บทที่ 5 ผีน้อยปรากฏตัวในการถ่ายทอดสด
"ทิศทางการสืบสวนของคุณไม่ผิด มีคนทำพิธีฝังศพที่นี่ พวกเขาเป็ผู้กระทำผิดซ้ำซาก แทบทุกโครงการสามารถขุดพบกระดูกได้ แต่คุณต้องรีบหน่อย พวกเขาเห็นการถ่ายทอดสดเมื่อวานแล้ว ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปสนามบิน เตรียมหลบหนี"
สายตาของชายคนนั้นสั่นไหว ข้อสันนิษฐานที่เขาไม่อยากเชื่อมากที่สุดกลายเป็ความจริง เขาทนรับไม่ไหวจนเซถลาไป ต้องพิงต้นไม้ใหญ่ข้าง ๆ ถึงยืนได้มั่นคงเขาไปตรวจรับงานวันนั้น สั่งให้รื้อชิงช้า์ที่มีความเสี่ยงด้านความปลอดภัย แม้จะสร้างใหม่มาแล้วสองครั้ง แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็ตัวเร่งความตายของลูกชาย
พวกเขาค้นหาทุกที่ แต่ไม่มีใครคิดจะขุดลงไปดูข้างล่าง
ใครจะคิดว่าคนปกติจะนำสิ่งที่ไร้มนุษยธรรมและบ้าคลั่งแบบนี้ไปใช้กับชิงช้า์ธรรมดา ๆ ได้?!
ของขวัญที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถัน กลับกลายเป็สุสานของลูกชายคนเล็ก เขารู้สึกเ็ปจนไม่อยากมีชีวิตอยู่
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งเสียใจ ต้องรีบโทรหาผู้ช่วยและตำรวจทันที ให้พวกเขาไปสกัดกั้นที่สนามบิน เพื่อนำตัวคนที่ก่อเื่ชั่วร้ายมาลงโทษตามกฎหมาย
เจียงชิงฉือหยิบยัตน์ออกมาจากกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปหาเด็กชาย ซึ่งกำลังบ่นด้วยสีหน้าน้อยใจใส่จวงซูเหยียน
"พี่สาวทำไมเพิ่งมารับผมล่ะ ผมหาพี่นานมากเลยนะ... แต่ทำไมพี่สูงเท่ากับแม่แล้วล่ะ?"
"ความปรารถนาสุดท้ายของเขาสำเร็จแล้ว หลังจากที่กลไกของค่ายกลถูกทำลาย เขาก็ไม่สามารถอยู่ในโลกมนุษย์ได้อีกต่อไป"
เธอย่อตัวลง สองนิ้วถือยันต์ไว้ สายตาเจิดจ้าราวกับคบเพลิง กวาดมองทั้งสามคนทีละคน
"ยันต์นี้จะทำให้เขาปรากฏตัวได้เป็เวลาสามชั่วโมง พวกคุณจะสามารถมองเห็นและััเขาได้ แต่อย่าพยายามกักตัวเขาไว้ เว้นแต่ว่าพวกคุณ้าให้เขาสลายเป็เถ้าธุลี"
"ไม่มีทางหรอก ไม่มีทาง! พวกเราจะฟังคำสั่งของอาจารย์แน่นอน!"
หลังจากได้รับคำรับรองจากทั้งสามคน เจียงชิงฉือก็ขยับนิ้วมือเบา ๆ ทำให้ยันต์ลอยขึ้นมาค้างอยู่กลางอากาศ เธอพึมพำคาถาเบา ๆ
"์และพื้นพิภพจงสงบนิ่ง หยินและหยางจงผสานกัน จงฟังคำบัญชาของฉัน ิญญาจงปรากฏตัว!"
เครือข่ายเฉพาะตัวที่หลบอยู่บนต้นไม้ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ
[ทำได้เหมือนจริงมากเลยนะ]
[หรือว่าเธอจะเป็อัจฉริยะด้านศาสตร์ลึกลับจริง ๆ?]
[ท่าทางหลอกคนเก่งใช้ได้เลย ฉันอยากจะดูว่าผีน้อยจะปรากฏตัวได้จริงหรือเปล่า]
[โอ้แม่เ้า ฉันตื่นเต้นมาก เ้าของช่อง กรุณาถือโทรศัพท์ให้มั่นนะ ถ้าพลาดไปแม้แต่วินาทีเดียว คุณภาพอันงดงามของฉันก็จะหายไปหมด!]
ยังมีข้อความที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน [ในที่สุดฉันก็ตามหาคุณเจอแล้ว]
ยันต์ของเจียงชิงฉือลอยอยู่กลางอากาศ ค่อย ๆ จางหายไปอย่างช้า ๆ จนโปร่งใสและหายไปในที่สุด บนหน้าจอไม่มีใครพูดอะไรอีก ทุกคนกลั้นหายใจรอคอยการปรากฏตัวของผีน้อย และในขณะนั้นเอง——
"ฉันสั่งให้คุณหยุดถ่ายทอดสด!"
เสียงหนึ่งดังขึ้นกะทันหัน ไม้ควบคุมตัวหนึ่งปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอถ่ายทอดสดทั้งหมดทันที ทุกคนยังไม่ทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินเสียงะโของเครือข่ายเฉพาะตัวว่า "โดนจับได้แล้ว ยกเลิกการถ่ายทอดสดเดี๋ยวนี้ อ๊าาา——"
หน้าจอหมุนเปลี่ยนไป แล้วมีเสียงดังแป๊ะ ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิท
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยถือไม้ควบคุมตัวกดคนลงกับพื้น "กล้าดีนักนะที่แอบมาถ่ายทอดสดในเขตของพวกเรา ไอ้หนุ่มนี่กล้าจริง ๆ!"
ในห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้
[อ๊าาาาา เกิดอะไรขึ้น!]
[ทำไมถึงจอดำใน่สำคัญแบบนี้ได้!]
[ผีน้อยปรากฏตัวแล้วหรือยัง? ปรากฏตัวแล้วหรือยัง! เื่นี้สำคัญมากสำหรับฉันจริง ๆ นะ!]
[พี่น้องทั้งหลาย ไม่ใช่ว่าจอดำนะ ฉันคาดว่าเครือข่ายเฉพาะตัวของพวกเราถูกเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากตัวไปแล้ว ตอนนี้พวกเราน่าจะนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับเขา]
[พวกคุณลองฟังดี ๆ สิ ฉันเหมือนได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ กำลังะโเรียกเฉิงเฉิงอะไรสักอย่าง นี่ผีน้อยปรากฏตัวจริง ๆ แล้วใช่ไหม?]
เครือข่ายเฉพาะตัวที่ถูกตรึงอยู่กับพื้นก็ยังไม่ลืมที่จะหันคอไปมอง
ต่อหน้าผู้หญิงที่ดูอิดโรยนั้น จู่ ๆ ก็ปรากฏเด็กชายคนหนึ่งขึ้นมา อายุราวสี่ห้าขวบ สวมเสื้อผ้าบางเบาไม่เหมาะกับฤดูกาล ร้องเรียก "แม่" ด้วยน้ำตาคลอ
เมื่อผู้เป็แม่เห็นลูกชายไม่ได้อยู่ในสภาพเือาบอย่างที่คาดไว้ เธอก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความเ็ป แล้วรวบร่างเด็กน้อยเข้ามากอดไว้แนบอก
ผู้เป็พ่อก็รีบถอดเสื้อนอกของตัวเองออก แล้วคลุมลงบนตัวเด็กชาย
"ปรากฏตัวแล้ว! เด็กน้อยปรากฏตัวจริง ๆ!!!"
เขาะโเสียงแหบแห้ง ทำหน้าที่รายงานสด ๆ ให้กับทุกคนอย่างเต็มที่
ทีมงานรายการที่กำลังถ่ายทำอยู่ไม่ไกลนัก ซึ่งตอนแรกถ่ายทำด้วยความหวาดกลัวอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็พากันวิ่งออกมาดู โดยเฉพาะผู้กำกับ
คนที่อยู่ในวงการนี้ ส่วนใหญ่มักจะมีความเชื่อเื่โชคลางอยู่บ้าง
หลังจากที่ซ่งโย่วสวี่ประสบอุบัติเหตุเมื่อวานนี้ เขาก็คิดไปเองว่ารายการนี้คงต้องถูกยกเลิกถาวรแน่ แล้วผลลัพธ์คือเขาได้รับโทรศัพท์จากเ้านาย ซึ่งก็คือแม่แท้ ๆ ของซ่งโย่วสวี่่ตอนตีสาม เธอบอกว่าซ่งโย่วสวี่่มาเข้าฝันเธอ หวังว่ารายการนี้จะถ่ายทำให้เสร็จสมบูรณ์ั้แ่ต้นจนจบ พวกเราต้องทำตามความปรารถนาสุดท้ายของเขา
ใครกันล่ะที่อยากจะทำตามความปรารถนาสุดท้ายของผีในสถานที่บ้า ๆ แบบนี้!
แต่ตำแหน่งของตระกูลซ่งในวงการนี้ก็เหมือนกับเหม่ยถวนในวงการส่งอาหาร หรือเถาเป่าในวงการห้างสรรพสินค้าออนไลน์ ครองส่วนแบ่งตลาดเกือบครึ่งแม้ว่าทุกคนจะกลัว แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัด
คนทำงาน การสูญเสียงานน่ากลัวยิ่งกว่าการเห็นผี
"ออกมาแล้ว!"
ซ่งโย่วสวี่ลอยไปข้าง ๆ ชายหนุ่มรูปงาม
"นั่นเขาเอง! ฉินเหิง! เขานี่แหละที่ทำร้ายผม! คุณมาดูนี่สิ! หน้าจอโทรศัพท์ของเขายังเป็รูปขาวดำของผมอยู่เลย แถมยังมีธูปสามดอกด้วย กะพริบวูบวาบชัดเจนว่ากำลังทำพิธีอะไรสักอย่าง!"
เจียงชิงฉือกวาดสายตามองใบหน้าของทุกคนทีละคน เมื่อสายตาเลื่อนมาถึงฉินเหิง ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย ราวกับไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้
เธอถึงกับเดินเข้าไปหาเขา
แปลกจริง ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน
เจียงชิงฉือเติบโตมาถึงขนาดนี้ เป็ครั้งแรกที่เธอได้พบเห็นคนที่มีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติกับตัวเอง นอกเหนือจากอาจารย์
พอมองดูอีกครั้งอย่างละเอียด หน้าตาคนผู้นี้ดูไม่ค่อยดีนัก
"คุณฉินเหิงใช่ไหมคะ?" เธอถาม
ฉินเหิงพยักหน้า แม้แต่จะอ้าปากพูดเขาก็ี้เี
เขาก็ได้ดูบันทึกการถ่ายทอดสดของเจียงชิงฉือเช่นกัน เขาเป็คนที่ไม่เชื่อเื่เหนือธรรมชาติเหมือนกับแม่ของซ่งโย่วสวี่ เขาเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่า เจียงชิงฉือคงได้รับรู้ข่าวการเสียชีวิตของซ่งโย่วสวี่จากที่ไหนสักแห่ง แล้วใช้เทคโนโลยี AI เปลี่ยนหน้าเพื่อสร้างกระแส
เขารู้สึกเกลียดชังคนที่ไร้ยางอายแบบนี้ที่สุด จึงไม่ได้แสดงท่าทีที่ดีต่อเธอเลย
ส่วนครอบครัวสี่คนที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญอยู่ข้าง ๆ นั้น เขาก็ไม่ได้เห็นกระบวนการที่เด็กชายปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า พอออกมาก็ร้องไห้แล้ว ใครจะรู้ว่าพวกเขากำลังแสดงละครอยู่หรือเปล่า
เขาทำหน้าบึ้งตึงใส่ทุกคนตรงนี้ แต่เจียงชิงฉือก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาทำให้ขุ่นเคืองใจได้ง่าย ๆ
"คุณกำลังจะตายเหมือนกัน"
ถ้าพูดไม่สร้างความใ เขาก็คงไม่สนใจ
สีหน้าของฉินเหิงเปลี่ยนไปในทันที แต่ด้วยการอบรมมาอย่างดี เขาจึงอดทนไม่ด่าคนอื่น
"ฉันรู้แล้ว! ฉันรู้แล้ว! ไอ้หนุ่มเ้าเล่ห์! ฉันคิดว่าแกเป็เพื่อน แต่แกกลับคิดว่าฉันเป็ศัตรู! ฉันให้ยืมชีวิตนิดหน่อย แต่แกนี่มันโลภมากอยากได้ชีวิตของฉันด้วย! ฆ่ามันซะ! ผมจะให้สิบล้านเลย รีบฆ่าหมาป่าตัวนี้ให้ผมเร็ว ๆ!"
เขาโกรธจนิญญาวนเวียนไปมารอบร่างของฉินเหิง พยายามใช้พลังิญญาของตัวเองแช่แข็งเขาให้ตาย
แต่แล้วก็ได้ยินเจียงชิงฉือพูดอีกประโยคว่า "แต่อีกไม่นานพวกเราก็จะกลายเป็ครอบครัวเดียวกัน ฉันจะช่วยคุณเอง"
[เดี๋ยวก่อน? อะไรนะ! เธอกำลังพูดอะไร?!]
[เธอกำลังพยายามจีบพี่เหิงของฉันใช่ไหม?]
[หมายความว่าไงที่บอกว่าจะกลายเป็ครอบครัวเดียวกันในเร็ว ๆ นี้? ทุกคนรู้ดีว่าฉินเหิงมีพี่ชายคนเดียว เธอกำลังวางแผนอะไรอยู่?]
[เลิกคิดไปเถอะ แค่อยากดังเพื่อแต่งงานเข้าตระกูลร่ำรวย ยิ่งรวยมากก็ยิ่งเชื่อเื่พวกนี้]
[โอ้โห ดีนะที่ไม่ได้ออกไปเพราะหน้าจอดับ ไม่งั้นก็คงพลาดข่าวใหญ่ไปแล้ว]
ซ่งโย่วสวี่มีสีหน้างุนงงราวกับถูกหักหลัง "คุณไม่ได้หลงรักไอ้หน้าหล่อนั่นจนยอมผิดคำสัญญาของพวกเราใช่ไหม?"
ใบหน้าของฉินเหิงยิ่งดำมืดลง "คุณพูดอะไรเหลวไหลอยู่น่ะ!"
ความอดทนของเขามาถึงขีดสุดแล้ว
ยิ่งทำให้มั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้เป็คนบ้าที่ไม่มีขอบเขต และพยายามเกาะกระแสอย่างไร้ยางอาย
แต่เจียงชิงฉือกลับทำตัวเหมือนคนไม่แยแส พูดจบก็หันไปทางอื่น
หลังจากมองคนที่เหลือทั้งหมดแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไป "แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?"
ที่นี่ไม่มีคนที่ยืมชะตาชีวิตของซ่งโย่วสวี่มาใช้
10K
