลหากข้ารับฝ่ามือสุดท้ายผู้เยาว์ขอเพียงแค่ให้ท่านยื่นเื่เสนอท่านหัวหน้าหมู่บ้านให้ข้าเข้าร่วมทดสอบก็เพียงพอแล้ว มิว่าจะได้เข้าร่วมหรือไม่ ผู้เยาว์ก็จะขอรับน้ำใจจากท่านจดจำเป็หนี้บุญคุณภายในใจ หวังว่าท่านผู้ดูแลจะออมมือ เชิญลงมือ"
ชุนเกียงตู้มองดูเล้งซาน มันอายุกว่า 50 ปีอีกทั้งยังเป็ผู้ดูแลเรือนหัวหน้าหมู่บ้านดูแลคนงานหลายสิบชีวิตย่อมดูออกว่าเล้งซานคิดการณ์ใด
'เ้าเด็กตัวแสบนี่ฉลาดจริงๆด้วยคำพูดของมันข้าย่อมมิอาจลงมือเต็มสิบส่วนเอาเถอะเห็นแก่ความกล้าของมันด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้แม้ข้าเสนอชื่อก็มิถือว่าน่าอับอาย'
"เห็นแก่เ้าและความกล้าของเ้า ไม่ว่าเ้าจะรับฝ่ามือนี้ได้หรือไม่ข้าจะเสนอชื่อเ้าเข้าร่วมทดสอบเป็ตัวแทนหมู่บ้านเป็แน่แต่เพราะเป็การทดสอบเ้าอีกทางและให้เกียรติปราณคุ้มกันอันแข็งแกร่งของเ้า ข้าลงมือสิบส่วนเต็มแน่นอน!! รับฝ่ามือที่สาม"
เล้งซานยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย มันคิดไว้แล้วว่าฝ่ามือที่สาม ชุนเกียงตู้จะลงมือเต็มสิบส่วนแน่นอน แต่คำกล่าวก่อนหน้านี้เพื่อ้าให้ ชุนเกียงตู้รับปากเสนอชื่อให้มัน
ชุนเกียงตู้เปล่งออร่าสีครามออกจากร่างอย่างแจ่มชัดโคจรพลังไม่ต่ำกว่าสามรอบทั่วสรรพางค์กายแรงกดดันมหาศาลทำให้เหงื่อไคลผุดขึ้นจากหน้าผากของเล้งซานไม่ต่ำกว่าสามเม็ดชุนเกียงตู้กระแทกเท้าลงกับฟื้นและสะบัดฝ่ามือที่แฝงพลังลมปราณสิบส่วนเข้าใส่เล้งซานโดยไม่ลังเล!!
ทันทีที่ฝ่ามือพุ่งเข้ามาในชั่วพริบตาเล้งซานเปลี่ยนกระบวนท่าตั้งรับ จากที่สองมือไขว้หลัง มันกลับยกมือขวาขึ้นมาประสานเข้ากับฝ่ามือที่พุ่งเข้ามาของ ชุนเกียงตู้ ในทันที
'ัเคลื่อนสมุทร!!'