ตอนที่1 :ขอแสดงความยินดี
ทวีปเทียนหลัน จักรวรรดิเทียนชิง นครจิ่วเหยา ด้วยเพราะเป็นครหลวงแห่งจักรวรรดิเทียนชิง นครจิ่วเหยาจึงมีพื้นที่ไม่รู้จบ ที่โด่งดังคือขุนเขาจิ่วเหยาในเทือกเขาจิ่วเหยานั้นประกอบไปด้วยอสุรกายนานาชนิด รวมทั้งยังมีพืชสมุนไพรยาอายุวัฒนะอันนับไม่ถ้วนมันเป็สิ่งดึงดูดผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนให้มารวมตัวกัน
ตามข่าวลือกล่าวกันว่ากระทั่งมีโบราณวัตถุลึกลับคงอยู่
บนกำแพงเมืองซึ่งสูงกว่าสามสิบเมตร ที่พบเห็นเบื้องล่างคือร้านรวงและถนนคนเดินซึ่งพลุกพล่าน
ภาพฉากอันยิ่งใหญ่แม้เป็จักรวรรดิเทียนชิงก็ยังไม่อาจพบเห็นได้โดยง่าย!
กระนั้นในภาพฉากอันยิ่งใหญ่ตระการตา ยังมีตรอกเล็กๆ ในเมืองทางตะวันออก ที่แห่งนั้นมีร้านเปล่าเปลี่ยวตั้งอยู่
แม้นครจิ่วเหยาค่อนข้างพลุกพล่าน แต่สถานที่ตั้งร้านแห่งนี้อยู่ค่อนข้างไกลห่างออกไป ดังนั้นจึงเป็ปกติที่ผู้คนจะไม่สัญจรมาทางนี้
เวลานี้ชายหนุ่มเ้าของร้านกำลังนั่งด้านหลังโต๊ะพร้อมเท้าคาง แม้สายตาจะมองไปที่ถนนด้านนอก
ทว่าดวงตานั้นไม่ได้จับจ้องสิ่งใดเป็พิเศษ ราวกับเป็การเหม่อมอง
เ้าของร้านนามว่าลั่วฉวน เดิมเขาเป็เพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดา
แต่แล้วเขากลับจบชีวิตกลางดึกจนต้องพลิกผันมาอยู่โลกนี้อย่างไม่คาดคิด
กล่าวถึงตรงนี้ นี่ก็เป็เวลาเกือบเดือนแล้วที่ลั่วฉวนเดินทางมายังโลกใบนี้ และได้เป็เ้าของร้านที่ผู้คนแทบจะไม่เหยียบย่างเข้ามา
“ระบบเ้าของร้านสุดแกร่งเชื่อมโยงสำเร็จ! ระบบรักษาความปลอดภัยทำการติดตั้ง! ตอนนี้ถือโอกาสรับชมสินค้าในร้านดีหรือไม่ ?”
ทันทีที่น้ำเสียงเฉยชาไม่อาจบ่งบอกเพศได้ดังขึ้นในหัวของลั่วฉวน
อย่างกะทันหัน สภาพแวดล้อมภายในร้านกำลังแปรเปลี่ยนสภาพ สิ่งของภายในร้านเดิมพลันเลือนหายไป
โต๊ะ ผนัง และสิ่งอื่นทั้งหลายต่างถูกแทนที่ด้วยวัสดุโลหะสีขาวเงินและแก้ว ภาพขณะนี้แทบไม่ต่างอะไรกับนิยายวิทยาศาสตร์สมัยใหม่
ลั่วฉวนถอยเท้า จากนั้นน้ำตาแห่งความปลื้มปีติไหลพรั่งพรูออกมาแบบไม่รู้ตัว
เป็เวลาหนึ่งเดือนเต็ม ในที่สุดเขาก็ผ่านการทดสอบพื้นฐาน!
แต่สิ่งที่กล่าวก่อนหน้านั้น อะไรคือเ้าของร้านสุดแกร่ง?
แม้ยังเกิดความสงสัย แต่ลั่วฉวนก็พยักหน้ารับพร้อมเผยสีหน้าเช่นเดิม “เปิดใช้งาน!”
เสียงดังขึ้น ลั่วฉวนรู้สึกราวกับิญญาตนเองพลุ่งพล่าน สภาพแวดล้อมกำลังแปรเปลี่ยน
ลั่วฉวนหันมองรอบๆ ก่อนจะทราบว่ามันคือห้วงมิติที่มีแต่ความมืดมิดอันไร้สิ้นสุด
เบื้องหน้ามันคือเครื่องสุ่มโชคขนาดใหญ่
“ขอท่านเดินเครื่องด้วย” เสียงจากระบบดังภายในจิตใจของลั่วฉวน เสียงนั้นยังกล่าวเสริมอีกว่า
“การเดินเครื่องนั้นสามารถควบคุมด้วยจิตใจ”
ลั่วฉวนทราบเื่ดี ขณะที่สายตาจับจ้องไปยังเครื่องสุ่มโชค
เพียงแค่คิด “ใช้งาน” ภายในใจ เครื่องสุ่มโชคขนาดใหญ่ก็ค่อยๆ เริ่มหมุน ไม่นานนักวงล้อเครื่องสุ่มโชคเริ่มค่อยๆ เลือนราง จางลง
“หยุด!” ลั่วฉวนตัดสินใจออกคำสั่งอยู่ภายในใจ วงล้อสุ่มโชคที่หมุนอยู่จึงเริ่มหมุนช้าลง และภาพวงล้อค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
ขณะนี้ยังไม่อาจทราบว่าสิ่งที่ได้รับคืออะไร
ด้วยสายตาคาดหวังของลั่วฉวน ไม่ช้าวงล้อนั้นจึงหยุดลง และตัวบ่งชี้ปรากฏอยู่บริเวณพื้นที่สีเหลือง
“ขอแสดงความยินดีต่อเ้าของร้าน ท่านชนะได้รับโคล่า เส้นทางการซื้อโคล่าของท่านได้เปิดขึ้นแล้ว”
โคล่า ? นี่ไม่ใช่เื่ล้อกันเล่นหรอกมั้ง?
ภายใต้สีหน้าลำบากใจของลั่วฉวน พริบตาพลันแสงสว่างวูบต่อหน้า เขากลับคืนสู่ร้านแล้ว
ทว่าร้านไม่ใช่เช่นเดิมก่อนหน้า แต่มันกลับมีลังที่บรรจุขวดโคล่าเรียงรายไปทั่วร้าน
......
2K
